ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา

ตอนที่ 24 : 7.2 สาปส่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    3 พ.ค. 63

          มโนธรรมกับความรู้สึกผิดกัดกินใจเมฆินทร์ให้รุ่มร้อน เป็นห่วงหญิงสาวที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยทั้งที่ไม่มีข้าวของติดตัวไปด้วยสักชิ้น เขาไม่รู้ว่าคนที่ไม่มีเงินติดตัวสักบาทอย่างธารารินจะไปอยู่ที่ไหนได้ เขาถึงหาเธอไม่พบมันทำให้เขามืดแปดด้าน ไม่รู้จะหาตัวเธอที่ไหน เมื่อตามหาเธอจนทั่วทุกสถานีขนส่งแต่กลับไม่พบหญิงสาว และไม่มีข่าวหรือวี่แววว่าจะเกิดอันตรายใดๆกับเธอ เขาตัดสินใจโทร.หาก้องภพ เพื่อนรักเป็นคนแรกที่ธารารินจะติดต่อ 

          “มีอะไรวะไอ้เมฆโทร.มาเสียดึกดื่นขนาดนี้” 

          เสียงไม่ทุกข์ร้อนของก้องภพทำให้เขาไม่แน่ใจว่าธารารินติดต่อเพื่อนเพราะไม่เช่นนั้นก้องภพคงจะโวยวายใส่เขาที่ไล่หญิงสาวลงจากรถทั้งที่เธอไม่มีแม้แต่เงินติดตัวไปด้วยอย่างนั้น

          “น้ำรินโทร.หาแกหรือเปล่าวะไอ้ก้อง” เขาตัดสินใจถามออกตรงๆและรอคำตอบอย่างจดจ่อ

          “ทำไมวะ น้ำจะโทร.หาฉันทำไมในเมื่อฉันเพิ่งกลับมาได้แค่วันเดียว” ก้องภพถามอย่างไม่เข้าใจคำถามของเพื่อน

          “...น้ำหายตัวไปว่ะไอ้ก้อง” เมฆินทร์ตอบเพื่อนตามตรง

          “หายไป!...แกหมายความว่ายังไงวะ น้ำรินหายไปไหน หายไปได้ยังไง” ก้องภพถามอย่างไม่เข้าใจนัก

          “เรา...ทะเลาะกันนิดหน่อยตอนเย็น แล้วฉันก็ไล่เขาลงจากรถหน้าปากซอยแต่พอย้อนจะกลับไปรับ เขาก็หายตัวไปแล้วว่ะ”

           เมฆินทร์ตอบเสียงเครียดแต่ไม่ได้ทำให้ก้องภพเห็นใจแม้แต่น้อย เพื่อนตะโกนด่ามาตามสายเสียงกระด้าง

          “อะไรนะ!  แกไล่ผู้หญิงที่เป็นเมียแกลงกลางทางแบบนั้นได้ยังไงวะ แล้วตอนนั้นมันกี่โมงกี่ยามไอ้เมฆ ถนนหนทางแถวนั้นเปลี่ยวขนาดนั้น แกบอกฉันมาให้หมดนะไอ้เพื่อนชั่ว”  ก้องภพระเบิดโทสะ ถ้าอยู่ใกล้เขาคงต่อยหน้าเพื่อนให้หายโมโห

          “ก็...เกือบจะหกโมงเย็นแล้วล่ะ”
     
          “ไอ้เวร! มึงนี่มันระยำได้ใจจริงๆ พับผ่าสิ น้ำรินเป็นเมียมึงนะไอ้เมฆ ถึงมึงไม่ยอมรับ แต่มึงก็ได้เขาเป็นเมียแล้ว ความ
เป็นสุภาพบุรุษของมึงหายไปไหนหมดฮะ ไอ้เลวเอ๊ย ป่านนี้น้องสาวกูจะเป็นยังไงบ้างล่ะเนี่ย” โทสะทำให้ก้องภพระเบิดอารมณ์  สรรพนามที่เรียกกันเปลี่ยนไปตามโทสะและเขาอยากด่าเพื่อนให้แรงกว่านี้แต่ไม่รู้จะสรรหาคำใดมาด่าให้เมฆินทร์สำนึก 

          “เธอไม่ได้โทร.หาแกใช่ไหม” 

          “เออนะสิ ถ้าน้ำรินโทร.หากู มึงโดนกูโทร.ด่าไปนานแล้ว กูไม่รอให้มึงเป็นฝ่ายโทร.มาหาเองแบบนี้แน่ ว่าแต่มึงโทร.เข้ามือถือน้ำรินหรือยัง” ก้องภพถามเสียงกร้าว

          “เธอไม่ได้เอาโทรศัพท์ติดตัวไป”

          “อะไรนะ นี่น้ำมีอะไรติดตัวไปบ้างวะ” ก้องภพถามอย่างร้อนใจ

          “ไม่มี”

          “ไอ้เมฆ! อย่าบอกนะว่ามึงไล่น้ำลงจากรถทั้งที่น้ำไม่มีทรัพย์สินอะไรสักอย่างติดตัวอย่างนั้นเหรอวะ” ก้องภพถามเสียงรัว

          “เออ”

          “สัตว์เอ๊ย มึงนี่มันระยำเกินมนุษย์จริงๆ ไอ้เมฆ อยู่ใกล้กันล่ะก็ กูกระทืบมึงจมดินแน่ ไอ้เพื่อนชั่ว” ก้องภพกัดฟันกรอดแล้วตัดสายทิ้งด้วยความโมโห

          เมฆินทร์วางโทรศัพท์พลางถอนใจหนักๆ เหลือบมองโดยรอบอย่างเคร่งเครียด นานนับชั่วโมงหลังจากตามหาธารารินจนทั่วเมืองแต่ไม่พบ ที่เขาเข้ามาหมกตัวอยู่ในห้องของเธอ กระเป๋าเสื้อผ้าใบโตมุมห้องกับสมบัติต่างๆ ที่ถูกจัดเก็บเป็นระเบียบยังอยู่ครบทุกชิ้น รวมถึงโทรศัพท์มือถือของเธอที่อยู่ในมือเขา เขาหยิบกระเป๋าสตางค์หนังราคาแพงมียี่ห้อขึ้นมามองอย่างพิจารณา และสำรวจข้าวของข้างในจึงเห็นภาพชายหนุ่มสะดุดตา และมันคือภาพถ่ายของเขาในวัยยี่สิบต้นๆ ที่ถ่ายคู่กับเด็กหญิงร่างกลม เธอโอบแขนอวบเหนี่ยวต้นคอของเขาแน่นพร้อมรอยยิ้มสดใสบนแก้มยุ้ยน่ารัก ขณะที่เขาอุ้มเธอและเปิดยิ้มกว้างให้กล้อง จำได้ว่าพี่สาวของเธอเป็นคนถ่ายภาพนี้ในวันที่เขากับปิ่นลดาเป็นคนรักกัน

          เขาดึงภาพความทรงจำนั้นออกมาดูใกล้ๆ ด้วยความรู้สึกหน่วงๆ “เธอยังเก็บรูปนี้ไว้อีกเหรอนี่น้ำริน” 

          เมฆินทร์เอ่ยราวกระซิบกับตัวเองแผ่วเบา และพลิกหลังภาพที่เขียนข้อความด้วยตัวอักษรเป็นระเบียบสวยงาม ลายมือบรรจงของเธอที่เขียนว่า

          ‘น้ำรักพี่เมฆ’

          ข้อความสั้นๆ แต่กัดกินใจเขาอย่างรุนแรง เมฆินทร์กัดฟันจนเห็นแนวกรามเป็นสันนูนเมื่ออ่านข้อความหลังภาพเก่า ซึ่งแน่ใจว่าลายมือบรรจงที่เห็นไม่ใช่ลายมือเด็กหญิงธารารินในอดีตแต่เป็นลายมือครูน้ำรินของมนนี่ ซึ่งหมายความว่าเธอกลับมาเพราะรักเขา รักเขา รักเขา...อย่างนั้นเหรอ หัวใจเมฆินทร์เต้นแรงอย่างประหลาด แค่ได้รู้ใจหญิงสาว ทำไมใจเขาถึงต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วย

          “ป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างนะน้ำริน” เขาพึมพำแผ่วเบาและหลับตาอำพรางความรู้สึกปวดร้าวที่กัดกินใจ

Thumbnail Seller Link
ทัณฑ์รักอาญาเสน่หา
เตชิตา
www.mebmarket.com
ธารารินกลับเข้ามาในชีวิตของเมฆินทร์เพราะต้องการคำว่าอภัยแต่สำหรับผู้ถูกกระทำเช่นเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะยกโทษให้ครอบครัวของหญิงสาวและเมื่อเ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

94 ความคิดเห็น

  1. #34 pannaraifox (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:02
    พระเอก โปรดรับยาช่อง2
    #34
    0
  2. #5 pim_pom (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:55
    สม!!น้ำรินคงหนีไปแล้ว
    #5
    0