ใต้อาณัติหัวใจ

ตอนที่ 21 : 6 กับดักวิวาห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

           มายฮาร์ทผับ

                เลเซอร์หลากสีจากไฟเธคสาดส่องไปมาในความมืดชวนเวียนหัว ยิ่งยามแสงตกกระทบกับลูกบอลกระจกขนาดใหญ่ก็ยิ่งสะท้อนประกายระยิบระยับไปทั่วทั้งบริเวณ ที่มีผู้คนจำนวนไม่น้อยกำลังขยับกายโยกย้ายไปมาเนืองแน่น ในขณะที่นักเที่ยวอีกกลุ่มพอใจที่จะยึดเก้าอี้ของตนอย่างเหนียวแน่นเพื่อดื่มสังสรรค์กันภายในกลุ่ม


                ในจำนวนดังกล่าว สายตาหลายคู่ทอดมองไปในทิศทางเดียวกันเมื่อสองสาวรูปร่างสะโอดสะองจับคู่เดินจูงมือกันฝ่าม่านแสงสลัวของไฟสีสดตามหลัง บริกรซึ่งทำหน้าที่ต้อนรับลูกค้า และมุมหนึ่งทัยวัตกำลังยกแก้วเครื่องดื่มในมือกระดกเทน้ำสีอำพันลงคอ พร้อมกับกวาดสายตามองตามเรือนร่างกลมกลึงของทั้งคู่เงียบๆ ดูเหมือนสองสาวจะไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น พวกเธอยังก้าวตามพนักงานหนุ่มที่เดินนำทางไม่ห่าง อย่างคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง


                เจ้าของฟาร์มหนุ่มเอนกายพิงหลังกับพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ พร้อมกับทอดสายตามองหญิงสาวทั้งคู่ด้วยความรู้สึกแปลกใจนิดหนึ่งเมื่อเห็นเครื่องดื่มที่พวกเธอสั่งจากบริกร เหล้านอกราคาแพงพร้อมมิกซ์เซอร์ เหมือนจะไม่เข้ากับบุคลิกและหน้าตาของอินทิรากับลิซ่าสักเท่าไร ยิ่งทำให้เขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดทันทีที่เห็นหญิงสาวยกแก้วบรรจุน้ำสีอำพันขึ้นดื่มกันอย่างหน้าตาเฉยหลายต่อหลายแก้ว อารมณ์คนมองยิ่งไม่ปกติ เมื่อเห็นยอร์ชหัวหน้าคนงานในฟาร์มของตนเดินผ่านสายตาตรงไปยังพวกเธอ


                “นั่นมันไอ้ยอร์ชนี่หว่า ชะไอ้นี่ นัดสาวไว้ก็ไม่บอก ถึงว่าชวนมาเที่ยวบอกว่าไม่ว่าง” ธีรภัทรเจ้าของร้านอาหารหลายแห่งในนครราชสีมา หนึ่งในเพื่อนร่วมก๊วนของทัยวัตเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกหมั่นไส้เพื่อนสนิทอีกคน


                “นั่นใช่ลูกสาวไอ้ปองพลหรือเปล่าวะไอ้วัต ทำไมกินเหล้าเก่งนักวะ” พงศ์จักรนายตำรวจร่างท้วมหันมายกคิ้วถามเพื่อนบ้าง


                “นั่นแหละลูกสาวไอ้ปองพลมันละ” ทัยวัตวางแก้วเหล้าในมือพร้อมกับตอบคำถามเพื่อน


                “กินเหล้าเก่งฉิบ” ธีรภัทรเอ่ยพลางมองไปทางกลุ่มที่ถูกกล่าวถึง


                “เป็นนักเรียนนาฏศิลป์ไม่ใช่เหรอวะ สอนรำไทยยายหนูปอถักด้วยนี่หว่า ทำไมซดเหล้าดุเดือดขนาดนี้วะ”


                พงศ์จักรเหลือบตามองสองสาวที่กำลังยืนโยกกายเบาๆ ไปตามจังหวะเพลง พลางหยิบแก้วเครื่องดื่มยกขึ้นชนแก้วกัน พวกเธอคงดื่มน้ำสีอำพันหมดไปแล้ว เพราะว่าเทน้ำสีหวานๆ ลงคอ ซึ่งเขามั่นใจว่ามันต้องผสมแอลกอฮอล์ด้วยอย่างแน่นอน


                “ท่าทางสนิทกับไอ้ยอร์ชมากเลยนี่หว่า” ธีรภัทรยังคงให้ความสนใจสาวน้อย


                “พวกมึงอยากรู้ก็เข้าไปถามหล่อนเองสิวะ” ทัยวัตตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


                “อ้าวไอ้นี่...หงุดหงิดอะไรมึง หรือเคืองว่าไอ้ยอร์ชมันควงสาวข้ามหน้าข้ามตาเฮอะ”


                พงศ์จักรกระเซ้าเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเพื่อนหนุ่มเคยรับส่งเด็กหญิงปอถักที่ไปเรียนนาฏศิลป์บ้านครูปิ่นไหมบ่อยๆ จึงเริ่มแน่ใจว่าเพื่อนคงรู้จักสองสาวโต๊ะนั้นแน่ๆ ท่าทางหนึ่งในสองจะมีอิทธิพลกับทัยวัตพอสมควรทีเดียว ไม่อย่างนั้นเพื่อนของเขาคงไม่นั่งจ้องพวกเธอจนเขาสังเกตได้ขนาดนี้ ซ้ำยังมีท่าทางหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นฝ่ายหญิงดื่มกันชนิดไม่กลัวเมา


                “เออ...แล้วเรื่องไอ้ทิพย์ไปถึงไหนแล้ววะเพื่อน ตกลงไอ้ปองพลมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้หรือเปล่า” ธีรภัทรถามขึ้น


                “ต้องเป็นมันแน่ๆ ที่ทำเรื่องเลวๆ อย่างนี้ได้ แต่ไอ้ฏิก็ยังหาหลักฐานเอาผิดกับมันไม่ได้” ทัยวัตกัดฟันกรอดเมื่อคิดถึงคดีที่น้องสาวตนถูกลักพาตัว ถึงแม้ตอนนี้ทิพย์ลดาจะปลอดภัยแล้วก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถหาตัวคนบงการมาดำเนินคดีตามกฎหมายได้


                “มึงแน่ใจเหรอวะว่าไม่ได้เข้าใจผิด ไอ้นักธุรกิจหน้าเลือดนั่นมันจะกล้าทำเรื่องอุกอาจขนาดนั้นเลยเหรอวะ”   พงศ์จักรขมวดคิ้วมุ่นถามความเห็นเพื่อน


                “มีมันคนเดียวเท่านั้นแหละที่ทำเรื่องชั่วๆ แบบนี้ได้ ไอ้พวกหมาลอบกัดอย่างมัน ถ้ามีหลักฐานเมื่อไหร่ พวกกูไม่เก็บมันไว้แน่” ทัยวัตตอบเสียงเข้ม


                “แต่พี่ทัศน์ก็ไม่ได้มีศัตรูแค่หมอนั่นคนเดียวนี่หว่า ยังมีพวกเจ้าของกิจการที่ถูกสั่งรื้อถอนอีกตั้งเยอะที่น่าสงสัยไม่ใช่เหรอวะ” ธีรภัทรออกความคิดเห็น


                “แต่ไอ้เข้มเป็นลูกน้องมัน ที่สำคัญพวกกูแน่ใจว่าไม่ได้กล่าวหาคนผิดแน่” ทัยวัตตอบเพื่อน แต่สายตาจ้องนิ่งอยู่ที่สองสาว


                “หนามยอกก็เอาหนามบ่งสิวะ ถ้ามึงแน่ใจ ทำไมไม่ลองเค้นคำตอบจากปากลูกสาวมันล่ะ ยายเด็กนั่นอาจรู้อะไรดีๆ ก็ได้นี่หว่า” พงศ์จักรเสนอความเห็น


                “กูไม่ใช่พระเอกละครที่จะต้องแก้แค้นลูกสาวศัตรูด้วยวิธีการที่มึงแนะนำว่ะไอ้พงศ์ คนอย่างกูถ้าไม่ชอบก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย ยิ่งถ้าเกลียดแล้วละก้อ...ตากูก็ไม่อยากแลหรอกโว้ย”


                “แสดงว่ามึงไม่เกลียดเด็กนั่นสิวะ เพราะมึงไม่ใช่แค่แลเฉยๆ แต่จ้องหล่อนเขม็งมาตั้งแต่เพิ่งเดินเข้ามาแล้ว พวกกูเห็นนะมึง” พงศ์จักรแซวเพื่อนกลั้วเสียงหัวเราะ


                “กูไม่ได้เกลียด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ากูชอบหล่อนถึงขนาดต้องนั่งจ้องอย่างที่มึงคิดหรอกว่ะไอ้พงศ์ ที่กูมองก็เพราะสงสัยเท่านั้นแหละว่าหล่อนกับไอ้ยอร์ชกำลังคิดจะทำอะไรกันอีกหรือเปล่า” ทัยวัตรีบอธิบายเสียงเข้ม


                “หมายความว่าไงวะ ไอ้ยอร์ชมันเคยสมรู้ร่วมคิดอะไรกับสองสาวนั่นวะ” ธีรภัทรถามด้วยความสงสัย แต่กลับไร้เสียงตอบจากต้นเรื่องที่ไม่ยอมเปิดปากอธิบายใดๆ ก่อนจะเอื้อมมือคว้าไปแก้วบรรจุน้ำสีอำพันยกขึ้นกระดกลงคอ


                ทัยวัตกระแทกแก้วเหล้าในมือลงบนโต๊ะกลางที่ตั้งอยู่ตรงหน้า หลังจัดการกับของเหลวผสมแอลกอฮอล์ที่บรรจุอยู่ในแก้วเรียบร้อย และดันตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจนธีรภัทรต้องรีบคว้าข้อมือเพื่อนไว้ พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความสงสัย


                “จะไปไหนวะ”


                “ไปเยี่ยว...ถามทำไมวะ” ทัยวัตสะบัดข้อมือหลังตอบด้วยเสียงขรึม พร้อมกับปลายสายตาหงุดหงิดมองเพื่อน


                “ปัทโธ่! จะไปแค่ห้องน้ำ ทำไมต้องทำท่าเหมือนจะหนีกลับบ้านด้วยวะ” พงศ์จักรต่อว่าเพื่อนอย่างนึกหมั่นไส้


                “ไม่อยากให้กูกลับก่อนหรือกลัวไม่มีเจ้ามือกันแน่วะไอ้พงศ์” ทัยวัตถามขึ้นอย่างรู้ทัน


                “ทั้งสองอย่างแหละว่ะ ไปๆ ไป มึงรีบไปห้องน้ำเลยไปไอ้วัต จะได้หายหงุดหงิดเสียที ไอ้ห่านี่!


                พงศ์จักรเอ่ยเสียงระอา ก่อนจะรีบสะบัดมือโบกไล่เพื่อนหนุ่มพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ ขณะมองอีกฝ่ายเดินห่างออกไป ก่อนที่เสียงของธีรภัทรจะดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของเขากลับมาอยู่กับเรื่องที่ยังคาใจ


                “มึงว่าไอ้วัตมันมองลูกสาวไอ้ปองพลแปลกๆ ไหมวะไอ้พงศ์” ธีรภัทรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย หลังนิ่งพิจารณาเพื่อนที่เพิ่งเดินลับสายตาไปอยู่นาน


                “เออ...กูก็ว่าไอ้วัตมันมองยายหนูนั่นแปลกๆ เหมือนกันว่ะ ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยพอใจที่เห็นเด็กนั่นเทเหล้าลงคอราวกับน้ำเปล่าอย่างนั้น หรือว่ามันสนใจลูกสาวศัตรูขึ้นมาบ้างแล้ววะ” พงศ์จักรคาดเดา


                “ไอ้ยอร์ชน่าจะตอบคำถามนี้ได้ดีกว่าใคร” ธีรภัทรปลายตาเหล่มองไปทางเพื่อนสนิทอีกคนของกลุ่มที่กำลังนั่งกุมขมับอยู่ที่โต๊ะสองสาว โดยที่อีกฝ่ายยังไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกจับตามอง ดูท่ายติคงจะกำลังปวดหัวอย่างแรงกับความก๋ากั่นของลูกสาวผู้มีพระคุณจนทำให้ลืมสังเกตรอบๆ กาย เลยไม่ทันเห็นเหล่าเพื่อนพ้องคนสนิททั้งสามของตน


                “งั้นจะช้าอยู่ทำไม จัดการเลยเพื่อน” ธีรภัทรพยักพเยิดกับพงศ์จักร เป็นที่รู้กันตามประสาเพื่อนฝูงว่าให้ลุกไปลากยติมาสอบสวน ซึ่งคนรับสารก็เข้าใจโดยไม่ต้องให้อีกฝ่ายเอ่ยรีบเดินตรงเข้าไปหาเป้าหมายทันที


TB
Thumbnail Seller Link
ใต้อาณัติหัวใจ
เตชิตา
www.mebmarket.com
ความรักทำให้อินทิรายอมทำทุกอย่างเพื่อขจัดความขัดแย้งระหว่างนรากรและบริรักษ์สกุลแต่คนหัวใจด้านชาอย่างทัยวัตไม่เพียงแต่ปฏิเสธ เขายังเหยียบย่ำหัวใจของเธอ...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น