ใต้อาณัติหัวใจ

ตอนที่ 15 : 4.2 คิวปิด รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    7 เม.ย. 63

             หลังจากขึ้นมาจัดข้าวของเข้าตู้เรียบร้อย ลิซ่าก็ตั้งใจจะออกไปจ่ายตลาด แต่ไม่อยากเข้าไปรบกวนการสนทนาของเพื่อนกับบิดา จึงตัดสินใจเดินหาคนรถตามลำพัง เธอเดินตามหานายสมหมายคนขับรถจนทั่วบริเวณด้านหน้าโดยรอบ แต่ก็ไม่พบ จึงเดินกลับเข้าไปข้างในอีกครั้ง หวังว่าจะไปสอบถามนางอ่อนแม่ครัว ซึ่งเป็นเมียของนายสมหมายได้ จังหวะที่กำลังจะก้าวผ่านประตูครัวเข้าไปเธอก็ต้องชะงักปลายเท้าพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบสายตาคนข้างใน เมื่อได้ยินประโยคสนทนาของสองสามีภรรยา เธอเลือกที่จะจับใจความเรื่องราวที่ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างเงียบๆ


                “ฉันได้ยินมากับหูเลยนะแม่อ่อน ไอ้พวกนั้นมันพูดกันให้แซดว่า คุณท่านสั่งให้ไอ้หาญไปจับตัวคุณทิพย์ลดาน้องสาวคุณทัยวัตน่ะ” นายสมหมายเล่าเรื่องที่ได้ยินให้คนเป็นภรรยาฟังหน้าตาตื่น


                หัวคิ้วของสาวลูกครึ่งขมวดเป็นปมต่อประโยคที่ได้ยิน พร้อมกับหวนคิดถึงเหตุการณ์ที่กลับมาเห็นเหล่าชายฉกรรจ์หลายคนยืนชุมนุมกันอยู่หน้าบ้านขึ้นมาอีกครั้ง เธอจึงเริ่มมั่นใจว่าเรื่องที่ได้ยินคนรถกับแม่ครัวคุยกันโดยบังเอิญนี้เป็นเรื่องที่มีมูลความจริงอย่างแน่นอน จึงยังคงแอบฟังทั้งคู่สนทนากันต่อไปเงียบๆ


                “หุบปากไปเลยไอ้หมาย แกนี่วอนหาเรื่องเจ็บตัวอีกแล้ว ถ้าคุณท่านมาได้ยินเข้า มีหวังแกหัวขาดแน่ไอ้หมายเอ๊ย” นางอ่อนรีบร้องห้ามพลางมองซ้ายขวาทำหน้าเลิ่กลั่ก และส่งสายตาดุๆ ใส่สามี


                “คุณท่านนั่งคุยอยู่กับคุณหนูในห้องรับแขกนู่น ส่วนไอ้พวกนั้นมันก็แยกย้ายกันไปหมดตั้งแต่คุณหนูมัทรีเธอมาถึงแล้ว ไม่มีใครมาได้ยินที่ฉันพูดหรอกน่าแม่อ่อน”


                “ถึงจะอย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดมากหรอกแกน่ะ หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง ถ้าเผื่อมีใครผ่านไปผ่านมาได้ยินเข้าแล้วเอาไปฟ้องคุณท่านว่าแกสู่รู้ละก็ มีหวังเราได้ตายกันทั้งคู่แน่ๆ ท่านจะทำอะไรกับใครที่ไหนแกก็ไม่ต้องไปแส่ ทำหน้าที่ของแกไปเถอะไอ้หมาหมาย” นางอ่อนชายตาค้อนใส่สามี ก่อนจะหันไปสาละวนอยู่กับวัตถุดิบที่เตรียมไว้ทำอาหารให้คุณๆ ตามหน้าที่ของนางต่อ


                “เฮ้อ...ฉันอดเป็นห่วงคุณทิพย์ลดาเธอไม่ได้น่ะสิแม่อ่อน ทำไมคุณท่านถึงต้องทำร้ายเธอด้วยนะ พวกนรากรแต่ละคนก็ใช่ย่อยเสียเมื่อไหร่ ถ้ารู้เข้าละก็มีหวังได้เกิดศึกนองเลือดกันแน่ๆ คราวนี้”



                “ฉันละภาวนาขอให้เรื่องที่แกได้ยินมามันไม่เป็นความจริงด้วยเถิดตาหมาย พ่อกำนันกับท่านสส.น่ะ เป็นที่นับหน้าถือตาของคนทั้งจังหวัด ขืนคุณท่านทำเรื่องแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ คุณทิษฏิคงไม่อยู่เฉยแน่ๆ เฮ้อ...นี่ถ้าคุณหนูมัทรีของเราเกี่ยวดองกับหนุ่มๆ บ้านนั้นคนใดคนหนึ่งสักคนได้ก็คงจะดีนะตาหมาย หนุ่มๆ บ้านนั้นมีแต่รูปงามๆ นิสัยดีๆ เหมาะกับคุณหนูของเรา ถ้าสองบ้านเป็นดองกัน ไอ้เรื่องบาดหมางที่มีมันจะได้ยุติสักที คุณท่านจะได้เลิกระรานครอบครัวกำนันทศ” นางอรกล่าวกับสามีอย่างที่คิดด้วยน้ำเสียงหนักใจ


                “นั่นน่ะสิ คุณท่านน่ะรักคุณหนูมัทรีราวดวงใจ คงไม่กล้าทำร้ายครอบครัวคนที่คุณหนูรักแน่ๆ ฉันละอยากให้คุณหนูรักกับพี่น้องนรากรสักคนจริงๆ นะแม่อ่อน”


                ร่างกลมกลึงเดินจากมาด้วยความกังวลใจ เลิกสนใจบทสนทนาต่อจากนั้น เพราะขณะนี้เธอมีเรื่องสำคัญมากกว่าต้องให้คิด ความปลอดภัยของทิพย์ลดา และสาเหตุที่ทำให้บิดาเพื่อนต้องทำเรื่องอุกอาจแบบนั้น อีกทั้งยังต้องหาทางแก้ไขปัญหาที่กำลังจะตามมาอีกหากเกิดอะไรขึ้นกับน้องคนเล็กของนรากรจริงๆ ซ้ำยังเป็นฝีมือของผู้เป็นบิดาเพื่อนเธอแล้วด้วยละก็ ชาตินี้ทัยวัตคงไม่มีวันไยดีเพื่อนของเธอแน่ๆ


                “หากมัทรีเป็นคนรักของพวกนรากรอย่างนั้นหรือ”

                

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น