เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 5 : #2 เอาแต่ใจ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60


ปวิตาตื่นขึ้นอีกครั้งหลังจากเหนื่อยรบกับกวิน ทั้งที่เธอพยายามแล้วที่จะต่อต้านกระทั่งอ้อนวอนขอให้เขาคืนอิสระจนอ่อนใจ แต่คนป่าเถื่อนที่กกกอดเธออยู่ไม่ใช่คนที่จะยอมเชื่อฟังกันง่าย ๆ เขาปรนเปรอและเรียกร้องอย่างที่ทำคนด้อยประสบการณ์เช่นเธอหมดหนทางจะต่อต้าน ถึงปวิตาจะสะเทือนใจกับการสูญเสียความสาว แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวที่ไม่เคยคร่ำครวญเสียใจกับเรื่องใดนาน ๆ ประกอบกับเขาไม่เปิดโอกาสให้เธอร่ำไห้เสียดายตัว คอยแต่จะทำให้เธอตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวามไหวตลอดทั้งวันทำให้เธอเสียใจกระท่อนกระแท่นจนหงุดหงิดตัวเองที่เผลอหวามหวามไปกับลีลารักของเขาจนพาลเลิกนึกเสียดายตัวไปเลย


นี่คุณปล่อยฉันซะทีสิ แล้วก็ออกไปจากห้องของฉันได้แล้วเธอฟาดแขนที่กอดกระชับอยู่ที่เอวของตนแรง ๆ


ไล่ซะจริงเชียวคุณนี่ กวินบ่นอุบพลางถอนใจยาว


ก็ขนาดไล่แล้วยังไม่ยอมปล่อยฉันสักทีเลยนี่ ปวิตาผลักไสต้นแขนที่รัดเอวเธอแน่นขึ้น


สัญญาก่อนว่าถ้าพาออกไปกินข้าวแล้วจะไม่ดื้อกับผม กวินเรียกร้องคำสัญญาจากร่างนุ่มในอ้อมแขน ไม่รู้เธอใช้มนต์บทไหนผูกมัดเขาไว้กันแน่ ทำไมยิ่งได้กอดยิ่งไม่อยากจะปล่อย ปวิตาใช้เสน่ห์ยาแฝดทำให้เขาหลงใหลถลิวหาหรืออย่างไรนะ


“เอ๊ะคุณ! ฉันยังเป็นเจ้าของตัวเองอยู่นะ ทำไมต้องรอคุณอนุญาตถึงจะออกไปไหนได้นะฮะ     ปวิตาตวาดอย่างนึกฉุน


ใครว่า...ตั้งแต่เมื่อคืนผมต่างหากที่เป็นเจ้าของตัวคุณ กวินพลิกกายขึ้นค่อมตัวปวิตาพร้อมทอดสายตาหวานเชื่อมจ้องมองสบตาเธอ


ฉันไม่ใช่สิ่งของนะพ่อเลี้ยงกวิน แค่เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็มากเกินจะรับได้แล้ว อย่าให้ต้องถึงขนาดกักขังหน่วงเหนี่ยวกันอีกข้อหาเลยปวิตาสบตาคมอย่างฉุนเฉียว


ไม่สนหรอกปวิตา ผมรู้แต่ผมยังไม่เบื่อคุณเลย แล้วก็ไม่ยอมปล่อยคุณด้วย กวินยักคิ้วให้


ไอ้.......


อ๊ะ อ๊ะ ถ้าไม่หิวก็ด่าเลยผมต่อได้เสมอ กวินห้ามก่อนที่คนตรงหน้าจะหลุดคำด่าเขาออกมา


ปล่อย ฉันหิวแล้ว ปวิตาทำริมฝีปากยื่นด้วยความรู้สึกหมั่นใส้คนตัวโตที่เอาแต่ข่มขู่จะทำเรื่องอย่างว่ากับเธอ


คุณนี่เป็นผู้หญิงที่แปลกจนผมประหลาดใจกวินยิ้มใส่ตาใสตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู


แปลกอะไร ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้แหละ ปวิตาถอนหายใจหนักหน่วง


คุณไม่เสียดายตัวเหรอ เพราะผมเป็นคนแรกของคุณด้วย แต่คุณไม่เห็นคร่ำครวญอย่างที่ควรเป็นเลย กวินถามพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูส่งให้ตามเคย


เสียดายสิ ทำไมจะไม่เสียดาย ยิ่งต้องมาเสียให้คนอย่างคุณยิ่งเสียดายไปใหญ่ แต่ที่ฉันไม่คร่ำครวญไม่ใช่เพราะไม่เสียใจหรือเสียดายตัว ฉันก็รู้สึกแต่มันก็เรียกคืนมาไม่ได้ ฉันนับถือตัวเอง รักตัวเอง ไอ้เรื่องที่จะประชดชีวิตอย่างคนไม่มีในสมองไม่ใช่ฉันแน่ ฉะนั้นนายไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเรียกร้องอะไรจากนาย ถึงเรื่องแบบนี้จะเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผู้หญิง แต่ถ้าต้องตกกระไดพลอยโจนอยู่กินกับคนที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน ฉันก็ไม่เอาด้วย


ผมเสียหายยังไง คุณถึงไม่อยากอยู่กับผม


ก็ไม่ยังไง นายมันพวกเจ้าชู้ มั่วไม่เลือก ขนาดฉันที่นายบอกไม่ใช่สเป็คนายยังไม่เห็นจะปล่อยฉันเลย แถมทำบ้า ๆ นี่หลายหนแล้วด้วยปวิตาส่งค้อนให้คนหน้าคม


ก็จริงนี่คุณไม่อยู่ในสายตาผมเลยเมื่อวาน ผู้หญิงอะไรแต่งตัวไม่เหมาะกับสถานที่ ไม่ไว้หน้าเจ้านาย ผมคิดว่าธนิสราเป็นเจ้านายคุณตอนแรก


ฉันก็แต่งของฉันแบบนี้ไม่เห็นเคยมีใครว่า คุณมันชอบมองคนอื่นแต่ภายนอกนะสิ


เอาละ เอาละ ผมขี้เกียจเถียงกับคุณแล้ว หิวเหมือนกัน ไปอาบน้ำกันเถอะกวินกล่าวพร้อมกับพลิกตัวลงจากการค่อมทับร่างบาง ลุกขึ้นจากเตียงและทำท่าจะอุ้มปวิตาไปอาบน้ำ


ไม่ต้องเลย คุณอยู่นี่แหละ ฉันจะอาบก่อนปวิตาห้ามแต่กวินหรือจะเชื่อฟังคำสั่ง


ไม่ได้ ผมไม่ยอมให้คุณอาบน้ำก่อนหรือหลังผมแน่ ต้องอาบพร้อมกัน ผมไม่ไว้ใจกลัวคุณจะหนีไปก่อน กวินอุ้มร่างบางที่พยายามขืนตัวพร้อมยึดผ้าห่มไว้แน่น แถมหน้าตาแดงก่ำ


เอ๊ะคุณนี่ยังไงนะ ฉันก็บอกแล้วไงว่าไม่เอาเรื่องอะไร ให้มันจบไปไม่ได้หรือไงนะ


ไม่ ผมยังไม่เบื่อคุณอย่างที่บอก


ฉันมีพ่อแม่นะ ไม่ได้เป็นผู้หญิงขายตัวด้วย จะมารอให้คุณเบื่อได้ไง บ้าหรือเปล่า


ใครใช้ให้คุณทำผมติดใจล่ะ


นี่นายว่าเป็นความผิดของฉันเหรอปวิตาดุในขณะที่คนร่างหนาแถมหน้าทนปล่อยเธอลงบนพื้นกระเบื้องในห้องน้ำพร้อมเปิดฝักบัวปล่อยให้สายน้ำผ่านร่างเปล่าเปลือยของทั้งคู่


อาบน้ำก่อนเถอะ คุณไม่หิวข้าวหรือไงนะ พูดมากจริงกวินว่าพร้อมช่วยลูบไล้สบู่ให้กับร่างบาง


อย่ามาลูบสิ ถ้าหิวข้าวก็ต่างคนต่างอาบน้ำไปสิปวิตาปัดป้องเต็มที่


คุณนี่น่ารักนะ ไม่กระบิดกระบวนเหมือนผู้หญิงอื่นที่ผมเคยเจอ


เจอมาเยอะสิถึงกล้าพูดปวิตาส่งค้อนคมอีกที


หึงหรือไงกวินยิ้มในหน้า ดวงตาเจ้าชู้มองเธอเป็นประกาย


ประสาทปวิตาสะบัดตัวหันหลังให้เขา เปิดน้ำชโลมกายรีบล้างฟองสบู่ สองมือลูบไล้เรือนกายตนเองอย่างอ้อยอิ่ง


กวินอดใจไม่ไหวเมื่อเห็นบั้นท้ายดินระเบิดของเธอขยับไปมาอยู่ใต้ละอองน้ำ ลำแขนแข็งแกร่งสอดเข้าโอบรัดเอวบางดึงตัวเธอเข้ามากอดพร้อมกับโน้มศีรษะก้มไปแตะริมฝีปากลงบนลาดไหล่แผ่วเบา ลากเลื่อนขึ้นเม้มลำคอระหงหนัก ๆ พลางขยับแขนลงจับต้นขาขวาของเธอยกขึ้น ร่างกำยำเบียดแนบเรือนกายเพรียวและประสบการณ์กลางสายน้ำที่เย็นฉ่ำแต่ทำอารมณ์รักร้อนฉ่าก็เริ่มอย่างดุเดือดกว่าครั้งไหน ๆ


 

กว่ากวินจะยอมพาปวิตาออกมารับประทานอาหารเย็นก็จวนจะค่ำ เพราะมัวเพลินมอบประสบการณ์หวามให้กับหญิงสาว กวินวางแผนว่าต่อไปต้องเตรียมตุนของกินไว้ในห้องนอนเยอะ ๆ จะได้ไม่เสียเวลา ปวิตากำลังทำให้เขาหลงหัวปรักหัวปรำ


ให้ตายสิ! ปวิตาทำให้เขาอยากอยู่กับเธอสองต่อสองทั้งวันทั้งคืน


เขาเอาอกเอาใจหญิงสาวไม่ห่าง คอยดูแลเธอชนิดแทบจะไม่ให้หยิบจับทำอะไรไม่ว่าปวิตาจะขึงตาใส่หรือดุเขาแรง ๆ ยังไง คนกำลังหลงอย่างกวินกลับไม่โกรธซ้ำยังมองว่าเธอน่ารักน่าใคร่ มีความเป็นธรรมชาติกว่าสาว ๆ คนอื่น ๆ ที่ผ่านมาของตน เขาเอาแต่ใจเรียกร้องอย่างไม่สนใจสายตาห้ามปรามของเธอจนรับประทานอาหารเสร็จ ธนิสราถึงเดินหน้าตึงเข้ามาท่าทางโมโหจนปวิตาแอบถอนใจแรงกับปัญหาที่กำลังจะเกิด


นี่มันหมายความว่ายังไง!”


ธนิสราตวาดเสียงแหลมถามอย่างโมโหเมื่อเห็นชายที่ตนหมายปองอยู่กับลูกผู้พี่ที่เที่ยวตามหา บทจะไม่เจอก็ไม่เห็นแม้แต่เงา แต่บทจะเจอก็เจอทั้งคู่อยู่แค่ปลายจมูก


เรื่องอะไรครับกวินถามเสียงขรึม รู้สึกไม่พอใจกริยาของธนิสรา


ก็เรื่องที่พ่อเลี้ยงหายไปทั้งวันกับยัยปอยนะสิคะน้ำเสียงแสดงอารมณ์ของเธอดึงดูดสายตาผู้คนในห้องอาหารให้หันมาสนใจมองในจุดที่เธอยืนอยู่


กวินลุกขึ้นยืนพร้อมกับส่งสายตาเย็นชาอย่างชนิดที่เคยใช้ได้ผลกับลูกน้องที่ทำความผิด และส่วนใหญ่ผู้ที่เจอสายตาพิฆาตแบบนี้จะพากันกลัวตัวสั่นพลางเอ่ยเสียงเย็น ผมว่าคุณคงสำคัญตัวผิดไปมังครับคุณธนิสรา ผมกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมคงไม่จำเป็นต้องรายงานคุณหรอกนะว่าจะไปไหนกับใครหรือทำอะไรอยู่


ธนิสราไม่ได้อยู่ในข่ายยกเว้น ท่าทางของกวินทำให้เธอรู้สึกหวั่นหวาดแต่ยังอุตส่าห์ทำใจดีสู้เสือ เชิดหน้ามองเขาแต่น้ำเสียงที่เอ่ยถามไม่สามารถปกปิดความรู้สึกหวาดหวั่นได้ หมายความว่าไงคะ เมื่อวานพ่อเลี้ยงไม่แสดงกริยาแบบนี้กับนิดเลย


ใจเย็นเถอะนิด ปอยว่านิดนั่งก่อนดีไหม ปวิตาพยายามจะช่วยไกล่เกลี่ย


เธอไม่ต้องมายุ่ง ทำเป็นแสดงว่าไม่สนใจพ่อเลี้ยง ที่แท้ก็จ้องจะจับเขาเหมือนกัน


อย่าพูดแบบนี้นะนิด ถ้าเธอไม่รู้ความจริง อย่าเที่ยวพูดให้ใครเสียหาย ปวิตาต่อว่าญาติผู้น้องอย่างนึกโกรธ


ไม่รู้อย่างนั้นเหรอ...ฉันโทรหาเธอตั้งแต่เช้า แล้วเธอทำไมไม่รับสาย แถมยังหายไปกับพ่อเลี้ยง จะให้ฉันคิดว่ายังไงฮะปอย ธนิสราตวาดถามญาติผู้พี่เสียงสั่น ดวงตาแสดงความรู้สึกผิดหวังทอดมองปวิตาด้วยความโกรธ


มันเป็นเรื่องบังเอิญเข้าใจไหม แล้วฉันก็แค่กินข้าวกับพ่อเลี้ยง เธอจะโวยวายอะไรนักหนา


ปวิตา เธอ...เธอมันอิจฉาฉันเลยคิดจะแย่งพ่อเลี้ยงไปจากฉันใช่ไหมล่ะ


หยุดนะธนิสรา ผมไม่เคยให้ความหวังอะไรกับคุณด้วยซ้ำ แล้วผมจะจีบปวิตามันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ


หมายความว่าไง นี่พ่อเลี้ยงจะเลือกมัน เห็นมันดีกว่านิดอย่างนั้นเหรอคะ


ผมสนใจปวิตา แล้วก็ไม่เกี่ยวกับคุณด้วย กวินเอ่ยรอดไรฟันพลางเอื้อมมือรั้งเอวคนที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ข้างกายเข้ามาชิดตัว


ฉันอิ่มแล้ว คุณอยู่ทำความเข้าใจกับนิดก็แล้วกันปวิตาหาทางจะปลีกตัวหลังกวาดสายตามองรอบตัวแล้วรู้สึกไม่สบายใจกับสายตาสนใจของใครต่อใครที่จ้องมองมาทางเธอกับธนิสราจึงเอ่ยปากบอกและหวังจะหนีกลับห้อง แต่ถูกฝ่ามือใหญ่คว้าตัวรั้งไว้อย่างไม่ยอมปล่อยให้เธอผละไปง่าย ๆ


ไม่ต้องไปไหนเลยปอย นั่งลง ธนิสราเขากำลังจะไปพอดี...กวินเอ่ยอย่างเผด็จการก่อนจะหันไปถามธนิสราอย่างไม่เกรงใจ


พ่อเลี้ยง ทำไมพ่อเลี้ยงทำกับนิดแบบนี้ ท่าทางไร้เยื่อใยของกวินทำธนิสรามองเขาน้ำตารื่นอย่างกลั้นความรู้สึกเสียใจไม่อยู่


คุณมีหน้ามีตานะธนิสราอย่าทำแบบนี้เลย ถ้านักข่าวเห็นคุณจะหมดอนาคตเปล่า ๆ กวินเตือนเสียงเย็น ทอดสายตามองหญิงสาวเคร่งขรึม


พ่อเลี้ยง....ธนิสราครวญเรียกเขาอย่างผิดหวัง ทว่าคำเตือนของเขาทำให้เธอได้สติรีบกระพริบตาไล่น้ำตาพลางกวาดสายตามองรอบตัว ดวงตาหลายคู่ที่จับจ้องมองมาอย่างใคร่รู้ของคนรอบกายทำให้หญิงสาวตัดสินใจเป็นฝ่ายเดินออกไปจากสถานการณ์นี้เอง

 

                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น

  1. #1930 BamBamkad9701 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:27
    ทำไมปอยไม่หนีไปทำไมยอมให้วินง่ายๆเกินไปแบบนี้ เหมือนปอยง่ายมากเลย
    #1,930
    0
  2. #1236 Chariyaiem (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 22:13
    พลิกลิ้นเร็วจัง อีกวันมองนิดจะกลืนกิน มาอีกวันพลิกจากหน้ามือเป็นฝ่าเท้าที่สุด ไม่ผิดนะที่นิดจะออกอาการแบบนี้ ปอยต้องหนีแล้วละไม่รู้วันไหนที่อิวินมันจะเบื่อแล้วจะแสดงอาการแบบนี้กับปอย ที่แน่ๆตอนมีอะไรป้องกันรึเปล่า กลัวโรคติดต่อมากๆ ณ จุดๆนี้
    #1,236
    0
  3. #1100 ouomee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 13:36
    พระเอกหน้าตัว เมียมากก มักมากก
    #1,100
    0
  4. #589 monmanon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:04
    #589
    0
  5. #553 มูตี้ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 14:06
    ^^_______^^
    #553
    0
  6. #385 sophit28 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 21:17
    อิวินเคลียด่วนเลย
    #385
    0
  7. #71 YulSica (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 16:58
    สงสารปอยนะ คือต้องมาผิดใจกะบน้องเพราะผู้ชายเนี่ย
    #71
    0
  8. #2 Puechsing (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 20:51
    สนุกดีคะชอบๆจะติดตามนะคะ
    #2
    0