เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 3 : #1 ผิดตัว 50% *รีไรท์*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    3 ส.ค. 60

                    กวินแทรกฝ่ามือเข้าสัมผัสไล้ผิวเนียนอย่างย่ามใจ อาการสะท้าน เบียดเนื้อตัวตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างเร่าร้อนของคนใต้ร่าง ทำให้เขายิ่งถลำลึกลงไปในหลุมพิศวาสของหญิงสาว กระตุ้นเร้าอารมณ์ปรารถนาของเขาให้ลุกฮือขึ้น จนไม่สามารถอดทนรอได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว ร่างแกร่งขยับยกตัวเตรียมพร้อม ดวงตาคมตวัดมองไล้เรือนร่างลออในความมืดอย่างพึงพอใจ

                         ผมต้องการคุณเดี๋ยวนี้คนสวย

                         ไม่นะ! ได้โปรด

                         ปวิตาร้องปฏิเสธเสียงพร่า พร้อมกับพยายามขัดขืนด้วยการกระถดตัวหลีกหนีสัมผัสร้อน หญิงสาวตื่นตระหนกและหวาดกลัวตามประสาสาวพรหมจรรย์ ขณะเดียวกันก็อยากรู้อยากลองสัมผัสกับประสบการณ์ลึกล้ำเร่าร้อนสุดแสนวาบหวาม

                         ไม่น่าคนสวย คุณจะปฏิเสธผมตอนนี้ไม่ได้ ในเมื่อคุณเองก็รู้ว่ามันจะทำให้เรามีความสุขมากแค่ไหน

                             กวินไม่ฟังคำคัดค้านของหญิงสาวที่ดิ้นเร่าอยู่กลางเพลิงพิศวาส เขาคิดว่าเธอคือธนิสรา และบทบาททั้งหมดที่เธอแสดงเป็นเพียงแค่ละครตบตาให้เขาคิดว่าเธอนั้นไร้เดียงสา ถึงเธอจะแสดงได้แนบเนียน แต่ก็เริ่มทำให้เขานึกระอากับการเล่นตัวเกินงาม ทั้งที่เขาปลุกเร้าจนกายสาวร้อนเร่าดั่งไฟเช่นนี้ ธนิสรายังจะปัดป้องราวสาวพรหมจรรย์

                              ไม่นะ! มันต้องไม่ใช่แบบนี้

                              ปวิตาร้องปฏิเสธดังลั่น อยากดิ้นให้แรงกว่าที่ทำอยู่ แต่ด้วยพละกำลังที่เสียเปรียบ ทำให้เธอไม่สามารถต้านทานเขาได้ ขนาดเธอทั้งผลักทั้งดัน ร่างกำยำสมชายชาตรีก็ยังไม่มีทีท่าจะขยับเขยื้อน เธอใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเพื่อต่อต้านสุดกำลัง ประกาศกร้าวว่าไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น ไม่เพียงเขาจะไม่สะดุ้งสะเทือน เขากลับหยุดการประท้วงของเธอด้วยจุมพิตที่แสนจะเร้าอารมณ์

                              หมดเวลาเล่นตัวแล้วสุดสวย ผมทนรอต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว  เขากระซิบเสียงแหบพร่าขณะบรรจงปาดไล้รอยชื้นข้างแก้มให้เธออย่างเบามือ หัวใจของกวินเต้นแรง ร่างแกร่งเครียดเขม็งจนคนใต้ร่างสัมผัสได้

                              กรี๊ด!!! เจ็บ! ออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้นะ ฮือๆๆ

                              ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้หญิงสาวกรีดร้องลั่น สะอื้นไห้ด้วยความหวาดกลัวและตกใจ ขณะที่เจ้าของร่างกำยำตกอยู่ในอาการตกตะลึง คาดไม่ถึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ใจหายวูบ

                              ให้ตายสิ! นี่เธอยังคงความบริสุทธิ์ไว้จนมาถึงมือเขาได้ยังไง

                              กวิน รู้สึกสงสารหญิงสาวจนไม่รู้จะบรรยายอารมณ์ของตนขณะนี้อย่างไร เขาแทบไม่กล้าขยับตัว เพราะเกรงว่าจะยิ่งทำให้ทุกอย่างมันเลวร้ายจนเกินเยียวยา 

                              จุ๊ๆ ใจเย็นๆ คนดี มันจะไม่เจ็บอีกแล้วเชื่อผม ปล่อยตัวตามสบายนะ ผมจะไม่ทำคุณเจ็บมากไปกว่านี้อีกอย่างแน่นอน  กวินกล่าวแล้วก้มลงทาบริมฝีปากหยักกับกลีบปากอิ่มอย่างอ่อนโยนเว้าวอน แทนคำขอโทษขอโพยหญิงสาว 

***************************เซ็นเซอร์****************

                              มีความสุขเหมือนผมหรือเปล่าฮึ

                              กวินกระซิบถามเสียงหอบข้างหูเธอ พลางสูดกลิ่นกายหอมๆ ของหญิงสาวจนเต็มปอด ในขณะที่คนถูกถามยังตกอยู่ในความตื่นเต้นระคนประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอจึงเผลอนอนนิ่งให้เขาลูบไล้เรือนร่างชื้นเหงื่ออย่างเพลิดเพลิน กว่าปวิตาจะดึงสติที่กระเจิดกระเจิงไม่อยู่กับเนื้อกับตัวกลับมาได้ต้องใช้เวลานานพอสมควร ดวงตาคู่งามค่อยๆ กะพริบเบาๆ ขับไล่ความมึนงงและสมองที่ยังเบลอๆ อยู่ให้กลับเข้าที่ แล้วเอ่ยเสียงแผ่วไม่ต่างกับคนละเมอ

                         นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่ รึว่าฉันฝันไป อย่างนั้นใช่ไหม

                         หลังจากควบคุมความรู้สึกและสะกดอารมณ์เร้นลึกที่เกิดขึ้นสำเร็จ ปวิตาจึงเอ่ยถามเสียงเจือสะอื้น เธอกลับเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง จึงพยายามดิ้นรนออกห่างร่างแกร่ง แม้ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันไม่ใช่แค่ฝัน มันคือเรื่องจริงที่เธอไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขใดๆ ได้อีก ทว่าอย่างน้อยเธอก็ต้องได้เห็นหน้าคนที่ทิ้งตราบาปไว้บนเรือนร่างของเธอ หญิงสาวขยับตัวชิดขอบเตียงแล้วเอื้อมมือเปิดโคมไฟ

                         คุณ! นี่คุณเองน่ะเหรอ มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงหญิงสาวตกใจแทบเสียสติเมื่อเห็นหน้าตาของคนที่ปล้นความสาวเต็มตา

                         ทำไมถึงเป็นคุณได้...ปวิตากวินเองก็ครางออกมา เมื่อเห็นหน้าหญิงสาวที่เพิ่งผ่านการร่วมรักกับเขาอย่างเร่าร้อนเป็นครั้งแรก

                         ไอ้บ้า! นี่นาย...ถือดียังไงถึงเข้ามาทำแบบนี้กับฉัน

                         ปวิตาโมโหเจียนคลั่งทันทีที่ได้รู้ว่าคนที่ปล้นความสาวของเธอเป็นใคร ไม่สงสัยเลยว่าเขาเข้ามาในห้องของเธอได้อย่างไร ในเมื่อเขาเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ เขาจึงมีกุญแจห้องและไขเข้ามาในห้องของเธอได้อย่างง่ายดาย เธอมันสะเพร่าเองที่ลืมคล้องโซ่ประตูก่อนนอน ความเหนื่อยและเมื่อยล้าผสมกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เธอง่วงงุนจนหมดแรงจะต้านทานกระแสปรารถนาที่เขาจุดขึ้น เป็นเหตุให้เรื่องราวเลยเถิดไปไกลเช่นนี้

                         หยุดเดี๋ยวนี้นะปวิตา!” กวินคว้าข้อมือที่กำลังประทุษร้ายตน แล้วเอ่ยอย่างสำนึกผิดผมขอโทษ ให้ผมอธิบายก่อนกวินรวบฝ่ามือบางที่ทั้งทุบทั้งตีเขาอย่างไม่ยอมฟังอะไรอีกต่อไปเพียงเธอได้เห็นหน้าเขา

                         ไอ้บ้า! ไอ้คนเลว! ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีกปวิตาไม่ยอมหยุด

                         นี่ ฟังก่อนสิ

                         กวินพลิกตัวขึ้นคร่อมหญิงสาวอีกครั้ง ถ่ายน้ำหนักตัวทับคนใต้ร่างกักตัวเธอไว้ให้กลายเป็นรองในบัดดล แล้วรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ ทำให้ปวิตาไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้  ความงดงามลออตาตรงหน้าทำให้เขาเผลอมองตาปรอย ยิ่งเปิดไฟสีนวลเช่นนี้ยิ่งทำให้ปวิตาดูอวบอิ่มน่าถนอมยิ่งขึ้นเป็นเท่าตัว เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงหน้าตาน่ารักๆ ไม่ได้สวยโดดเด่น จะกลายเป็นสาวสุดเซ็กซี่ได้ในทันทีที่ไร้อาภรณ์ปกปิดเรือนร่างเช่นนี้

                    กวินตะลึงมองความผลิพุ่งตรงหน้าตาปรอย ร่างแบบบางของเธอช่างเข้ากันได้ดีกับเขาอย่างเหลือเชื่อ แล้วมันก็ส่งผลให้ชายหนุ่มตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของปวิตาอย่างรวดเร็วและไม่รู้ตัว เรื่องที่ตั้งใจจะอธิบายให้เธอฟังกลายเป็นเรื่องไร้สาระไปทันทีที่ความปรารถนาพวยพุ่งขึ้นเหนือความใคร่รู้ใดๆ ทั้งหมดทั้งสิ้น

                      ไม่นะ! พอแล้ว ไม่เอาแล้ว

                    เสียงประท้วงของปวิตาถูกกลืนหายลงไปในลำคอของชายหนุ่มที่ก้มลงมาทาบทับริมฝีปากอุ่นร้อนกับเรียวปากอิ่มนุ่มเอาไว้ เขาดูดกลืนเสียงคัดค้านของเธอไว้อย่างนุ่มนวลชวนหลงใหล เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมของหนุ่มเพลย์บอยหลอกล่อสาวใสไร้ประสบการณ์ตรงหน้าให้คล้อยตามไปได้อย่างง่ายดาย และเมื่อเกมรักครั้งที่สองเริ่มต้น กวินก็พร้อมที่จะเริ่มอย่างเนิบช้า ชักชวนคนไม่คุ้นเคยให้ก้าวตามอย่างยั่วเย้า

                    คุณสวยเหลือเกินปวิตา ทำไมผมถึงไม่เห็นความสวยของคุณเมื่อหัวค่ำนะกวินรำพันข้างหูหญิงสาว ก่อนที่เขาจะซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นด้วยริมฝีปากหยัก ทิ้งรอยสัมผัสไว้เป็นหลักฐานไปทั่วทั้งลำคอ 

                    อื้ม...ได้โปรด อย่าทำแบบนี้อีกเลยปวิตาครางพลางพยายามต่อต้านความรวดร้าวที่เขาก่อ

                    ไม่ คุณทำให้ผมต้องการคุณจนแทบทนรอคุณพร้อมไม่ไหวแล้วที่รักกวินกระซิบเสียงพร่า

                    อย่าค่ะ โธ่...โอ้ว...” ปวิตาบิดตัวเร่าๆ ใต้ร่างแกร่งที่ไม่ยอมถอยห่างกายสาวเลย

                    อย่าห้ามผมคนดีกวินกระซิบอ้อน

                    กวินค่อยๆ ลากปลายลิ้นตวัดยอดทรวงทั้งสองข้างสลับกันอย่างเท่าเทียม ก่อนจะเลื่อนลงมาหยุดที่หน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน ทั้งที่เธอดูเป็นสาวอวบเมื่อยามสวมเสื้อผ้า แต่น่าประหลาดใจที่ยามไร้อาภรณ์เช่นนี้รูปร่างของเธอช่างน่าสัมผัส หนั่นแน่นเต็มไม้เต็มมือ ไม่มีไขมันส่วนเกินบนเรือนร่างให้ระคายสายตา  เอวเล็กน่าถนอมถูกเขากุมไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง 

                    หากเธอใส่กระโปรงสั้นเดินทอดน่องอยู่บนหาด คงจะตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เพราะเรียวขาสวยๆ นี่อย่างแน่นอน

                    แต่แค่คิดว่าจะมีใครมาชื่นชมความงามของหญิงสาว ความหวงแหนที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับกวินมาก่อนเลยสักครั้งก็พลันเกิดขึ้นอย่างน่าประหลาด ยิ่งเห็นภาพเธอดิ้นเร่าๆ อยู่ใต้ร่างเขาอย่างเซ็กซี่ ยิ่งทำให้ต่อมหวงแหนทำงานอย่างหนักแค่คิดว่าเธอเป็นของเขาและเขาเป็นคนแรกของเธอ ดังนั้นปวิตาจะไม่สามารถเป็นของใครได้อีก

                    ได้โปรด ฉัน...”

                    ปวิตาทำได้แค่ครางประท้วงอย่างไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นได้ เขาเป็นชายคนแรกที่สร้างประสบการณ์วาบหวามให้ร่างกายของเธอได้เรียนรู้ และเรียกร้องขอให้เขาปลดปล่อยเธอจากความทรมานราวหญิงไร้ศักดิ์ศรีที่เอาแต่วิงวอนออดอ้อนให้ชายร่วมรัก

               คุณต้องการผมใช่ไหมคนดี บอกผมเดี๋ยวนี้กวินถามโดยไม่หยุดสร้างความรัญจวนให้เธอ ฝ่ามือหยาบแตะต้องยั่วเย้าไปทุกส่วนอ่อนไหวบนเรือนร่างงดงามอย่างเหิมเกริม

               คุณจะทำให้ฉันคลั่งนะ ไม่นะอย่าออกไปปวิตาวอนขอ เมื่อเขาผละตัวออกห่างเธอก็เผลอผวาตัวตาม 

               ปอยจ๋า ผมเรียกคุณว่าปอยได้ใช่ไหมกวินครางเสียงแหบพร่า เอ่ยแทบไม่เป็นคำ 

               อื้ม...อย่าทรมานฉันอีกเลยนะคะเธอครางวิงวอนเสียงกระเส่า

               เรียกชื่อผมสิปอย เรียกผมว่าพี่วิน ได้โปรด...ผมอยากฟังเสียงของคุณกวินกระซิบสั่งเสียงพร่า 

               พี่วิน ปอย...อื้ม  ปวิตาครางเรียกชื่อเขาด้วยสรรพนามใหม่อย่างว่าง่าย 

 

               แสงสว่างที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างกับเสียงนาฬิกาปลุกตรงหัวเตียงปลุกปวิตาให้ค่อยๆ กะพริบตาเบาๆ ก่อนจะตื่นเต็มตา เธอกวาดสายตามองเพดานห้องพักแล้วไล่มองไปตรงหน้าต่าง แสงแดดที่ลอดผ่านทำให้เธอถอนใจแรง คิดว่าค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นแค่เพียงความฝันอัศจรรย์เท่านั้น จึงหลับตาลงอีกครั้ง ถอนหายใจแล้วค่อยเปิดเปลือกตาอีกหน จากนั้นจึงขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอน แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะถูกแขนหนักๆ ของคนข้างกายโอบกอดไว้แน่น เรียกความทรงจำของเธอให้กลับคืนมาทันที

                 ปวิตาเบิกตาโพลงขึ้นอย่างตกใจ รีบจัดแจงยกแขนที่โอบเอวตนออกอย่างเร็ว จนแทบจะเป็นการผลักไสอย่างรังเกียจ โทสะคุกรุ่นทันทีที่เห็นหน้าคนข้างตัว หญิงสาวเม้มปากแน่น ฟาดมือลงกลางลำตัวแกร่งอย่างไม่ออมแรง ปลุกคนที่กำลังหลับให้สะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจ

               โอ๊ย! เจ็บนะ เล่นอะไรของคุณแต่เช้าฮะปอยกวินรวบข้อมือเล็กไว้แน่น กะพริบตาปริบๆ มองสีหน้าบ่งบอกอารมณ์โกรธจัดของเธองงๆ

               คนบ้า ลุกไปเลยนะ ใครใช้ให้คุณมานอนกอดฉันอยู่ฮะปวิตาตวาดพยายามจะสะบัดข้อมือออก

               ยิ่งกว่ากอดก็ทำไปแล้วตั้งสองครั้งไง ทำไม จำไม่ได้หรือไงจะได้ช่วยเตือนกวินถามยิ้มๆ อย่างยั่วเย้า เพราะหมั่นไส้ท่าทางออกฤทธิ์ออกเดชของคนข้างกาย

               อ๊าย! ไอ้บ้ากวิน ไอ้พ่อเลี้ยงหน้าหม้อปวิตาแหวลั่น

               ปากหรือนั่น พ่นอะไรหยาบๆ แต่เช้า เดี๋ยวเถอะ!” กวินขึงตาดุพร้อมขู่อย่างมันเขี้ยว

               ทำไม ไอ้หน้าด้าน ไอ้สารเลว ไอ้...” เสียงเธอเงียบหาย เพราะริมฝีปากถูกเขาประกบจูบลงมาอย่างกระแทกกระทั้น เพื่อยุติคำพูดหยาบคายของเธอมากกว่าจะเป็นการเล้าโลมปลุกอารมณ์ปรารถนาแต่เช้า

               ถ้ายังไม่หยุดละก็ จะต่อรอบสามแต่เช้าเลยไม่เชื่อคอยดูสิกวินกระซิบขู่อย่างเอาเรื่อง ดวงตาดุทอดมองเอาจริง

               ไม่พูดแล้ว ว่าแต่ปล่อยฉันเสียทีสิ แล้วก็ออกไปได้แล้วปวิตายอมหยุดเพราะกลัวจะเสียเปรียบ ในเมื่อกวินเหนือกว่าเธอทุกทาง เธอไม่มีวันจะไปต่อกรกับเขาได้

               เราต้องคุยกันกวินบอกหลังถอนหายใจเฮือกใหญ่

               คุยเหรอ คุยอะไรล่ะ เรื่องเลวระยำของคุณที่ใช้อำนาจเจ้าของโรงแรมเอากุญแจไขเข้าห้องมาข่มขืนฉันงั้นเหรอปวิตาแค้นจนน้ำตาร่วง ปราศจากเสียงสะอื้น

               ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดกับคุณเลยนะปอย บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่เมื่อวานคุณไม่เคยอยู่ในสายตาของผม และคนอย่างผมไม่จำเป็นต้องทำเรื่องอย่างที่คุณว่ากวินบอกตามตรง

               ปวิตาใจกระตุกกับคำว่าไม่เคยอยู่ในสายตาของคนที่พรากความสาวของเธอไป

               เออ ขนาดไม่อยู่ในสายตานะ ยังทำได้ขนาดนี้ปวิตากระแทกเสียงใส่ชายหนุ่มแรงๆ

               ผมคิดว่านี่เป็นห้องธนิสรา และก็คิดว่าคนที่นอนแก้ผ้ารออยู่บนเตียงเป็นธนิสราต่างหากกวินกล่าวประชดหญิงสาวบ้าง

               ไอ้บ้ากวิน! ใครแก้ผ้ารอ ฉันแค่เมาต่างหาก แล้วก็ไม่คิดว่าโรงแรมหรูของนายจะมีเรื่องเลวๆ แบบนี้ด้วย ไอ้คนปากมอมปวิตาพยายามดิ้นเพื่อให้มือบางหลุดพ้นจากพันธนาการของฝ่ามือหนา

               เอ้า ดิ้นเข้า ยิ่งดิ้นไอ้หน้าอกใหญ่ๆ ของคุณมันยิ่งเบียดกับหน้าอกผมจนผมเริ่มตื่นแล้วนะกวินแสร้งทำเสียงกระเส่ากระซิบยั่วเย้า พร้อมขยับส่วนที่เขาบอกว่าตื่นเสียดสีเบาๆ กับต้นขาขาวของปวิตาอีกครั้ง

               ไอ้บ้า! ไอ้หน้าด้าน! ปล่อยนะ เอามันออกไปจากขาฉันนะ อื้อปวิตาพยายามขยับร่างหนี

               ทีเมื่อคืนไม่เห็นทำท่าแบบนี้ เห็นแต่พี่วินคะ พี่วินขา อย่าถอยนะคะ เร็วกว่านี้อีกสิคะ ปอยไม่ไหวแล้วกวินทำเสียงกระเส่าหยอกเย้าร่างขาวผ่องที่เริ่มแดงไปทั้งตัวด้วยความขัดเขินหรือโกรธเขาก็แยกไม่ออก

               ไอ้บ้ากาม! ใครพูดแบบนั้นกันเล่า ปล่อยเลยนะปวิตาพยายามทำท่าขู่ขึงขัง

               ไม่ปล่อย ขอต่ออีกรอบก่อนกวินไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป เริ่มลงมือปฏิบัติภารกิจรักรับอรุณรุ่งทันที

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น

  1. #2030 prwpc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 02:34
    มันดูขัดๆตรงสาวอวบอ่ะค่ะไรท์ สาวสวย1ใน5 ต้องไม่อวบสิ555
    #2,030
    0
  2. #1231 Chariyaiem (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 20:32
    ถ้าเป็นเราก็รู้สึกแปลกๆนะ ที่อิวินสนใจญาติผู้น้องปานจะกลืนกิน พอได้กินเรากลับมาทำปากดีและมารู้สึกอะไรๆแบบกะทันหัน เชื่อไม่ค่อยได้เลย
    #1,231
    0
  3. #829 จั๊ดดาริน จินดารัตน์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 11:16
    ห้องโรงแรมระดับนี้มันต้องมีคล้องโซ่หรือไม่ก็ล้อคด้านในด้วยนี่ แล้วในเรื่องไม่ได้บรรยายไว้ด้วยว่าไม่ได้ล้อคหรือคล้องโซ่ด้านในอ่ะแล้วกวินจะเข้าได้ไง?
    #829
    1
    • #829-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 3)
      26 กรกฎาคม 2560 / 21:54
      ขอบคุณที่ท้วงติงเข้ามาค่ะ เดี๋ยวอ้อจะไปแก้ไขนะคะ
      #829-1
  4. #586 monmanon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:53
    #586
    0
  5. #551 มูตี้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 13:33
    ^______^
    #551
    0
  6. #382 sophit28 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 20:49
    อิพี่วินนนนน555
    #382
    0
  7. #247 Maris3592 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 20:59
    5555 มันก็จะหื่นหน่อยๆ
    #247
    0
  8. #69 YulSica (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 16:41
    อิพพ่อเลี้ยงมันยังขอต่อ ยอมใจ5555555
    #69
    0