เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 23 : 8.5 เหตุผลของคนไม่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

          กวินเหลือบมองเข็มนาฬิกาที่เดินอย่างเชื่องช้า แต่เวลากลับผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากวินาทีเป็นนาที แล้วผ่านไปเป็นชั่วโมง เวลาที่เขาจะมีเธออยู่ข้างกายแบบนี้ใกล้จะหมดลงไปทุกที พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เขาจะได้อยู่กับเธอแบบนี้ ก่อนจะต้องแยกจากกันอย่างที่ไม่มีวันรู้ว่าจะได้พบกันอีกหรือไม่ ทั้งที่เขาไม่อยากปล่อยเธอจากไปตอนนี้เลย แต่ก็ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งเธอไว้ตลอดไป เพราะปวิตาไม่ยินยอมและเธอก็ไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมา ที่จะใช้เงินทองเข้าหลอกล่อให้อยู่กับเขาได้


          ผมไม่อยากให้เวลาเดินเร็วอย่างนี้เลยปอยกวินถอนใจแรง นึกใจหายทุกครั้งที่คิดว่าจะไม่ได้กอดเธอแบบนี้อีก


          ใครว่า เวลาก็เดินผ่านไปแบบปกติแหละ คุณต่างหากที่คิดมากไป


          คุณไม่รู้สึกเหมือนผมหรือปอย เราเหลือเวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้อีกแค่วันเดียวเท่านั้น

     

          นั่นสิ แค่วันเดียวเท่านั้นปวิตามองหน้ากวินนิ่งๆ


          ผมไม่อยากให้มีวันพรุ่งนี้เลย ไม่อยากคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย


          มันไม่ใช่วันสุดท้ายหรอกค่ะ ชีวิตเรากำลังจะเริ่มต้นใหม่กันต่างหาก


          คุณอยากเริ่มต้นใหม่มากเหรอปอย


          ไม่มีใครอยากมีชีวิตแบบที่ฉันกำลังเป็นอยู่หรอกค่ะปวิตาถอนใจยาว


          คุณจะคิดถึงผมไหมกวินกอดรัดเอวเธอ วางปลายคางกับลาดไหล่ของเธอ


          ถ้าให้ตอบก็คงจะคิดถึงมั้งคะ คุณเป็นผู้ชายคนแรกของฉันนี่นา แต่ฉันขออนุญาตจำคุณไม่นานนะคะ เพราะฉันไม่ชอบเก็บเรื่องราวที่ทำให้ตัวเองจมอยู่กับความเศร้าไว้นานปวิตาคว้ามือซุกซนที่ลากไล้อยู่รอบเอวเธอเล่น ก่อนที่เขาจะพาเธอเตลิดไปไกลกว่านี้


          ผิดกับผมนะ ผมคงคิดถึงคุณอีกนาน


          ไม่จริงหรอกค่ะ คนอย่างคุณไม่นานก็จะมีผู้หญิงคนใหม่ผ่านเข้ามาในชีวิต ถึงตอนนั้นคุณก็ลืมฉันไปเองโดยปริยาย ไม่แน่...บางทีเราเจอกันอีกที คุณอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่าเคยรู้จักผู้หญิงที่ชื่อปวิตา


          ปวิตาขยับตัวลุกขึ้นยืนเมื่อเอ่ยจบ หยิบชุดคลุมอาบน้ำมาถือไว้แล้วเดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำ ยุติบทสนทนาอย่างเชื่อว่าผู้ชายที่กอดเธอไม่ปล่อยมาหลายคืนอย่างกวิน คงไม่แตกต่างกับผู้ชายอีกจำนวนมากที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียงทางผ่าน เป็นแค่เครื่องระบายอารมณ์ ไม่มีค่าแก่การจดจำ ถึงแม้ภายนอกปวิตาจะแสร้งทำเข้มแข็ง แต่แค่คิดว่าเรื่องระหว่างเธอกับกวินกำลังจะจบลง เธอเป็นแค่ทางผ่านของเขา ปวิตาก็อดที่จะรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วระบายออกผ่านริมฝีปากหนักๆ เธอยังมีแม่มีเพื่อนๆ ที่รักเธอรออยู่ที่กรุงเทพฯ เพราะฉะนั้นเธอยินดีจะละทิ้งความทรงจำในช่วงเวลาสั้นๆ กับกวินไว้แค่ที่นี่ ไม่พกพากลับไปทำให้คนที่รักเธอต้องพลอยทุกข์ใจไปด้วยอย่างเด็ดขาด


          จริงสิ...เธอควรจะโทร.หาเพื่อนๆ ของเธอได้แล้ว เธออยากได้กำลังใจจากทุกคน


          ปวิตาเดินออกจากห้องอาบน้ำขณะที่กวินยังไม่นอน เขามองเธอเงียบๆ โดยไม่เอ่ยอะไร เธอจึงเอ่ยปากขอโทรศัพท์ของตัวเองที่เขายึดไปกลับคืนคุณจะคืนโทรศัพท์ของฉันได้หรือยังคะ ฉันอยากจะโทร.หาเพื่อนหน่อย ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว


          เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายกวินถามน้ำเสียงราบเรียบ


          ผู้หญิงค่ะปวิตายอมตอบดีๆ ถึงแม้จะไม่เต็มใจตอบนักก็ตาม


          ใช้โทรศัพท์ผมโทร.ไปก็ได้กวินยื่นมือถือของเขาให้เธอ


          ฉันขอโทรศัพท์ของฉันคืนดีกว่าค่ะปวิตาประท้วง อยากได้ของของตัวเองที่ถูกเขายึดไปคืน


          ใช้ของผมนี่แหละ ของคุณไว้ค่อยเอาตอนกลับกวินตอบอย่างไม่ใส่ใจพลางขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำ ปล่อยให้ปวิตาได้อยู่ใช้โทรศัพท์ตามลำพัง


          ปวิตามองคนบ้าอำนาจที่เดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำแล้วถอนใจยาวจำใจหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาต่อสายหาทอรุ้ง


          ฮัลโหล...ทอรุ้งพูดสายค่ะเสียงทอรุ้งดังมาตามสาย

     

          เออ ฉันเองไอ้รุ้งปวิตาทักเพื่อน


          ไอ้ปอย นี่แกยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม แกอยู่ไหนวะ มือถือแกทำไมไม่เปิดแล้วจะกลับบ้านเมื่อไหร่ทอรุ้งรัวคำถามเป็นชุด เมื่อรู้ว่าเพื่อนรักที่หายไปนานเป็นคนโทร.หา


          ไอ้รุ้ง...ถามทีละคำถามได้หรือเปล่า มะรืนนี้ฉันจะกลับบ้านแล้ว เอาไว้ไปเล่าให้ฟังที่บ้าน ว่าแต่แกเถอะยังอยู่ในช่วงฮันนีมูนหรือว่ากลับถึงบ้านแล้วปวิตาถามและตอบเพื่อนรักที่ส่งเสียงตื่นเต้นเกินจริงมาตามสายอย่างนึกขำ

ฉันอยู่บ้านแล้วย่ะ ใครจะไปอยู่ที่อื่นได้นานๆ เท่าแกล่ะ ไปทีเพื่อนฝูงลืมหน้าเลย แกหายไปเกือบเดือนแล้วนะไอ้ปอย ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนฮะทอรุ้งซักไซ้ด้วยความเป็นห่วง


          เออ จะรีบกลับไปเล่าให้ฟัง แค่นี้ก่อนนะไอ้รุ้งปวิตาไม่กล้าคุยกับเพื่อนทางโทรศัพท์


          ไอ้ปอย ยังไม่ได้คุยอะไรเลย แกเอาโทรศัพท์ใครโทร.มาทอรุ้งถามอย่างไม่ยอมให้เพื่อนวางสายหนี


          โทรศัพท์เจ้านายน่ะ เกรงใจเขา เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันก็กลับแล้วปวิตาตัดบท


          เออ พรุ่งนี้แกต้องโทร.มาบอกนะว่าจะถึงกี่โมง ฉันจะไปรับทอรุ้งบอกเร็วๆ


          เออ พรุ่งนี้ฉันจะโทร.หาแกปวิตารับปากก่อนจะวางสาย เมื่อหมุนตัวกลับก็ชนเข้ากับอกแกร่งของกวิน ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเขาออกมาจากห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่


          เพื่อนสนิทเหรอกวินถามไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้สนใจจริงจังว่าปวิตาจะมีใครเป็นเพื่อนสนิทบ้าง


   อื้มปวิตาตอบรับในลำคอ

********************************************************

ฝากนิยายเรื่องใหม่ของเตชิตาด้วยนะคะ

รู้ว่าร้ายก็ไม่วายจะรัก


Thumbnail Seller Link
เริ่มที่ร้าย ลงท้ายที่รัก
เตชิตา
www.mebmarket.com
ความรักของปวิตาเริ่มต้นขึ้นจากความเข้าใจผิดของนายคาสโนวาปากร้ายอย่างพ่อเลี้ยงกวิน เจ้าของโรงแรมหรูที่มีนัดกับญาติผู้น้องของหญิงสาว แต่ดันเข้าห้องผิด ค...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น