เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 11 : #5 ปวิตา VS นงค์นภา 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 231 ครั้ง
    11 มิ.ย. 60

บทที่ 5 ปวิตา VS นงค์นภา

 

หลังตัดสินใจและตกลงกันว่าหลังกวินจัดการงานทางนี้เรียบร้อยเขาจะเดินทางกลับเชียงใหม่และจะยอมยุติความสัมพันธ์ เลิกยุ่งกับเธอและยอมปล่อยเธอไปดำเนินชีวิตในแบบเดิมของเธอ กวินจึงอยากตักตวงช่วงเวลาดี ๆ ที่ยังมีเธออยู่ด้วยให้เต็มที่และทำให้ทุกช่วงเวลาต่อจากนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับเขาและเธอ เขาจะใช้เวลาที่เหลือนี้ให้คุ้มค่ามากที่สุด


หลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยอยู่กับผู้หญิงคนไหนแล้วมีความสุขเหมือนกับอยู่กับปวิตามาก่อน เขาไม่เคยคิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนผ่านเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเสเพลของเขาได้ แม้แต่ลูกน้องคนสนิทอย่างอาคมยังแปลกใจกับความเปลี่ยนไปของเขา


อาคมมองปวิตาอย่างชื่นชมด้วยใจบริสุทธิ์ แต่ยังทำให้เจ้านายของเขาไม่พอใจ อาการของกวินทำให้เขาแปลกใจ หนุ่มเจ้าสำราญอย่างเจ้านายไม่เคยแยแสผู้หญิงคนไหนแต่กลับมีท่าทีราวจะหึงหวงปวิตา ทั้งที่เธอไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่กวินชอบ ถ้าปวิตายืนข้าง ๆ กวิน เป็นไปได้ที่คนอื่น ๆ อาจคิดว่าหญิงสาวเป็นหลานเจ้านายของเขา ถ้าต่อมหึงหวงของกวินไม่ทำงานออกทางสีหน้าสีตาให้เห็นขึ้นมาเสียก่อน


 “มองอะไรอาคมกวินกำราบลูกน้องเสียงขุ่น ไม่พอใจที่เห็นอาคมมองผู้หญิงของเขาตาไม่กระพริบ


มองคุณปอยครับนายอาคมยอมรับด้วยสีหน้าสีตากวนอารมณ์นายจ้าง


มองทำไม ไม่เคยเห็นหรือยังไงกวินทำหน้าง้ำพลางทำเสียงดุถามยียวน


เคยครับ แต่ชอบมองอาคมไหวไหล่พร้อมกับตอบด้วยกิริยาที่ยังกวนโทสะเจ้านายไม่เลิก


ขืนชอบมองมาก ๆ แกเป็นได้ไม่มีตาไว้มองสาวคนไหนได้อีกแน่กวินกัดฟันกรอดขณะกระซิบขู่ลูกน้องคนสนิทด้วยความหมั่นไส้


ผมก็แค่มองเธอเฉย ๆ ไม่ได้คิดทะลึ่งอะไรเลยนะครับเจ้านาย


ก็ไม่ต้องมองนานขนาดนั้นกวินบ่นอย่างหงุดหงิด หน้าตาบึ้งตึงแสดงความไม่สบอารมณ์


เจ้านายไม่เห็นเหมือนที่ผมเห็นเหรอครับ ว่าคุณปอยน่ามองขึ้นทุกวัน อาคมถามขณะกวาดสายตามองเรือนร่างอวบอิ่มของปวิตาอย่างชื่นชม


ปอยก็เหมือนเดิมทุกอย่างนั่นแหละกวินแย้งอย่างไม่เห็นด้วย เขาก็เห็นปวิตาน่ามองเหมือนเดิมไม่ได้มากขึ้นหรือน้อยลงแม้แต่นิด


ผมว่าไม่นะนาย คุณปอยดูสวยขึ้นทุกครั้งที่เห็นนะครับ ตอนแรกที่ผมเจอเธอยืนอยู่ข้าง ๆ คุณธนิสรา ผมว่าเธอดูเรียบ ๆ หน้าตาธรรมดา ๆ แต่พอหลังจากนั้น เธอก็ดูเด่นขึ้น และสวยขึ้นทุกครั้งที่เห็น ยิ่งวันที่เธออยู่ในชุดว่ายน้ำบนชายหาด....... อาคมพูดไม่จบเพราะเสียงเอาเรื่องของเจ้านาย


หุบปากไปเลยไอ้คม นี่วันนั้นแกแอบมองเมียฉันอยู่นานใช่ไหมวะกวินถามข่มขู่น้ำเสียงเอาเรื่องพลางทอดสายตาดุดันมองลูกน้องคนสนิทด้วยความโมโห


โอ้โห...นี่เจ้านายผมพูดออกมาเต็มปากเต็มคำ เรียกคุณปอยว่าเมีย ไม่ทราบว่าเธอยอมรับเจ้านายเป็นสามีเธอหรือเปล่าน้าอาคมกระเซ้าไม่กลัวเสียงดุของคนเป็นนาย


ไอ้คม แกยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าวันนั้นก่อนที่จะไปตามฉันแกมองปอยนานแค่ไหน


ผมไม่กล้ามองคุณปอยนานหรอกครับนาย กลัวห้ามใจตัวเองไม่ไหว


พูดจบอาคมก็ถูกเจ้านายถีบอย่างจัง นี่แนะอดใจไม่ไหว ไปให้พ้นหน้าฉันเลยไอ้คม ก่อนที่ฉันนี่แหละจะอดใจไม่ไหวแล้วลุกขึ้นไปกระทืบหน้าแกซะเองกวินบ่นเสียงหงุดหงิด รีบเดินไปหาปวิตาที่เดินเล่นที่อยู่ที่ชายหาดด้วยความโมโหลูกน้องคนสนิท


เจ้านายเราทำไมชอบหลอกตัวเองวะเนี่ย หวงเขาขนาดนี้ยังปากแข็ง ทำเป็นจะปล่อยคุณปอยไป ไอ้คมนี่แหละจะคอยดูว่านายจะทำได้อย่างปากว่าหรือเปล่า อาคมบ่นตามหลังเจ้านายหนุ่มที่เดินไปหาหญิงสาวที่ไม่เหมือนใครอย่างปวิตา

 

ชายหนุ่มเดินตามมาจนทันหญิงสาว สายตาของเธอมองเหม่อไปในท้องทะเลกว้าง ใบหน้างดงามดูเศร้า ๆ ซึ้ง ๆ ชอบกลแต่นั่นไม่ได้ทำให้ปวิตาลดความน่ามองเลยแม้แต่น้อย เขาชักจะเห็นด้วยกับอาคมที่ว่ายิ่งมองปวิตายิ่งเห็นว่าเธอสวยขึ้นอย่างบอกไม่ถูก แววตาของเธอเปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์แต่ไม่ว่าจะแสดงอารมณ์ใด ดวงตาคู่นี้ก็น่ามองไม่เปลี่ยน


คุณชอบที่นี่เหรอปอยกวินถามปวิตาพร้อมโอบกอดเอวกลมกลึง


อื้ม ฉันชอบทะเลนะ มันให้ความรู้สึกอิสระดีปวิตาตอบ


แต่ผมว่าทะเลมันน่ากลัวนะ


ทะเลก็เหมือนใจคนนั่นแหละ คุณว่าไหม


ยังไงกวินก้มหน้าลงกวาดสายตามองใบหน้าหวานซึ้งของคนในอ้อมแขนพร้อมกับรอฟังความคิดเห็นของเธอ


ก็มันทั้งกว้างและลึกจนไม่อาจจะหยั่งถึงไง บางเวลาก็ดูสงบ บางทีก็น่ากลัว บางครั้งถ้าเกิดทะเลพิโรธขึ้นมา ก็เหมือนคนที่ยับยั้งชั่งใจกับความโกรธไม่ได้ พร้อมที่จะทำรายล้างทุกสิ่งทุกอย่างได้ในพริบตาปวิตาเอ่ยเปรียบเทียบให้เขาฟังอย่างที่เธอรู้สึก


คุณนี่ช่างคิดอยู่เรื่อยนะปอย


อาจเพราะฉันชอบทะเลมังคะเลยคิดอะไรก็ไม่พ้นเปรียบเทียบกับทะเลไปเรื่อย


ถ้าไม่รีบกลับกรุงเทพฯหลังจากภูเก็ตนี่เราไปประจวบกันไหมผมจะพาคุณเที่ยวทะเลที่หัวหิน


โรงแรมในเครือวัฒนะพงษ์สินะคะ ไม่หรอกค่ะ เอาไว้โอกาสหน้าฉันจะชวนเพื่อน ๆ ไปเที่ยวกันดีกว่า ปวิตาส่งยิ้มขอบคุณให้กวิน


คุณไม่อยากอยู่กับผมต่อจริง ๆ เหรอปอยกวินถามอย่างนึกใจหาย เวลาผ่านไปไวเหลือเกิน


เราเลิกพูดเรื่องนี้กันดีไหมคะ เพราะพูดไปก็วนมาที่เดิม ความต้องการของเราไม่ตรงกันหรอกค่ะปวิตาถอนหายใจพร้อมชวนคนตรงหน้าเปลี่ยนเรื่องคุย


อย่างนั้น เราไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่านะปอย ผมหิวแล้วละกวินยอมเปลี่ยนเรื่องด้วยการชักชวนหญิงสาวไปหาอะไรรับประทานด้วยกันในห้องอาหารของโรงแรม


ค่ะ แล้วงานประจำปีจะเริ่มเมื่อไหร่คะ ปวิตาชวนคุยธรรมดา


พรุ่งนี้ ก็จัดงานทั้งโรงแรมเหมือนทุกปีที่จัดให้นักท่องเที่ยวได้ร่วมสนุกกันกับพนักงานของเรา ประมาณนั้นแหละปอยกวินอธิบาย


ฉันลงมาดูได้ไหมปวิตาถาม ไหน ๆ ก็อุตส่าห์มาถึงที่นี่เพราะเรื่องงานประจำปีที่จะจัดขึ้นแล้ว เธอก็อยากจะอยู่ร่วมกิจกรรมซะเลย


คุณไม่กลัวเจอคนรู้จักหรือยังไง ไม่กลัวใคร ๆ จะรู้เหรอว่าคุณอยู่กับผมเขาถามยิ้ม ๆ ต้องการล้อเธอเล่น


คุณก็อย่าทำเหมือนว่ารู้จักฉันสิ ฉันจะเดินอยู่รอบ ๆ งานโดยไม่ทักทายคุณเลยปวิตาตอบ


ตามใจคุณแล้วกันกวินตอบตกลงอย่างไม่เห็นความสำคัญ


ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันไปหาซื้อชุดใส่ดีกว่าปวิตาบอกกวินด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ใบหน้าหวานกระจ่างไปด้วยรอยยิ้มเหมือนเด็กได้ของเล่นถูกใจ


ให้อาคมพาไปก็ได้นะ กวินเอ่ยอนุญาต


อืม ขอบคุณนะ


ผมไม่เข้าใจเลยนะปอย ว่าคุณกลัวใครเห็นว่าอยู่กับผมทั้ง ๆ ที่ผ่านมาผมก็อยู่กับคุณที่นี่ตลอด แต่ทำไมคุณถึงต้องมากลัวตอนนี้


ก็ที่หาดนี่มีแต่คนต่างประเทศไม่มีใครสนใจฉันหรอก แต่ถ้าเป็นที่อื่น อย่างภายในโรงแรมอาจมีคนไทยหลายคนที่รู้จักฉันและคุณนะคะคุณกวินปวิตาอธิบาย


อื้มช่างเถอะ คุณจะไปเลือกเสื้อผ้าเลยหรือเปล่าละ


ไปสิ ปวิตากล่าวพร้อมออกก้าวเดินไปหาคมพร้อม ๆ กับกวิน


อาคมเดี๋ยวนายพาคุณปอยไปเลือกซื้อชุดใส่งานพรุ่งนี้ด้วยนะกวินสั่งลูกน้อง


ครับนาย


รบกวนหน่อยนะคะคุณคม ปวิตายิ้มให้อาคม


ยินดีครับที่มีโอกาสรับใช้คนสวยอย่างคุณปอย อาคมยิ้มให้ปวิตา


น้อยหน่อยไอ้คม ให้รู้บ้างว่าควรไม่ควรกวินขู่ลูกน้องอย่างหมั่นไส้


ไม่เห็นเป็นไรเลย คุณอาคมแค่ล้อปอยเล่นไม่เห็นว่าปอยสวยอย่างที่พูดหรอก ใช่ไหมคะปวิตายิ้มกว้างทั้งริมฝีปากและนัยน์ตา


ผมพูดจริงครับคุณปอย ผมปากกับใจตรงกันเสมอครับอาคมแขวะคนเป็นนายด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท


เอาล่ะค่ะ ปอยเข้าใจแล้ว เรารีบไปกันดีกว่านะคะ คุณกวินจะได้กลับไปทำงานซะทีปวิตาพยักหน้าหงึกหงักพร้อมกับเอ่ยเป็นงานเป็นการ


รีบกลับนะปอย กวินไม่วายกำกับอย่างไม่อยากให้หญิงสาวห่างสายตาไปนาน


รับรองคะว่าจะกลับให้ดึก ๆ เลยปวิตาแกล้งหยอกกวินยิ้ม ๆ ดวงตาเป็นประกายทอดมองเขานิ่ง


ถ้าจะทำแบบนั้นก็ไม่ต้องไปกวินตั้งท่าจะฉุดมือบางให้เดินตามเขากลับไปที่พัก


โอ๊ย กลับทันทีที่ได้ชุดเลย ปล่อยปอยได้แล้ว ปวิตาพยายามขืนตัวไม่ยอมให้เขาลากเธอไปได้ง่าย


อย่าช้านะปอยไม่งั้นมีเรื่องจริง ๆ ด้วย


ขู่จริงปวิตาว่าพร้อมหันไปหาอาคมก่อนที่จะเดินไปกับลูกน้องของคนชอบขู่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 231 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น

  1. #1687 Be Yah (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 19:42
    ถ้าจะหึงทิ้งขว้างขนาดนั้น ไปทบทวนตัวเองดีกว่าคุณกวิน
    #1,687
    0
  2. #1243 Chariyaiem (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:20
    สตรองแค่ไหนถามใจดู
    #1,243
    0
  3. #595 monmanon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:39
    #595
    0
  4. #565 มูตี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 16:32
    ^_____^
    #565
    0
  5. #395 sophit28 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 23:00
    หึงแม้กระทั่งลูกน้อง555
    #395
    1
    • #395-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 11)
      19 กรกฎาคม 2560 / 23:08
      555+ ขอบคุณนะคะ ตามอ่านทุกเม้นท์เลย
      #395-1
  6. #79 YulSica (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 18:31
    นี่สามีหรือพ่อคะเนี่ย555555
    #79
    0
  7. #10 Puechsing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 12:21
    วันนี้ไม่มาหรือคะรอๆนะ
    #10
    1
    • #10-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 11)
      12 มิถุนายน 2560 / 14:22
      ว่าจะลงตอนกลางคืน พอรู้มีคนรอเลยรีบลงเลยค่ะ ^^ ขอบคุณกำลังใจที่มอบให้กันนะคะ
      #10-1
  8. #8 Puechsing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 06:00
    ชอบก็ไม่บอกปากกับใจไม่ตรงกันเอาซะเลยสู้อาคมก็ไม่ได้
    #8
    0