เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 10 : #4 สาวสวยแสบ ปวิตา 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 260 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

นี่ปล่อยนะคุณกวิน ไหนบอกว่าจะพาฉันไปเล่นน้ำยังไงล่ะปวิตาส่ายหน้าหลบริมฝีปากร้อนผ่าวที่พยายามจะประกบกั้นเสียงประท้วงของเธอให้ได้


ได้สิ ถ้าคุณอยากเล่นน้ำนักละก็ เดี๋ยวผมจะพาคุณเล่นน้ำเอง


อื้ม...จะพาไปก็ปล่อยฉันสิคะ ปวิตาประท้วงเมื่อกวินทำท่าจะไม่ยอมผละจากร่างกายของเธอ หญิงสาวพยายามดันตัวออกห่างสัมผัสเล้าโลมของเขา แต่ดูเหมือนสิ่งที่เธอพยายามทำจะไร้ประโยชน์


ห้ามปฏิเสธเพราะคุณเป็นคนทำให้มันเป็นแบบนี้เอง กวินกระซิบข้างหูหญิงสาวเสียงพร่าโดยไม่ละฝ่ามือที่ลากไล้ไปตามเนื้อตัวของเธออย่างเสน่หา ริมฝีปากผะผ่าวเคลื่อนลงระรานลำคอขาวอย่างซุกซน


อื้ม ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” หัวใจเธอเต้นแรงขณะพยายามจะประท้วง ขืนตัวจากอ้อมแขนรัดรึง 


ใครว่า คุณทำ และทำสำเร็จซะด้วยปวิตา


กวินเลื่อนฝ่ามือทั้งสองขึ้นสัมผัสใบหน้าของเธอบังคับให้ไม่ให้ขัดขืนความรุ่มร้อนที่ประกบลงบนเรียวปากอิ่ม แทรกลิ้นชื้นเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานในโพรงปาก ลีลารักที่เร่าร้อนกำลังเริ่มต้นและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด กวินละฝ่ามือจากใบหน้านวลเลื่อนลงไปตามลำตัวอวบอิ่ม กำจัดเสื้อยืดที่ตนจับเธอสวมมันกับมือออก


พ่อเลี้ยงหนุ่มยอมละจากริมฝีปากอิ่ม เปิดทางให้เสื้อยืดตัวเล็กผ่านขึ้นทางศีรษะของหญิงสาวแล้วกระชากผ้าพันเอวของเธอโยนทิ้งอย่างรวดเร็ว ดวงตาหิวกระหายกวาดมองร่างอวบอิ่มในชุดบิกินนี่สีขาวด้วยความปรารถนาที่จะปลดเปลื้องมันออกด้วยริมฝีปากของตน


คุณรู้ไหมว่าชุดนี้มีผลกับผมแค่ไหนกวินกระซิบเบา ๆ ก่อนจะหยอกเย้าติ่งหูของเธอด้วยริมฝีปากรุ่มร้อน


ปวิตาส่ายหน้า กระพริบตาเร็ว หัวใจเต้นแรง แต่ทำเป็นใจกล้าเงยหน้าสบตาเขาอย่างท้าทาย


ผมแทบคลั่งเวลาที่เห็นคนอื่นมองคุณ ผมไม่อยากให้ผู้ชายหน้าไหนมีโอกาสเห็นคุณแบบนี้เลยให้ตายสิปอย คุณเซ็กซี่มากรู้ไหม กวินครางเสียงพร่า ฝ่ามือหนาลูบไล้ลำแขนเรียวระเรื่อยลงไปสัมผัสสะโพกมนอย่างซุกซน


คู่ควงคนอื่นของคุณไม่เคยใส่ชุดแบบนี้ไปเล่นน้ำแถวชายหาดหรือคะปวิตาถามเสียงกระเส่า พยายามจะเบนกายหนีการรุกรานของริมฝีปากร้อนชื้น


ยิ่งกว่านี้ก็มี แต่ผมกลับเฉย ๆ นะ ทำไมเวลาที่คุณใสผมถึงหงุดหงิดก็ไม่รู้สิกวินสารภาพขณะซุกไซ้สูดกลิ่นหอมแถวร่องอกอวบอย่างหลงใหล ฝ่ามือเลื่อนขึ้นเคล้นคลึงความเต่งตึงของเธอด้วยความพึงใจ


อื้ม...ฉันไม่คิดว่าคุณจะแคร์ ฉันแค่อยากเล่นน้ำจริง ๆ ไม่ได้คิดยั่วให้คุณโมโหเลยปวิตาครางตอบเสียงพร่าขณะลูบไล้ฝ่ามือเล็กไปตามใบหน้าคมอย่างยั่วเย้าพลางช้อนตามองเขาอย่างท้าทาย มั่นใจเสน่ห์ของตนว่าสามารถผูกมัดกวินให้ลุ่มหลงได้ สังเกตจากที่เขาแสดงอารมณ์หงุดหงิดเมื่อเห็นเธอนวยนาดอวดโฉมในชุดบิกินยั่วผู้ชายทั้งหาด


นั่นสิ ผมก็แปลกใจเหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะ เพราะถึงยังไงคุณก็อยู่ตรงนี้กับผมแล้ว


กวินกล่าวแล้วไซ้ริมฝีปากคลอเคลียความนุ่มหยุ่นที่พึงใจด้วยความโหยหา ยอมรับว่าปรารถนาจะทำเช่นนี้ตั้งแต่เห็นร่างเย้ายวนในชุดว่ายน้ำเปิดเผย ปกปิดความอลังการของทรวดทรงสาวไม่มิดจนดูล้นทะลักเนื้อผ้าอย่างน่าหวาดเสียวกลางชายหาดนั่นแล้ว


อื้ม...คุณนี่ซนจริง ๆ เชียว


คราวนี้คุณเป็นฝ่ายเริ่มก่อนนะปอย


กวินค่อย ๆ รั้งชุดว่ายน้ำชิ้นบนของเธอออกด้วยฟันและริมฝีปาก เขาเต็มใจให้ความช่วยเหลือหญิงสาวอย่างไม่เกี่ยงงอน ท่อนแขนแข็งแรงตวัดช้อนร่างบางอุ้มขึ้น พาเธอเดินเลยไปยังห้องอาบน้ำ เป้าหมายอยู่ที่อ่างจากุซซี่ใบโตซึ่งกว้างพอจะให้เขาและเธอลงไปคลุกเคล้านอนแช่กันได้ทั้งสองคนอย่างสบาย เขาพาเธอก้าวลงไปยืนในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ และวางตัวเธอลงพร้อมกับกำจัดบิกินีชิ้นล่างออกจากเรือนกายของหญิงสาวด้วยความยินยอมพร้อมใจจากปวิตา


กวินโยนผ้าชิ้นเล็กลงไปกองบนพื้นกระเบื้องเคลือบแล้วเคลื่อนฝ่ามือเข้าสำรวจความเร้นลับของจักวาลอย่างย่ามใจจนคนด้อยประสบการณ์เผลอกรีดร้องเสียงกระเส่าขยับกายตอบสนองสัมผัสจากเขาอย่างเร่าร้อน


คนสวย เชื่อหรือยังว่าผมอยากพาคุณเล่นน้ำจริง ๆกวินยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ดวงตาพราวสวยก่อนจะประทับริมฝีปากลงประกบจูบเรียวปากอิ่มอย่างเรียกร้องตอบสนองสายตาเว้าวอนของเธอด้วยความเสน่หา


อยากให้ผมรักคุณหรือยังฮึคนดี หรือว่าคุณอยากจะเล่นน้ำด้วยกันก่อน กวินกระเซ้าถามเสียงสั่นพร่า


อื้ม...คุณแกล้งปอย


ปวิตาตัดพ้อเสียงพร่าขณะเอื้อมมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างเร่งรีบ ดวงตาสื่อความรู้สึกทอดมองแผ่นอกกว้างราวกับแมวเห็นปลาทู ฝ่ามือเล็กสอดแทรกผ่านกางเกงสแลคเนื้อดีเข้าครอบครองอวัยวะที่ทรงพลังของเขาไว้ในฝ่ามืออย่างอาจหาญพลางเปิดยิ้มยั่วยวนเมื่อเห็นร่างแกร่งกระตุกเกร็งยามเธอเคลื่อนฝ่ามือแผ่วเบา เย้าหยอกกายแกร่งขณะทอดสายตามองเขาอย่างท้าทาย


นี่คุณตั้งใจจะแก้แค้นผมจริง ๆ ใช่ไหมปอยเสียงทุ้มครวญแหบพร่า ดวงตาเคลิบเคลิ้มทอดมองสบตาหญิงสาวอ่อนหวาน ริมฝีปากสูดลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ ทุกครั้งที่ฝ่ามือเล็กขยับ


ปอยแกล้งใครไม่เป็นหรอกค่ะ แค่....



ปอย คุณจะทำให้ผมคลั่งตายจริง ๆ คนสวย


กวินไม่รอให้เธอทรมานเขาได้อีกต่อไป ชายหนุ่มขยับตัวขึ้นอยู่เหนือร่างบางพร้อมทำให้คนเก่งของเราถึงกับกระตุกไปทั้งกาย แต่ใช่ว่าหญิงสาวจะยอมเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ง่าย ๆ ต่างผลัดกันรับผลัดกันรุกอย่างไม่มีใครยอมใครกระทั่งอารมณ์ที่เตลิดประทุกลายเป็นระเบิดปรมณู แตกกระจายพร้อมกับเสียงกรีดร้องอย่างสุขสมของเขาและเธอ


คุณทำให้ผมหมดแรง รู้หรือเปล่าปอย กวินจูบหญิงสาวอย่างหมั่นเขี้ยวหลังทุกอย่างเสร็จสิ้น


แล้วชอบหรือไม่ชอบล่ะปวิตายิ้มยั่วใส่ตาคม


คุณก็รู้ว่าผมชอบมันขนาดไหนกวินตอบพร้อมกับมอบรอยยิ้มบาดใจตอบแทนหญิงสาวอย่างอารมณ์ดี ดวงตากรุ้มกริ่มทอดมองเธออย่างพึงพอใจ


แล้ววันนึงคุณก็จะเบื่อแล้วไปค้นหาความชอบจากคนอื่นปวิตายิ้มเยาะตัวเองบาง ๆ มุมริมฝีปาก เสหลบตาคมด้วยการซุกใบหน้าแนบแผ่นอกกว้าง


คุณไม่อยากให้ผมมีคนอื่นหรือปอยชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน รู้สึกพะว้าพะวังกับน้ำเสียงเยาะหยันแปลก ๆ ของคนในอ้อมแขน


ฉันไม่ได้อยากหรือไม่อยากหรอกค่ะ คุณก็รู้ว่าฉันไม่มีสิทธิ์คิดอะไรเลยเสียงหวานตอบราบเรียบไม่แสดงว่าเธอน้อยใจหรือคิดใด ๆ ทั้งนั้น ดวงตากลมทอดมองเหม่อก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ ขับไล่ความคิดว้าวุ่นออกจากใจ


ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าจะทำยังไงกับคุณดีปอย ผมขอเวลาคิดก่อน คุณไม่เหมือนคนอื่นที่ผมเคยคบ ผมเลยยังไม่รู้จะทำยังไงเลยจริง ๆ นะปอย


นั่นสิคะ ถึงฉันจะชอบคุณมาก และไม่รังเกียจที่จะอยู่กับคุณ แต่ฉันก็ไม่อยากอยู่แบบนี้ และไม่อยากคบคุณด้วยเหมือนกัน


ทำไมละปอยเขาขยับตัวออกห่างหญิงสาวนิดหนึ่งพร้อมกับก้มหน้าลงมองหญิงสาวอย่างพิจารณา


คุณเป็นที่สนใจเกินไปมังคะ ถ้าต้องอยู่กับคุณแบบนี้ วันนึงฉันจะเป็นฝ่ายเสียหายทั้งชื่อเสียงของตัวเองและของแม่


ผมไม่อยากเป็นที่สนใจของใครเลยนะปอย จะได้อยู่กับคุณเงียบ ๆ ได้เขาถอนหายใจแรงระบายความไม่ชอบใจที่อยู่ ๆ ก็เกิดขึ้น


แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ไง ฉันถึงอยากให้คุณปล่อยฉันไปซะที


คุณไม่อยากอยู่กับผมเหรอปอยฝ่ามือใหญ่ลูบไล้บ่าเปลือยเปล่าเบา ๆ พร้อมกับถามเสียงหนัก


ก็อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละค่ะ ฉันไม่อยากให้แม่เสียใจกับการทำตัวเหมือนผู้หญิงใจง่ายแบบนี้ แค่เกิดเรื่องโดยที่แม่ไม่รู้ ฉันก็เสียใจมากพอแล้ว ถ้าแม่ต้องรับรู้ฉันคงทนไม่ได้


แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงละปอยเขาถอนหายใจยาว การที่ต้องถามตอบกันอย่างวกไปวนมาหาข้อสรุปไม่ได้ทำให้กวินเริ่มหงุดหงิด


ถ้าคุณไม่คิดจะแต่งงานกับฉัน ฉันขอให้คุณปล่อยฉันไปได้ไหม ปวิตาสัมผัสได้ถึงกระแสความไม่พอใจจากน้ำเสียงทุ้ม เธอจึงเลือกที่จะตัดสินใจเอ่ยปากร้องขออิสระจากเขาด้วยน้ำเสียงแน่วนิ่ง หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองสบตาชายหนุ่ม


ผมไม่อยากปล่อยคุณจริง ๆ นะปอย แต่ผมก็ไม่อยากแต่งงานด้วยกวินถอนหายใจระบายความหงุดหงิดพร้อมกับตอบหญิงสาวตามตรงอย่างไม่คิดจะหลอกลวงเธอด้วยคำหวานและให้ความหวังหญิงสาวอย่างลม ๆ แล้ง ๆ


ปล่อยฉันไปเถอะพ่อเลี้ยง ได้โปรดเห็นใจกันบ้าง ปวิตาใจสั่นไหวกับคำสารภาพของคนตรงหน้า เธอเพิ่งเข้าใจว่าเซ็กซ์ไม่สามารถผูกมัดหัวใจใครได้จริง ๆ ต่อให้เขาหลงใหลร่างกายเธอสักแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มีค่าพอที่จะทำให้เขาหยุดอยู่ที่เธอได้


ตกลงปอย ผมขอแค่ระหว่างที่อยู่ภูเก็ตให้คุณเป็นของผมได้ใช่ไหม


กวินเอ่ยอย่างตัดใจ เพราะเขาเองก็ชักจะกลัวใจตัวเองว่าจะขาดเธอไม่ได้ ถ้ายังอยู่ด้วยกันนานเกินไป เขาไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใคร และก็ไม่อยากผูกพันกับผู้หญิงคนไหน แต่กับปวิตามันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้น เธอทำให้เขาเริ่มจะกลัวว่ามันจะทำให้เขาอ่อนแอ เขาคิดว่าเมื่อเธอจากไป เขาก็สามารถกลับมามีชีวิตที่เหมือนเดิม เขาจะหาผู้หญิงมาควงกี่คนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นปวิตาคนเดียว


ค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะกลับกรุงเทพฯทันทีที่คุณเดินทางกลับเชียงใหม่ ปวิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับไม่ให้สั่น


ผมคงคิดถึงคุณ กวินรำพัน


ไม่นานคุณก็จะลืมฉันเองแหละ ฉันมันแค่คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคุณด้วยความบังเอิญ ถึงแม้ว่าจะเป็นความบังเอิญที่น่าเกลียดเกินทนฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นแตะริมฝีปากเธอเบา ๆ แทนการห้ามปราม


ไม่จริงหรอก คุณเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากต่างหาก


ถ้าฉันกลับกรุงเทพฯ เราจะเป็นแค่คนเคยพบกันได้ไหมคะเธอเงยหน้าขึ้นต่อตากับเขาพร้อมกับเอ่ยวิงวอน


ทำไม!” กวินถามเสียงดุ ใบหน้าคมบึ้งตึงขณะทอดมองเธอด้วยสายตาพิจารณา “คุณกลัวว่าแฟนคุณจะรู้หรือไง


กวินหงุดหงิดที่ถูกปวิตาขยันตัดรอนเขาเสียจริง ๆ นี่ใจคอเธอจะปัดเขาออกจากความทรงจำทุกอย่างเลยหรือไร


ไม่ใช่หรอก ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันเลิกกับแฟนไปแล้ว แต่ฉันไม่อยากให้แม่ทุกข์ใจ เพราะไอ้นิดมันไปฟ้องแม่ว่าฉันจะแย่งคุณจากมันนะสิปวิตายอมเอ่ยปากอธิบายให้เขาฟังดี ๆ


แย่ง แย่งอะไร


ก็ทีแรกคุณเหล่ธนิสราอยู่ใช่ไหม ทีนี้มันเห็นฉันกินข้าวกับคุณแล้วคุณก็หายหน้าไป ไอ้น้องสาวของฉันก็เลยสรุปเอาเองว่าฉันเป็นฝ่ายแย่งคุณไปไง เที่ยวไปฟ้องแม่ฉันนั่นแหละ


แล้วแม่คุณไม่ชอบผมเหรอกวินถามด้วยความสงสัย


แม่ฉันแทบจะไม่รู้จักคุณเลย แล้วท่านจะชอบหรือไม่ชอบคุณได้ยังไงล่ะ ท่านเพียงแต่ไม่อยากให้ฉันต้องขัดใจกับน้องเรื่องผู้ชายมากกว่า ปวิตาไหวไหล่เบา ๆ ด้วยกริยาไม่ทุกข์ร้อน


คุณเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้มากไหมปอยกวินโอบแขนกอดร่างบางพร้อมถามเบา ๆ ด้วยความรู้สึกสงสารเธอขึ้นมา


ฉันไม่เสียใจนานหรอกค่ะ คุณไม่ต้องเป็นห่วง ฉันเข้าใจชีวิตได้ดี ก็อย่างที่ฉันบอกกับคุณแหละว่าฉันนับถือตัวเองพอ ทุกสิ่งที่เกิดไม่ได้ทำให้ฉันน่ารังเกียจเลยสักนิด จริงไหมปวิตาถามพร้อมส่งยิ้มที่แสร้งให้เหมือนไม่แคร์ไม่สนใจ แต่ลึก ๆ ในใจของเธอเจ็บปวดแทบขาดใจ


คุณจะมีคนใหม่ไหม


แล้วคุณล่ะ คำตอบของฉันคงเหมือนคุณแหละ ปวิตาบ่ายเบี่ยง


คุณนี่มัน...กวินอดที่จะหอมแก้มนวลอีกครั้งด้วยความรู้สึกหมั่นเขี้ยวและยอกแสลงใจเพียงคิดว่าเธอจะอยู่ในอ้อมกอดคนอื่นในอนาคต

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 260 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น

  1. #1242 Chariyaiem (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:14
    แน่นอนไปถึงปั้บมีใหม่ทันที ผู้ชายแบบนี้มันน่ากระทืบให้ตาย คำพูดคำจาเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว ไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่น ไม่น่ามีชีวิตรอดจนมาทำแบบนี้กับปอยได้เลยนะ
    #1,242
    0
  2. #594 monmanon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:35
    #594
    0
  3. #564 มูตี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 15:48
    ^_____^
    #564
    0
  4. #394 sophit28 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 22:42
    สตรองค่ะปอย
    #394
    0
  5. #78 YulSica (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 18:26
    ชอบคำตอบปอยจัง ประมาณแบบคุณยังมีแล้วทำไมฉันถึงมีไม่ได้ เราต้องเป็นเลือกไม่ใช่คนถูกเลือก
    #78
    0
  6. #7 Puechsing (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 18:45
    อยากรู้แล้วละสิว่าคุณกวินจะเป็นยังไงนะถ้าปอยไม่อยู่ด้วย
    #7
    0