เริ่มที่ร้ายลงท้ายที่รัก

ตอนที่ 1 : บทนำ 50% *รีไรท์*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 277 ครั้ง
    1 เม.ย. 63

 

ห้างสรรพสินค้าชั้นนำกลางเมืองเชียงใหม่ มีการจัดงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางยี่ห้อดังขึ้น โดยได้เชิญนางงามจากเวทีมีสไทยแลนด์เวิลด์มาเป็นพรีเซ็นเตอร์เพื่อหวังดึงดูดใจลูกค้า ทำให้บรรยากาศภายในห้างครึกครื้นเป็นพิเศษ ลูกค้าจำนวนมากที่มาใช้บริการและเลือกซื้อสินค้าต่างให้ความสนใจ ธนิสรา รัตน์สุวรรณ์ สาวงามที่เป็นตัวแทนของจังหวัดไปคว้ามงกุฎจากเวทีมิสไทยแลนด์เวิลด์ปีนี้กันอย่างล้นหลาม ส่งผลให้ปวิตา ซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวนางงามต้องทำงานเหนื่อยกว่าปกติ

ท่ามกลางผู้คนนับร้อยให้ความสนใจในตัวธนิสรา แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจในตัวผู้จัดการสาวสวยที่ไร้ตำแหน่งอย่างปวิตาสักคน หญิงสาวมีรูปร่างอวบอิ่มแต่ไม่ถึงขนาดสาวเจ้าเนื้อ ทรวดทรงองค์เอวเว้าโค้งสมส่วน แต่ที่เตะตาที่สุดก็คือทรวงอกที่โดดเด่นเกินตัว ทำให้ปวิตาเป็นสาวเซ็กซี่หาตัวจับยากอีกคนหนึ่ง ที่สำคัญหญิงสาวมีท่าทางคล่องแคล่วปราดเปรียวชวนมองทุกขณะที่ติดต่อประสานงานกับฝ่ายจัดงาน เธอกำลังวุ่นวายอยู่กับสมุดจดบันทึกในมือที่เต็มไปด้วยตารางงานและการนัดหมายทั้งหมดของนางงามที่เธอต้องดูแลอยู่ลำพัง

ผู้จัดการสาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย มองความวุ่นวายตรงหน้าแล้วนึกถึงตอนธนิสราได้รับตำแหน่งใหม่ๆ ถ้ามารดาของญาติผู้น้องซึ่งมีศักดิ์เป็นอาสะใภ้ของเธอไม่ขอร้องมารดาให้ช่วยพูดแกมบังคับให้เธอมาช่วยดูแลคิวงานให้กับญาติสาวในฐานะผู้จัดการส่วนตัวละก็ ปวิตาไม่มีวันรับทำงานนี้เด็ดขาด โดยส่วนตัวเธอรำคาญความเรื่องมากของอีกฝ่าย รวมทั้งการชอบยกตนข่มเรื่องความสวยความงามบ่อยครั้ง สร้างความเอือมระอาให้เธอมาแต่สมัยวัยเยาว์

นี่ปอย...เช็กเวลาให้หน่อยสิ ว่าฉันจะต้องยืนฉีกยิ้มอยู่ตรงนี้อีกนานแค่ไหนน่ะ

เมื่อต้องติดอยู่ในงานเป็นเวลานาน เสียงของธนิสราจึงเริ่มแสดงออกว่าหงุดหงิดจนคนฟังสัมผัสได้ แต่สมแล้วที่ญาติสาวได้รับตำแหน่งนางงามกลับมา เพราะยังสามารถฉีกยิ้มหว่านเสน่ห์ให้ใครต่อใครที่จ้องมองได้ตลอดเวลาแม้ในขณะขุ่นเคืองใจ ปวิตาได้แต่ถอนใจยาว นึกระอาอีกฝ่าย ก้มมองนาฬิกาข้อมือสลับกับตารางงาน ก่อนจะตอบคำถามของญาติผู้น้องเบาๆ

อื้ม...อีกสักสิบห้านาทีโดยประมาณก็กลับได้แล้ว ทำไม...เบื่อแล้วเหรอเธอถามอย่างไม่ได้ต้องการคำตอบพลางเช็กตารางงานที่ตนรับผิดชอบต่อ

ก็ใช่น่ะสิ อยากพักจะแย่ แล้วหลังจากงานนี้มีอะไรที่ไหนอีกไหมเนี่ยคนเอาแต่ใจชักสีหน้าเล็กน้อย

ก็มีตอนหกโมงเย็นที่เธอรับนัดกินข้าวกับพ่อเลี้ยงกวินไว้นั่นแหละปวิตาตอบโดยไม่ได้มองอีกฝ่าย ยังคงไล่สายตาตรวจสอบตารางงานพลางจดโน้ตกันลืมเป็นระยะๆ

ค่อยยังชั่วหน่อย เธอรู้ไหมว่าพ่อเลี้ยงเป็นหนุ่มในฝันของสาวๆ ทั้งเมืองเชียงใหม่เลยนะธนิสราทำตาเคลิ้มฝันเมื่อพูดถึงกวิน

รวมทั้งเธอด้วยใช่ไหมล่ะ ถึงได้ทำตาหวานเยิ้มขนาดนี้น่ะปวิตาเงยหน้าขึ้นมองญาติผู้น้อง ลอบส่ายหน้าด้วยระอาในความบ้าผู้ชายหน้าตาดี ฐานะดีของธนิสราที่เป็นมาตั้งแต่ยังไม่ได้รับตำแหน่ง

ฮึ...ถ้าเธอรู้จักพ่อเลี้ยงก็จะเป็นอีกคนที่คลั่งพ่อเลี้ยงเหมือนกันแหละคนสวยตวัดตามองค้อนญาติผู้พี่ที่ทำน้ำเสียงอิดหนาระอาใจใส่ พลางเอ่ยเสียงหยันฉิวๆแต่ฉันต้องแสดงความเสียใจกับเธอล่วงหน้าไว้เลย เพราะคนอย่างพ่อเลี้ยงกวินไม่มีทางสนใจผู้หญิงหน้าตาบ้านๆ อย่างเธอแน่ๆ หุ่นเตี้ยล่ำอย่างเธอไม่ใช่สเปกพ่อเลี้ยงหรอกธนิสรากวาดตามองปวิตาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ยิ้มเยาะมุมปากอย่างดูถูก แววตาสะใจ

ปวิตาถอนใจยาวอีกครั้ง เธอค่อนข้างเอือมระอาญาติสาวมากกว่าจะถือสาหาความกับคำพูดไม่ยั้งคิดของธนิสรา ทั้งๆ ที่เจ้าหล่อนเป็นฝ่ายขอร้องให้เธอมาช่วย ยังจะมากดหัวเธออย่างนี้ นี่หากเธอเป็นฝ่ายขอมาทำงานด้วยมิถูกเหยียบหัวเลยหรือ

ต้องอย่างเธอสินะ ฉันไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมพ่อเลี้ยงถึงนัดเธอเย็นนี้น่ะปวิตาทำหน้าเซ็ง

ใช่...แล้วคอยดูนะปอย พ่อเลี้ยงจะต้องหลงเสน่ห์ฉันแน่ๆธนิสราเอ่ยอย่างมาดหมาย พร้อมกับยิ้มฝันๆ ให้กับความคิดของตนเอง ที่มั่นใจว่าจะพิชิตหัวใจหนุ่มหล่อคนนี้ได้

อื้ม เหมาะกันดี ฉันเอาใจช่วย

ปวิตามองท่าทางเคลิบเคลิ้มของญาติสาวที่ปลื้มเจ้าของฉายาคาสโนวาล้านนาอย่างพ่อเลี้ยงกวินออกนอกหน้า ซ้ำยังทำท่าทางน่าหมั่นไส้จนเธอได้แต่กลอกตามองพลางถอนหายใจยาว จากนั้นก็เลิกใส่ใจท่าทางเพ้อเจ้อของธนิสรา กลับมาให้ความสำคัญกับงานของตนต่อ เธอยังต้องตรวจตารางงานที่อีกฝ่ายไม่เคยหยิบจับขึ้นมาดู ได้คอยแต่ทำตามคำสั่ง แค่เธอบอกว่าจะต้องทำอะไรไปที่ไหน เมื่อไหร่ กับใคร แม่สาวงามก็จะทำตามเหมือนสุนัขเชื่องๆ อย่างไร้เงื่อนไข

 

น่านฟ้าเป็นโรงแรมดังที่เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ล็อบบีของโรงแรมตกแต่งแบบไทยล้านนาได้อย่างงดงามสมกับเป็นความภาคภูมิใจของคนเชียงใหม่ อาหารไทยตำรับชาวเหนือของห้องอาหารน่านเจ้าในโรงแรมน่านฟ้า เป็นที่เลื่องลือถึงความอร่อยและการประดิดประดอยที่งดงามดุจอาหารชาววัง

ปวิตาเดินโผเผเข้าไปในล็อบบีพร้อมกับธนิสรา ในขณะที่ผู้จัดการสาวต้องหอบหิ้วสัมภาระเต็มไม้เต็มมือ ทว่านางงามสาวกลับเดินตัวปลิวตรงไปที่ลิฟต์โดยไม่คิดจะช่วยแบ่งเบาข้าวของจากปวิตาเลย ดังนั้นทันทีที่ส่งธนิสราเข้าห้องนอนเรียบร้อย เจ้าของร่างอวบอิ่มเดินตาโรยกลับเข้าห้องนอนของตัวเองทันทีเช่นกัน แต่ถึงจะเหนื่อยและง่วงขนาดไหน กลิ่นเหงื่อไคลก็ทำให้เธอคิดถึงสายน้ำภายใต้ฝักบัวใจแทบขาดใจ ดังนั้นเมื่อมีเวลาส่วนตัวหญิงสาวจึงไม่รีรอที่จะอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเป็นลำดับแรก

ยายตัวอวบโยนกระเป๋าสะพายใบโตที่เต็มไปด้วยสมุดโน้ตและตารางงานของธนิสราลงบนโต๊ะข้างเตียง จัดการถอดเสื้อผ้าออกจากร่างอย่างไม่อินังขังขอบ เพราะความที่อยู่ลำพังในห้องพัก กอปรกับล็อกประตูห้องเองกับมือ เธอจึงทำตัวตามสบายราวอยู่ในบ้านของตนด้วยการเดินตัวเปล่าเข้าไปในห้องอาบน้ำ

ปวิตามองร่างอวบอิ่มแต่สมส่วนไร้ไขมันส่วนเกินของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ภายในห้องอาบน้ำอย่างสำรวจตรวจตรา และไม่คิดเข้าข้างตนเอง เธอพบว่าตัวเองมีหน้าอกโดดเด่นชนิดที่สาวๆ ต้องพากันริษยาในขนาดและความเต็มตึง ผิวของเธอขาวผ่องเป็นยองใย ขนาดธนิสราเองยังอิจฉา ดวงตาของเธอกลมโต ประดับด้วยขนตางอนหนาเป็นแพ ริมฝีปากอิ่มหยักโค้งได้รูปรับกับจมูกเรียวเชิดรั้น ใบหน้าขาวใสไร้ไฝฝ้าซับสีเลือดฝาดของวัยสาวน่ามองแม้ไม่มีเครื่องสำอางประทินผิว

ให้ตายสิ...ฉันไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองนะยายนิด แต่หุ่นฉันน่ากินกว่าเธอตั้งเยอะ!

ถึงฉันจะไม่ได้สูงยาวเข่าดีอย่างเธอ แต่ฉันก็มั่นใจว่าตัวเองไม่ใช่คนเตี้ยม่อต้ออย่างที่เธอพูดสักหน่อย ธนิสรา

ยายตัวอวบเชิดหน้ายื่นริมฝีปากใส่กระจกขณะคิดถึงคำพูดของญาติผู้น้องอย่างไม่เห็นด้วย แล้วจึงหมุนตัวเดินเข้าไปยืนอยู่ใต้ฝักบัวอาบน้ำ เปิดน้ำให้สายน้ำโปรยปรายรดร่างงดงาม ฝ่ามือเรียวลูบไล้ครีมน้ำนมหอมกรุ่นไปทั่วเรือนร่างด้วยความสบายใจ หลังจากสลัดใบหน้าและคำพูดไม่เข้าหูของธนิสราออกจากหัวได้สำเร็จ

ปวิตาอาบน้ำพลางร้องเพลงคลอเคล้าสายน้ำที่ชโลมล้างคราบสบู่อย่างสบายอารมณ์ กระทั่งจัดการชำระล้างร่างกายจนสะอาดสะอ้านก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังต่อเนื่องอยู่ด้านนอก มันดังยาวจนตัดไปถึงสองครั้ง แต่ดูเหมือนว่าคนทางปลายสายจะมีความพยายามดีเยี่ยมในการติดต่อเธอให้สำเร็จ เจ้าของร่างอวบอิ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กห่อตัวแทบไม่มิดจึงเดินออกมาจากห้องน้ำทันได้รับสายก่อนที่มันจะตัดไปเป็นครั้งที่สาม

ว่ายังไงยะนังรุ้ง แกฮันนีมูนอยู่ไม่ใช่เหรอ มีเวลาโทร.หาฉันได้ยังไงเนี่ยสาวมั่นเปิดยิ้มบางๆ พลางจินตนาการถึงสีหน้าของเพื่อนในยามนี้ไปด้วย

เออ ไม่ต้องมาปากดีเลย ถ้าไม่เป็นห่วงแกขนาดนี้ฉันไม่เสียเวลาโทร.หาหรอกไอ้ปอยปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสะบัด

ห่วงอะไรของแก ฉันไม่ได้ทำเรื่องโลดโผนอะไรเสียหน่อยปวิตากล่าวแล้วเดินไปหยุดยืนตรงหน้ากระจก

ไม่โลดโผนเลย ก็แกเล่นไปอยู่ใกล้ๆ ยายปีศาจหน้าหยกแบบนั้น แทบจะเป็นเงาตามตัวเลยไม่ใช่เหรอยะ แล้วจะไม่ให้ฉันเป็นห่วงแกได้ยังไงฮะไอ้ปอย นี่ถ้านังริสาไม่โทร.บอก ฉันคงไม่มีทางรู้ใช่ไหมเนี่ย

โห...แก อยู่ตั้งปารีสยังทะลึ่งรู้ข่าวไวขนาดนี้ปวิตาทำตาโตพร้อทเปิดยิ้มกว้าง แล้วเป็นฝ่ายต่อว่าเพื่อนเบาๆ ไม่จริงจังฉันละเชื่อแกเลยจริงๆ แล้วปีศาจที่แกว่ามันญาติฉันนะโว้ยไอ้รุ้ง

นั่นแหละ ยิ่งน่ากลัว แกก็รู้ว่ายายนี่มันบ้าผู้ชายขนาดไหน แล้วนี่ยิ่งได้เป็นนางงามนางยาน ยิ่งมีตำแหน่งการันตีให้เลือกผู้ชายได้เยอะขึ้น แกอยู่ใกล้ยิ่งมีแต่จะเสียนะยะทอรุ้งบ่นพึมพำอย่างไม่ชอบใจ

ปวิตาทำหน้าเซ็ง เพราะใช่ว่าเธอจะชอบฉันก็ไม่ได้อยากทำนะไอ้รุ้ง แต่แม่ขอร้องให้ลองดูก่อน ถ้าไม่ไหวจริงๆ ค่อยเลิก ขี้เกียจให้อาสะใภ้ฉันเขาว่าได้ว่าเราใจดำปวิตาบอกเพื่อนอย่างเหนื่อยใจ

ถ้าอย่างนั้นแกโทร.บอกน้าเก็จเลยว่าแกไม่ไหวแล้วจริงๆ โทร.ไปเดี๋ยวนี้เลยไอ้ปอยปลายสายเร่งเร้าทันทีด้วยความเป็นห่วง

เฮ้ย...ได้ยังไงล่ะ ฉันเพิ่งทำงานแค่วันเดียวเองนะแก ขืนโทร.ไปบอกแม่อย่างนั้นมีหวังถูกหาว่าไม่อดทน แล้วไหนจะอาสะใภ้ฉันอีกล่ะ ไม่เอาหรอกไอ้รุ้ง ฉันว่าแกกับไอ้ริสาอย่าห่วงฉันมากนักเลยนะ คงไม่มีใครคิดว่าฉันเป็นเหมือนไอ้นิดหรอก

ปวิตาร้องปฏิเสธเสียงแหลม แล้วเอ่ยกับท้อรุ้งด้วยความมั่นใจ เธอเชื่อว่าคงไม่มีหนุ่มๆ คนไหนมาสนใจตนเองแน่นอน ในเมื่อธนิสราทั้งสวย หุ่นดีแถมมีดีกรีนางงามรับประกันความงามขนาดนั้น ผู้ชายหน้าไหนจะมองข้ามญาติผู้น้องมาสนใจคนหน้าตาธรรมดาๆ อย่างเธอ

แกไม่เชื่อฉันเหรอไอ้ปอย แกอย่าลืมนะว่านังปีศาจญาติแกกับแกน่ะนามสกุลเดียวกัน ใครเขาก็ต้องหาว่าเป็นเหมือนกัน ยิ่งต้องอยู่ใกล้กันอย่างนี้ใครจะมาเข้าใจแกหาไอ้ปอยทอรุ้งบ่นเพื่อนเสียงแหลมด้วยความขัดใจ

เออๆ ไว้เสร็จงานที่เชียงใหม่ก่อน ฉันสัญญาว่าจะขอแม่เลิกทำงานกับไอ้นิดจริงๆ ส่วนตอนนี้แกรีบกลับไปจู๋จี๋กับพี่ตะวันเถอะไอ้รุ้ง ป่านนี้สามีแกคงรำคาญความดื้อของฉันเต็มทน เพราะทำให้แกต้องมาเสียเวลาบ่นอยู่อย่างนี้ คอยดูนะ ถ้าแกกลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะหาเรื่องบ่นแกมั่งปวิตาแกล้งตัดบท เพื่อเลี่ยงไม่ให้เพื่อนต้องมาเสียอารมณ์กับเรื่องของเธอทั้งที่กำลังฮันนีมูนอยู่กับคนรักมากไปกว่านี้

แกสัญญากับฉันแล้วนะไอ้ปอย แล้วตกลงแกจะอยู่เชียงใหม่อีกกี่วันทอรุ้งถามอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่

ปวิตาคำนวณและคาดคะเนในใจ ก่อนจะตอบเพื่อนคงสักสองอาทิตย์แหละ

ตั้งสองอาทิตย์! หมดกัน หมดกันชื่อเสียงของแกไอ้ปอย ฉันน่าจะอยู่เมืองไทย ไม่อย่างนั้นแกไม่มีวันได้ทำงานกับนังปีศาจนั่นแน่ทอรุ้งบ่นกระปอดกระแปดมาตามสาย

เออ...นี่ตกลงว่าแกเป็นแม่ฉันหรือไงฮะไอ้รุ้ง ถึงจะห้ามฉันทำนั่นทำนี่น่ะปวิตาหัวเราะขำคำพูดของเพื่อนสาว

ฉันนี่แหละจะทำให้แม่แกเห็นข้อเสียที่ส่งแกไปเสียชื่อกับนังปีศาจญาติผีของแกทอรุ้งกระแทกเสียงตอกกลับเพื่อนรัก

เอาเป็นว่าแค่นี้ก่อนนะไอ้รุ้ง ฉันโป๊นานแล้ว ถึงจะอยู่คนเดียวก็เขินว่ะปวิตาตัดบทแล้ววางสายทันที ก่อนที่เพื่อนรักจะบ่นมากกว่านี้

เธอรู้ดีว่าเพื่อนไม่ค่อยชอบนิสัยของธนิสรา ญาติผู้น้องของเธอสักเท่าไหร่ แต่ถึงยังไงธนิสราก็เป็นน้อง เมื่อถูกมารดาขอร้อง เธอซึ่งเป็นพี่จะทำเป็นไม่สนใจไยดีได้อย่างไร แม้ว่านิสัยของธนิสราจะสร้างความหนักใจให้มากสักแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็ต้องลองช่วยเท่าที่จะสามารถทำได้ดูก่อน ซึ่งถ้าถึงขนาดทนไม่ไหวกันจริงๆ เธอก็คิดไว้เหมือนกันว่าคงจะไม่ทนรองรับอารมณ์น้องสาวตัวแสบต่ออย่างแน่นอน

 

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

ประตูถูกเคาะเป็นจังหวะ ในขณะที่ปวิตากำลังดึงกางเกงยีนส์ขึ้นผ่านสะโพกกลมกลึง เธอชำเลืองหางตามองไปทางประตูนิดหนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือหยิบเสื้อยืดเนื้อบางที่วางอยู่บนที่นอนขึ้นสวมผ่านศีรษะ พร้อมกับตะโกนถามเสียงใส

ใครคะ

เสียงเคาะประตูห้องทำให้ปวิตาต้องรีบแต่งตัวอย่างเร็ว เมื่อสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยหญิงสาวจึงเดินไปหยุดหน้าประตูห้องนอนตนเอง เธอเดาว่าต้องเป็นญาติสาวที่มายืนเคาะเรียกอยู่หลังบานประตู แต่ถึงจะมั่นใจ ปวิตาก็รอบคอบพอที่จะตรวจสอบด้วยการมองลอดตาแมวอีกครั้งว่าเป็นธนิสราจริง

ฉันเองปอย เสร็จหรือยังล่ะเสียงแสดงความหงุดหงิดของธนิสราร้องถามผ่านประตูเข้ามา

เสร็จแล้วแหละหญิงสาวดึงประตูเปิดรับญาติสาว

ธนิสราทำตาโต มองสำรวจญาติผู้พี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะถามเสียงแหลมนี่เธอจะแต่งตัวแบบนี้ไปกินข้าวกับพ่อเลี้ยงน่ะเหรอปอย

ปวิตาก้มลงสำรวจเสื้อผ้าที่ตัวเองสวม ซึ่งเป็นเพียงเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงยีนส์เอวต่ำ ถ้าไม่เอาไปเปรียบเทียบกับชุดราตรียาวคว้านลึกจงใจโชว์ร่องอกกับแบบเสื้อผ่าหลังจรดเอวของธนิสรา เธอก็ถือว่าแต่งตัวได้น่ารักสมตัวอยู่แล้ว เพราะถึงแม้ปวิตาจะไม่ใช่คนสวยสะดุดตาอย่างธนิสรา แต่เธอก็มีรูปร่างอวบขาวราวหยวกกล้วย ประกอบกับหน้าอกคัพซี หน้าตาราวกับสาวเกาหลีซึ่งกำลังเป็นที่นิยม ทำให้เธอดูเด็กกว่าธนิสราหลายปี

แน่นอนว่าเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้ธนิสราอิจฉาปวิตามาก เพราะทุกครั้งเมื่อต้องยืนคู่กัน จะมีคนทักว่าญาติผู้น้องเป็นพี่สาว ทั้งที่ความจริงแล้วธนิสราอายุน้อยกว่าเธอเกือบสี่ปี แต่น้องสาวก็ไม่เคยยอมเรียกเธอว่าพี่สักครั้ง ซึ่งเธอก็พอจะเข้าใจว่าน้องสาวรำคาญเรื่องที่มักจะถูกทักถึงหน้าตาที่เธอดูเด็กกว่านั่นแหละ มิหนำซ้ำการที่เธอตัวเล็กกว่า ยิ่งทำให้ดูเหมือนเด็กกว่าน้องเข้าไปอีก ที่สำคัญที่สุดก็ดูจะเป็นเรื่องหน้าอกคัพซีของเธอด้วย ที่ทำให้ญาติสาวคอยแต่ยกเรื่องความสวยและความสูงมาข่มเธอเสมอ แต่เธอก็ไม่คิดจะไปต่อปากต่อคำด้วยเลยสักครั้ง

ทำไมล่ะ เขาไม่มองฉันหรอก เขาคงจะมองแต่เธออยู่แล้ว ฉันใส่อะไรก็ไม่มีผลหรอก

แต่มันไม่สมเกียรติพ่อเลี้ยงเลยนะปอย เขาจะว่าเอาได้ ยิ่งเธอนามสกุลเดียวกับฉันด้วยธนิสราชักสีหน้า แย้งขึ้นอย่างไม่พอใจ

ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่ไปปวิตาตัดรำคาญ ทำท่าจะหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง แต่ติดที่ถูกธนิสรารั้งข้อมือไว้เสียก่อน

ได้ยังไงล่ะ เธอจะให้ฉันไปคนเดียวได้ยังไงปอย เธอเป็นผู้จัดการให้ฉันนะธนิสราทำเสียงแข็งใส่อย่างไม่ยอมลงให้ ไม่สนใจว่าปวิตาจะหันไปทำหน้าเซ็งสุดขีดใส่

ถ้าอย่างนั้นก็ไปแบบนี้ ฉันไม่มีชุดหรูอย่างเธอมาหรอกนะนิดปวิตายืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่นไม่แพ้กัน

ไม่มีชุดราตรีติดกระเป๋ามาด้วยนี่นะ เธอเป็นลูกสาวป้าเก็จได้ไงน่ะปอยธนิสราปรายตามองค้อนญาติผู้พี่ พลางต่อว่าที่ปวิตาชอบทำตัวไม่สมกับเป็นบุตรสาวคนเดียวของดีไซน์เนอร์ชื่อดังแห่งห้องเสื้อเก็จแก้ว

ตกลงจะไปไหมนิด นี่มันเลยเวลามานานแล้วนะ

ปวิตาถามตัดรำคาญ ทั้งที่เธอไม่นึกอยากไปกับธนิสราเลย แต่ก็จำใจด้วยญาติสาวจอมมากเรื่องอยากให้เธอไปด้วย เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดเวลาที่มีนักข่าวบังเอิญเห็นหล่อนกับพ่อเลี้ยง จะได้ไม่มีข่าวฉาวก่อนที่ธนิสราจะจับพ่อเลี้ยงคนนี้ติดจริงๆ เสียก่อน

ฮึ...ไปก็ไป แต่ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะแต่งตัวแบบนี้ในโรงแรมหรูระดับห้าดาวของพ่อเลี้ยงธนิสราบ่นกระปอดกระแปด

ปวิตาไม่ใส่ใจ เมื่อจัดการล็อกประตูห้องเรียบร้อยหญิงสาวก็เดินตามญาติผู้น้องไปเรื่อยๆ

 

ภายในห้องอาหารบรรยากาศแบบล้านนาของโรงแรมน่านฟ้าที่ธนิสราได้นัดกับพ่อเลี้ยงกวิน เจ้าของสถานที่เอาไว้ ทันทีที่ร่างระเหิดระหงทรวดทรงงดงามตามแบบนางงามของธนิสราก้าวเท้าเข้าไปภายใน ทุกสายตาเหมือนถูกสะกดให้จ้องมองที่หญิงสาวด้วยความสนใจเป็นตาเดียว จนคนที่เดินตามหลังนางงามกลายเป็นความว่างเปล่าไร้ตัวตนไปในทันที เพราะถ้าเปรียบเทียบกับธนิสราที่กำลังมีชื่อเสียงหอมหวน ปวิตาก็กลายเป็นสาวโนเนมไร้ความน่าสนใจไปโดยปริยาย แต่ปวิตาก็เคยชินเสียแล้วกับสถานการณ์แบบนี้ เธอจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันนัก ซ้ำยังดีใจเสียด้วยซ้ำ

ธนิสราโปรยยิ้มให้ชายหนุ่มที่กำลังทอดสายตาหว่านเสน่ห์ใส่เธออย่างหวานหยดย้อย แล้วกระพุ่มมือไหว้ด้วยท่วงท่างดงามอ่อนช้อยเหมือนที่ไหว้กรรมการบนเวทีการประกวดจนปวิตานึกขำ

รู้สึกเป็นเกียรติมากครับ ที่คุณธนิสราให้เกียรติร่วมรับประทานอาหารกับผม

พ่อเลี้ยงกวิน คาสโนวาที่สาวๆ คลั่งไคล้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มนวล จนเจ้าของรอยยิ้มที่บรรจงปั้นให้หวานจับจิตจับใจเกินความจำเป็นแทบเพ้อ ขณะที่ผู้ติดตามอย่างปวิตาได้แต่กลอกตาไปมากับภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกเอือมระอา

พ่อเลี้ยงต่างหากที่ให้เกียรตินิดอย่างมาก ทั้งเรื่องห้องพักที่สวยที่สุด แล้วยังจะอาหารมื้อนี้อีก

เล็กน้อยครับสำหรับคุณธนิสรา ยิ่งกว่านี้ผมก็เต็มใจกวินจงใจโปรยยิ้มทั้งริมฝีปากและดวงตาที่กำลังทอดมองอีกฝ่ายอย่างสื่อความหมาย

นิดขออนุญาตให้ปอย เอ่อ...ญาติของนิดน่ะค่ะ เขาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้นิดนั่งกับเราด้วยนะคะธนิสราบอกพร้อมทิ้งหางตามองกวินอย่างมีจริต

โอ๊ะ! ยินดีครับ ผมขอโทษที่ไม่ทันสังเกตเห็นคุณ

กวินเลิกคิ้วมองหญิงสาวที่เขาไม่ได้ให้ความสนใจนัก เนื่องจากการแต่งตัวกอปรกับหน้าตาที่เขาคิดว่าหญิงสาวยังเป็นเด็ก จึงไม่ทันสังเกตจริงจัง ซ้ำมายืนเทียบกับธนิสราแล้ว ผู้หญิงตรงหน้าแทบจะไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย

นี่ปวิตาค่ะพ่อเลี้ยง หรือพ่อเลี้ยงจะเรียกเธอว่าปอยเหมือนนิดก็ได้นะคะธนิสราแนะนำญาติสาวกับพ่อเลี้ยงหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่จงใจดัดจนหวาน

อ้อ...ครับ ผมต้องขอโทษคุณปวิตาจริงๆ ที่ไม่ทันมองว่าคุณมาพร้อมกับคุณธนิสรากวินเปิดยิ้มบางๆ ให้สาวหน้าเด็กตรงหน้า ก่อนจะละความสนใจหันไปมองธนิสราด้วยดวงตาหวานฉ่ำ

เรียกนิดเถอะค่ะ เรียกธนิสราดูห่างเหินกันจังนะคะธนิสราส่งสายตาหว่านเสน่ห์ทอดสะพานให้กวินเต็มที่

ครับคุณนิด ผมว่าเรากินอาหารกันก่อนดีกว่าครับ เชิญคุณนิดกับคุณปอยสั่งอาหารเลยนะครับ

รบกวนพ่อเลี้ยงแนะนำให้เราดีกว่านะคะธนิสราช้อนตามองคนตรงหน้า

ได้สิครับ

กวินเหลือบตาเป็นประกายขึ้นมองธนิสราด้วยความเข้าใจในความหมายที่หล่อนพยายามสื่อสารผ่านทางสายตาและกิริยาท่าทางเป็นอย่างดี นางงามสาวทำให้เขามั่นใจว่าคืนนี้คงไม่ต้องนอนหนาวเพียงลำพังอย่างแน่นอน เห็นทีเตียงของเขาไม่พลาดที่จะได้ต้อนรับนางงามคนใหม่ ที่กำลังทอดสะพานเชื้อเชิญให้เขาข้ามไปหาเป็นแน่

กวินคิดอย่างครึ้มอกครึ้มใจ ทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความแช่มชื่นของสองหนุ่มสาว

ปวิตาไม่ได้สนใจท่าทางเหมือนหมาหยอกไก่ของคนทั้งคู่ เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ เธอจึงมีส่วนร่วมในการสนทนาไม่มากนัก ประกอบกับหญิงสาวไม่ได้เป็นที่สนใจของคนทั้งคู่ ปวิตาก็เลยได้แต่นั่งฟังบทสนทนาไร้แก่นสารแบบผ่านๆ หู ซึ่งเธอถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะมันทำให้เธอมีโอกาสได้แอบสังเกตหนุ่มสาวที่ขยันส่งสายตาให้กันบ่อยๆ จนกลายเป็นความสมเพชปนระอา เธอแอบภาวนาให้จบมื้อค่ำที่แสนน่าเบื่อนี้เร็วๆ เธอจะได้กลับขึ้นไปนอนอ่านหนังสือเล่มโปรดที่เอาติดตัวมาด้วยเสียที

คุณนิดให้เกียรติไปเต้นรำกับผมต่อได้ไหมครับ

พอกวินหันไปชวนธนิสราเต้นรำ ปวิตาถึงกับออกอาการเซ็งขึ้นมาทันที

ถ้าไม่ดึกเกินไปนักก็โอเคค่ะธนิสราช้อนตามองอย่างยั่วเย้า

ปวิตาชักสีหน้าหลังนั่งฟังบทสนทนาสั้นๆ ของทั้งสอง จึงรีบพูดแทรกขึ้นแต่ฉันขอตัวนะนิด

ไม่ได้นะ เธอจะปล่อยฉันไว้ลำพังได้ไงล่ะธนิสรารีบหันไปกระซิบเสียงดุใส่ญาติสาว

แต่ฉันไม่อยากไปนี่นิดปวิตาเอ่ยอย่างขัดใจ

แป๊บเดียวเองนะ ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยธนิสรากระซิบเสียงแข็ง

ไม่ดึกหรอกนะครับคุณปอยกวินช่วยพูดชักชวนญาติของธนิสราอีกแรง

แต่ว่า...” ปวิตาเตรียมจะปฏิเสธอีกหน แต่ถูกธนิสราบีบมือแล้วหันไปตอบรับพ่อเลี้ยงหนุ่มอย่างไม่ยอมให้เธอปฏิเสธ

ปอยต้องไปอยู่แล้วค่ะพ่อเลี้ยง เราไปกันเลยนะคะธนิสราตอบพลางส่งยิ้มหวานให้กวิน

ไปครับ รับรองว่าผมไม่รบกวนคุณปอยจนดึกแน่กวินส่งความนัยที่รู้กันกับธนิสรา ซึ่งก็ได้รับยิ้มยั่วเย้าตอบกลับมาเช่นกัน

ก็ได้ค่ะ

ปวิตาถอนหายใจแรง ไม่อยากทำให้ทั้งคู่คิดว่าเธอเล่นตัวเกินงาม แต่ถ้าดึกเกินไปเธอก็จะขอตัวกลับก่อน รับรองว่าเธอจะไม่ทนนั่งถ่างตารอธนิสรานานแน่ ต่อให้ญาติผู้น้องจะอ้อนวอนแกมข่มขู่ให้อยู่ต่อก็เถอะ เธอจำยอมเดินตามทั้งสองเข้าไปในผับสุดหรูของโรงแรมน่านฟ้า

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 277 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,200 ความคิดเห็น

  1. #2087 Jellydolphin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 07:32
    ไม่โอเคกับแม่ของปอยมาก ให้ช่วยญาติที่ทำตัวข่มลูกตัวเองแบบนั้นเพราะเกรงใจแล้วเดือดร้อนลูก
    #2,087
    0
  2. #1229 Chariyaiem (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 20:12
    ถ้าจะอ่อยขนาดนี้ลากปอยมาเพื่ออะไรย่ะยัยนิด
    #1,229
    0
  3. #1083 aoywygii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 18:42
    แก้ไขคำว่า คะ ค่ะ นะคะ น่ะค่ะ ไรพวกนี้ให้ถูกต้องด้วยนะคะ อ่านแล้วมันเสียอรรถรสนิดนึงค่ะ แหะๆ
    #1,083
    1
    • #1083-1 เมฆดำ(จากตอนที่ 1)
      3 สิงหาคม 2560 / 22:08
      แก้ไขให้ค่ะ^^
      #1083-1
  4. #1047 PuiPui--r (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:46
    ผีเน่าโลงผุ แลดูเหมาะสมกันดี ปอยกลับห้องนอนเถอะค่ะ
    #1,047
    0
  5. #985 benjapornsansao (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 10:56
    ชัดเจน 555 ปรบมือรัวรัวจ้า
    #985
    0
  6. #957 Maya_lita (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 21:22
    ถ้าอยู่ในเหตุการณ์คงถอนใจหลายเฮือกๆ เลี้ยนแทน
    #957
    0
  7. #794 Parn-PaNiCh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 10:30
    อยากได้ค่าา
    #794
    0
  8. #784 Caroline H. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 02:35
    นะค่ะ - นะคะ , เป็นเกียรติ ,ก็ได้คะ - ก็ได้ค่ะ ^^
    #784
    0
  9. #671 sasi198034 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:45
    น่าติดตามมากๆๆๆ น่ารุ้น สนุก
    #671
    0
  10. #584 monmanon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 20:36
    #584
    0
  11. #547 มูตี้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 12:16
    ^______^
    #547
    0
  12. #481 sonakshi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 22:14
    ร่องอก ไม่ใช่ ล่อง
    #481
    0
  13. #66 YulSica (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 14:43
    นี่คิดว่านาวเอกต้องน่สรักแบบฮานึลแต่เลย อร้ายยย
    #66
    0