เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 9 : #3.3 ข้อตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

 ห้องเช่าขนาดเล็กราคาถูกของธรรมรัตน์อบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนของกระเทียมกับพริกในกระทะไฟฟ้าที่เจ้าของห้องกำลังตั้งใจปรุงเมนูกะเพราหมูสุดฝีมือจนพิมไอค๊อกแค๊กแล้วจามหลายครั้งเมื่อหย่อนตัวลงนั่งบนพื้นห้อง ข้างเพื่อน ธรรมรัตน์เหลียวมามองสบตาเธอก่อนถามขึ้นอย่างใคร่รู้


เป็นยังไงบ้างฮะนังพิม แล้วอีฝ้ายกับอีหวายล่ะ มันไม่มาด้วยเหรอธรรมรัตน์เลิกคิ้วแล้วคลายหลังได้รับความกระจ่าง


พี่สองคนต้องกลับไปทำงาน เห็นบ่นว่าตั้งแต่เจ๊ปลาดาวตาย พวกญาติโกโหติกาของเจ๊มารับช่วงบริหารต่อมีแต่พวกเขี้ยวๆ เข้างานสายนิดหน่อยก็ถูกป้ายหัวแล้ว


เออ จริง ฉันก็ลืมไปเลยว่านังสองมันต้องรีบกลับไปทำงานเพราะอีพวกนั้นมันเขี้ยวลากดินอย่างว่า...เอาเรื่องของแกดีกว่า สรุปว่าคุณตำรวจรูปหล่อคนนั้นเขายอมทำตามเงื่อนไขแกไหมวะ


ธรรมรัตน์วางมือจากทุกสิ่งรอฟังคำตอบสาวรุ่นน้องอย่างจดจ่อ ยังนึกถึงวันที่พิมตัดสินใจหนีมาหาตนโดยไม่มีทรัพย์สินติดตัวมาด้วยสักชิ้น หลัง    วันชัยกับอรวรรณเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพราะสาวรุ่นน้องจับได้ว่าวันชัยให้คนแอบเข้าไปติดตั้งกล้องแอบถ่ายซ่อนไว้ในห้องนอน และในห้องน้ำส่วนตัวของเธอ ซึ่งพิมจับได้เพราะเธอเป็นเด็กฉลาดคอยระมัดระวังตัวเองด้วยความไม่ไว้วางใจวันชัยเป็นทุน แค่ข้าวของในห้องวางผิดที่ก็ทำให้พิมรู้ถึงความไม่ปกติ เธอจึงแอบติดกล้องวงจรปิดตัวเล็กที่หาซื้อและติดตั้งได้เอง เชื่อมต่อสัญญาณผ่านอินเทอร์เน็ตจึงสามารถเช็กความเคลื่อนไหวภายในห้องของตัวเองได้ตลอดเวลา เป็นสิ่งที่ทำให้ธรรมรัตน์ตัดสินใจลงมือทำเรื่องที่เสี่ยงที่สุดต่ออนาคตของตัวเองกับสาวรุ่นน้อง


จะเอาจริงเหรอวะอีนุ้ย


ธรรมรัตน์คิดถึงคำถามของหวาย เพื่อนร่วมงานสาวหุ่นป้อมที่เป็นสาวเสิร์ฟซึ่งชะโงกหน้าข้ามเคาน์เตอร์เข้ามาถามเขาที่ยืนหลังเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม โดยมีฝ้ายยืนรอฟังอย่างจดจ่ออยู่ข้างๆ กับคนถาม แล้วทุกคนก็เหลือบตามองไปทางโต๊ะลูกค้าหนุ่มทั้งสองคนที่ยกแก้วขึ้นชนกัน กระดกเหล้าลงคอราวดื่มน้ำเปล่า และทั้งสองดื่มเช่นนี้มาเป็นเวลาเกือบชั่วโมงกระทั่งทั้งคู่อยู่ในสภาพสติสัมปชัญญะไม่สมบูรณ์นัก


จริง ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ กูก็ไม่รู้จะหาวิธีไหนมาช่วยนังพิมมันแล้ว


พิมถอนหายใจหนัก เงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อนรุ่นพี่ ธรรมรัตน์เป็นคนคนเดียวบนโลกที่รักและห่วงใยเธออย่างจริงใจ คิ้วของเพื่อนขมวดเป็นปมย่นยุ่งอยู่กลางหน้าผาก ดวงตาเรียวยาวแฝงรอยเป็นห่วงมองเธอเขม็ง


ยอม


พิมพยักหน้าตอบเนือยๆ แล้วหยิบอมยิ้มรสช็อกโกแลตที่ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้ออยู่เป็นประจำขึ้นมาแกะห่อพลาสติกห่อหุ้ม อมไว้ในปาก สำหรับพิม อมยิ้มราคาถูกแค่นี้ก็ช่วยให้เธอรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่มีเรื่องทุกข์ใจ


ธรรมรัตน์เลิกคิ้วมองเพื่อนสาวล้มตัวแผ่นอนบนพื้นง่ายๆ พลางจีบปากจีบคอถามอย่างสงสัย ง่ายๆ อย่างนั้นเลยเหรอวะ นี่เขาไม่สงสัยอะไรแกเลยจริงๆ นะเหรอ แล้วไอ้เรื่องที่แกกล่าวหาว่าเขาข่มขืนล่ะ เขาไม่หาทางแก้ต่างให้ตัวเองเลยหรือยังไง


พิมปรายหางตาตวัดค้อนมองเพื่อนหนุ่มหัวใจสาวแล้วดึงลูกอมออกจากปากพลางเอ่ยอย่างหงุดหงิดเมื่อนึกถึงเหตุการณ์อลหม่านในคืนนั้น


นี่นังนุ้ย...เขาไม่สงสัยก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอวะ หรือแกอยากให้เขาหาทางพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้ทำอะไรฉันจริงๆ แล้วจับพวกเรายัดเข้าตาราง แทนที่จะรับฉันเข้าไปอยู่ในบ้านเขาอย่างนั้นหรือวะ


โอ๊ย...ฉันก็แค่เป็นห่วง กลัวเขาจะจับได้ว่าแกตอแหลใส่เพราะไอ้เรื่องที่ไปกล่าวหาว่าโดนเขาจับโขลกทั้งที่ความเป็นจริงเขาเมาแอ๋จนโงหัวยังแทบจะไม่ขึ้นแบบนั้นนะสิยะเพื่อนหัวใจสาวสะบัดตามองค้อนกลับพร้อมเอ่ยด้วยความหมั่นไส้


เมาแอ๋อะไร คืนนั้นนะ ถ้าแกกับพวกพี่ๆ เข้ามาช่วยฉันไม่ทันล่ะก็ ป่านนี้ฉันก็เสร็จน้าตำรวจนั่นไปแล้วจริงๆ แหละ


พิมเถียง หน้าแดงก่ำเมื่อนึกถึงเหตุการณ์คืนวันเกิดเหตุ ถ้าธรรมรัตน์กับฝ้ายและหวายไม่ถูกมโนธรรมกดดันให้ย้อนกลับมาช่วยเธอไว้ได้ทัน เธอคงไม่มีปัญญาเอาตัวรอดจากแรงปรารถนาของทิษฏิออกมาได้ด้วยตัวเองแน่นอน


แต่ฉันเสียดายธรรมรัตน์ทำตาเคลิ้มนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นกึ่งเสียดายกึ่งถวิลหา เป็นวาสนาบุญตาของอีนุ้ยเหลือเกิน นาน ๆ จะได้เห็นผู้ชายทั้งใหญ่ทั้งยาวอย่างคุณตำรวจสักคน พูดแล้วน้ำลายก็สออ่ะนังพิมหนุ่มร่างเล็กทรวดทรงอ้อนแอ้นยกมือปาดมุมปากแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ


พิมหมั่นไส้อาการกลืนน้ำลายของเพื่อนจึงจิ้มนิ้วที่หน้าผากธรรมรัตน์แล้วผลักแรงๆ แบะริมฝีปากใส่แล้วเอ่ยปรามขึ้นอย่างหมั่นไส้ อย่าหื่นให้มันมากนักเลยแก ถ้าน้าตำรวจเขารู้เข้า ว่าแกเป็นคนวางแผนการทั้งหมดแล้วยังจะแอบจ้องของเขาตาไม่กะพริบแบบนั้นแถมเก็บภาพเขามาจินตนาฝันหวานอย่างนี้ละก็ เขาต้องกระทืบแกไส้แตกแน่


แหม...ยังไม่ทันจดทะเบียนกับเขาก็ออกอาการหวงของซะแล้วนะยะนังชะนีธรรมรัตน์จีบปากจีบคอเอ่ยประชดเพื่อนพลางปรายตามองค้อน


หวงบ้าหวงบอละสิพิมทำหน้ายู่ยี่ค้อนกะหลับกะเหลือกแล้วกระแทกเสียงพูดต่อ แกพูดอย่างกับฉันมีสิทธิ์จะหวงน้าตำรวจเขานักนิ ฉันมันก็แค่เมียชั่วคราว ไม่ได้เป็นเมียเขาจริงๆ ซะหน่อย


เออ...ท่องเอาไว้ แล้วก็จำให้ขึ้นใจด้วยล่ะ อย่าเผลอไปหลงรักเขาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นแกนั่นแหละจะน้ำตาเช็ดหัวเข่า


คำพูดของเพื่อนเหมือนเข็มทิ่มตำใจของพิมจนต้องรีบกลบเกลื่อนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แกไม่ต้องห่วง ยังไงฉันก็ไม่หน้ามืดหลงรักน้าตำรวจนั่นแน่ เขาไม่ใช่สเป็กฉัน ทั้งปากร้ายทั้งถึกเถื่อนแถมยังแก่อีกต่างหาก จะมองมุมไหนมุมไหนก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าพิศวาสเลยสาววัยขบเผาะเอ่ย


ธรรมรัตน์จิกตามองเพื่อนพลางเอ่ยปรามาสเพื่อนด้วยน้ำเสียงแหลมบาดหู แกนิมันไร้รสนิยมจริงๆ อีหวายกับอีฝ้าย มันยังอยากได้เขาทำผัวจนตัวสั่นผับๆ แกไม่เห็นเหรอ


ธรรมรัตน์มองค้อนเพื่อนรุ่นน้องเมื่อเอ่ยถึงสองสาวเพื่อนสนิทที่มีส่วนร่วมรู้เห็นเหตุการณ์คืนเกิดเหตุ แล้วทำตาเคลิ้มอ้าปากหวอขณะจินตนาการถึงภาพที่ยังติดตาติดใจ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น