เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 47 : 16 สุภาพบุรุษนรากร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    17 มี.ค. 64

 

ทิษฏิทำหน้าเมื่อยมองเหมือนค้อนใส่พี่ชายคนโตพร้อมกล่าวเหน็บแนมพี่ชายคนที่สาม


“ผมไม่ใช่พวกปากว่าตาขยิบอย่างพี่วัตนิ พวกท่าเยอะทำเหมือนถูกบังคับให้แต่งกับมัทรี แล้วสุดท้ายเป็นไง...หลงเมียหัวทิ่มหัวตำไปไหนไม่รอด  กรณีผมมันต่างกัน ชีวิตยายเด็กพิมรันทดน่าเวทนากว่าเมียพี่วัตเป็นร้อยเท่า ต่อให้ผมโมโหหนักแค่ไหนพอรู้จักตัวตนเด็กคนนี้ รู้ที่มาที่ไป ที่ผลักดันให้เธอเสี่ยงทำอะไรแบบนั้น ผมซ้ำเติมเด็กมันไม่ลงจริงๆ”


กำนันทศเลิกคิ้วมองบุตรชายคนเล็กแววตาชื่นชมในความคิดคนเป็นลูกพลางเอ่ยกลั้วหัวเราะ “หึๆ ฉันละไม่แปลกใจเลย ว่าแต่ก่อนทำไมยายหนูภาพตะวัน[1]ถึงได้เที่ยวไล้เที่ยวขื่อบ้านเราหัวกระไดไม่แห้งเพราะมาชอบพอนิสัยสุภาพบุรุษของแกนี่แหละเจ้าฏิ หนูฆฤษวีเองก็คงชอบนิสัยข้อนี้ของแกเหมือนกัน”


ทิษฏิทำหน้าพิลึก “เฮอะ...พ่อก็ยกหางลูกตัวเองเกินไปแล้ว เกิดใครมาได้ยินเข้าจะได้หัวเราะตายเป็นไร”


“อุวะ...ก็มันเรื่องจริงนี่หว่า เพราะความเป็นสุภาพบุรุษของแกนี่แหละที่เป็นเสน่ห์มัดใจสาวๆ ให้มาลุ่มหลง ฉันยังนึกว่าไอ้นิสัยแบบนี้จะทำให้แกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตัดสินใจไม่ถูกเรื่องหนูฆฤษวีกับพิมเสียอีก” กำนันทศเอ่ยกลั้วหัวเราะ


“จริงอย่างที่พ่อว่า...ฉันก็คิดเหมือนกันว่าแกคงจะลำบากใจเรื่องน้องสาวคุณฆฤณ สรุปว่าแกเลิกกับเธอง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอวะ คบกันมาตั้งนานไม่มีเยื่อใยให้กันเลยหรือไงวะ” ทัศน์พลซักไซ้อย่างสนใจ


ทิษฏิถอนใจหนักๆ แล้วตอบตามความรู้สึก “ผมคิดว่าเราสองคนแค่ผูกพันกันในฐานะเพื่อนมากกว่าคนรัก วีเขาก็คงรู้สึกเหมือนกัน แค่เราต่างคนต่างยังไม่มีใคร อาชีพการงานกับระยะทางทำให้เราลืมคิดถึงกันด้วยซ้ำกระทั่งมีพิมแทรกเข้ามาระหว่างความสัมพันธ์ที่ห่างเหินของเรา ผมต้องรับผิดชอบความผิดพลาดที่เกิดขึ้น มันยิ่งทำให้ผมเข้าใจความรู้สึกที่มีต่อวีเขาชัดเจนมากขึ้นด้วย”


“แล้วแก่มั่นใจได้ยังไงว่าหนูวีเขาคิดอย่างที่แกคิด” กำนันทศถามขึ้นอย่างไม่เห็นด้วยนัก


ทิษฏิสบตาบิดาแล้วไหวไหล่ “ความรู้สึกล้วนๆ ครับ เพราะถ้าเรารักกัน ความสัมพันธ์ที่ผ่านมาของเรามันคงไม่ห่างเหินอย่างนั้นแน่ วันเกิดวีผมยังลืม ขณะที่ผมเจ็บ เธอก็ไม่เคยรู้ ถ้าเรารักกันมันคงไม่เป็นแบบนี้หรอก จริงไหมครับ”


กำนันทศหันไปมองสบตาบุตรชายคนโต พลางพยักหน้าเบาๆ  อย่างเห็นด้วยกับบุตรชายคนเล็กแล้วถอนใจยาว “แกกับหนูวีคงไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของกันและกันจริงๆ นั่นแหละ”


ทัศน์พลทิ้งจังหวะเปลี่ยนบทสนทนาและถามเสียงจริงจัง “สรุปว่าตอนนี้แกคิดว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีของนายสามารถกับเจ๊ปลาดาวบ้าง”


“คดีนี้มันซับซ้อนจนผมไม่มั่นใจอะไรเลยพี่ หลักฐานไม่มากพอจะมัดตัวใครได้ ตอนนี้มีแค่นายวันชัยกับเมียที่ดูจะน่าสงสัยที่สุด จากการเกี่ยวโยงกรณีหักหลังทางธุรกิจฮั้วประมูล”


“แกต้องระวังตัวให้มากนะเจ้าฏิ อย่ามุทะลุให้มันมากนัก คนที่แกสงสัยแต่ละคนไม่ใช่ธรรมดาเลย” ทัศน์พลเตือนน้องชายด้วยความเป็นห่วงเพราะรู้จักนิสัยทิษฏิดี


“เออจริงของเจ้าทัศน์มัน แกจะทำคดีนี้ด้วยนิสัยบ้าระห่ำเหมือนเดิมไม่ได้นะไอ้ฏิ”


“ครับ ผมจะระวัง” ทิษฏิรับคำง่ายๆ

 

เสียงดนตรีจังหวะสนุกของยติหัวหน้าคนงานกับแจ่มจันทร์หัวหน้าแม่บ้านที่ถือไมค์ร้องเพลงประสานเสียงเป็นเพลงคู่ชายหญิงยอดฮิตตลอดกาล เนื้อเพลงเพื่อชีวิตที่ฟังกันติดหูคนทั้งประเทศ ขณะที่คนงานทั้งไร่ที่มาร่วมฉลองสมรสบุตรชายคนเล็กของนรากรรวมถึงจอมทัพ ยศวินและธรรมรัตน์ยืนล้อมวงตีเกราะเคาะไม้ ร้องตามและเต้นกันอย่างสนุกสนานอยู่ล้อมรอบเวทีที่สร้างขึ้นง่ายๆ โดยฝีมือคนงานในไร่นรากร  


กำนันทศให้ยติไปรับแม่ครูนันท์จากสถานสงเคราะห์มาร่วมงานฉลองในคืนนี้เพื่อเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงด้วย โดยมีบุตรชายทั้งสี่กับสะใภ้ใหญ่ สะใภ้รองนั่งเป็นประธานอยู่ที่โต๊ะกลมกลางลานหน้าเวที ขาดแต่อินทิรากับสะใภ้เล็กซึ่งเป็นนางเอกของงานในคืนนี้เท่านั้น


“ป่านนี้แล้วมัทรีกับหนูพิมทำไมถึงยังไม่ลงมากันอีกฮะ” กำนันทศเอ่ยถามขึ้นลอยๆ ไม่เจาะจงถามใครคนใดคนหนึ่ง


“มัทรีคงกำลังแปลงโฉมนางซินให้กลายเป็นเจ้าหญิงของงานอยู่ละมังคะพ่อ อีกประเดี๋ยวก็คงออกมาแล้วล่ะคะ” กิ่งแก้วสะใภ้ใหญ่เป็นคนตอบคำถามพ่อสามี


“นู่นไงครับ...พูดถึงก็พากันออกมาพอดี” ทัศน์พลพี่ชายคนโตของนรากรพยักพเยิดไปทางสองสาวที่กำลังเดินเข้ามาทำให้ทุกสายตาหันไปจับจ้องมองพวกเธอทั้งสองกันด้วยความรู้สึกที่แตกต่างกัน


ทิษฏิกะพริบตามองแม่ดอกมะลิบ้านไร่ที่เพิ่งแย้มกลีบผลิบานเต็มที่ซึ่งถูกจับมาแปลงโฉมให้กลายเป็นกุหลาบแรกผลิแสนสวยราคาแพงด้วยฝีมือการแต่งหน้าทำผมของอินทิรา จึงเผลอมองด้วยความตะลึงและชื่นชมและไม่ได้สนใจบทเพลงที่เงียบเสียงลงเมื่อนักร้องบนเวทีเห็นหญิงสาวทั้งสองที่เยื้องย่างมาปรากฏกายและได้รับความสนใจจากทุกคนในงานเลี้ยง


สาวสวยผุดผาดในชุดราตรีสั้นผ้าซาตินสีเบจเดินเคียงข้างอินทิราพี่สะใภ้สามีที่จับเธอแต่งองค์ทรงเครื่องทิ้งคราบเด็กสาวบ้านนอกกลายเป็นคนละคนกัน ด้วยเสื้อผ้าราคาแพงจากแบนด์ดังสุดหรูหราของอินทิราที่นำมาให้พิมใส่ในคืนฉลองวิวาห์แบบเรียบง่ายกลางไร่ ณ ทิพย์ลดา


อินทิรามองอาการของทิษฏิยิ้มๆ พลางแตะข้อศอกเด็กสาวที่กำลังตกประหม่าเพราะสายตาชื่นชมแกมตื่นตะลึงของสามีตามกฎหมายหมาดๆ รวมถึงเสียงเป่าปากร้องแซวของคนงานกับเสียงหยอกกระเซ้าเสียงสนุกของนักร้องบนเวทีที่เอ่ยผ่านไมค์ออกลำโพงรอบทิศทั่วบริเวณลานกว้างที่ได้ยินกันอย่างทั่วถึง


“โอ้โห...นางเอกของงานนี้สวยหยาดฟ้ามาดินจนพระเอกของเราตะลึงตาค้างกันไปเลย เห็นไหมวะพวกเรา” ยติเอ่ยกระเซ้านายจ้างผ่านไมค์โดยมีแจ่มจันทร์เป็นลูกคู่


“ใช่...สารวัตรมองเมียเหมือนขนมนมเนยแทบจะจับกลืนกินขนาดนั้น คุณพิมระวังตัวนะครับ อย่าละลายแล้วระเบิดเป็นโกโก้ครั้นซ์ท่วมไร่ ณ ทิพย์ลดาของพวกเราล่ะ”


เสียงหยอกล้อจากคนบนเวทีประสานกับเสียงหัวเราะหยอกเย้ากันอย่างขำขันของคนงาน ทำให้ทิษฏิละสายตาจากใบหน้าหวานหันไปชี้หน้าหัวหน้าคนงานกับหัวหน้าแม่บ้านจอมทะเล้นที่เย้าแหย่ให้ตนวางหน้าไม่ถูกสายตาข่มขู่พร้อมเสียงเพลงลูกทุ่งจากนักร้องดังที่ยติจงใจยั่วประสานเขาจะดังขึ้นเป็นที่ขบขันชอบใจของคนทั้งงาน


มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็กร่างกาย 


เสียงร้องของคนบนเวทีประสานเสียงร้องรับของคนงานดังกระหึ่มขึ้นอย่างสนุกสนานเรียกเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของทุกคนในครอบครัวนรากรรวมทั้งแม่ครูนันท์



[3] ภาพตะวัน ตัวละคร นางเอกเรื่อง วิวาห์วุ่นลุ้นรักพยศ


************************************

กลับมาแล้วค่า ทักทายๆ ไหนมีใครคิดถึงนู๋พิมบ้างเอ่ย   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #88 fufu591150 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 18:12
    คิดถึงมากคร้า
    #88
    0
  2. #87 noksan22 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 16:07

    อ่ะนะแล้วคุณพี่ก็เห็นความงามของน้อง

    #87
    0