เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 41 : 14.2 คนที่ไม่ใช่ยังไงก็ต้องเจ็บ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    9 มี.ค. 64

พิมสังเกตท่าทีของทิษฏิด้วยความสำนึกผิด เป็นเพราะเธอเข้ามาแทรกกลาง ทำลายความสัมพันธ์ของเขากับคนรัก ยิ่งเห็นฆฤษวีเดินพ้นห้องหนังสือทั้งน้ำตายิ่งทำให้เธอรู้สึกละอายแก่ใจ ความสำนึกเหมือนแส้โบยตีหัวใจเด็กสาวเมื่อเห็นฆฤษวีลากำนันทศแล้วตวัดสายตาเจ็บปวดโฉบมองเธออย่างชิงชัง จนเธอต้องก้มหน้าหลบแววตาคู่นั้นอย่างตะขิดตะขวงใจ


พิมถอนใจยาวมองฆฤษวีเดินห่างไปจนลับไปจากสายตาแล้วนั่งจมอยู่ในภวังค์ความสับสนกว่าครู่ใหญ่กระทั่งทัยวัตเดินมาบอกเธอว่า 


ไอ้ฏิมันฝากพี่ให้ช่วยตามพิม เข้าไปหาในห้องหนังสือแนะ


พิมกะพริบตามองทัยวัตสลับมองไปทางห้องหนังสือและรับคำแผ่วเบาพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปที่ห้องหนังสือ พิมสูดหายใจลึกก่อนยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ หลังควบคุมอาการใจสั่นพร้อมกับผลักประตูและเดินเข้าไป


น้าเรียกหาหนู มีอะไรหรือเปล่าคะเธอถามและรอฟังอย่างตั้งใจ


มานั่งตรงนี้สิ จะต้องตะโกนคุยกันทำไม


ทิษฏิมองเด็กสาวอย่างหงุดหงิดแต่พอเห็นหญิงสาวยอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ไม่ต่อปากต่อคำ อารมณ์ของเขาก็ค่อยๆ ดีขึ้น เมื่อเธอทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ที่ฆฤษวีเพิ่งลุกออกไป


โทร.ไปบอกผู้ปกครองของเธอ ให้ไปเจอกันที่อำเภอพรุ่งนี้เลย” 


คะ...” เธอกะพริบตา สงสัยต่อการเปลี่ยนใจกะทันหันของเขา


ทำไม...” เขาเลิกคิ้วพลางเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของเธอ ที่ทำหน้าแบบนี้ เพราะสงสัยอะไรหรือยังไง


ก็...น้าเพิ่งบอกว่าไม่สะดวกและอีกอย่างขาน้าก็ยังไม่หายดีเลย อยู่ๆ น้ามาเปลี่ยนใจ หนูก็ต้องสงสัยเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอ


ทิษฏิโน้มตัวลง วางแขนกับท่อนขา ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้หน้าพิม หรี่ตามองเธอพลางเอ่ยยียวน ไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้งโง่


พิมดึงตัวออกห่างจนหลังติดพนักเก้าอี้ เม้มปาก ทำหน้ายู่ยี่แล้วตอบกระเง้ากระงอด ไม่ต้องหาเรื่องมาหลอกด่าหนูเลย เพราะถ้าหนูไม่โง่ วันนั้นหนูก็คงไม่ไปตื่นอยู่บนเตียงเดียวกับน้าหรอก


 นายตำรวจหนุ่มเลิกคิ้ว ยิ้มร้ายทั้งมุมปากและนัยน์ตา พร้อมกับเอื้อมมือออกไปคว้าต้นแขนทั้งสองของพิม ดึงตัวเธอกลับเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยเสียงหยันอย่างไม่เห็นความจำเป็นที่จะอธิบายให้พิมรู้ถึงสาเหตุที่ทำให้ตนเปลี่ยนใจ


ถ้าพูดถึงเรื่องวันนั้น คนโง่ไม่น่าจะใช่เธอล่ะมั้ง...ยายเด็กใจแตก” สารวัตรหนุ่มเว้นวรรคคำพูดด้วยอาการตวัดหางตามองเหมือนจะค้อนหญิงสาวแล้วจึงกล่าวต่ออย่างหมั่นไส้ “มาจนถึงป่านนี้แล้ว เลิกตีเนียนทำเหมือนไม่ได้รู้เรื่องอะไรซะที ถึงยังไงฉันก็ตกหลุมพรางต้องทำตามข้อเรียกร้องของเธอแล้ว เธอควรจะดีใจสิ ที่ฉันเกิดเปลี่ยนใจ ยอมจดทะเบียนสมรสด้วยเร็วขึ้น ไม่ใช่มาตีหน้าทำมึนงงสงสัยอยู่อย่างนี้”    

“จดทะเบียนสมรสกับคนแก่มีอะไรให้น่าดีใจ”


พิมบ่นอุบอิบแล้วถอนหายใจแรงแสร้งทำหงุดหงิดกลบเกลื่อนทำเป็นเฉไฉหลังตัดสินใจเดินหน้าต่อเพราะเธอไม่สามารถถอยหลังได้อีก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น