เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 36 : 12.3 เด็กผี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    9 ต.ค. 63

พิมผิวปากเป็นเพลงสโมสรฟุตบอลทีมโปรดของตน กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงบันไดมาจากบนเรือน หลังจากที่ตั้งใจอยู่รอชมการแข่งขันฟุตบอลนัดแห่งศักดิ์ศรีระหว่างทีมในดวงใจของแต่ละฝ่าย ทีมหงส์แดง ลิเวอร์พูลปะทะปีศาจแดง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดปรากฏว่าทีมโปรดของคนเจ็บพ่ายแพ้ไปอย่างยับเยินทำให้เขาถูกพิมล้อเลียนด้วยสีหน้าและแววตามาตั้งแต่เมื่อคืนกระทั่งถึงตอนนี้ สีหน้าระรื่นของเด็กสาวเป็นภาพก่อกวนตะกอนอารมณ์นายตำรวจหนุ่มให้ขุ่นข้นขึ้นฉับพลัน เขาตวัดปรายหางตามองเธอขวางๆ หงุดหงิดจนไม่อาจกลบเกลื่อนน้ำเสียงแสดงความไม่พอใจไว้ได้


เป็นสาวเป็นนาง จะอารมณ์ดีอะไรก็ไม่ควรผิวปากดังลั่นบ้าน อย่างกับผู้หญิงไร้สกุลอย่างนั้นนะยายเด็กผี


แหมน้า...แค่ผิวปากก็ไร้สกุลแล้วเหรอ แล้วถ้าหากหนูแหกปากร้องเพลง We’ll Never Die ลงมาจะโดนน้าไล่ออกจากบ้านกลายเป็นเด็กไร้ที่อยู่อาศัยไปเลยหรือเปล่าหืม...” คนอารมณ์ดีต่อปากต่อคำอย่างยียวน หน้าตาทะเล้น


ทิษฏิยกมือที่ทำนิ้วหงิกชูใส่ใบหน้าระรื่นของพิมพลางเอ่ยเสียงขุ่น ก่อนจะโดนไล่ออกจากบ้าน เธออาจโดนฉันจับมาเขกกะโหลกแรงๆ สักสองสามทีก่อนด้วยยายเด็กผี


พิมหัวเราะตาหยีพลางเดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งกับพื้นบีบนวดขาข้างที่ปกติของนายตำรวจหนุ่มอย่างประจบพร้อมกับเอ่ยเอาใจ อย่าหงุดหงิดเลยน่านะ ถึงนัดนี้ทีมโปรดของน้าจะแพ้ แต่ก็แพ้อย่างสมศักดิ์ศรีแล้ว รอนัดหน้าเราค่อยมาพนันกันใหม่ก็ได้นี่นะ


นี่แนะทิษฏิยกมือเขกหัวหญิงสาวแรง ๆ อย่างหมั่นไส้ เยาะเย้ยฉันเหรอ


โอ๊ย! น้าอ่ะ...อย่างนี้มันขี้แพ้ชวนตีนิพิมทำหน้ายู่ยี่คลำหัวปรอย ๆ พลางขยับออกห่างเขาเล็กน้อยพร้อมกับบ่นอู้อี้ขณะปรายตามองค้อนใส่เขาวงใหญ่


ถ้าขาฉันดี ๆ ล่ะก็ เธอได้โดนหนักกว่านี้แน่เขาเอ่ยอย่างหมั่นไส้


พิมก้มหน้าทำปากขมุบขมิบไร้เสียงแล้วรีบเงยหน้าขึ้นเปิดยิ้มกลบเกลื่อนเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขาด้วยการเปลี่ยนบทสนทนา


ว่าแต่ทำไมวันนี้น้าตื่นแต่เช้าจัง เมื่อคืนกว่าจะนอนก็เกือบตีสามแล้วนิ ปกติถ้าไม่ใช่วันทำงาน หากพ่อกำนันไม่ตะโกนปลุกหรือตะวันยังไม่แยงตูด เอ๊ย แยงตา น้าเป็นไม่ออกมาจากห้องนอนนิหน่า เอ๊ะ...หรือว่าเครียดที่ทีมโปรดไม่ชนะถึงกลับนอนไม่หลับมาทั้งคืนเลยหรือยังไง


เธอนี่มันพูดมากจริงๆ ให้ตายเถอะ...แล้วก็ไม่ต้องมาสอดรู้เรื่องของฉันให้มันมากนัก ฉันจะนอนหรือไม่นอน ตื่นตอนไหนก็ไม่ใช่เรื่องของเธอยายเด็กใจแตก


สารวัตรหนุ่มกระแทกเสียงตอบกลับไปอย่างดุดันกลบเกลื่อนความรู้สึกหลังถูกภาพในจินตนาการที่พลุ้งพล่านตลอดคืนย้อนกลับมาลอยคว้างอยู่ในความทรงจำให้อารมณ์หนุ่มปั่นป่วนขึ้นอีกครั้งเพราะรอยยิ้มกับแววตาซุกซนของคนที่ลอยหน้าลอยตายั่วเย้าเขาอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่


ก่อนจะเกิดศึกน้ำลายท่วมกรุงลงกา พ่อกำนันซึ่งเพิ่งลงจากเรือนจึงต้องรีบห้ามทัพลูกชายด้วยน้ำเสียงเอือมระอา โวยวายอะไรแต่เช้าฮึเจ้าฏิ แล้วทำไมวันนี้แกตื่นแต่ไก่โห่ได้ฮะไอ้ตัวแสบ


ผมก็ตื่นไปทำงานนะสิครับ ผมไม่ใช่กาฝากอย่างยายเด็กใจแตกนี่นิครับ จะได้อยู่ว่างๆ ใช้ชีวิตมักง่ายด้วยการแบล็คเมย์จับผู้ชายแล้วให้ส่งเสียเลี้ยงดูตัวเองทิษฏิตอบบิดาพร้อมกับเหน็บแนมเด็กสาวอย่างได้ที


วะไอ้ลูกคนนี้ จิกกัด ค่อนแคะเก่งเป็นตัวเมียเชียว


พ่อกำนันส่ายศีรษะระอาบุตรชายพลางเหลือบมองการแต่งกายด้วยเครื่องแบบครึ่งท่อนของคนเป็นลูกกับไม้คล้ำยันที่วางอยู่ข้างตัว ก่อนสอบถามต่ออย่างไม่คลายสงสัย


แล้วที่ว่าจะไปทำงานน่ะ วันนี้มันวันอาทิตย์นะ ที่สำคัญแกจะไปทั้ง ๆ ที่ขายังพิการ เดินเหินไม่สะดวกอยู่เนี่ยะนะ จะขยันอะไรนักหนาวะไอ้ฏิ


ผมเป็นตำรวจนะครับท่านกำนันทศ อย่าว่าแต่วันอาทิตย์เลยต่อให้เป็นวันลาพักร้อนแล้วมีงานด่วนเข้ามา ผมก็ต้องรีบไปทำ นี่ไอ้ต้องมันโทร.มารายงานว่าคดีที่ผมติดตามอยู่มีความคืบหน้า ผมเลยต้องไปจัดการต่อด้วยตัวเอง เดี๋ยวไอ้ต้องมันจะมารับผมตอนเจ็ดโมงครึ่งครับพ่อทิษฏิตอบ


ขายังเดี้ยงอยู่แบบนี้เนี่ยะนะน้าฏิ น้ายังจะออกไปบู๊ล้างผลาญกับพวกโจรอีกเหรอ อย่าบอกนะว่าน้าทำแบบนี้เพราะตั้งใจจะหนีการแต่งงานกับหนู ด้วยการออกไปตายในหน้าที่น่ะพิมถามประชดประชันขึ้นอย่างเป็นห่วงในความปลอดภัยของสารวัตรหนุ่ม


ที่พูดน่ะเพราะเป็นห่วงฉันอย่างจริงใจ หรือเพราะเป็นห่วงตัวเองที่ยังไม่ทันได้จับฉันทำผัวฮะ...ยายเด็กใจแตก


ผลั๊ว! เสียงฝ่ามือของพ่อกำนันสัมผัสศีรษะของบุตรชายแรง ๆ


โอ๊ย...”


ทิษฏิคลำหัวปรอย ๆ พลางตวัดสายตามองแรงใส่พิมจากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นสบสายตาผู้เป็นพ่อพร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


พ่อจะมาตบหัวผมทำไมเนี่ยะ


สมน้ำหน้าพิมแบะปากใส่สีหน้าถมึงทึงของทิษฏิ ดวงตาซุกซนจ้องมองเขาอย่างสะใจ


 เป็นสุภาพบุรุษหน่อยสิวะไอ้สารวัตรทิษฏิ ทำตัวเป็นไอ้พวกขี้แพ้ท้าตีท้าต่อยอยู่นั่นแหละ เหน็บแนมหนูพิมเขาไม่เลิกไอ้ลูกคนนี้พ่อกำนันบ่น


ผมเป็นลูกพ่อ พ่อต้องอยู่ข้างผมสิไม่ใช่ไปเข้าข้างยายเด็กใจแตกเหลือขออย่างยายเด็กนี่ทิษฏิบ่นอุบอิบ


เรื่องอะไรฉันจะเข้าข้างคนผิด แกอยากเมาแล้วไปล่วงเกินผู้หญิงเขาเอง เขายอมความไม่เอาเรื่องแกก็ดีถมเถแล้ว สังวรไว้ซะบ้างสิโว้ยไอ้ลูกคนนี้


อย่าด่าน้าฏิเยอะนักเลยค่ะพ่อกำนัน เดี๋ยวน้าฏิจะสำนึกไม่ทันพิมยักคิ้วหลิ่วตามองทิษฏิสีหน้าสะใจที่เห็นฝ่ายนั้นโดนพ่อกำนันเล่นงาน


ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้มันนั่งสำนึกอยู่ตรงนี้ไปคนเดียวจนกว่าลูกน้องมันจะมารับเถอะ หนูไปตามนังแจ่ม ให้มันขึ้นมาตั้งสำรับอาหารเช้าให้ฉันหน่อยไป วันนี้ฉันจะกินเช้าหน่อย นัดกับไอ้ปองพลพ่อหนูมัทรีเขาไว้ จะต้องรีบไป


ค่ะพิมรับคำสั่งและรีบไปจัดการอย่างไวท่ามกลางสีหน้าหมั่นไส้ของสารวัตรหนุ่ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น