เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 33 : 11.3 จะสยองหรือจะสยิว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 ก.ย. 63

อะแฮ้ม...”


ผู้ชมเพียงคนเดียวท่ามกลางนักแสดงทั้งคู่ส่งเสียงกระแอมออกไปเบา ๆ แทนเสียงตะโกนสั่งคัทของผู้กำกับละครเรียกสติของพิม ที่สูญเสียการทรงตัวไปชั่วขณะให้รีบขยับตัวแยกออกจากยศวินทันที


ขอโทษค่ะที่ซุ่มซ่าม และก็ขอบคุณที่ช่วย ไม่อย่างนั้นคงได้มีคนพิการเพิ่มขึ้นอีกคนแน่พิมเอ่ยกับยศวินแต่ปรายตามองไปทางคนที่เธอกล่าวแดกกันอาการเจ็บของเขา


มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ผมเต็มใจและรู้สึกยินดีอย่างยิ่งที่มีโอกาสได้ดูแลคนสวยๆ อย่างคุณยศวินยิ้มสดใสให้พิมอย่างไม่สนใจสายตาหนุ่มรุ่นพี่


แต่ฉันคงยินดีและเต็มใจมาก ถ้าคนที่เธอจะจดทะเบียนสมรสด้วยเป็นคุณยศไม่ใช่ฉันคนเจ็บเอ่ยเสียงหยันขึ้นลอย ๆ


 พิมหันไปโฉบสายตาผ่านใบหน้ากระด้างแล้วเถียงอย่างยอกย้อน


แล้วน้านึกว่าหนูยินดีและเต็มใจเสียตัวให้น้ามากนักหรือไง ถ้าน้าไม่อยากจดทะเบียนสมรสกับหนู ทำไมไม่รีบบอกต่อหน้าผู้บังคับบัญชาของน้าในวันที่หนูไปแจ้งความนั่นเสียเลยล่ะ มาโอดครวญเอาตอนนี้มันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้วล่ะ


ทิษฏิขึงตามองพิมอย่างหงุดหงิดจนยศวินต้องรีบกล่าวแทรกเพื่อห้ามศึกน้ำลายตรงหน้า เอ่อ...คุณพิมกำลังจะออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอครับ


ใช่ค่ะ อย่างนั้นพิมขอตัวนะคะ เบื่อคนแก่ช่างค่อนขอดแถวนี้เต็มทนพิมตวัดหางตามองค้อนไปทางทิษฏิอย่างหมั่นไส้อีกวงใหญ่ก่อนจะเดินออกไป


เห็นถึงความร้ายกาจของยายเด็กปีศาจนั่นไหม เถียงคำไม่ตกฟากเลยให้ตายเหอะทิษฏิบ่นกับยศวินด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดหลังพิมเดินพ้นไปจากสายตา


ตกลงว่าพี่ต้องยอมจดทะเบียนสมรสกับพิมจริงเหรอครับยศวินเดินมาทิ้งตัวลงบนโซฟาเดี่ยวที่ตั้งติดกับโซฟาตัวยาวซึ่งเพื่อนรุ่นพี่กึ่งนั่งกึ่งนอนเอกเขนกอยู่


ถ้าเลือกได้ก็คงไม่เพราะมันเป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิตที่ฉันคิดจะทำเลยจริงๆทิษฏิตอบอย่างหงุดหงิด


พิมยังเด็ก อาจตัดสินใจเลือกวิธีเอาตัวรอดอย่างนั้น แต่ดูจากคำพูดคำจากับหลายๆ อย่างในตัวพิม ผมคิดว่าเขาไม่ใช่คนโง่เลยนะพี่ เขาต้องคิดมาอย่างถี่ถ้วนแล้วล่ะว่าการจดทะเบียนสมรสกับพี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเขา


หึ...เด็กนั่นฉลาดเป็นกรดและเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ส่วนฉันแม่งก็แค่คนดวงกุดที่หลวมตัวไปกับคุณคืนนั้นคุณยศทิษฏิเอ่ยกระแทกกระทั้นอย่างฉุนเฉียว


พี่พูดแบบนี้ ผมเลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนผิดด้วยเลยแฮะหนุ่มรุ่นน้องเกาหัวแกรกๆ และถามต่อ คราวนี้ พี่มีแผนจะจัดการต่อยังไงล่ะ


ก็ยังไม่รู้เหมือนกันเขาเอ่ยอย่างหมายมั่น


แล้วพี่แน่ใจนะ...ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น จะไม่ทำให้พิมเกิดตั้งท้องขึ้นมาน่ะ


คำถามของหนุ่มรุ่นน้องทำให้ทิษฏิมีสีหน้าครุ่นคิด ฉันก็ได้แต่ภาวนาขออย่าให้มันเป็นอย่างนั้นเลย


ยศวินอยู่คุยกับทิษฏิไม่นานก็ขอตัวกลับไป ขณะที่สมาชิกในบ้านนรากรพร้อมใจกันติดธุระ ไม่เว้นไม่เว้นแม้แต่ธรรมรัตน์ก็ยังถูก แจ่มจันทร์กับยติขออนุญาตพากันออกไปสังสรรค์ในเมืองร่วมกับทีมของหมอจอมทัพ ทำให้เหลือแค่ทิษฏิที่ไปไหนมาไหนไม่สะดวกเพราะสังขารไม่เอื้ออำนวยกับพิมที่กลายเป็นพยาบาลจำเป็นต้องอยู่โยงดูแลคนเจ็บอย่างไม่มีทางเลี่ยง

 

นายตำรวจหนุ่มนั่งมองโถเป็ดตุ๋นมะนาวดองที่ส่งควันลอยฉุยยั่วน้ำลายกลางโต๊ะตรงหน้าอย่างขวางๆ แม้กลิ่นอาหารที่ลอยมาเตะจมูกจะทำให้น้ำลายสอขึ้นมาจนต้องแอบกลืนและแสร้งทำเป็นเมินเหมือนไม่ไยดี เพราะรู้เจตนาว่าเด็กสาวจงใจปรุงเมนูนี้แดกดันทีมฟุตบอลในดวงใจของตน


ชิมหน่อยสิน้า อร่อยนะพิมแกล้งเลื่อนโถน้ำแกงไปใกล้คนเจ็บ นัยน์ตาพราว รอยยิ้มเกลื่อนทั้งริมฝีปากและดวงตา


กล้าแดกดันทีมในดวงใจของฉันว่าเป็นเป็ดเหรอยายเด็กผี...คืนนี้ถ้าหงส์แดงชนะล่ะก็ ฉันจะจับเธอลงหม้อแล้วเอาไปถ่วงน้ำให้ดูนายตำรวจหนุ่มเอ่ยอย่างหมั่นไส้


หนูเปล่าแดกดันซะหน่อย น้าน่ะคิดมากไปเองสาวสิบเจ็ดรีบร้อนปฏิเสธแต่แววตาพราวรอยขบขันจนปิดไม่มิด น้ามาช่วยชิมหน่อยสิ ว่ารสชาติถูกปากน้ารึยัง


ใครบอกเธอว่าฉันจะกินเขาเอ่ยเสียงห้วนพร้อมกับตวัดตามองสาวสิบเจ็ดอย่างรำคาญ


แต่ถ้าน้าไม่กินเป็ดตุ๋นฝีมือหนู เย็นนี้น้าก็คงจะต้องกินข้าวกับน้ำปลาแล้วนะเพราะว่าพี่แจ่มไม่อยู่แล้วก็ไม่มีใครอยู่ให้น้าใช้ออกไปหาซื้อของกินอื่นมาให้ด้วย


ถ้าไม่มีใครก็เธอนั่นแหละที่ต้องไปซื้อหาอะไรอื่นมาให้ฉันกินทิษฏิเอ่ยเสียงเข้ม


พิมปรายตามองค้อนคนเรื่องมากขวับใหญ่แล้วคว้าโถเป็ดตุ๋นที่คลายความร้อนลงจนเหลือแค่อุ่นๆ ถือเดินมาวางตรงหน้าคนที่ปฏิเสธไม่ยอมรับประทานฝีมือเธอ แล้วหย่อนก้นนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันพลางคว้าช้อนตักเนื้อเป็ดที่ร่อนออกจากกระดูกพร้อมน้ำซุปคำเล็กๆ ยกขึ้นจ่อใกล้ริมฝีปากเขาแล้วเอ่ยคะยั้นคะยออย่างไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ


น้าลองชิมฝีมือหนูก่อนแล้วค่อยปฏิเสธได้ไหม หนูอุตส่าห์เสียเวลาทำตั้งนานนะ


ทิษฏิเม้มปาก ขึงตามองหญิงสาวดุๆ แล้วเบือนหน้า เบี่ยงตัวออกห่างอย่างยากลำบาก อย่าเซ้าซี้ได้ไหม บอกว่าไม่ก็ไม่สิ


คำเดียวก็ได้ ลองหน่อยนะพิมยังตื๊ออย่างไม่ยอมแพ้


ทิษฏิถอนใจแรงๆ ช้อนตามองหญิงสาวดุๆ แล้วเอ่ยหยัน ถามจริงๆ เถอะยายเด็กใจแตก ไอ้ที่ตามคะยั้นคะยอเสนอให้ฉันชิมนี่ไม่ใช่แค่อาหารฝีมือเธอหรอกใช่ไหม แต่อยากจะเสนอตัวให้ฉันลองชิมด้วยใช่หรือเปล่าหึ...ถึงได้ตื๊อนักตื๊อหนาน่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #66 Praditporn Tongsubanan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 23:18
    เป็ดตุ๋นมะนาวดองราดหัวเลยค่า
    #66
    0
  2. #65 01163072fon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 16:26
    หนังสือมาได้แล้วคะ
    #65
    0