เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 31 : 10 จะสยองหรือจะสยิว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    18 ก.ย. 63

ทิษฏิที่กึ่งนั่งกึ่งนอนเหยียดอยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องโถง ในมือถือสมาร์ตโฟนที่ยังเปิดแอพพิเคชั่นเกมออนไลน์ที่นิยมในหมู่คนรุ่นใหม่ เขาเงยหน้าขึ้นมองเด็กสาวที่เดินยิ้มแห้งๆ เข้ามาด้วยสายตาดุดัน แล้วขยับตัวนอนเหยียดไปตามความยาวของโซฟาก่อนออกคำสั่งเสียงห้วน


มานวดขาให้ฉันหน่อยสิ เธอนี่มันอยู่เป็นนักนะ พอเกิดเรื่องปุ๊บก็หนีเอาตัวรอดคนเดียวสบายใจเฉิบปั๊บเลยนะ 


 พิมเดินเข้ามานั่งคุกเข่าบนพื้นใกล้ขาทิษฏิ มองเขาเล่นเกมผ่านมือถือด้วยสีหน้าประหลาดใจขณะบีบนวดน่องกับข้อเท้าให้เขาแล้วเอ่ยอย่างประจบ


 หนูอยู่ก็จะช่วยอะไรน้าไม่ได้สักหน่อย แล้วหนูก็มั่นใจว่าน้าจัดการได้เองอยู่แล้วล่ะน่า   


ฮึ...รู้ดีนักนะเขาเอ่ยขึ้นอย่างหมั่นไส้แล้วขยับขาอีกข้างพลางออกคำสั่ง บีบให้มันแรงๆ หน่อยสิ แล้วก็เลื่อนมาบีบข้างนี้ด้วย


พิมขยับมือจากต้นขาข้างที่ยังบวมอยู่เล็กน้อย ไปที่ขาอีกข้างของเขาอย่างว่าง่ายก่อนถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ตกลงว่า...น้าปรับความเข้าใจกับพี่ชายของแฟนน้าได้ไหม


 ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ไม่ต้องแส่หรอกน่าทิษฏิเอ่ยห้วน ๆ ขณะสายตายังจดจ่ออยู่กับสมาร์ตโฟนในมือ


เธอหมั่นไส้เขาเลยลงแรงกดไปที่ต้นขาข้างที่ยังเจ็บของเขาเบา ๆ พร้อมปรายตามองใบหน้าบึ้งตึงของเขาวงใหญ่แล้วเอ่ยประชดเสียงสะบัด แหม...ก็ถ้าหนูไม่ใช่ต้นเหตุทำให้น้ากับน้องเขยทะเลาะกัน หนูก็คงไม่อยากจะยุ่งกับเรื่องของคนแก่หรอกน่า


คนขาเจ็บเดาะลิ้นส่งเสียงหงุดหงิดในลำคอพลางเอ่ยเสียงขุ่น ขยันยัดเยียดให้ฉันแก่บ่อยๆ สักวันเถอะ ฉันจะแสดงให้ดูว่าแก่ๆ อย่างฉันนะสามารถทำเด็กสาวๆ อย่างเธอหมดแรงคาเตียงได้ก็แล้วกันล่ะน่า


หนูขี้เกียจเถียงกับคนแก่ขี้โม้อย่างน้า ไม่อยากเล่าก็ไม่เห็นจะอยากรู้เลยพิมแบะปากใส่คนเจ็บอย่างหมั่นไส้


ออกไปข้างนอกมา ก่อนกลับทำไมไม่รู้จักซื้อขนมติดไม้ติดมือกลับเข้ามาบ้างฮะเขาถามรวน ๆ แล้ววางมือถือลงข้างตัวหลังการแข่งขันเกมยุติ


หนูไม่ได้มีงานทำ มีรายได้อย่างน้านิ จะได้มีเงินซื้ออะไรต่อมิอะไรได้เธอปรายหางตาโฉบผ่านใบหน้าคนพูด


แล้วปกติล่ะ เอาเงินที่ไหนใช้เขาเลิกคิ้วมองเด็กสาวอย่างสนใจ


เงินเก็บที่ได้ไปโรงเรียนบ้าง แล้วก็เงินที่ทำงานพิเศษได้มาบ้างนะสิคะเธอตอบ


งานอะไร ไอ้งานพิเศษของเธอน่ะ ต้มตุ๋นหรือว่ามอมยาขโมยเงินแขกนายตำรวจหนุ่มเอ่ยถามเสียงหยัน


พิมเม้มปาก ทำหน้างอมองเขาตาขวาง ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ก็เพราะเมืองไทยมีตำรวจแบบน้านี่แหละ สังคมไทยถึงได้เกลียดตำรวจกันนัก มีอย่างที่ไหนเอะอะก็จ้องจะยัดเยียดข้อหาให้ประชาชนมันอยู่ซะเรื่อย


แล้วไอ้ที่ตำรวจอย่างฉันโดนประชาชน เยาวชนอย่างเธอยัดเยียดความรับผิดชอบให้ล่ะ สังคมมาเห็นใจฉันบ้างไหมยายเด็กแก่แดดเขาปรายตามองคนเจ้าคารมด้วยความหมั่นไส้ก่อนเอ่ยต่อ ไปหยิบเงินในกระเป๋าตังค์ฉัน เอาไปให้เพื่อนเธอ ให้ออกไปหาซื้อขนมกรอบๆ กับเบียร์มาเตรียมไว้ให้ฉันหน่อย ให้ไปกับไอ้ยอร์ชก็ได้ ฉันจะเอาไว้กินตอนเชียร์บอลนัดสำคัญคืนนี้


ดวงตาของพิมเป็นประกายพราว รีบถามเขาอย่างสนใจและลุ้นคำตอบของเขาใจระทึก แมนยูกับลิเวอร์พลูใช่ไหม น้าเชียร์ทีมไหน


ทิษฏิเลิกคิ้วมองเด็กสาว ถามทำไม ดูบอลเป็นด้วยเหรอเรานะ”


“โธ่น้า...สมัยนี้ผู้หญิงเชียร์บอลเยอะแยะ” พิมลอยหน้าตอบแววตาระรื่น


ทิษฏิขยับตัวแล้วมองเด็กสาวอย่างสนใจและถามขึ้นอย่างเอะใจ “อย่าบอกนะว่าเธอเป็นพวกเด็กผี


พิมทำหน้าง้ำ เม้มปาก นี่น้าเชียร์หงส์แดงเหรอ...เชียร์ทีมบอลตามอายุตัวเองหรือเปล่าเนี่ยะ


อ้าว...ยายเด็กผี พูดอย่างนี้มาเดิมพันกันหน่อยเอาไหมล่ะทิษฏิท้าทายด้วยน้ำเสียงยียวนแต่แอบรู้สึกถูกใจเมื่อรู้ว่าเด็กสาวมีความสนใจในเรื่องกีฬาที่ตนโปรดปรานแม้จะเชียร์คนละทีมก็ตาม


แหมน้า...เป็นตำรวจแท้ๆ มาชวนหนูเล่นพนันบอล มันผิดกฎหมายไม่ใช่หรือยังไงเด็กสาวมองค้อนกะหลับกะเหลือก


พนันกันในครอบครัว แล้วก็ได้มีเงินเดิมพัน มันไม่ผิดกฎหมายหรอกยายเด็กบ๊อง


ทิษฏิเอ่ยออกไปอย่างไม่คิดอะไร และไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าเผลอรวมเอาเด็กสาวเข้ามาเป็นคนในครอบครัว ในประโยคที่พูด เขาเลยไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกเช่นไรกับสิ่งที่ตนพูดไป ขณะที่คำว่า ครอบครัวที่ทิษฏิเอ่ยสร้างความรู้สึกอบอุ่นให้หัวใจอ่อนไหวของพิมพองฟู เธอตื่นเต้นและเขินอายไปกับความคิดที่เพริดไปไกลตามจินตนาการอย่างเข้าข้างตัวเอง ว่าเขายอมรับเธอเป็นคนในครอบครัวจึงรีบซ่อนสายตา หายใจเต็มปอด สูดความรู้สึกอ่อนหวานที่เกิดขึ้นไว้ก้นบึ้งหัวใจ


แล้วน้าจะพนันยังไงล่ะเธอถามเสียงแผ่ว พยายามระงับอาการหวั่นไหว


มันก็ขึ้นอยู่กับว่า...เธอพร้อมจะเสี่ยงแค่ไหน และมั่นใจแน่หรือเปล่าว่าทีมขวัญใจตัวเองจะเอาชนะทีมที่ฉันเชียร์ได้น่ะ


ทิษฏิยิ้มท้าทาย ดวงตาคมจ้องมองเธอเป็นประกายด้วยความรู้สึกสนุกจนลืมอคติที่เคยตั้งแง่ใส่เด็กสาวไปเสียสนิททันทีที่รู้ว่าเธอมีความชื่นชอบในกีฬาชนิดเดียวกันซึ่งมันทำให้เขาตื่นเต้นเหมือนเจอเพื่อนใหม่ที่คิดว่าจะคุยกันได้อย่างถูกคอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น