เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 30 : 10.3 เด็กน้อยเลี้ยงแกะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    18 ก.ย. 63

มันก็เป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ ในเมื่อคุณสามารถเป็นคนเอาใจใส่ดูแลตัวเองอย่างดี แม้จะมีปัญหาด้านสุขภาพ แต่แกก็ปฏิบัติตามคำแนะนำของหมออย่างเคร่งครัด ไม่น่าจะเกิดอาการหัวใจวายอย่างที่เป็นข่าวนะแม่ครูนันท์วิเคราะห์อย่างคนที่รู้จักนิสัยใจคอ และพฤติกรรมของนายสามารถและยิ่งคุณปลาดาวมาเสียชีวิตปริศนาไปอีกคน ยิ่งทำให้ครูสงสัยว่าการตายของคุณสามารถน่าจะมีเงื่อนงำที่คุณปลาดาวรู้เห็นและเป็นเหตุไปสู่การตายของเธอก็เป็นไปได้ไม่ใช่รึ


แม่ครูคิดว่ามีคนอยู่เบื้องหลังการตายของทั้งคู่เหรอคะพิมมุ่นคิ้ว


ครูก็เดาเอา ไม่ได้มีหลักฐานอะไรหรอก แค่เห็นว่าการตายของทั้งสองคนมันดูแปลกๆ น่ะ ที่สำคัญ ก่อนที่คุณสามารถจะเสียชีวิต เช้าวันนั้นเขาอยู่กับครูที่นี่ และคุณวันชัย สามีคุณอรวรรณก็ตามมาพูดจากันจนเกิดเป็นปากเป็นเสียงเรื่องการประมูลงานในเทศบาลน่ะ


พิมอ้าปากและหุบฉับ จริงเหรอคะแม่ครู!”


ครูนันท์พยักหน้า วันนั้นคุณวันชัยมาดักพบคุณสามารถ พวกเขาคงรู้อยู่แล้วว่าคุณสามารถจะมาที่นี่ คุณวันชัยพยายามจะเจรจา แต่คุณสามารถปฏิเสธเด็ดขาดมาก จนคุณวันชัยเผลอบันดาลโทสะต่อหน้าเด็กๆ ครูเลยต้องเข้าไปขอร้องให้พวกเขาหยุดโต้เถียงกันเกรงว่ามันจะเลยเถิดไปถึงขั้นทะเลาะวิวาท


ตำรวจทราบเรื่องนี้ไหมคะพิมถามอย่างสนใจ


ไม่น่าจะรู้นะ วันนี้มีแค่ครูกับเด็กๆ ตอนที่คุณวันชัยมาพบคุณสามารถที่นี่ อ้อ...แล้วก็มีคุณรัมภาที่มาส่งยายหนูพลอยอีกคนที่เห็นเหตุการณ์ในวันนั้น


“อย่างนั้นเหรอคะ...” พิมใช้เวลาของเธออยู่กับแม่ครูและเรื่องราวที่น่าสงสัยเกี่ยวกับการเสียชีวิตของสามารถได้เกือบชั่วโมงก็มีอันให้ต้องรีบกลับบ้านนรากรด่วน เมื่อแจ่มจันทร์โทร.ตามด้วยน้ำเสียงกระหืดกระหอบ


รีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะหนูพิม ตอนนี้คุณฏิหงุดหงิดมาก ขืนหนูพิมไม่รีบกลับมา มีหวังกลับมา คุณฏิได้ฆ่าหนูพิมทิ้งแน่ ๆ ตอนนี้โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงใหญ่แล้วค่ะ


น้าฏิโมโหหนูเรื่องอะไร รู้ไหมคะพี่แจ่ม


พี่ก็ไม่รู้หรอกค่ะ เห็นคุณฏิอารมณ์ไม่ดี ตั้งแต่มีปากเสียงกับคุณฆฤณคุณทิพย์เธอแล้ว พอคุณสองคนกลับไป คุณฏิก็เรียกหาหนูพิม พอทราบว่าหนูพิมไม่อยู่ก็สั่งอย่างหัวเสีย ให้พี่รีบโทร.ตามหนูพิมกลับนี่แหละค่ะ


ถ้าอย่างนั้นคืนนี้หนูขอนอนค้างกับแม่ครูดีกว่า เรื่องอะไรจะให้หนูรีบกลับไปรองรับอารมณ์คนวัยทองอย่างน้าฏิล่ะ นี่ขนาดขาเดี้ยงอยู่นะคะ เจ้านายพี่แจ่มนะฟาดงวงฟาดงาเก่งนักเชียวพิมเอ่ยหวั่น ๆ


ขืนหนูพิมทำแบบนั้น คนทางนี้คงได้รองรับอารมณ์ของคุณฏิกันทั่วหน้าแน่ ๆ หนูพิมรีบกลับมารับหน้าคุณฏิหน่อยเถอะนะคะ


ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูจะรีบกลับพิมรับปากแล้วรีบเดินไปบอกลาแม่ครูทันที

 

พิมครุ่นคิดมาตลอดทางว่าควรรับมือคนวัยทองที่อาละวาดอยู่ขณะนี้อย่างไรดี และในระหว่างทางที่เธอเดินออกมาหารถกลับบ้านด้วยความระมัดระวังจากการถูกคนของวันชัยมาพบเลยเป็นเหตุให้บังเอิญผ่านมาเห็นท่าทางแปลกๆ ของรัมภาที่ชะเง้อมองไปทางถนน ราวกับกำลังรอให้ใครสักคนมารับ ดูท่าทางมีพิรุธคล้ายหวาดระแวง ยืนลับๆ ล่อๆ อยู่กับลูกสาวตรงหลังพุ่มไม้ข้างทางราวกลัวใครจะผ่านมาเห็น


พิมกำลังลังเลว่าจะเดินต่อ หรือตัดสินใจอย่างไรดีนั้น เธอได้ยินเสียงรถจักรยานยนต์คันหนึ่งแล่นเร็วมาตามถนน และท่าทางของรัมภาดูผ่อนคลายและสัญชาตญาณของเธอบงการให้รีบพาตัวหลบหลังเสาไฟต้นใหญ่ไม่ให้เป็นที่สนใจเพื่อแอบดูพฤติกรรมชวนสงสัยของคนทั้งสองอยู่อย่างเงียบงัน


ใบหน้าดุดันกับดวงตาแข็งกร้าวของบุรุษวัยยี่สิบปลายที่นั่งคร่อมอยู่บนเบาะรถจักรยานยนต์เมื่อชะลอความเร็วและจอดสนิทที่หน้าปากซอยนั้นสะดุดสายตาช่างสังเกตของพิม รอยแผลบนโหนกแก้มข้างขวาเห็นชัดนั้นทำให้พิมรู้สึกคุ้นตา คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นคนคนนี้มาก่อนที่ไหนสักแห่ง แต่เธอยังนึกไม่ออก ที่แน่ๆ สัญชาตญาณบอกเธอว่า เขาต้องไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ขัดแย้งกับภาพความอ่อนโยนที่ฝ่ายนั้นแสดงกับสองสาวต่างวัย ดวงตาเปี่ยมรักคู่นั้นมองเด็กหญิงกับท่าทางทะนุถนอมขณะอุ้มสาวน้อยขึ้นซ้อนท้ายรถนั้นสร้างความสงสัยให้กับพิมที่แอบมองทุกอิริยาบถนั้นอย่างใคร่รู้ เธอมองจนรถจักรยานยนต์คันดังกล่าวเคลื่อนตัวห่างออกไปจนลับสายตา


พิมนิ่วหน้าอย่างครุ่นคิด พยายามคิดว่าเคยพบผู้ชายคนนั้นที่ไหน แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก เธอเลยได้แต่ถอนหายใจหนัก ๆ พลางคิดอย่างสงสัยว่าเหตุใดชายคนนั้นถึงได้มีท่าทีรักใคร่เด็กหญิงกับแม่ของแกนัก ทั้งที่ดูจากบุคลิกภายนอกเท่าที่เห็น พิมค่อนข้างมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นไม่น่าจะเป็นคนดีนัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น