เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 3 : #3 ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ Rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

     ถ้าไม่ได้เมาจนไร้สติสัมปชัญญะ เขาไม่มีวันจะนอนกับเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแบบแม่นั่นแน่!  ต้องโทษเป็นความผิดของยศวินคนเดียวที่มาคะยั้นคะยอให้เขาออกไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อน 


     ยศวินเป็นบุตรชายอธิบดีกรมป่าไม้ที่เป็นเพื่อนสนิทซึ่งเคยแอบหลงรักอินทิรา พี่สะใภ้คนสวยของเขา แต่ไม่สมหวังในรักทั้งที่มีโอกาสใกล้ชิดอินทิรามากกว่าใคร เป็นเพราะอินทิรานั้นรักมั่นคงต่อทัยวัตมานานนั่นเอง ยศวินจึงอกหักไปตามระเบียบ และนั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้ฝ่ายนั้นครองตัวเป็นโสดไว้อย่างเหนี่ยวแน่นจนถูกทัยวัตค่อนขอดบ่อย ๆ ว่าแอบหลงรักเมียตนไม่เสื่อมคลาย ทว่าถึงจะโดนทัยวัตเขม่นบ่อย ๆ ยศวินก็ยังเที่ยวไล้เที่ยวขื่อบ้านนรากรอยู่สม่ำเสมอ


     ทุกครั้งที่มาเยือนเมืองย่าโม...ยศวินจะแวะเยี่ยมเยียนอินทิรากับทัยวัตกระทั่งระยะหลังจึงสนิทสนมกับทิษฏิ เรียกว่าเป็นคู่หูคอเดียวกันไปโดยปริยาย เมื่อยศวิศแวะโคราชครั้งใดเป็นต้องมาหาทิษฏิและจบที่การดวนเหล้ากันตามประสาหนุ่มโสด จวบจนทิษฏิคบหากับฆฤษวีจึงไม่ค่อยได้แวะเวียนไปสถานบันเทิงเหมือนตอนเป็นหนุ่มโสดอีก


      กระทั่งเมื่อคืน ยศวินมีปากเสียงกับบิดามารดามาจากกรุงเทพฯ จึงคะยั้นคะยอจนทิษฏิเผลอใจอ่อน รับปากเพราะอยากปลอบใจยศวิน


     แต่ให้ฟ้าฝ่าสิ! เขาสาบานว่าไม่ได้ตั้งใจทำเรื่องแบบนั้นจริง ๆ เขาไม่น่าหลวมตัวใจอ่อนยอมไปที่นั่นกับยศวินเลย เขายังนึกภาพไม่ออกว่าพอฆฤษวีรู้เรื่องจะว่าอย่างไร หญิงสาวจะยอมให้โอกาสเขาอธิบายไหม แล้วเขาจะจัดการกับเรื่องที่เกิดอย่างไร เขารู้สึกมืดแปดด้านไปหมด ทิษฏินั่งกุมขมับ คิดว้าวุ่นด้วยความสับสน โทษทุกอย่างที่เกิดว่าเป็นความผิดของยศวินคนเดียวเพราะหากหมอนั่นไม่ลากเขาไปเมาหัวทิ่มแบบนั้นเรื่องก็คงไม่เป็นแบบนี้แน่


     ไม่ใช่สิ! ต้องโทษเด็กใจแตกนั่นด้วยอีกคน อายุแค่นั้นริอาจทำอาชีพโสเภณี แถมยังฉลาดเป็นกรด หล่อนต้องรู้อยู่ก่อนแน่ ๆ ว่าเขาเป็นใครถึงกล้าวางแผนจับมัดเขาจนดิ้นไม่หลุดด้วยเยื่อพรหมจรรย์ของตัวเอง คุณพระ! เขานอนกับเด็กอายุไม่ถึง 17 เขานอนกับยายเด็กอกแบบเป็นฝาขนมครกอย่างนั้นจริง ๆ เหรอไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะทำเรื่องแบบนั้นได้


     หล่อนบอกว่าหล่อนชื่อพิม อัปสรา เป็นเด็กกำพร้าโตมาในสถานสงเคราะห์ หล่อนเพิ่งผ่านอายุ 16 ปีมาได้แค่แปดเดือนเศษ และหล่อนก็ไม่ใช่เด็กใจแตกอย่างที่เขากล่าวหา หล่อนอ้างว่าหล่อนไม่ได้เต็มใจมาขายบริการ และหล่อนไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามาอยู่ที่สถานบันเทิงแห่งนั้น นอนอยู่บนเตียงเขาได้อย่างไร แต่เขาไม่เชื่อคำพูดของหล่อน เขาจึงพยายามจะต่อรองชดใช้ให้หล่อนเป็นจำนวนเงินหลักแสน ชนิดที่เด็กใจแตกอย่างหล่อนไม่มีวันหาได้เองในชาตินี้แน่ และถ้าหล่อนจะยอมรับข้อเสนอของเขาง่าย ๆ เขาคงไม่ต้องมานั่งกลุ้มอยู่แบบนี้


     ปัง ๆ ๆ


     กำนันทศทุบประตูห้องนอนบุตรชายคนเล็กแล้วร้องเรียกด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด


     “ไอ้ฏิ...ออกมาคุยกับฉันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ” พ่อกำนันถามอย่างหงุดหงิด “แกไปก่อเรื่องอะไรไว้รึเปล่า ทำไมผู้กำกับวิโรจน์ถึงได้โทรมาตามฉันให้พาแกไปพบท่านที่สภ.ด่วนแบบนี้ฮะ”

     

     คำพูดของบิดาทำให้ทิษฏิเครียดหนักกว่าเดิม เขาเดินมาปลดล็อกและเปิดประตูให้บิดา “ผู้กำกับโทรมาเองเหรอครับ”


     “ก็ใช่นะสิ แกไปก่อเรื่องอะไรให้ท่านร้อนใจฮะเจ้าฏิ” กำนันทศถามอย่างสงสัย


     ทิษฏิถอนใจแรงก่อนรับสารภาพ “คงเป็นเรื่องคดีความ”


     “คดีความอะไร” พ่อกำนันทำหน้ายุ่งเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจในคำตอบของบุตรชายนัก


     “เมื่อคืนผมเมามาก มากจนจำอะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ” เขาเรียบเรียงคำพูดอธิบายให้บิดาฟังช้า ๆ “กระทั่งเมื่อเช้า ผมตกใจตื่นเพราะถูกเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอาละวาดทุบตี หล่อนกล่าวหาว่าผมข่มขืน”


     “ข่มขืนแกนี่นะข่มขืนผู้หญิง” กำนันทศมองบุตรชายอย่างไม่เชื่อสายตา 


     “ถึงผมจะเมาจนจำอะไรไม่ได้แต่ผมมั่นใจว่า มันไม่ใช่การข่มขืนแน่ ๆ ครับพ่อ” ทิษฏิปฏิเสธเสียงแข็งแต่ทอดเสียงอ่อนลงในท้ายประโยค


     “หมายความว่าเมื่อคืนนี้ แกกับคุณยศวินพากันไปเที่ยวผู้หญิงด้วยกันอย่างนั้นสิ นี่ถ้าคนรักของแกมารู้เรื่องเข้าแกจะว่ายังไงฮะไอ้ฏิ” กำนันทศเอ่ยอย่างไม่พอใจนัก


     “ผมไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง ผมไม่ได้ไปเที่ยวผู้หญิง ผมแค่ไปดื่มกับคุณยศ เราดื่มกันหนักไปหน่อย แต่ผมก็ยังจำได้ว่าตอนลุกไปเข้าห้องน้ำกลับออกมาและกำลังจะเดินกลับไปที่โต๊ะ มีพนักงานคนหนึ่งมาช่วยประคองผม แล้วหลังจากนั้นผมก็จำอะไรไม่ค่อยได้ มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นโวยวายอาละวาดใส่ผมตอนเช้าแล้วนั่นแหละครับ”


     กำนันทศถอนใจแรง “ก็แล้วทำไมแกไม่เจรจากับเขาให้รู้เรื่อง ปล่อยให้เขาไปแจ้งความได้ยังไง แล้วนี่แกพาผู้หญิงเขาไปตรวจร่างกายไว้หรือเปล่า ว่าเขากับแกมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันจริงไหมไม่ใช่ถูกเด็กหลอกล่ะ เพราะถ้าขืนเป็นแบบนั้นจริงคงได้โดนคนหัวเราะเยาะทั้งประเทศแน่”


“ก็เพราะหลักฐานมันทนโท่นะสิพ่อผมถึงไม่ได้ใส่ใจจะตรงจะตรวจอยากแต่จะเจรจาให้เด็กนั่นยอมความให้มันจบ ๆ กันไป ผมพยายามจะเสนอเงินให้เขาเท่าไหร่ เขาก็ไม่ยอม” ทิษฏิเอ่ยอย่างหงุดหงิด


     “อย่างนั้นแกไปกับฉัน เดี๋ยวฉันจะไปเกลี่ยกล่อมให้เขายอมความก่อน จากนั้นค่อยมาเจรจากันใหม่” กำนันทศเอ่ยสรุปขึ้นอย่างหนักใจ 


     ทิษฏิถอนใจหนัก ๆ ก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเหลือบตามองบิดาและเอ่ยเสียงเครียด 


     “มีอีกเรื่องที่ผมต้องบอกให้พ่อรู้ก่อนไปเจอผู้หญิงคนนั้น”


     “เรื่องอะไร?” พ่อกำนันทำคิ้วขมวดขณะรอฟังคำตอบของบุตรชาย


     “ผู้หญิงคนนั้นอายุไม่ถึง 18 ยังไม่ทัน 17 ดีด้วยซ้ำ” เขาสารภาพอย่างหงุดหงิด

   

     กำนันทศทำตาโต อ้าปากค้างกับคำตอบที่ได้ฟัง 

     “อะไรนะ! อายุไม่ถึง 17 นิแกข่มขืนเด็กอย่างนั้นเหรอไอ้ฏิ”


     “ผมเปล่าข่มขืนนะพ่อ ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำอะไรหล่อนบ้าง” เขาปฏิเสธข้อกล่าวหาของบิดา

     

     “ไอ้ฏินะไอ้ฏิ ฉันเตือนแกแล้วใช่ไหม เข้าเบญจเพสให้ระวังตัวหน่อย เป็นไงละคราวนี้เรื่องข่มขืนยังพอมีทางเจรจายอมความกันได้ แต่ไอ้คดีพรากผู้เยาว์นี่มันเป็นคดีอาญาถึงกับติดคุกละทีนี้” 


     พ่อกำนันบ่นอย่างร้อนใจอารมณ์พลุ่งพล่านจนยืนไม่ติด ทั้งโมโหทั้งหงุดหงิดที่บุตรชายไม่เชื่อคำเตือนเรื่องเข้าสู่วัยเบญจเพสอีกรอบของทิษฏิในวัย 34 เข้า 35 ปีนี้


“เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับพ่อ”


เสียงของทัยวัต[1]ที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้พ่อกำนันหมุนตัวเหลียวมองบุตรชายอีกคนที่กุมมือสะใภ้ยืนมองท่านกับทิษฏิด้วยสีหน้าสงสัย



[1]ทัยวัต = บุตรชายคนที่ 3 ของกำนันทศ พี่ชายของทิษฏิ จากเรื่อง “ใต้อาณัติหัวใจ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #36 psh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:21


    รอค่ะไร์ท
    #36
    0
  2. #35 0880186174 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 18:01
    ทำไมไม่อัพต่อแล้วเหรอคะ
    #35
    0