เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 27 : 9.3 ผลลัพธ์ความรู้สึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    14 ก.ย. 63

กำนันทศเอ่ยหลังพิมเดินลับสายตาไปแล้วไอ้ฏิมันต้องจดทะเบียนสมรสกับหนูพิม รับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น


แล้วคุณวีละคะพ่อ คนเขารู้กันทั้งเมืองว่าพี่ฏิกำลังคบหาดูใจอยู่กับคุณวี อยู่ๆพี่ฏิจะจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงคนอื่นโดยไม่แคร์ความรู้สึกคุณวีไปจนถึงชื่อเสียงวงศ์ตระกูลของเธอได้ยังไงคะทิพย์ลดาถามขึ้นด้วยความรู้สึกไม่สบายใจนัก


แต่ถ้าพี่ชายแกไม่จดทะเบียนสมรสกับหนูพิม มันก็ต้องติดคุก ถูกออกจากงานราชการ เสียชื่อ หมดอนาคตกำนันทศเอ่ยอย่างใจเย็น


นี่มันเกิดอะไรขึ้นแน่คะพ่อ พี่ฏิก่อเรื่องอะไรไว้กันแน่


ไอ้ฏิมันเมา แล้วดันไปล่วงเกินหนูพิมเข้า ก็เลยต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำไม่อย่างนั้นมันก็ต้องติดคุกเพราะหนูพิมอายุยังไม่ถึงสิบแปดซะด้วยซ้ำกำนันทศอธิบาย


อะไรนะคะ! อายุไม่ถึงสิบแปด! นี่พี่ฏิทำเรื่องอย่างนั้นกับเด็กได้ยังไงทิพย์ลดาหันไปเบิกตาโพลงมองทิษฏิอย่างตกใจเมื่อรู้อายุของพิม


ได้ไม่ได้ก็ทำไปแล้ว ฉันถึงต้องรับผิดชอบเขายังไงล่ะทิษฏิที่เพิ่งมาถึงทีหลังไหวไหล่พลางเอ่ยราวกับเรื่องที่เกิดเป็นความผิดเล็กๆ น้อยๆ ของตน


แล้วคุณวีล่ะ ไหนพี่ฏิลองบอกทิพย์สิว่าจะรับผิดชอบกับความรู้สึกของคุณวียังไงทิพย์ลดาเม้มปากมองพี่ชายตาขุ่น


แล้วแกจะให้ฉันทำยังไง เรื่องของฉันกับพิม มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันเมาจนไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามันเกิดเรื่องบ้าๆ นั่นขึ้นได้ยังไง เขาเรียกร้องให้ฉันรับผิดชอบ ถึงฉันไม่เต็มใจแต่มันปฏิเสธไม่ได้ ทีนี้แกจะให้ฉันรับผิดชอบผู้หญิงพร้อมกันทีเดียวสองคนได้ยังไงฮะทิษฏิสบถอย่างหงุดหงิด


หมายความว่ายังไง...อุบัติเหตุ นี่พี่ฏิจะบอกทิพย์ว่าพี่เมาจนไม่รู้ว่าทำเรื่องอะไรลงไปอย่างนั้นเหรอคะ แสดงว่าพี่ฏิไม่ได้รู้จักกับพิมมาก่อนที่จะเกิดเรื่องขึ้นหรือยังไงทิพย์ลดาซักไซ้อย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก


ฉันเห็นเขาครั้งแรกก็ตอนตื่นขึ้นมาเจอตัวเองอยู่บนเตียงกับเขาแล้วนั่นแหละทิษฏิตอบเสียงกระแทกกระทั้น


ทิพย์ลดาขมวดคิ้วและครุ่นคิดก่อนจะหันไปมองสบสายตาบิดาพร้อมกับสอบถามด้วยความสงสัย


เด็กนั่นเป็นพวกสิบแปดมงกุฎหรือเปล่าคะพ่อ


พ่อให้ไอ้ยอร์ชไปสืบประวัติหนูพิมมาหมด ถึงเธอจะโตมาจากสถานสงเคราะห์แต่ก็เป็นเด็กดี ไม่ได้มีประวัติด่างพร้อย ที่สำคัญเขาเป็นน้องบุญธรรมภรรยาของนายวันชัย อิทธิพลชัย


แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไงล่ะ ทำไมพี่ฏิถึงกินเหล้าเมาขาดสติได้ถึงขนาดจำไม่ได้ว่าตัวเองทำอะไรกับใครไปบ้างอย่างนั้นล่ะคะทิพย์ลดาเอ่ยอย่างหงุดหงิด


เรื่องมันก็เลยเถิดมาถึงขนาดนี้แล้ว แกจะซักไซ้ให้มันได้อะไรขึ้นมาฮะไอ้ทิพย์ ฉันผิด ฉันก็จะไปสารภาพกับวีเขาเอง


นี่พี่ฏิเคยรักคุณวีเขาบ้างหรือเปล่าฮะ เคยคิดบ้างไหมว่าคุณวีเขาจะเจ็บปวดแค่ไหนกับคำสารภาพของพี่ทิพย์ลดากล่าวอย่างโมโหแทนฆฤษวี


ต่อให้ฉันรักวีมากแค่ไหน ฉันก็รับผิดชอบผู้หญิงสองคนในเวลาเดียวกันไม่ได้หรอกนะยายทิพย์ทิษฏิสบถอย่างหงุดหงิด


แต่ถ้าหนูวีกับไอ้ฏิรักกันจริง มันก็ยังพอมีทางออกอยู่หรอกนะกำนันทศเอ่ยแทรกขึ้น


ทิพย์ลดาหันไปมองบิดาพลางเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย ทางออกยังไงคะพ่อ


กำนันหรี่ตามองบุตรชายที่รอฟังท่านอย่างสนใจเช่นกันพลางเอ่ย พันธะสมรสระหว่างไอ้ฏิกับหนูพิมจะสิ้นสุดก็ต่อเมื่อหนูพิมเขาเรียนจบปริญญาตรี ถ้าหนูฆฤษวีกับไอ้ฏิรักกันจริงก็คงจะรอกันจนกว่าจะถึงวันที่ไอ้ฏิมันมีอิสระอีกครั้งได้หรอก จริงไหม


ผมว่าอย่าดีกว่าครับฆฤณเอ่ยขัดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและน้ำเสียงเคร่งขรึม น้องสาวผมไม่ใช่ไก่รองบ่อนของใคร ในเมื่อคุณทิษฏิมีภาระต้องรับผิดชอบผู้หญิงอื่นอยู่แล้ว ก็ไม่ควรจะยื้อฆฤษวีเอาไว้อีก ให้เธอเจ็บแล้วจบทุกอย่างโดยเร็วที่สุด คงดีกว่ายื้อไว้ให้มันเจ็บเรื้อรัง


ทิพย์เห็นด้วยกับพี่ฆฤณค่ะ เวลาตั้งสี่ปีห้าปี ไม่ใช่ระยะเวลาน้อยๆ เลย คุณวีไม่มีความจำเป็นต้องมาเสียเวลาไปเปล่าๆ เพื่อรอพี่ฏิ ซ้ำยังไม่มีอะไรจะการันตีได้ ว่าระยะเวลานานขนาดนั้น ทุกอย่างจะไม่เปลี่ยนแปลงไปโดยเฉพาะใจของคน  


อย่าให้ความหวังกับฆฤษวีอีก ผมหวังว่าคุณจะไม่รั้งวีให้จมปลักอยู่กับความหวังลมๆ แล้งๆ ปล่อยให้เธอไปเจอกับคนที่ดีกว่าคนอย่างคุณเถอะฆฤณกล่าวลอดไรฟัน


ผมไม่ทำแบบนั้นกับวีแน่ คุณไม่ต้องห่วงทิษฏิเอ่ยหนักแน่น เขาไม่คิดจะรั้งให้ฆฤษวีรอ เธอไม่ควรปิดกั้นตัวเองอยู่กับการรอคอยคนอย่างเขาที่ไม่มีค่าคู่ควรกับเธอ


แต่ถ้าคุณวีรู้ว่าพี่กับพิมมีพันธสัญญาต่อกันแค่สี่ถึงห้าปี คุณวีต้องรอจนกว่าพี่ฏิจะได้อิสระแน่นอนทิพย์ลดาเอ่ยอย่างรู้นิสัยฆฤษวีดี เพราะฉะนั้นพี่จะต้องไม่ให้คุณวีรู้เรื่องข้อตกลงของพี่กับพิมอย่างเด็ดขาด


ถึงทิษฏิจะหงุดหงิดที่ถูกน้องเขยกับน้องสาวต้อนและบีบให้ตัดขาดจากฆฤษวีทุกทางแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุด ฆฤษวีไม่ควรเสียเวลามารอคนผิดอย่างเขา เขาไม่มีค่าคู่ควรกับความรักของเธออีกต่อไป

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #64 Praditporn Tongsubanan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 14:28
    วกวนค่ะเรื่องนี้
    #64
    0