เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 22 : 8 คนป่วนคนป่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 ก.ย. 63

อรวรรณยืนมองสามีโวยวายใส่คนงานในบ้านอย่างฉุนเฉียวเสียงดังหลังจากที่รู้ว่าพิมหนีออกจากบ้านไป วันชัยไม่สนว่าอารมณ์เกรี้ยวกราดของเขาจะทำให้เธอซึ่งเป็นภรรยาของเขารู้สึกเช่นไร อรวรรณอำพรางความไม่พอใจไว้ภายใต้สีหน้าราบเรียบไม่บ่งบอกความรู้สึกแม้ภายในใจของเธอจะเดือดดาลกับการกระทำไม่ไว้หน้าของเขาเพียงใด วันชัยให้ความสำคัญกับน้องสาวบุญธรรมของเธอออกหน้าออกตาไร้ความเกรงใจ


พวกโง่! คนทั้งคนปล่อยให้หายไปได้ยังไง เลี้ยงเสียข้าวสุกแท้ ๆ วันชัยตวาดเสียงกร้าว พิมหายไปจากบ้านกี่วันแล้ว มีใครได้ข่าวพิมบ้างหรือยัง


ตั้งแต่วันที่นายกับคุณผู้หญิงเข้ากรุงเทพฯ วันนี้ก็สามวันแล้วค่ะหัวหน้าแม่บ้านซึ่งอาวุโสที่สุดยืนตัวหงอพลางตอบอย่างตะกุกตะกัก


สามวัน! แล้วทำไมแกถึงไม่โทร.ไปบอกฉันตั้งแต่วันแรกที่พิมหายไปฮะ


อาการเหลือบตาชำเลืองมองอรวรรณของคนรับใช้ กับน้ำเสียงอึกอักซ่อนสายตาทำให้วันชัยเดาได้ว่าภรรยาของตนมีส่วนเกี่ยวข้องกับคำตอบของลูกน้องแน่นอน เขาจึงเลิกซักไซ้เอาความเรื่องโทรศัพท์แล้วเปลี่ยนคำถาม


มีใครโทร.ถามไปที่เพื่อนสนิทของพิมหรือยัง


ไม่มีใครรู้เบอร์โทร.เพื่อนคุณพิมเลยค่ะ


 ปัดโธ่เว้ย!” วันชัยสบถอย่างหัวเสีย แล้วในโซเชียลล่ะ ใครมีไอจีหรือไลน์พิม ติดต่อไปดูสิ 


คุณพิมลบทุกอย่างหมดเลยค่ะ


ดูคุณจะร้อนใจกับการหายตัวไปของยายพิมมากกว่าฉันเสียอีกนะคะคุณวันชัยอรวรรณอดทนเก็บคำเหน็บแนมสามีไว้ไม่ได้


พิมเป็นน้องสาวคุณ น้องหายไปทั้งคนจะไม่ให้ผมห่วงได้ยังไง คุณเป็นพี่ของเธอ คุณไม่ห่วงน้องสาวบ้างหรือไงฮะคุณอร


ยายพิมมันไม่ใช่เด็กสิบขวบที่หนีออกจากบ้านที่ฉันต้องเป็นห่วง มันโตจนหมาเลียตูดไม่ถึง จะมีก็แต่คนบางคนที่จ้องจะเลีย...มัน


เธอเว้นวรรคประโยคพลางปรายหางตามองสามีขุ่นขวางพร้อมเอ่ยแดกดัน


ที่มันหนีไปก็อาจจะเป็นเพราะมันรู้ตัวก็ได้ แล้วฉันจะต้องไปห่วงมันทำไม ในเมื่อมันก็เป็นแค่เด็กที่แม่ของฉันเก็บมาเลี้ยงไม่ใช่น้องแท้ๆ ของฉันเสียหน่อย


 พูดเรื่องอะไรของคุณฮะคุณอร พิมยังไม่บรรลุนิติภาวะ แล้วก็เพิ่งเรียนจบมอหกหมาดๆ จะไปหางานหาการดี ๆ อะไรทำได้ ถึงยังไงแม่คุณก็รัก และเลี้ยงดูพิมเหมือนลูก คุณน่าจะเป็นห่วงแล้วหาทางพาพิมกลับมา อย่างน้อยก็ส่งเขาจนจบปริญญาตรีเหมือนที่แม่คุณตั้งใจไว้วันชัยแสร้งพูดกลบเกลื่อน


ตอนแรกฉันก็ตั้งใจแบบนั้นเหมือนกัน แต่ในเมื่อเด็กมันไม่อยาก...แล้วคุณจะให้ฉันไปลากตัวมันกลับมาอีกทำไมอรวรรณกระแทกเสียงพูดไม่พอใจ เว้นจังหวะคำอย่างมีนัยด้วยความรู้เท่าทันสามี


ไม่ว่าพิมจะอยากหรือไม่ก็ตาม แต่ถ้าผมอยาก...ได้” วันชัยหรี่ตามองภรรยาพลางเปิดยิ้มมุมปากพร้อมกล่าวแสดงเจตนาของตนด้วยน้ำเสียงราบเรียบเอาแต่ใจ คุณก็รู้ใช่ไหมอรว่าคนอย่างผม อะไรที่ยิ่งได้ยาก ก็ยิ่งท้าทาย และไม่ว่าต้องใช้วิธีไหนผมก็ต้องทำให้ได้ครอบครองในสิ่งที่ต้องการให้ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น