เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 20 : 7.2 ราชสีห์ขี้บ่นกับหนูนาช่างเถียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    2 ก.ย. 63

ยายเด็กใจแตกเนี่ยนะ ที่พ่อจะให้มาคอยดูแลผมทิษฏิทำตากลอกและรีบปฏิเสธอย่างไม่คิดจะถนอมน้ำใจคนฟัง ลำพังต้องนอนนิ่งๆ อยู่บนเตียง ผมก็ว่าแย่แล้ว ขืนต้องทนเห็นหน้าแม่นี่ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่มีทางเลี่ยง ผมคงต้องกลั้นใจตายแน่ๆ


อย่าเรื่องมากนักเลยวะไอ้ฏิ ถ้าไม่ให้หนูพิมคอยดูแล แล้วแกจะให้ฉันหาใครมาเฝ้าแกวะกำนันทศเอ่ยอย่างหมั่นไส้ลูกชาย


ก็ไอ้ยอร์ชหรือไม่ก็จ้างนางพยาบาลพิเศษก็ได้ พ่อเอาแม่นี่กลับไปเถอะ ผมเห็นหน้าแล้วเหมือนไข้จะขึ้นทิษฏิทำหน้าเบ้


แหม...หนูพึ่งรู้ว่าตัวเองมีอิทธิพลกับน้าขนาดนั้น แค่เห็นหน้าหนูถึงกับไข้รับประทาน ถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูงสุดพิมค้อนพลางเอ่ยประชด


ใช่...เป็นเกลียด แล้วก็เกลียดมากด้วยเขาขึงตาดุมองเธอพลางเอ่ยย้ำเสียงหนักก่อนหันไปทางบิดา พ่อพายายเด็กขายตัวนี่กลับไปเถอะ ยิ่งเห็นผมยิ่งปวดขา


แกนี่มันยังไงวะไอ้ฏิ ต่อล้อต่อเถียงกับหนูพิมเป็นเด็ก ๆ ไปได้กำนันทศส่ายหน้าช้าๆ อย่างนึกระอาพฤติกรรมเอาแต่ใจของบุตรชายคนเล็ก ให้หนูพิมเขาอยู่ดูแลแกที่นี่แหละดีแล้ว ไอ้ยอร์ชมันมีงานล้นมือจะให้มานั่งเฝ้าแกทั้งวันทั้งคืนคงไม่ได้ แล้วขืนจ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลคนขาหัก แต่เสือกเรื่องมากอย่างแก ใครเขาจะไปทนไหววะ


อ้าว!” พิมทำหน้าเหวอมองกำนันทศพลางถามเสียงหลง แล้วลุงกำนันไม่กลัวหนูทนอารมณ์น้าฏิไม่ไหวบ้างเหรอคะ


พ่อกำนันไหวไหล่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หนูเป็นเมียไอ้ฏิ ลุงคิดว่าหนูน่าจะเรียนรู้และหาวิธีจัดการกับอารมณ์มันได้ในที่สุดนะ ตอนนี้มันคงลุกขึ้นมาอาละวาดอะไรหนูไม่ได้ ลุงเชื่อมั่นว่าหนูคงหาทางรับมือกับมันได้อย่างแน่นอน


ปัดโธ่พ่อ!” ทิษฏิโวยวายอย่างหงุดหงิด เขาตวัดตามองพิมพลางเอ่ยอย่างดูถูก เด็กกะโหลกกะลาแบบแม่นี่ อยู่ก็เกะกะสายตาผมเปล่าๆ ถ้าไอ้ยอร์ช มันไม่ว่างแล้วพ่อไม่หาพยาบาลพิเศษให้ผมก็ไม่เป็นไร ผมอยู่คนเดียวยังจะดีเสียกว่าให้เด็กนี่มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อให้รำคาญตา


ฉันตัดสินใจแล้ว แกก็อย่าให้มันเรื่องมากนักเลยวะไอ้ฏิกำนันทศเอ่ยปัดด้วยน้ำเสียงระอาแล้วหันมาเอ่ยกับพิม เรื่องดูแลเจ้าฏิแค่นี้คงไม่ทำให้หนูหนักใจหลอกจริงไหม...หนูคิดว่าพอจะรับมือคนไข้เรื่องมากๆ อย่างไอ้ฏิไหวไหม


นี่ตกลงว่าผมหรือยายเด็กใจแตกนี่ที่เป็นลูกพ่อกันแน่


ขี้อิจฉาเป็นตัวเมียไปได้ไอ้ลูกคนนี้กำนันทศส่ายหน้าเบาๆ แล้วเอ่ยสรุปอย่างไม่ฟังคำคัดค้านของบุตรชาย ให้หนูพิมเขาอยู่เฝ้าแกนะดีแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องห่วง แล้วเดี๋ยวเย็นนี้ฉันจะให้นังแจ่มมันทำของโปรดแกมาให้เป็นการปลอบใจก็แล้วกัน


ลุงกำนันจะให้หนูอยู่เฝ้าไข้น้าฏิเลยเหรอคะ แต่หนูยังไม่ได้เตรียมของใช้ส่วนตัวมาเลยพิมเอ่ย


เดี๋ยวลุงให้แจ่มกับเพื่อนของหนูจัดของมาให้ แล้วเย็นให้แจ่มมันเอามาก็แล้วกันกำนันทศหมายถึงนางแจ่มแม่ครัวมือหนึ่งของนรากรกับธรรมรัตน์เพื่อนของพิม


พ่อทิษฏิเรียกบิดาและเอ่ยต่อเมื่อท่านหันมา เรื่องที่ผมมานอนเจ็บอยู่ที่โรงพยาบาลนี่ ไม่ต้องให้พวกเราเดือดร้อนมาเยี่ยมผมก็ได้นะครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรมาก ทางที่ดีไม่ต้องบอกให้ทุกคนรู้ก็ได้ครับ จะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเดินทางมาให้ลำบากเปล่าๆ


อืม...ถ้าแกไม่อยากให้บอก ฉันก็ไม่บอกกำนันทศรับปากง่ายๆ อย่างไม่เห็นสาระสำคัญ ฉันกลับล่ะ เย็นนี้ฉันมีนัดกับไอ้ปองพลที่บ่อนไก่ เอาไว้พรุ่งนี้บ่ายๆ ฉันจะมาเยี่ยมแกใหม่ก็แล้วกันนะ


หึ...เห็นไก่ดีกว่าลูกทิษฏิตวัดตามองค้อนบิดา ตั้งแต่ครอบครัวเราญาติดีกับพ่อของมัทรี ผมเห็นพ่อกับเขา หันไปเอาเป็นเอาตายกับการตีไก่ ไม่รู้จะสนุกอะไรหนักหนากับการทารุณกรรมสัตว์แบบนั้น


ทิษฏิบ่นเบา ๆ เพราะตั้งแต่ทัยวัตแต่งงานกับอินทิรา นายปองพลที่เคยเป็นคู่อริของบิดาก็กลับมาญาติดีกันกลายเป็นเพื่อนคู่หู เฮไหนเฮนั่น ซ้ำยังกอดคอกันเข้าสมาคมชนไก่เป็นจริงเป็นจังอีกต่างหาก


โว๊ะ! ไอ้ลูกคนนี้...อิจฉาลามปามไปกระทั่งไก่ชน ไม่เอาล่ะกำนันทศส่ายศีรษะแล้วเอ่ยเสียงเอือม ฉันไปล่ะ ถ้าผัวหนูอาละวาดมากนักละก็ หนูพิมก็ออกไปตามหมอให้เขาเอายานอนหลับให้มันกินสักเม็ดสองเม็ดก็ได้นะ มันจะได้เลิกบ้าได้สักพัก

 

พิมโน้มศีรษะลงไปใกล้ใบหน้าชายที่เธอตั้งใจจะผูกมัดเขาด้วยทะเบียนสมรส เธอกวาดสายตามองทั่วใบหน้าคมคร้ามแดดซึ่งแม้ขณะหลับตาก็ยังทรงไว้ซึ่งอำนาจเหนือความรู้สึกของเธอ ทั้งที่รู้ว่าไร้วาสนา ไม่มีวันที่เขาจะเห็นเธออยู่ในสายตา แต่เธอก็ยังอาจเอื้อมอย่างไม่เจียมใจ ติดตามเรื่องราวของเขาห่างๆ กระทั่งได้พบกันโดยบังเอิญในคืนนั้น วันที่เธอกำลังหาทางเอาตัวรอดจากความมักมากของวันชัย ทิษฏิเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่โผล่เข้ามาในจังหวะที่เธอกำลังจะจมน้ำตาย ทำให้เธอต้องรีบฉกฉวย ไขว่คว้าและยึดเขาไว้เป็นที่พึ่ง แม้จะเป็นไปอย่างเห็นแก่ตัวก็ตาม พิมเผลอมองใบหน้าคมคายของคนที่กำลังหลับสนิท...เพราะมัวจมอยู่ในภวังค์ความคิด เธอจึงไม่ทันตั้งตัวเมื่อเขากะพริบตาแล้วตื่น มองเธอในระยะกระชั้นชิด


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น