เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 2 : # 2 ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ Rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

บ้าระยำ! ทิษฏิสบถลั่นในใจ

ให้ตายเหอะ เขาตกใจแทบช็อกตอนที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะถูกกำปั้นคู่เล็กทุบรัวลงบนแผ่นอกอย่างไม่ยั้งมือ หญิงสาวหุ่นเพรียว ผิวขาวละเอียดไม่ผิดหยวกกล้วย วงหน้าอ่อนเยาว์เปื้อนคราบน้ำตาแต่ยังสวยสะดุดตาแต่แวบแรกที่เห็น แม้ว่าเขาจะถูกเธอปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างงงงัน


ทิษฏิกะพริบตามองขนตาเปียกชุ่มติดเป็นแพเหนือดวงตากลมวาวของเด็กสาวแล้วเกิดความสับสน เขารวบข้อมือที่ประทุษร้ายตนกำไว้พลางหรี่ตามองใบหน้าหมดจดอย่างเคลือบแคลงสงสัย ยิ่งพิศยิ่งตะลึงในความงามบริสุทธิ์ แก้มใสไร้สีสันเติมแต่งคล้ายมีมนตร์สะกดเขาให้ตกอยู่ใต้อำนาจกระทั่งเธอตวาดเสียงแหลมใส่เขาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด


ไอ้คนชั่ว ไอ้คนตัณหากลับ ไอ้นักข่มขืน


นี่หยุด! เธอพูดบ้าอะไรของเธอฮะ คนอย่างฉันนี่นะ นักข่มขืน


ก็ใช่นะสิ! ปู้ยี่ปู้ยำคนที่ไม่มีสติไม่เรียกว่านักข่มขืนแล้วจะให้เรียกว่าอะไรฮะหญิงสาวเถียงเขาเสียงแหลมพลางสูดน้ำมูกและปาดน้ำตาให้วุ่นวาย


ทิษฏิทำหน้านิ่วคิ้วขมวดพลางเหลียวมองไปรอบๆ ตัวอย่างสำรวจก่อนเงยหน้าขึ้นสบสายตาพราวหยดน้ำของหญิงสาวที่อยู่ในสภาพเรียบร้อย แต่ร่องรอยยับย่นบนเนื้อผ้าเก่าซีดที่สวมอยู่บ่งบอกได้ว่านี่ไม่ใช่ชุดที่เพิ่งผ่านการซักรีดมาหมาดๆ แน่ ส่วนตัวเขามีสภาพล่อแหลมขณะซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มคลุมกายท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่


เขาละมือข้างหนึ่งจากข้อมือของเธอแล้วแง้มผ้าสำรวจสภาพความเป็นชายที่เริ่มตื่นตัวขึ้นด้วยความหวั่นใจ แล้วหัวใจของเขาก็ต้องวูบโหวงหลังเห็นร่องรอยคราบเลือดเกรอะกังทิ้งไว้เป็นหลักฐานมัดตัวเขาอยู่ทนโท่ อย่างปฏิเสธได้ไม่เต็มปากว่าอาวุธคู่กายไม่ได้ผ่านการออกศึกจริงอย่างที่ถูกเธอกล่าวหา หัวใจสารวัตรหนุ่มเต้นกระตุกรุนแรงแล้ววูบหล่นลงไปกองอยู่กลางเรือนกายที่สิ้นฤทธิ์ลงฉับพลัน ไม่ผิดจอมโจรสำนึกบาปก้มหน้าแน่นิ่งอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา เขาเงยหน้าขึ้นสบสายตาเอาเรื่องของหญิงสาวด้วยความสับสน


คุณพระ!...นี่เขาเป็นคนทำลายพรหมจรรย์ยายเด็กนี่อย่างนั้นเหรอ


โอ้... มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม


เป็นไปได้ยังไง ทำไมฉันจำอะไรไม่ได้สักอย่าง นี่มันเกิดเรื่องบ้าแบบนี้ขึ้นได้ยังไงนายตำรวจหนุ่มส่ายหน้าแผ่วเบา ปฏิเสธไม่ออก เขามองรอบตัวอย่างสับสน


จำไม่ได้! นี่น้าเมาเหล้าหรือว่าสมองเสื่อมฮะ พูดออกมาได้ว่าจำไม่ได้ทำกับเขาขนาดนี้จะมาตีหน้าซื่อว่าไม่ได้ทำไม่ได้นะ มันทุเรศ!” หญิงสาวดิ้นและสะบัดมือทำทุกวิถีทางเพื่อดึงตัวออกห่างเขา


ไม่มีทาง ถ้าฉันข่มขืนเธอจริง ป่านนี้เธอคงหมดสภาพ ไม่มีทางจะมีแรงลุกขึ้นมาแผลงฤทธิ์ใส่ฉันอย่างนี้หรอก ยายเด็กสิบแปดมงกุฎสารวัตรหนุ่มขึงตามองหญิงสาวดุดันพร้อมกล่าวเสียงขุ่น แล้วสภาพของเธอตอนนี้ มันฟ้องว่าเธอต้องสมยอมเองแน่ๆ ฉันไม่มีทางทำกับเธอรุนแรง ถึงขั้นข่มขืนอย่างที่เธอกล่าวหาเด็ดขาด


เด็กสาวทำหน้าเหวอ มองคนพูดตาโตแล้วตอบโต้อย่างไม่ยอมแพ้ บ้านะสิ หนูตื่นขึ้นมาก็จำอะไรไม่ได้สักอย่าง หมดสติอย่างนั้นจะไปสมยอมกับน้าได้ยังไงฮะ


ทิษฏิทำหน้ายุ่งแต่หรี่ตาแคบเพ่งพินิจสีหน้าของเด็กสาวอย่างวิเคราะห์พลางทบทวนความทรงจำรางเลือนในค่ำคืนที่ผ่านมา เขามาสถานบันเทิงแห่งนี้พร้อมกับยศวิน จำได้ว่าตนนั่งดื่มอย่างหนักแต่ถึงเมาอย่างไรเขาก็จำได้ว่าตัวเองลุกขึ้นและเดินออกจากโต๊ะเพื่อไปเข้าห้องน้ำ หลังเสร็จธุระเขากำลังจะเดินกลับโต๊ะในช่วงเวลานั้นเขาเมาจนแทบทรงตัวไม่อยู่ เป็นจังหวะที่พนักงาน...ซึ่งเขาค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นผู้ชาย แต่อาจเป็นผู้ชายที่มีรูปร่างอ้อนแอ้นมาช่วยประคองแล้วอ้างชื่อยศวิน พาเขาขึ้นมาบนห้อง พอถึงเตียงเขาก็หลับไปทันที นานเท่าไหร่เขาจำไม่ได้ รู้สึกตัวอีกที เขามีสติครึ่งหลับครึ่งตื่นหนักหัวจนแทบยกไม่ขึ้น แต่ภาพดรุณีสาวแรกรุ่นที่นอนทอดกายคุดคู้อยู่กลางเตียงกับเขายังแจ่มชัดในความทรงจำเลือนราง


ร่างนั้นเปลือยเปล่า กลิ่นกายเธอหอมอ่อนๆ เป็นกลิ่นแป้งเด็ก ขณะที่ความยั้งคิดของเขาถูกครอบงำจากอำนาจน้ำมึนเมาทำให้เขาเผลอโน้มตัวเข้าไปใกล้และเคล้าคลอร่างงามนั้นตามอารมณ์ที่ครุโชน ผิวเธอขาวละเอียดชวนลูบไล้จนเขาเผลอสัมผัสไปอย่างย่ามใจ นึกอยากจูบตรงไหนก็จูบ ลากริมฝีปากผ่านไปทุกตารางนิ้วตามแต่ปรารถนา ธรรมชาติความเป็นชายผงาดขึ้นอย่างดุดันเป็นไปตามครรลองธรรมชาติของบุรุษโดยอัตโนมัติ เรือนร่างอบอุ่นอ่อนนุ่มของเธอทำให้เขาเพริดหลงเชยชมด้วยความคลั่งไคล้


ก็เท่านั้น...เขาจำได้ว่าถูกใจคนในอ้อมแขน จนเพลินเพริดไปกับนวลเนื้อหอมตรึงใจของเธอจริง แต่จู่ๆ ความทรงจำของเขาก็ดับวูบไปเฉยๆ ไม่เหลือภาพระลึกให้จำได้ถึงความอัศจรรย์ที่เกิดต่อจากนั้น เขาถอนหายใจพรืด แต่ถึงจำศึกรักระหว่างเขากับเธอไม่ได้ก็ไม่สามารถปฏิเสธว่าไม่เคยผ่านสมรภูมินั้น ในเมื่อหลักฐานชี้ชัดความผิดยังผูกมัดทิ้งรอยบนกายแข็งแกร่งทนโท่อย่างที่เห็น เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาฉ่ำวาวของเธออย่างสำรวจความรู้สึกแล้วถามด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ


เท่าไหร่


เธอขมวดคิ้ว มองเขาอย่างไม่เข้าใจความหมาย อะไร เท่าไหร่


ก็เงินยังไงล่ะ...เธอต้องการค่าเสียหายเท่าไหร่ก็ว่ามา ฉันจะจ่ายให้ทิษฏิตอบอย่างหงุดหงิด


พิมอ้าปากหวอแล้วหุบปากฉับ ขมุบขมิบปากจะด่าแต่รีบกัดปากตัวเองแรงๆ ระงับโทสะพลางเอ่ยกระแทกกระทั้นไม่สบอารมณ์


น้าจะบ้าเหรอ! หนูไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะจะได้เอาเงินมาฟาดหัวกันง่ายๆ แบบนี้


ทิษฏิชักสีหน้า กระแทกเสียงถามใหม่อย่างนึกรำคาญ แล้วเธอจะเอายังไงฮะ


น้าได้หนูเป็นเมีย น้าก็ต้องรับผิดชอบหนูสิ


 ถึงคราวนายตำรวจใจร้อนเป็นฝ่ายตะลึงบ้าง ข้อเรียกร้องของฝ่ายหญิง ทำให้เขามองเธอด้วยสายตากระด้าง และแววตาดื้อดึงของเธอยั่วยุอารมณ์ทำให้เขาหงุดหงิด แม่โสเภณีมือใหม่หัวหมอนัก เธอเจ้าเล่ห์ไม่ใช่เล่น


ทิษฏิโมโหเดือด แทบอยากจะหักคอเธอให้ตายคามือ ยังจำหน้าตาขึงขังทั้งที่แก้มเปรอะคราบน้ำตาของผู้หญิงคนนั้นได้ดี เธอทำให้เขาหมั่นไส้ที่ใช้สรรพนามเรียกแทนตัวเขาว่า “น้า” ยายเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกำลังเอาอายุของเธอมาเปรียบเทียบกับอายุของเขา บูลลี่เขาว่าแก่ ทำเขาไม่สบอารมณ์เผลอตวาดสวนกลับไปด้วยประโยคเผ็ดร้อน ลืมตัวว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็กวัยรุ่นอายุน้อยกว่าตนเกือบ 20 ปีเลยทีเดียว


ผู้หญิงขายตัวอย่างเธอ มีสิทธิ์อะไรจะมาทวงความรับผิดชอบจากฉันฮะ


เมียพ่อน้านะสิขายตัว อย่ามากล่าวหากันมั่วๆ แบบนี้นะพิมขึ้นเสียงสูงอย่างไม่พอใจ กัดริมฝีปากอย่างพยายามควบคุมโทสะ


ทิษฏิชักสีหน้า มองหญิงสาวตาถมึงทึง กดเสียงต่ำเอ่ยดุกระด้างอย่างไม่เชื่อถือคำพูดเธอ


“เด็กบ้า! ขืนยังพูดจาลามปามอีกละก็ ฉันซัดเธอไม่เลี้ยงแน่ แล้วจะให้ฉันเชื่อว่าเธอถูกหลอก พามานอนกับฉันจริงๆ อย่างนั้นเหรอ ฉันไม่ใช่ควายนะ จะได้เชื่อเธอทุกคำพูด


เด็กสาวทำหน้าง้ำ เถียงอย่างไม่ลดราวาศอก ถ้าหนูเต็มใจขายตัวให้น้าจริง หนูจะมาร้องแรกแหกกระเชอให้น้ารับผิดชอบหนูทำไมล่ะ


ทิษฏิกวาดสายตามองขึ้นลงทั่วร่างเด็กสาวอย่างหมิ่นแคลนแล้วเอ่ยเสียงหยัน ก็เพราะเธอมันหัวหมอนะสิ คงจะรู้ละสิ...ว่าฉันเป็นใคร เห็นบ้านฉันรวยเข้าหน่อย เลยคิดจะจับฉันแต่งงาน ถึงขนาดเอาพรหมจารีราคาถูกของเธอมาเป็นข้อต่อรอง ผูกมัดฉันละไม่ว่า


พิมอ้าปากแล้วถอนใจแรง ชักสีหน้าแล้วเหลือบตามองเขาขวาง ๆ  ตลก...หนูจะไปรู้จักน้าได้ยังไง หน้าน้าหนูก็เพิ่งเคยเห็นวันนี้เอง แล้วหนูทำไมต้องจับผู้ชายแก่คราวพ่ออย่างน้ามาทำผัวด้วย ถ้าไม่ได้พลาดเสียตัวให้น้านะ ผู้ชายแก่อย่างน้า ขาอ่อนของหนูก็ไม่มีวันได้เห็นหรอก


เหอะ...” เขาเบ้ปากใส่พร้อมกับพ่นลมหายใจระบายความฉุนเฉียวมองเธอด้วยสายตาเหยียดตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าและกล่าวเยาะหยัน อย่างกับฉันอยากจะเห็นตายล่ะ ขาลายกระดำกระด่างรึเปล่าก็ไม่รู้ นมรึก็เพิ่งตั้งเต้า จับไม่เต็มไม้เต็มมืออย่างกับฝาขนมครกเนี่ยนะ ไม่เห็นจะมีอะไรชวนมอง นี่ถ้าไม่เมาจ้างให้...ฉันก็แตะต้องเธอไม่ลงหรอก


แหม..นมเท่าฝาขนมครก กล้าสบประมาทกันซึ่งๆ หน้านะตาเฒ่า อีกสองสามปีหนูเป็นสาวเต็มที่ก่อนเถอะ ลุงอย่ามาตายคาอกหนูก็แล้วกัน’  ถึงจะโมโหคำพูดหยามหมิ่นของเขาแค่ไหนแต่เธอยืนยันเจตนารมณ์ของตนเสียงแข็ง ดวงตาฉ่ำวาวจับจ้องมองเขาแน่วนิ่ง


ไม่รู้ล่ะ ยังไงน้าก็ได้หนูแล้ว น้าต้องรับผิดชอบ


ปัดโธ่เว้ย! จะเอาเงินเท่าไหร่ก็ว่ามา แต่อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้เธอถึงขนาดลงทุนแต่งงานด้วยเลย...ไม่มีทาง!” ทิษฏิตวาดอย่างเกรี้ยวกราด


หนูบอกแล้วไง ว่าหนูไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว หนูไม่เอาเงินน้าหรอก ถ้าน้าไม่ยอมแต่งงานกับหนู หนูก็จะแจ้งความเธอเม้มปากขึงตาดุใส่เขา


อยากแจ้งก็แจ้งเลย ฉันนี่แหละตำรวจเขาตอบเสียงขุ่น


พิมขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตะโกนถามเสียงเขียว นี่น้าขู่หนูเหรอ นึกว่าเป็นตำรวจแล้วหนูจะไม่กล้าแจ้งความหรือยังไง น้าเป็นผู้รักษากฎหมายจะมาทำผิดซะเองแล้วอวดอำนาจข่มขู่ประชาชนแบบนี้มันถูกแล้วรึ ยิ่งน้าเป็นตำรวจเองน้ายิ่งต้องรู้ดีแก่ใจว่าไอ้คดีข่มขืนกระทำชำเราผู้เยาว์อายุต่ำกว่า 18 ปีมีความผิดต้องรับโทษสถานไหน หนูจะร้องเรียนเจ้านายน้าด้วย


นี่เธอขู่ฉันอย่างนั้นเหรอทิษฏิเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน หรี่ตามองเด็กสาวอย่างมีโทสะ


น้าอยากเอาอาชีพน้ามาข่มขู่หนูก่อนทำไมล่ะ อย่าคิดว่าหนูจะกลัวสีเครื่องแบบของน้านะ ตำรวจถ้าทำผิดกฎหมายก็ต้องติดคุกเหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ


สาวอายุ 17 หย่อนๆ เชิดหน้าสูง มองเขาอย่างท้าทายขณะถกเถียงอย่างดื้อดึง


เดี๋ยวนี้มีสื่อโลกโซเชียลให้หนูร้องเรียนตั้งเยอะแยะอย่าคิดว่าจะหนูจะกลัวน้าเล่นพวกเล่นพ้องนะ มันต้องมีทนายดีๆ ตำรวจดีๆ ช่วยทวงความยุติธรรมให้หนูได้มั่งแหละ


เธอเชิดหน้าต่อคำอย่างไม่ลดละ ซึ่งทิษฏิคงไม่สนใจไม่ได้ยินว่าเธออายุไม่ถึงสิบแปดปี ให้ตายเหอะ! ผีห่าซาตานตนใดดลจิตดลใจเขาทำเรื่องแบบนั้น ทั้งที่เขามาที่สถานบันเทิงแห่งนี้ก็เพื่อสืบหาหลักฐานเพื่อทำลายวงจรอุบาทว์ของพวกค้าประเวณีแฝงในสถานเริงรมย์แท้ๆ แต่เขากลับมาเป็นผู้กระทำความผิดเสียเองแล้วเขาจะกล้าไปสู้หน้าใครได้อีก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #16 หลิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 14:11
    อ่านด้วยยยยยย สนุกจร้า ขอบคุณค่ะ ^________^;
    #16
    0
  2. #7 fufu591150 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 18:18
    อร้ายอัพแล้ว ขอบคุณคร้า
    #7
    0