เจ้าสาวหัวใจบานฉ่ำ You Are My Beautiful Girl

ตอนที่ 14 : 5.2 พิน็อกคิโอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

บ้านไร่ของนรากร เป็นบ้านหลังใหญ่ที่สร้างจากไม้สักทั้งหลังบนอาณาเขตกว้างขวางล้อมรอบด้วยมวลหมู่พฤกษชาตินานาพันธุ์ ครอบครัว  นรากรอาศัยอยู่ร่วมกันในบ้านหลังนี้ โดยมีกำนันทศเป็นประมุขของบ้าน ห้องหับถูกแบ่งเป็นปีกซ้ายขวา ฝั่งซ้ายแบ่งเป็นสามห้อง ตรงกลางเป็นห้องนอนของทัยวัตติดกันเป็นห้องของทานุทัตกับทิพย์ลดา แต่หลังจากทั้งสามแยกย้ายกันออกเรือนไป นานทีปีหนจึงจะแวะเวียนมาพักตามอัธยาศัย ปีกขวาของบ้านเป็นห้องใหญ่ของกำนันทศกับห้องของทัศน์พลที่เพิ่งแต่งงานกับกิ่งแก้วแล้วย้ายไปอยู่บ้านฝ่ายหญิงซึ่งอยู่ห่างออกไปเกือบสิบกิโลเมตร แต่ห้องนอนของพี่ชายคนโตยังอยู่สภาพเดิมไม่เปลี่ยน ขณะที่น้องชายคนเล็กอย่างทิษฏิมีห้องนอนแยกโดดลงไปอยู่ที่ชั้นล่างติดกับห้องสมุดขนาดใหญ่ลำพัง


กำนันทศอนุญาตให้พิมพักที่ห้องของทิพย์ลดาซึ่งอินทิราก็เคยได้อาศัยเป็นห้องพักชั่วคราว สมัยแต่งงานกับทัยวัตใหม่ๆ ในช่วงที่ทั้งสองคนยังมีปัญหาระหองระแหงไม่เข้าใจกัน ผิดกับปัจจุบัน ทัยวัตแทบไม่ปล่อยอินทิราให้อยู่ห่างตัว ส่วนธรรมรัตน์ พ่อกำนันให้ทำงานในฟาร์มของทัยวัต และให้อยู่บ้านพักคนงานที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านใหญ่นัก ภายใต้การดูแลของยติหรือยอร์ชหัวหน้าคนงานของนรากร


หนูได้บอกกับผู้ปกครองของหนูรึยังว่าจะจดทะเบียนสมรสกับเจ้าฏิพ่อกำนันถามอย่างไม่อ้อมค้อม


คุณอรกับสามีไปกรุงเทพฯ ยังไม่กลับมาเลยค่ะ พิมยังติดต่อเธอไม่ได้ แต่ฝากข้อความไว้แล้ว ถ้าคุณอรอ่านเมื่อไหร่คงโทร.กลับมาค่ะ


หนูแน่ใจนะว่าผู้ครองของหนูเขาจะอนุญาตให้หนูจดทะเบียนสมรสกับเจ้าฎิ


แน่ใจสิคะ เธอน่าจะยินดีด้วยซ้ำที่ไม่ต้องส่งเสียเลี้ยงดูหนูต่อพิมเอ่ยเสียงหม่น


อย่างนั้นก็คงต้องรอให้ผู้ปกครองของหนูกลับมาแล้วฉันจะรีบจัดการเรื่องระหว่างหนูกับเจ้าฏิให้เรียบร้อย หนูพิมไม่ต้องเป็นห่วงกำนันทศให้คำมั่น


หญิงสาวกระพุ่มมือไหว้กำนันทศอย่างอ่อนช้อย พิมกราบขอบพระคุณคุณลุงมากค่ะ ที่เมตตาให้ความยุติธรรมกับพิม 


ผิดก็ต้องว่ากันไปตามความผิด ผู้ชายบ้านนรากรไม่ใช่คนไร้ความรับผิดชอบ ในเมื่อลูกชายฉันทำให้หนูเสื่อมเสียมันก็ย่อมต้องรับผิดชอบในตัวหนูถูกที่สุดแล้ว ฉันก็แค่ทำทุกอย่างให้ถูกต้องเท่านั้น


พิมช้อนตามองกำนันทศพลางเอ่ยอย่างไม่มั่นใจ แต่พิมได้ยินมาว่า น้าฏิรักอยู่กับน้องสาวของสามีคุณทิพย์ลดา


ใช่พ่อกำนันตอบและมองเด็กสาวอย่างพิจารณา ฉันเองก็คิดว่าสะใภ้เล็กของนรากรคงจะเป็นหนูฆฤษวีเหมือนกัน"


ถ้าพิมไม่เข้ามาทำให้ทุกอย่างพังไปเสียก่อนเธอเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกผิดจริง ๆ


มันไม่ใช่ความผิดของหนูและมันก็ไม่สำคัญเลยว่าฉันหรือใครจะผิดหวังเพราะคนที่ผิดคือคนของฉัน เจ้าฏิมันต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดกำนันทศเอ่ยอย่างปลอบใจเด็กสาว


แต่หนูสัญญานะคะ ว่าหนูจะไม่อยู่เป็นภาระของนรากรเกินห้าปีเด็ดขาด เรียนจบเมื่อไหร่ พิมจะคืนอิสระให้น้าฏิทันทีเลยค่ะพิมรีบให้สัญญา


อย่าเพิ่งรีบผูกตัวเองไว้กับสัญญาเลยหนูพิม เวลาห้าปีไม่ใช่เวลาน้อย ๆ มันสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรต่ออะไรได้มากมาย เพราะฉะนั้นอย่าเพิ่งด่วนสัญญากับฉันเลย แค่ที่หนูรับปากกับเจ้าฏิไว้ก็ผูกมัดตัวเองมากพอแล้วกำนันทศเอ่ยอย่างปรานีในความไร้เดียงสาของเด็กสาว


ถึงหนูจะยังเด็กแต่หนูเป็นคนที่ยึดถือสัจจะค่ะ ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงไปยังไง หนูก็จะยึดถือคำมั่นสัญญาที่ให้น้าฏิไว้อย่างแน่นอนค่ะพิมเอ่ยอย่างมุ่งมั่น


มันเป็นเรื่องของอนาคต ปล่อยไปตามบุญตามวาสนาเถอะ แค่ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ฉันเชื่อว่าหนูจะตั้งใจเรียนเพื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้าอย่างที่หวัง ถ้าเหตุการณ์ระหว่างหนูกับเจ้าฏิคืนนั้นไม่เกิดผลพวงตามมา ไม่อย่างนั้นหนูอาจต้องเลื่อนเวลาเรียนจบออกไปอีกอย่างน้อยหนึ่งปีทีเดียวนะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น