The Doctors สุภาพบุรุษชุดกาวน์ [Free E-book]

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 อัย...มาร์คมีอะไรจะบอก I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    16 ก.ค. 63



 


“มาร์ค หนังจบแล้ว”

        คนที่แกล้งหลับเพื่อจะได้ซบคนตัวเล็กกว่า ขยับแว่นสายตาเล็กน้อยอย่างคนที่เพิ่งงัวเงียตื่น ทั้งยังกวาดตาไปมองรอบๆ ราวกับยังไม่เข้าใจสถานการณ์

        “อ้าว คนออกโรงกันไปหมดแล้วเหรอ”

        “อื้ม ปวดหลังไหม นอนผิดท่าตั้งนาน”

        “นิดหน่อย” เขาตอบพลางบิดตัวเล็กน้อย เพราะถึงจะแกล้งหลับเพื่อให้ได้อ้อนไอรินทร์ แต่การนั่งผิดท่านานๆ ก็ไม่สบายนัก แม้จะหอมและนุ่มมากก็ตาม

เขายกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา

“จะ 4 โมงแล้ว อัยหิวรึยัง”

        “หิวอะไรล่ะ เพิ่งกินไปก่อนเข้าโรงเอง แต่ถ้ามาร์คหิว ก็ต้องหาอะไรลองท้องก่อน แล้วกลับไปกินที่บ้าน จำได้ไหมว่าวันนี้เรามีนัดกินข้าวกับพวกพ่อแม่น่ะ”

        เพราะช่วงวันสิ้นปี มัฆวานต้องอยู่ประจำที่โรงพยาบาล จึงไม่ได้อยู่ฉลองกับครอบครัว พอจะหาโอกาสได้กินข้าวร่วมกัน ที่บริษัทของพ่อๆ ก็มีประชุมสำคัญจึงได้เลื่อนมาจนถึงสัปดาห์ที่ 2 ของปีในวันนี้

        “อ้า จริงด้วย เกือบลืม”

        ไอรินทร์ส่ายหน้าอ่อนใจ แต่ก็ยังมีรอยยิ้มสดใสอย่างที่เป็นเสมอ ก่อนจะร้องออกมาอย่างเพิ่งสังเกตเห็นว่าผมของคนตัวโตนั้นยุ่งจนดูหมดคราบคุณหมอสุดเนียบ

        “เดี๋ยวนะ” เธอหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบจัดระเบียบผมให้อีกฝ่าย

        มัฆวานเชื่อว่าตัวเองเป็นคนที่รู้ดีที่สุดในโลก ว่าไอรินทร์น่ากรักมากขนาดไหน แต่นั่นก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้เขาคุ้นชิน ยามได้มีโอกาสใกล้ชิด หรือเผลอมองเธอในระยะใกล้เช่นนี้

แสงไฟสีเหลืองสลัวที่เปิดเอาไว้แค่พอให้มองเห็นทางเดินภายในโรงภาพยนตร์ซึ่งปราศจากผู้คนนั้น ยิ่งขับให้ใบหน้าจิ้มลิ้มของไอรินทร์ดูทั้งนุ่มนวลและอ่อนหวานชวนหลงใหล มัฆวานเผลอมองภาพนั้นด้วยหัวใจสั่นระรัว ยิ่งเห็นริมฝีปากสีระเรื่ออิ่มเต็มยิ้มกว้างโชว์ฟันสวย เพราะขบขันยามลูบผมยุ่งๆ ให้เขา มัฆวานก็ยิ่งรู้สึกคล้ายกับถูกสะกด

ความรู้สึกทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็นสิ่งที่เขาพบเจอมานาน นานจนเหมือนเป็นเรื่องปกติของหัวใจ แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่อาจคุ้นชิน หรือมีวิธีการตั้งรับกับมันเลยสักครั้ง และหลายๆ ครั้งก็เป็นตัวเขาเองที่ยินยอมพร้อมใจกระโดดลงไปในห้วงความรู้สึกหวามลึกที่บังเกิดขึ้น

แต่ในตอนนี้เขาอยากบอกกับไอรินทร์ อยากบอกเธอ อยากบอกสิ่งที่อยู่ในใจ เหมือนที่อยากจะบอกมาตลอด แต่ไม่กล้า...

        “โอเค หล่อเหมือนเดิมแล้ว”

        ไอรินทร์ยิ้มละมุนพร้อมกับที่สายตาของเธอเลื่อนกลับมามองสบเข้ากับสายตาคมกริบล้ำลึกที่มองอยู่

        ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ทั้งสองมองสบตากันอยู่อย่างนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว

จะเป็นอะไรไหมนะถ้าเขาจะ...

        “อัย...”

        “หืมม์?”

        “มาร์คมี...”

        ทว่าคำพูดของมัฆวานก็กลับแทรกด้วยเสียงที่บ่งบอกถึงการมาของพนักงาน ที่เปิดประตูเข้ามาเพื่อเตรียมทำความสะอาดและดูแลความเรียบร้อยสำหรับรอบเข้าชมลำดับต่อไป

        “...”

        “ร...เรารีบออกไปกันเถอะนะ” ไอรินทร์รีบบอก พร้อมกับลุกขึ้นหยิบกระเป๋าสะพาย เช่นเดียวมัฆวานที่พยายามซ่อนสีหน้าเจ็บปวดกับจังหวะที่ไม่เป็นใจของตัวเอง

ทั้งๆ ทีเขาอุตส่าห์รวบรวมความกล้าแล้วแท้ๆ เขากำลังจะเอ่ยออกไปแล้วแท้ๆ!

หลังจากที่ทั้งสองเดินออกมาจากส่วนของโรงภาพยนตร์ ไอรินทร์ก็หันมาถาม

        “ว่าแต่เมื่อกี้มาร์คจะพูดอะไรนะ”

        มัฆวานชะงักไปนิด กลืนน้ำลายด้วยความประหม่าที่เห็นสายตาจับจ้องของคนตัวเล็ก และเพราะแสงไฟภายในห้างสรรพสินค้าสว่างจ้าภาพของเธอที่อยู่ตรงหน้าเขาจึงยิ่งชัดเจน ขณะที่มีคนเดินผ่านไปมารายล้อมทั้งสอง

        “เอ่อ...มาร์คว่าเราควรจะซื้อผลไม้ไปเพิ่มน่ะ”

        ไอรินทร์ฟังแล้วก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

        “เอาสิ งั้นซื้อที่ซุปเปอร์ข้างล่างเนอะ”

        เขาพยักหน้า แล้วมองตามหลังไอรินทร์ที่เดินนำไปก่อนด้วยสีหน้าที่ค่อยๆ เจื่อนลง

        ทำทุกอย่างแล้ว ยกเว้นบอกรักเขา กระ-จอก-สัส-สัส

คำพูดของดรัณหนึ่งในเพื่อนสนิทที่รู้ความรู้สึกที่เขามีให้กับไอรินทร์ดังเข้ามาในหัวอีกครั้ง และให้ตายเถอะ...มันโคตรจี้ใจดำเลย

        “...”


********************************************************************


 

 
 
 
 
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ vintage line png

นวนิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน โดยไม่มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์สมมุติ

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ไม่อนุญาตให้คัดลอด สแกน หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใด

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนักเขียนเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #15 alich25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 13:18
    พึ่งได้มาอ่าน สวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังนะคะ คิดงานงานคุณฉัตรเกล้ามากๆเลย รอติดตามเสมอเลยนะคะ :)
    #15
    3
    • #15-1 krinpayom(จากตอนที่ 4)
      16 เมษายน 2563 / 19:05
      สวัสดีปีใหม่ค่า ขอให้มีความสุขมากๆ คิดหวังสิ่งใดให้สมดังปรารถนา สุขภาพร่างกายแข็งแรงปลอดโรคภัยนานา นะคะ
      #15-1
    • #15-3 krinpayom(จากตอนที่ 4)
      16 เมษายน 2563 / 19:49
      ขอบคุณค่า กอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
      #15-3
  2. #7 0867554755 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 17:19
    ชอบค่ะ....แนวแบบนี้ไรท์ก็เขียนได้ดีนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 krinpayom(จากตอนที่ 4)
      13 เมษายน 2563 / 18:02
      เป็นเขินๆ ค่ะ ยังไงก็ฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ
      #7-1