The Doctors สุภาพบุรุษชุดกาวน์ [Free E-book]

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 'หมอมาร์ค' รีบอะไรขนาดนั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    16 ก.ค. 63




[ 1 ] หมอมาร์ครีบอะไรขนาดนั้น

  

“หมอมาร์คออกเวรแล้วเหรอคะ”

เพ็ญเดือนหัวหน้าพยาบาลสูงวัยที่ประจำอยู่ตรงเค้าท์เตอร์เอ่ยทัก หลังจากเงยหน้าขึ้นมาเจอ มัฆวาน แพทย์ประจำบ้าน[1] หนุ่มรูปหล่อ ที่รู้จักมักคุ้นกันดีเพราะทำงานร่วมกันมาตั้งแต่อีกฝ่ายเป็นนักศึกษาแพทย์

        “ครับผม” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาอ่อนเยาว์ในสไตล์ตี๋ที่ดูทรงภูมิด้วยกรอบแว่นสายตาเอ่ยรับคำ ขณะจดปากกาเซ็นชื่อลงบนชาร์จเอกสารที่พยาบาลนำมาให้อย่างกะทันหันก่อนที่เขาจะพุ่งตัวออกจากที่ทำงานด้วยความร้อนใจ

        “แล้วนี่จะรีบไปไหนคะเนี่ย”

“ผมต้องรีบไปรับเพื่อนน่ะครับ นี่ครับ”

ชายหนุ่มเจ้าของส่วนสูง 188 เซนติเมตรตอบ พร้อมกับส่งเอกสารที่เซ็นเรียบร้อยคืนให้กับเจ้าหน้าที่รอรับอยู่

“ผมขอตัวก่อนนะครับพี่เพ็ญ ขอตัวก่อนนะครับทุกคน” บอกลาแล้ว มัฆวานก็ก้าวยาวๆ จากไปในทันที

        “ขับรถดีๆ นะคะคุณหมอ”

เพ็ญเดือนบอกไล่หลัง ส่งให้มัฆวานที่แม้จะรีบ แต่ก็ยังอุตส่าห์หันกลับมาพยักหน้าให้หล่อนด้วยรอยยิ้มน้อยๆ เช่นทุกครั้ง

        คล้อยหลังคุณหมอหนุ่มรูปหล่อ พยาบาลทั้งสาวทั้งแก่ที่อยู่บริเวณนั้น ต่างพากันขยับเข้ามาจับกลุ่มตรงเค้าน์เตอร์ที่เพ็ญเดือนประจำอยู่ทันที พร้อมกับที่ประเด็นร้อนเริ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง

        “สงสัยจะรีบไปรับเพื่อนคนนั้นแน่ๆ เลยค่ะ”

        “เจ้าของของกินที่มาส่งบ่อยๆ ตอนคุณหมออยู่เวรน่ะเหรอ”

        “คนที่พวกหมอน่านเคยบอกว่าเป็นแฟนหมอมาร์คใช่ไหม”

        “แล้วทำไมเมื่อกี้หมอถึงบอกว่าเพื่อนล่ะ”

        “ปากบอกว่าเพื่อน แต่ดูความรีบกับสายตาของหมอสิ เพื่อนมากมั้งนั่น”

        “ใช่ สำคัญแค่ไหนถามใจดู”

        “แบบนี้ อย่าบอกนะว่าเฟรนด์โซน”

        “ว้าย เฟรนด์โซน ฝั่งโน้นหรือฝั่งนี้ล่ะจ๊ะ ที่เป็นคนขีดเส้นน่ะ”

        “ดูก็รู้ว่าน่าจะเป็นฝั่งโน้นไหม ครั้งก่อนๆ ที่หมอมาร์คบอกจะรีบไปรับเพื่อน น่ะก็ทรงนี้เลยจ้า ฉันว่าคนเดิมชัวร์”

        “แต่ดีกรีระดับหมอมาร์คเลยนะ หนึ่งใน 4 หมอหล่อบอกต่อด้วยของรุ่น ยอดแฮชแท็กห้าแสนทวิตไม่ใช่เรื่องตลกนะจ๊ะ ใครที่ไหนจะใจแข็งปฏิเสธลง” คนพูดส่ายหน้าหวือแสดงออกว่าหล่อนไม่เชื่ออย่างเด็ดขาด

        “ใช่ๆ แถมแกก็ดูไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย ทั้งหมอทั้งพยาบาลทั้งคนไข้ทั้งญาติคนไข้ สาวๆ สวยๆ ทั้งนั้นนะที่พยายามเข้าหาน่ะ แต่คุณหมอก็ทำแค่ยิ้มละมุนแบบมีมารยาทให้ อาจจะเป็นแค่เพื่อนจริงๆ ก็ได้”

        “อันนี้ฉันว่าจริง”

        หากแล้วใครคนหนึ่งในบรรดาขาเม้าท์ก็ผุดประเด็นเด็ดขึ้นมาอีกแง่หนึ่ง

“แต่จะว่าไป เมื่อก่อนเหมือนเคยได้ยินคนแซวว่า ที่หมอมาร์คไม่สนใจใครน่ะ เพราะความจริงแล้วหมอมาร์คกับหมอรัณน่ะเป็นแฟนกันล่ะ เรือแรงมากจนเกิดแฮชแท็ค #รัณมาร์ค #มาร์ครัณ ตอนนั้นทวิตกันสนั่น สาววายคือฟินจนลมจะจับ”

“เฮ้ย!

        “โอ๊ย! จะบ้าเหรอ ฉันมองลงมาจากดาวพลูโตยังมองออกเลยว่าสองคนนี้น่ะชอบผู้หญิงย่ะ แล้วหม่อมหลวงหมอดรัณน่ะนะ แกก็แอบแซ่บอยู่ ฉันเคยได้ยินพวกหมอๆ เขาคุยกันว่า หมอหลวงหมอดรัณน่ะมีคู่หมั้นแล้ว คิดว่าน่าจะเป็นครอบครัวหาให้ตามสไตล์ตระกูลเจ้านั่นแหละ แต่แค่ไม่ได้เปิดตัวเท่านั้นเอง”

        “หา! จริงดิ!” คนที่เป็นแฟนคลับผู้ถูกเอ่ยถึงถามทวนเสียงหลง

        “จริงจ้ะ ไม่จ้อจี้”

        “แง รู้สึกอกหักดังเป๊าะ อกหักแบบไม่มีอะไรกั้น”

“นี่ฉันคิดว่าหมอโสดมาตลอดเลยนะ ไม่คิดเลยว่า...เทพบุตรประจำ ER[2] จะมีแฟนแล้ว เป็นเศร้าๆ เด้อ!

ว่าแล้วทั้งหมดก็มองเพื่อนอย่างเข้าใจความรู้สึก เพราะตนเองก็ไม่ต่างกัน

        “กลับมาที่เรื่องหมอมาร์ค ความจริงฉันได้ยินหมอๆ เขาแซวกันมานานนะ เรื่องเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันของหมอมาร์คน่ะ ฉันทำงานที่นี่มา 3 ปี เคยเห็นแต่เขาฝากของกินมาให้กัน ไม่เคยเห็นมาหาที่โรงพยาบาลสักครั้ง อยากรู้จริงๆ ว่าคนที่กุมหัวใจหมอมาร์คจนดิ้นไปไหนไม่ได้เนี่ย จะน่ารักขนาดไหน จะสวยสู้หมอเมย์วอร์ดเด็กดาวรุ่นได้รึเปล่า หรือจะน่ารักน่าเอ็นดูเป็นสาวแว่นเหมือนหมอเค้ก”

        “นั่นสิ ดูจากหมอมาร์คแล้ว แฟนจะต้องสวยหรือไม่ก็น่ารักมากแน่ๆ”

        “โอ๊ย ไม่ว่าจะสวยหรือน่ารัก ก็บอกได้คำเดียวเลยว่าน่าอิจฉา อิจฉา อิจฉา!

        “นี่แกจะมาโวยวายทำไมยะ ไหนวันก่อนบอกว่าปลื้มหมอปักษาไง” คนพูดเท้าเอวมองเพื่อนอย่างเอาเรื่องกับความพูดกลับไปกลับมาไม่ คีพเมน[3]

        “แหม ในบรรดาหมอเด้นของอาจารย์หมอพัฒน์ตอนนี้ จะเป็นใครก็คือดีคือแรร์ไปหมดรึเปล่า หม่อมหลวงหมอดรัณงิ หมอมาร์คงิ หมอน่านงิ หมอปักษางิ แม้แต่หมอภานุที่เห็นเนิร์ดๆ ก็ยังมีประกายมอบแมบๆ ออกมาให้ใจสั่นบ่อยๆ เลย บอกตามตรงว่าในจุดนี้ ถ้าได้ใครก็คือโอเคหมดแหละฉันน่ะ”

        เท่านั้นเอง ทุกคนก็แทบจะกรอกตา ดึงสติเพื่อนอย่างพร้อมเพรียงว่า

        “พักก่อน”

“ไปนอนจ้ะ!

แต่เหนืออื่นใด หัวหน้าพยายามอย่างเพ็ญเดือนที่อยู่ท่ามกลางเสียงจอแจของสาวๆ ก็อดไม่ไหวที่จะวางปากกาลงบนชาร์จที่กำลังตรวจเช็ค แล้วหันมามอง พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้วงวดกึ่งๆ อ่อนใจ

“ส่วนตอนนี้เวลางานจ้ะ ไปทำงาน!

 

“แม่นางไอรินทร์ ยังไม่กลับอีกเหรอ ไหนบอกว่าไม่ต้องให้ไปส่งไง สรุปหล่อนกลับยังไงเนี่ย”

        คำทักทายอย่างประหลาดใจที่ดังมาแต่ไกลนั้น เรียกให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารที่เพิ่งได้รับจากการเข้าพบบรรณาธิการบริหารเงยหน้าขึ้นมอง

        รอยยิ้มสดใสส่งตรงไปยังเจ้าของร่างสูงที่เดินตรงมาจากประตูลิฟต์ ส่วนเธอนั้นนั่งอยู่ที่โซฟารับรองบริเวณโถงล็อบบี้

“มาร์คมารับน่ะ”

        “แปลกแฮะ ปกติถ้าบอกว่าหมอมาร์คมารับ คือนางต้องมานั่งรอแล้วนะ นางทำตัวเหมือนว่าง ทั้งที่ความจริงคือยุ่งจะแย่ แต่เพื่อภรรยาตัวน้อยตัวนิดคนนี้....มาร์คทนได้จ้า” หนุ่มผิวขาวจีบปากจีบคอแซว

        หญิงสาวเจ้าของใบหน้าน่ารักที่มาพร้อมกับรูปร่างบอบบางนุ่มนิ่มและส่วนสูง 156 เซนติเมตรทำตาโตดุเพื่อน โดยไม่รู้เลยว่า อากัปกิริยานั้นมันให้ความรู้สึกเหมือนลูกแมวตัวน้อยขนฟูที่กำลังขู่ฟ่อเพราะหิวนมมากกว่าจะน่ากลัว

        “จุ๊! หยาบ! แล้วก็ไม่ใช่สามีด้วย! พูดแบบนี้ใครมาได้ยินเข้ามาร์คจะเสียหายเอานะ นั่นคุณหมอเลยนะ”

ตอนท้ายคนพูดอมยิ้มแก้มป่องด้วยความภูมิใจที่มีต่อผู้ถูกเอ่ยถึง ก่อนจะบอกเหตุผล

“วันนี้ที่มาช้าเพราะมาร์คมีราวน์วอร์ดแทนรุ่นพี่น่ะ”

        “อะ ปฏิเสธเก่ง ปกป้องเก่ง ขิงเก่งด้วย ไม่ใช่สามีก็ไม่ใช่สามีจ้ะ แค่ตั้งแต่เด็กจนโตอยู่ด้วยกันตลอด ไปไหนมาไหนก็ไปรับไปส่งยิ่งกว่าพ่อแม่ ก็แค่เพื่อนสนิทที่อยู่ข้างบ้านแหละเนอะ แล้วนี่นางจะมารึยังล่ะ ถ้ายังไงให้ฉันไปส่งก็ได้นะ จะออกไปโรงพิมพ์พอดี”

        ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ประถม และในหน้าที่การงาน ก็มีตำแหน่งเป็นบรรณาธิการเช่นเดียวกัน แตกต่างกันตรง จุฑาวุฒิ เป็นบรรณาธิการเล่มที่ทำงานในระบบพนักงานออฟฟิศ ความรับผิดชอบครอบคลุมการประสานงานส่วนต่างๆ ในการผลิตรูปเล่มหนังสือ ส่วนไอรินทร์ทำงานกึ่งฟรีแลนซ์ที่ขึ้นตรงต่อสำนักพิมพ์ สถานที่ทำงานหลักของเธออยู่ที่บ้าน และหน้าที่หลักก็คือการตรวจทานความถูกต้องของเนื้อหาต้นฉบับภาษาไทย และรับงานแปลภาษาจีนกับภาษาญี่ปุ่นในบางเคส ซึ่งไอรินทร์จะเข้าออฟฟิศเพียงเดือนละ 2 -3 ครั้งเท่านั้น ตามแต่วาระการประชุม

        หากไม่ทันที่ไอรินทร์จะได้ตอบคำถาม รถซีดานสัญชาติยุโรปแสนคุ้นตา ก็ขับเข้ามาจอดเทียบด้านหน้าบริษัท พร้อมกับที่ รปภ. เข้าไปทักทายสอบถาม

        มัฆวานลดกระจกลงเพื่อแจ้ง ก่อนจะพยักหน้าให้ไอรินทร์และทักทายจุฑาวุฒิเมื่อเห็นว่าทั้งสองมองอยู่

        “ไปก่อนนะจุ๊ ไว้คุยกันในข้อความ ส่วนงานนี่ตรวจเสร็จแล้ว ถ้าไม่ให้ Grab เอามาส่งก็จะเข้ามาส่งเองนะ น่าจะสักวันจันทร์หน้าจ้ะ” คนตัวเล็กบอกเพื่อนพลางหยิบกระเป๋าสะพายและกองต้นฉบับหอบใหญ่ เดินออกจากประตูบริษัทไปยังรถที่จอดรอท่าอยู่

        “จ้า แม่คุณ”

        จุฑาวุฒิมองคนตัวสูงที่ลงมาจากรถเพื่อช่วยเพื่อนของเขาหอบกองเอกสารไปใส่ที่นั่งด้านหลัง รอยยิ้มขันกึ่งอ่อนใจปรากฎบนใบหน้า โดยเฉพาะในยามที่เห็นว่ามัฆวานเอามือป้องบังแดดให้ไอรินทร์ ระหว่างเปิดประตูรถให้หญิงสาวขึ้นนั่ง

การกระทำนั้น มันทั้งอ่อนโยนและทะนุถนอม ราวกับเห็นว่าไอรินทร์เป็นตุ๊กตาแก้วแสนบอบบางอย่างไรอย่างนั้น

        ถามจริงๆ เถอะ...เพื่อนกัน เขาทำกันแบบนี้เหรอ?

       ไหนจะไอ้ประกายมอบแมบที่วิบวับออกมากจากทั้งคู่ยามเมื่ออยู่ด้วยกันนั่นอีก...



[1] เรียกว่า เรสซิเดนท์ (Resident) หลังจบแพทยศาสตร์บัณฑิต (มหาวิทยาลัย ปี 6) ผ่านการใช้ทุน (อินเทิร์น) 1-3 ปี ได้รับใบประกอบวิชาชีพเวชกรรม หรือเราเรียกกันว่าใบประกอบโรคศิลป์ (ปัจจุบันคือแพทย์เพิ่มพูนทักษะ) หากต้องการเรียนต่อสาขาใดสาขาหนึ่ง จะเข้าสู่การต่อเฉพาะทาง หรือที่เรียกว่า เรสซิเดนท์ ซึ่งการมีสาขาที่อยู่ประจำ และใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทำงานในโรงพยาบาล จึงถูกเรียกว่า แพทย์ประจำบ้าน

[2] แผนกฉุกเฉิน

[3] คีพเมน เป็นคำศัพท์ของแฟนคลับดารานักร้อง (เกาหลี) มีความหมายถึงการเจาะจงชื่นชอบและสนับสนุนใครคนใดคนหนึ่งมากกว่าคนอื่นๆ (ชื่นชอบคนอื่นๆ ได้ แต่ เมน คือคนที่ชื่นชอบที่สุด) และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะยึดการสนับสนุนดาราคนนั้นเป็นหลัก เรียกว่าการ คีพ


********************************************************************


สำหรับภาพนี้คือหมอเรสซิเดนท์ 4 คน ลูกศิษย์จารย์หมอพัฒน์ค่ะ

 

 
 
 
 
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ vintage line png

นวนิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน โดยไม่มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นเหตุการณ์สมมุติ

ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ไม่อนุญาตให้คัดลอด สแกน หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใด

เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนักเขียนเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #26 fsn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 14:41

    กลุ่มพระเอกดีงาม มากค่ะ

    #26
    0
  2. #5 TARN-SUCHA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 19:44
    รอติดตามค่ะ~
    #5
    0
  3. #3 ratchanee1213 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 20:00

    อ่านแล้วชอบเลย แนวน่ารักใสๆ

    #3
    0
  4. #2 fasaim4 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 18:59

    เราชอบมากนะคะไรท์ นิยายแนวสบายๆ หวานๆ สนุกน่าติดตามค่ะ อ่านแล้วคลายเครียด แต่ว่านางเอกเราว่าตัวเล็กไป น่าจะเพิ่มความสูงอีกซัก 5 cm คงจะดีนะคะ กำลังน่ารัก แต่ถึงยังไงก็จะกดหัวใจและจะกดติดตามค่ะ

    รักและคิดถึงไรท์นะคะ

    #2
    2
    • #2-1 " ฉั ต ร เ ก ล้ า "(จากตอนที่ 1)
      14 ธันวาคม 2562 / 19:20
      อิอิ งั้นมาเจอกันครึ่งทางนะคะ เพิ่มอีก 3 ไรเตอร์ ขอร้องในฐานะที่สูง 150 ก็ได้ 55555+

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและกำลังใจค่ะ งื้อ กอดดดดด
      #2-1
    • #2-2 fasaim4(จากตอนที่ 1)
      15 ธันวาคม 2562 / 19:52
      ไม่ต้องกดดัน ไม่ต้องเสียใจนะคะ ทำจิตใจให้สบายๆ ยังไงก็มีนักอ่านคอยซับพอต แล้วก็รอให้กำลังใจเสมอค่ะ
      #2-2
  5. #1 Mikaririn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 16:34
    ว้ายยยยยน้องรัณ

    เอาที่ไรท์สบายใจและ​สะดวก​เลยค่ะ
    #1
    1
    • #1-1 " ฉั ต ร เ ก ล้ า "(จากตอนที่ 1)
      14 ธันวาคม 2562 / 19:20
      ขอบคุณมากค่ะ ฝากหมอมาร์คไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ งื้อ
      #1-1