Harry Potter - [The Dark Heir] Ocx? feat. Lord Voldemort x Oc

ตอนที่ 16 : The Dark Lord Ascending

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

STAR









XIV : The Dark Lord Ascending

นากินีเป็นงูที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่หลายคนเคยเห็นมา -- แม้แต่คอที่เป็นส่วนที่เล็กที่สุดยังมีความกว้างเท่ากับต้นขาของผู้ชาย -- เดากันว่าสาเหตุที่มันตัวใหญ่ได้ขนาดนี้คงเป็นเพราะว่ามันได้กินแต่อาหารชั้นดีที่จอมมารคัดสรรมาให้ --ซึ่งโดยมากแล้วจะเป็นเนื้อมนุษย์-- และทุกคนหวังเหลือเกินว่าตนจะไม่กลายเป็นอาหารของมันในสักวันหนึ่ง

ไม่มีใครมีความสุขเวลาที่นากิยีเลื้อยร่างขนาดมหึมาของมันไปตามที่ต่างๆ ในคฤหาสน์มัลฟอย มันดูน่ากลัวเกินกว่าจะมีใครอยากเข้าใกล้ ยกเว้นก็แต่เพียงเจ้านายของมันเท่านั้น

กับสิ่งมีชีวิตที่ดูไว้ใจไม่ได้เช่นงู การที่มีมันอยู่ใกล้ๆอยู่ตลอดเวลาเป็นเรื่องที่ไม่ดีเอาเสียเลย

และก็แย่มากขึ้นกว่าเดิมเมื่อมันมีพรรคพวกเพิ่มมาอีกหนึ่งตัว

งูจงอางสีดำสนิทยาวเกือบหกเมตร แม้จะมีขนาดลำตัวไม่ใหญ่เท่านากินี แต่ก็ดูน่ากลัวไม่แพ้กันเลย มันไม่ได้เลื้อยกร่างไปมาเหมือนอีกตัว แต่มักจะตามติดเจ้านายซึ่งปกติมักจะเก็บตัวอยู่ในห้องเท่านั้น ทำให้ไม่ค่อยมีใครได้เห็นมันบ่อยสักเท่าไร

นับตั้งแต่วันแรกที่มาถึงคฤหาสน์มัลฟอย หลังจากที่พวกเขาสามารถสังหารดัมเบิลดอร์ได้สำเร็จ อีวานเจลีนก็แทบไม่ออกจากห้องของเธอเลย เว้นก็เพียงเวลาที่โวลเดอมอร์เรียกหาเท่านั้น

เธอเป็นเด็กสาวที่มีความน่าหวาดผวาอันแสนประหลาดซ่อนอยู่ภายในตัวอย่างชัดเจน ตาสีแดงซึ่งมีรูม่านตาเป็นขีดตั้งนั้นทำให้ดูน่ากลัวมากกว่าน่าเข้าใกล้...ไม่ต่างอะไรกับพ่อของเธอ

ตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งประจำตำแหน่งของตนในห้องนั่งเล่น เงียบกริบ มีเก้าอี้เพียงสี่ตัวที่ยังว่างเปล่าไร้คนจับจอง สามตัววางอยู่บริเวณหัวโต๊ะ และอีกหนึ่งตัวที่เกือบปลายสุดของอีกด้านหนึ่ง

เด็กสาวผมดำยาวกำลังนั่งอยู่ที่พื้นหน้าเตาผิง ไม่ได้สนใจเรื่องการชุมนุมนี้เท่าที่ควรนัก นัยน์ตาสีแดงสดจดจ้องไปยังงูสองตัวที่เลื้อยไปมารอบ ๆ เจ้างูใหญ่ขดตัวเป็นวงอยู่ด้านข้าง ในขณะที่ตัวที่เล็กกว่ากำลังเกี่ยวกระหวัดลำตัวอยู่รอบแขนของเจ้านายของมัน เธอส่งเสียงเยียบเย็นที่ไม่มีใครฟังออกให้ได้ยินอยู่เป็นระยะ ดังสะท้อนก้องอยู่ในห้องที่ปิดสนิทราวกับเสียงกระซิบจากยมทูต

จอมมารสามารถพูดกับงูได้ จึงไม่น่าแปลกใจเท่าไรที่ทายาทของเขาจะทำได้เช่นเดียวกัน

เงาวูบไหวจากแสงไฟบริเวณเตาผิงปรากฏขึ้นเป็นรูปร่างที่แปลกประหลาด พร้อมกับการมาถึงของร่างขาวเผือดในชุดคลุมยาวสีดำสนิท และอีกร่างที่หมดสติลอยคว้างอยู่ใกล้ๆ ราวกับมีเชือกที่มองไม่เห็นขึงเอาไว้กลางอากาศ มันลอยไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดลงที่กลางโต๊ะ เหนือหัวของหนุ่มน้อยหน้าซูบซีดพอดิบพอดี

อีวี่ ” โวลเดอมอร์เรียกเด็กสาวที่ยังนั่งนิ่ง เธอหันมาและสบตากับเขาในทันที “มานี่

อีวานเจลีนลุกขึ้นและเดินไปหาเขา -- งูสีดำตัวยาวเลื้อยตามมาติดๆ ชูคอแผ่แม่เบี้ยพร้อมทำร้ายใครก็ตามที่ขยับตัวไม่ถูกจังหวะ -- และทั้งคู่ก็เริ่มส่งเสียงขู่ฟู่ๆฟ่อๆไม่เป็นภาษาซึ่งเหมือนเสียงกระซิบ ดวงตาทุกคู่มองตามพวกเขาไม่กระพริบ

“รู้สึกยังไง...” โวลเดอมอร์มองไปที่งู สลับกันบุตรสาว “ที่ไม่ต้องปกปิดว่าตัวเองเป็นใครอีกต่อไป ได้แสดงออกถึงตัวตนและความสามารถจากสายเลือดอันสูงส่งของเรา”

“อิสรภาพ...ที่ไม่เคยรู้สึกมาตลอดหลายปี”

โวลเดอมอร์พอใจ เขาหัวเราะออกมาเบาๆอย่างน่าสยดสยอง

“มาเถอะ เรามีเรื่องสำคัญอีกมากที่จะต้องทำต่อจากนี้”

ทั้งคู่เดินมานั่งพร้อมกันที่หัวโต๊ะ และจากนั้นไม่นานร่างในชุดสีดำสองร่างก็ปรากฏขึ้นตรงทางเข้า

เป็นสเนปและแยกซ์ลีย์ที่เกือบจะเข้าประชุมสาย

“แยกซ์ลีย์ สเนป หวุดหวิดจะมาสายแล้วนะพวกแก” โวลเดอมอร์เอ่ยลากยาว ก่อนจะจัดแจงที่นั่งให้ทั้งคู่“เซเวอร์รัสนั่งนี่ แยกซ์ลี่--ข้างโดโลฮอฟ” และเมื่อทั้งคู่เข้ามาประจำตำแหน่งของตนเองเรียบร้อยแล้ว เขาจึงถามข่าวสารอย่างใคร่รู้ “ว่าไง”

สเนปรายงานข่าววงในเกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายแฮร์รี่ พอตเตอร์ให้แก่โวลเดอมอร์ในทันที และตามมาด้วยการโต้แย้งจากแยกซ์ลี่ย์ซึ่งมีข้อมูลที่ค่อนข้างสวนทางกัน แต่กลับเป็นสเนป ที่โวลเดอมอร์เลือกที่จะเชื่อใจมากกว่า

“ภาคีหลีกเลี่ยงการขนส่งทุกรูปแบบที่กระทรวงเป็นผู้ควบคุมหรือวางระเบียบ พวกเขาไม่ไว้ใจทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับที่นั่น”

“แบบนี้ยิ่งดี เขาต้องเคลื่อนย้ายในที่แจ้ง แบบนี้ยิ่งจับตัวได้ง่าย” โมลเดอมอร์พูดขณะมองร่างที่หมุนค้างอยู่กลางอากาศ “ฉันจะจัดการเรื่องของเด็กนั่นด้วยตัวเอง....”

บทสนทนาลากยาวมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึงข่าวอันน่ายินดีของครอบครัวตระกูลแบล็ค เกี่ยวกับการแต่งงานของนิมฟาดอร่า ท็องส์ กับมนุษย์หมาป่า รีมัส ลูปิน ซึ่ง ข่าวดี นั้นถึงกับทำให้ใบหน้าของเบลลาทริกซ์ แดงเป็นปื้นด้วยความอับอาย

อับอายที่นังเด็กนอกคอกนั่นทำเรื่องเสื่อมเสียแก่ตระกูลแบล็กที่แสนสูงส่งของเธอ พอๆกับที่แม่ของมัน -- ผู้ซึ่ง เคย เป็นน้องสาวแท้ๆของเธอเอง -- ไปแต่งงานกับเลือดสีโคลนต่ำช้าคนนั้น

“มันไม่ใช่หลานของเรา เจ้านาย” เบลลาทริกซ์รีบอธิบาย “ดิฉันกับนาร์ซิสซา สองตาเราก็ไม่เคยมองนังน้องสาวนั่น ตั้งแต่มันแต่งงานกับไอ้เลือดสีโคลน นังเด็กสารเลวนั่นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเราเลย เจ้าสัตว์ประหลาดที่มันแต่งงานด้วยก็ไม่เกี่ยว”

“แล้วแกว่าอย่างไรละบ้าง เดรโก” โวลเดอมอร์หันไปหา “แกจะรับเป็นพี่เลี้ยงลูกหมาป่าไหม”

เด็กหนุ่มที่นั่งหน้าซีดเผือดใกล้ๆกับครอบครัวของเขาไม่กล้าพูดอะไรออกมา เขาพยายามขอความช่วยเหลือจากพ่อ -- ผู้หวาดกลัวเกินกว่าจะกล้าเหลือบสายตามองอย่างอื่นนอกจากหน้าตักตัวเอง เขาเปลี่ยนไปสบตากับแม่ ผู้ซึ่งตอบสนองด้วยการส่ายหัวเล็กน้อยจนแทบจะสังเกตไม่เห็น เธอทำสีหน้าเฉยเมยหลังจากนั้น ดวงตาจับจ้องอยู่กับผนังห้อง แต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือบุตรชายได้

“แล้วเธอล่ะ อีวี่...” เขาหันไปหาบุตรสาวที่นั่งอยู่ข้างกัน จ้องมองเธอนิ่งๆด้วยดวงตาสีแดงคู่นั้น ทั่วทั้งห้องที่เคยมีเสียงหัวเราะเปลี่ยนเป็นเงียบกริบในทันที “...รับได้หรือเปล่าที่จะต้องรับลูกหมาป่าเข้ามาร่วมตระกูล

เด็กสาวยกยิ้มมุมปาก ใบหน้างดงามนั้นดูน่าพรั่นพรึงขึ้นมากกว่าน่าหลงใหล ตาที่ส่องแสงประดุจเลือดสดๆ มองไปยังพวกมัลฟอยและเบลลาทริกซ์อย่างเฉยชา

“คงพอจะเลี้ยงไว้เฝ้ายามหน้าประตูได้ มันคงจะเห่าหอนเตือนบ้าง แต่ถ้าทำไม่ได้ก็เอาไว้เป็นอาหารงู”

“หรือไม่ก็ฆ่าทิ้งตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง ทั้งแม่ทั้งลูก” โวลเดอมอร์กล่าวเยียบเย็น

ผู้เสพความตายคนอื่นที่นั่งฟังอยู่แสร้งหัวเราะ คิดว่าเขาและเธอกำลังพูดเรื่องตลก นากินีที่เริ่มจะทนเสียงดังของพวกเขาไม่ไหวส่งเสียงขู่ฟู่ฟ่ออย่างโกรธเคือง

“พอแล้ว... พอ” โวลเดอมอร์พูดเยียบเย็น เสียงหัวเราะหายไปอีกครั้ง “ตระกูลอันเก่าแก่ที่สุดของพวกเราหลายตระกูล ได้กลายเป็นต้นไม้ที่ติดโรคไปบ้าง เมื่อผ่านช่วงเวลาที่ยาวนาน พวกแกต้องตัดแต่งต้นไม้เพื่อให้มันแข็งแรง ใช่หรือไม่ ตัดลิดส่วนที่เป็นอันตรายต่อส่วนที่เหลือออกไป”

“ใช่ค่ะเจ้านาย ทันทีที่มีโอกาส” เบลลาทริกซ์รีบตอบอย่างรวดเร็ว

“แกต้องมีโอกาสแน่” เขาบอกอีกครั้ง “แล้วในโลกก็เหมือนกับในครอบครัว... เราจะตัดเห็ดราที่ทำให้ติดโรคออกไป จนกระทั่งมีแต่พวกเลือดบริสุทธิ์เท่านั้นที่เหลืออยู่...”

โวลเดอมอร์ชูไม้กายสิทธิ์ที่ได้รับมาจากลูเซียส เขากระดกไม้เบาๆ ใส่ร่างที่ลอยกลับหัวอยู่กลางห้อง ร่างนั้นลืมตาโพลง คืนสติในทันที

“แกจำแขกของเราได้ไหม เซเวอร์รัส”

เธอขอร้องอ้อนวอนเมื่อมองไปที่สเนป “เซเวอร์รัส! ช่วยฉันด้วย!

“อ้า จำได้ขอรับ”เขาตอบอย่างไร้ความรู้สึก

“แล้วพวกเธอละ เดรโก อีวี่ ” เขาหันไปถามคนสองคนที่มีอายุน้อยที่สุดในห้อง เดรโกรีบส่ายหัวเร็วถี่ อีวานเจลีนพยักหน้าเบาๆ

“หวังว่าพวกเธอคงจะไม่ได้เรียนวิชาที่มันสอนหรอกนะ”

เดรโกส่ายหน้ารัวเร็ว ในขณะที่ดวงตาสีแดงสดของอีวานเจลีนเหลือบมองร่างซึ่งกำลังลอยอยู่กลางอากาศ เธอยิ้มมุมปาก ก่อนจะตอบเขาไปเรียบๆ

“ไม่แม้แต่จะคิด”

            ปากที่ไร้ริมฝีปากของโวลเดอมอร์หยักขึ้นเป็นแนวโค้ง ราวกับกำลังยิ้ม

“สำหรับพวกแกที่ไม่รู้ ผู้ที่มาสมทบกับเราคืนนี้ คือแชริตี้ เบอร์เบจ ผู้ซึ่งเคยสอนที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตซ์ จนกระทั่งเร็วๆนี้”

มีเสียงที่แสดงถึงความเข้าใจดังขึ้นรอบโต๊ะ

“ใช่... ศาสตราจารย์เบอเบจสอนทุกอย่างเกี่ยวกับพวกมักเกิ้ล ให้ลูกหลานของพ่อมดแม่มดได้รู้... สอนว่าพวกมันไม่ได้แตกต่างจากเราตรงไหน...”

“เซเวอร์รัส... กรุณา... กรุณา...” แชริตี้ เบอร์เบจอ้อนวอนอย่างสิ้นหวัง

“เงียบ” เสียงของเธอหายไปในลำคอราวกับพึ่งถูกมัดลิ้น “ทำให้จิตใจของลูกหลานพ่อมดแม่มดไขว้เขวและมีมลทินแล้ว มันก็ยังไม่พอใจ เมื่อสัปดาห์ก่อน ศาสตราจารย์เบอร์เบจเขียนบทความเผ็ดร้อนปกป้องพวกเลือดสีโคลนลงเดลี่พรอเฟ็ต มันว่าเราต้องยอมรับว่าไอ้หัวขโมยพวกนี้มีความรู้และมีเวทมนตร์ ศาสตราจารย์เบอร์เบจบอกว่า จำนวนพ่อมดแม่มดเลือดบริสุทธิ์ที่ลดน้อยลงไปทุกทีนี้เป็นสิ่งที่พึงประสงค์มากที่สุด... มันอยากให้เราทุกคนจับคู่กับพวกมักเกิ้ล... หรือไม่ก็ พวกมนุษย์หมาป่า...”

ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียง เมื่อจับสัมผัสได้ถึงอารมณ์โกรธเคืองของโวลเดอมอร์ เขามองมาที่แชริตี้เบอร์เบจอย่างเหยียดหยาม

“จับคู่กับพวกมักเกิ้ล... อย่างงั้นสินะ” เขาพูดเรียบๆ มองร่างที่ตะเกียกตะกายเบื้องบนราวกับไม่รู้สึกอะไร แต่ทุกคนรู้ดีว่าภายในใจของโวลเดอมอร์กำลังลุกเป็นไฟ “เลือดที่แสนมีค่าของเราเหล่าผู้วิเศษต้องไปปนเปื้อนกับเลือดโสโครกของพวกมัน... มักเกิ้ล เพื่ออะไรกัน ฉันมองไม่เห็นถึงข้อดีของมันเลยสักนิด” มืออีกข้างที่ว่างของเขาละออกจากการลูบหัวของนากินีที่เกาะอยู่บนบ่า จากนั้นจึงวางลงไปบนศีรษะของอีวานเจลีนที่นั่งอยู่ข้างกัน ทุกคนมองตามการกระทำนั้นตาไม่กระพริบ “ตรงกันข้าม... ถ้าพวกเราคัดเลือกคนที่จะมาจับคู่ ด้วยอย่างเหมาะสม... เลือดบริสุทธิ์ ที่มีค่ามากกว่าเป็นไหนๆ สิ่งที่จะได้ตอบแทนกลับมาก็จะเป็นความสมบูรณ์แบบ เหมือนที่ฉันได้เธอมา...

โวลเดอมอร์กระตุกไม้กายสิทธิ์เบาๆ แชริตี้หมุนวนอยู่เหนือหัวของเขา ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยหยดน้ำตา ทุกคนที่มองอยู่กลั้นหายใจ

“แล้วเราจะทำเรื่องชั้นต่ำอย่างการจับคู่กับมักเกิ้ลแล้วให้กำเนิดพวกครึ่งพันธ์สกปรกออกมาทำไมกัน โง่เง่า สิ้นดี”

เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นโกรธจัด และมันแสดงออกอย่างชัดเจน

“อะวาดา เคดาฟ-รา”

แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นในทันทีที่ร่ายคาถาจบ กระทบกับร่างที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ แชริตี้หล่นร่วงลงบนโต๊ะอย่างแรง หลายคนที่มองดูเหตุการณ์อยู่ตกใจจนผงะถอย

“อาหารเย็น นากินี”

 

 

 

            ตอนนี้สั้นมากเลยค่ะ ยอมรับว่าไมได้แต่งเพิ่มจากที่แต่งไปแล้ว แต่น่าจะมีข่าวร้ายเรื่องเวลากลับมาอัพที่น่าจะช้ากว่าที่บอกไว้ค่ะ เพราะรู้สึกว่าชีวิตจะยังไม่ลงตัวเลยสักอย่าง (ย้ำว่า “อาจจะ” ค่ะ อิอิ) ดังนั้นเลยเอามาให้อ่านให้หายคิดถึงกันสักนิดค่ะ

          จำเจ้างูสีดำที่เคยโผล่มาตอนอีวี่ไปเจอโวลดี้ครั้งแรกได้ไหม ตอนนั้นบรรยายว่าพี่แกยาวห้าเมตร สองปีผ่านไปยาวหกเมตรแล้วนะตัว กำลังพยายามจะตั้งชื่ออยู่ค่ะ แต่พี่แกคงไม่ค่อยมีบทหรอกมั้ง ยังไม่แน่ใจ (เพราะไรท์แก้ไขตลอดเวลาอยู่แล้ว ฮ่าๆ) แต่ยังก็อยากให้มีชื่อ เพียงแค่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะให้มีชื่อที่เหมือนงูแบบไหนดีค่ะ เสนอมาได้เน้อ ฮ่าๆ

          “ครึ่งพันธ์สกปรก” ตอนที่ปู่พูดคำนี้รู้สึกเหมือนนางด่าตัวเอง ฮ่าๆ (เรียกปู่ละกัน แก 70 กว่าละ)

          ปล. มีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับอีวี่ที่เฉลยมาด้วยน้า สังเกตกันหรือเปล่าเอ่ย 


เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์

เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์          เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์

เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์ เม้นต์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

690 ความคิดเห็น

  1. #420 panitin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 17:33
    เฉลยอะไรไรท์ เราไม่เคยจับได้เลยอ่ะ
    #420
    1
    • #420-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      29 ธันวาคม 2560 / 09:49
      งื้ออออ ไรต์พยายามปั่นหัวสุดฤทธิ์
      #420-1
  2. #255 Linna Lily (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 13:36
    ทำไมรู้สึกว่าโวลดี้เหมื่อนขุนพ่อเห่อลูกยังไงไม่รู้ 555+ เเม่นี้เลือดบริสุทธิ์ป่าว อย่ากอ่านเรื่องของโวลดี้กะเเม่ของวี่อ่ะ
    #255
    1
    • #255-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      23 กรกฎาคม 2560 / 23:51
      แต่งดีมั้ยน้าาาาา
      #255-1
  3. #216 Killer-bova (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 06:20
    ถ้ายืนอยู่ตรงนั้นคงสยองพิลึก ง่า...
    #216
    1
    • #216-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      21 มิถุนายน 2560 / 22:30
      อ่านหนังสือแล้วสงสารหนูเดรมากเลยที่ได้นั่งอยู่ในนั้น
      #216-1
  4. #187 อาซาเนะคุง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 10:50
    ต่อเลยค่ สนุกมากกกก
    #187
    1
    • #187-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      3 มิถุนายน 2560 / 02:49
      มาแล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
      #187-1
  5. #186 Kazania ::เหนื่อยจัง แย่อ่ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 03:33
    มีความรู้สึกเหมือนโวลดี้ในฉากนี้กำลังเป็นคุณพ่อที่ภูมิใจในตัวลูกมาก อารมณ์แบบอวดลูกสาว555555 ยิ่งอ่านยิ่งอยากให้อีวี่เลือกอยู่กับจอมมาร เพราะตามจริงแล้วต่อให้แฮรี่ชนะจอมมารได้ คนอื่นๆก็ต้องรังเกียจอีวี่ งั้นหนูอยู่ฝั่งจอมมารเถอะ ถ้าโวลดี้ชนะอีวี่ก็เหมือนเป็นราชินีน้อยๆเลย555555
    #186
    1
    • #186-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:59
      ภูมิใจในตัวลูกเพราะภูมิใจในตัวเองค่ะ (งงมั้ย ฮ่าๆ)
      #186-1
  6. #184 ชนม์ชนก มณี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:55
    รอค่าาาาาา
    #184
    1
    • #184-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:56
      ฮึบๆๆๆ รีบเขียน
      #184-1
  7. #182 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 22:57
    สังหรใจว่าอีวี่คงได้จับแต่งกับเดรโก แต่ถ้าเป้นงั้นเรื่องนี้คงจะเป็นฝ่ายเจ้าบ่าวที่ไม่อยากแต่งมากกว่า ไม่เหมือนเรื่องอื่นๆที่เป็นเจ้าสาว 555
    //จริงค่ะ ตอนอ่านก็คิดอยู่ ว่าแกมันก็เลือดลูกครึ่งนี่หว่าโวลดี้
    #182
    1
    • #182-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:56
      แต่งงาน น่าสนใจมาก
      #182-1
  8. #181 Galaxy_q (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 13:25
    อ่านเเล้วหดหู่มาก ความดาร์กคือซึมซับเข้าเส้นเลือดไปเลยค่ะ ตะเตือนไตมากกกก
    #181
    1
    • #181-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:55
      ปู่โวลด์แกสาโรคจิตค่ะ #ไรต์ก็ด้วย เอ๊ะ???
      #181-1
  9. #179 Nickyluc (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 12:55
    จำได้ว่าตอนดูฉากนี้ เราสงสารอาจารย์มากเลย
    #179
    1
    • #179-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:53
      สงสารนางมากเลยค่ะ
      #179-1
  10. #178 Danitanukul (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 12:36
    มาต่อนะปริศนายังมีต่อ
    #178
    1
    • #178-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:52
      ฮึบๆๆๆๆๆ
      #178-1
  11. #177 Sinsupa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 09:52
    แม่เป็นแบล็คชัวร์
    #177
    1
    • #177-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:52
      อาจเป็นมัลฟอยก็ได้นะ อิอิ
      เอ๊ะ หรือเป็นวีสลีย์
      #177-1
  12. #176 岭飞 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 08:51
    แม่เป็นคนตระกูลแบล็คใช่มั้ยๆ
    ที่ถามว่ารับลูกหมาป่าเข้าตระกลู ถ้าไม่ใช่แบล็ค ก็คงจะเป็นไหนล่ะเนี้ย
    #176
    1
    • #176-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:50
      ใช่ ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ ใช่ ไม่ใช่ อิอิ
      #176-1
  13. #175 goldenblack (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 07:36
    ไรท์ มาแล้วววววววววว
    #175
    1
    • #175-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:50
      มาแล้วจ้า
      #175-1
  14. #174 ByunAnt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 03:23
    ใช่เรื่องที่แม่เป็นเลือดบริสุทธิ์รึป่าวอะ??? ไม่แน่ใจเลยอ่าท
    #174
    1
    • #174-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 16)
      14 พฤษภาคม 2560 / 20:48
      ถะๆๆๆๆๆ ถูกต้องนะคร้าบบบบบบ
      ถ้าไม่ใช่เลือดบริสุทธิ์ปู่โวลด์แกไม่เอานะจ๊ะ
      #174-1