Harry Potter - [The Dark Heir] Ocx? feat. Lord Voldemort x Oc

ตอนที่ 1 : Evangeline

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    10 ธ.ค. 59

STAR

















I : Evangeline

 

นกฮูกนาสีน้ำตาลตัวใหญ่โฉบผ่านแม่น้ำสายยาวที่คดเคี้ยวไปมา มันสกปรกจนกลายเป็นสีดำและส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว สองข้างรกทึบด้วยพุ่มไม้ที่ขึ้นหนา แทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ นกฮูกบินเลยขอบตลิ่ง ข้ามถนนไปยังตึกแถวที่ทรุดโทรม เงาของตัวมันที่ทอดลงพื้นขาดหายเป็นช่วงๆ เพราะแสงไฟที่ส่องผ่านนั้นไม่สม่ำเสมอ มีหลอดไฟหลายดวงที่แตก และไม่มีใครสนใจที่จะซ่อมแซม จนกระทั่งผ่านเข้าไปในในถนนที่เรียกว่าตรอกช่างปั่นฝ้าย และบินผ่านบ้านหลายหลังที่ดูผุพังและทรุดโทรมจนดูเหมือนไร้ผู้อยู่อาศัยมานานหลายปี จนกระทั่งถึงบ้านหลังสุดท้ายที่มีแสงไฟสลัวส่องผ่านผ้าม่านออกมาอย่างอ่อนล้า

ปากที่คาบซองจดหมายสีเหลืองอ่อนซึ่งปิดผนึกไว้อย่างดีคายออกเมื่อบินไปใกล้กับจุดหมายของการเดินทาง จดหมายร่อนไปอย่างอ้อยอิ่งผ่านเข้าไปทางช่องใส่จดหมายราวกับมีเวทมนตร์ มันส่งสียงดังแกร๊ก และนอนนิ่งอยู่ที่พื้นซึ่งปูพรมเก่าๆ

เสียงนั้นดังพอที่จะเรียกคนที่อยู่ในบ้านให้เดินมาดูอย่างสนอกสนใจ มือเล็กที่ค่อนข้างซีดเซียวกว่าปกติเอื้อมมาหยิบมันด้วยความสงสัย ดวงตาสีดำสนิทไล่อ่านตัวหนังสือสีเขียวมรกตพร้อมกับพลิกดูอีกด้านหนึ่ง  ตราประทับขี้ผึ้งสีม่วงที่มีสัตว์สี่ชนิดล้อมรอบตัวอีกษร เอาไว้ปรากฏเด่นหรา และถูกแกะออกมาอ่านเนื้อหาด้านในในท้ายที่สุด

 

โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์

ฮอกวอตซ์

 

อาจารย์ใหญ่ : อัลบัส ดัมเบิลดอร์

(เหรียญตราแห่งเมอร์ลินชั้นหนี่ง พ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ หัวหน้าหมอผีอิสรชนสูงสุด พันธรัฐพ่อมดนานาชาติ)

 

ถึงคุณสเนป

        เรามีความยินดีที่จะแจ้งให้คุณทราบว่าโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตซ์ รับคุณเข้าเรียนในปีนี้ ที่แนบมาพร้อมกันนี้คือรายการหนังสือและของใช้จำเป็น

โรงเรียนเปิดวันที่ 1 กันยายน เราจะคอยนกฮูกของคุณจนถึงวันที่ 31 กรกฎาคม

 

ขอแสดงความนับถือ

มิเนอร์วา มักกอนนากัล

(มิเนอร์วา มักกอนนากัล)

รองอาจารย์ใหญ่

 

 

            ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนความพอใจออกมาอย่างปิดไม่มิด มือนั้นเลื่อนไปดูกระดาษอีกหนึ่งแผ่น คลี่มันออก และเริ่มอ่านเนื้อความด้านในอีกครั้ง

 

 

เครื่องแบบ

สำหรับนักเรียนปี 1

1.  เสื้อคลุมปฏิบัติการแบบเรียน 3 ชุด (สีดำ)

2.  หมวกแหลมไม่มีลายสำหรับใส่เวลากลางวัน 3 ใบ (สีดำ)

3.  ถุงมือป้องกัน 1 คู่ (หนังมังกรหรือใกล้เคียง)

4.  เสื้อคลุมหน้าหนาว 1 ตัว (สีดำ สายรัดสีเงิน)

โปรดทราบว่าเสื้อผ้านักเรียนทุกตัวต้องติดป้ายชื่อ

 

หนังสือเรียน

นักเรียนทุกคนต้องมีหนังสือตามรายการนี้ อย่างละ 1 เล่ม

ตำราคาถาพื้นฐาน (ปี 1) โดย มิรันดา กอชฮ็อก

ประวัติเวทมนตร์ โดย บาธิลดา แบคช็อต

ทฤษฎีเวทมนตร์ โดย อัลดาเบิร์ต วัฟฟลิง

คู่มือแปลงร่างเบื้องต้น โดย เอ็มเมริก สวิทซ์

สมุนไพรและเห็ดราวิเศษพันชนิด โดย ฟิลิดา สปอร์

ยาวิเศษและยาพิษ โดย อาร์เซเนียส จิกเกอร์

สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ โดย นิวท์ สคามันเดอร์

พลังมืด : คู่มือป้องกันตนเอง โดย ควินติน ทริมเบิล

 

เครื่องมืออื่นๆ

ไม้กายสิทธิ์ 1 อัน

หม้อใหญ่ 1 ใบ (ดีบุกผสมตะกั่ว ขนาดมาตรฐานเบอร์ 2)

ขวดแก้วหรือแก้วเจียระไน 1 ชุด

กล้องส่องทางไกล 1 อัน

ตาชั่งทองเหลือง 1 ชุด

นักเรียนนำนกฮูก หรือแมว หรือคางคก มาด้วย 1 ตัว

ผู้ปกครองโปรดทราบว่า  นักเรียนปี 1  ไม่ได้รับอนุญาตให้มีไม้กวาดของตนเอง

 

 

ร่างเล็กเดินกลับเข้าไปในตัวบ้าน ผมดำยาวสะบัดไปตามจังหวะการก้าวเดิน ดวงตาวกกลับไปอ่านจดหมายอีกครั้ง ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะทานอาหารเก่าโทรมที่ไม่ค่อยได้รับการดูแลอย่างเงียบเชียบที่สุด

“จดหมายจากฮอกวอตซ์ค่ะ” เสียงเล็กๆ พูดขึ้นขณะกำลังขยับตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองคู่สนทนาที่ดูเหมือนจะไม่สนใจว่าเธอกำลังพูดอะไรเลยสักนิด “เอ่อ... เขามีรายการสำหรับของที่ต้องไปซื้อด้วย...” เธอพูดพลางตักไข่คนเข้าปาก “...คุณจะพาฉันไปซื้อของไหมคะ”

และเป็นอีกครั้งที่ไม่มีเสียงตอบกลับมา ชายในชุดสีดำสนิทที่นั่งเยื้องอยู่หัวโต๊ะเอาแต่จดจ้องอยู่กับตำราเล่มหนาที่ถือเอาไว้ และยังไม่แตะต้องอาหารเลยแม้แต่คำเดียว

“....เอ่อ...” เธอพยายามเรียก “...เซเว...”

หนังสือเล่มหนาปิดเข้าหากันดังปึงและถูกวางลงไว้ข้างตัวในทันที ทำให้สามารถมองเห็นจมูกใหญ่งองุ้มเหมือนตะขอและผมยาวเป็นมันที่ปรกหน้าเล็กน้อยได้ถนัดตาขึ้น

“ฉันบอกเธอไปหลายครั้งแล้วนะ อีวานเจลีน...” เขาบอกเสียงเรียบ “ข้อหนึ่ง อย่ากวนเวลาที่ฉันกำลังอ่านหนังสือ ข้อสอง ห้ามพูดเวลาที่เธอกำลังกินอะไรอยู่  ข้อสาม ถ้าเธอยังอยากไปเรียนที่นั่นอยู่ เธอต้องพยายามเรียกฉันว่าศาสตราจารย์สเนปให้ได้สักที”

เด็กหญิงชื่ออีวานเจลีนมองเขาตาละห้อย ก่อนจะพยักหน้าแสดงความเข้าใจ เธอรีบจัดการอาหารในจานของตนเองให้เรียบร้อย และรอจนกว่าอีกฝ่ายทานส่วนของเขาจนหมด มือเล็กรีบเก็บทุกอย่างบนโต๊ะไปล้างที่ห้องครัวและวิ่งกลับมานั่งที่เดิมในทันทีเพื่อคุยเรื่องที่ค้างไว้

“แล้ว... ”เธอเกริ่นลากยาว ไม่ค่อยมั่นใจนัก “คุณจะพาฉันไปซื้อของหรือเปล่าคะ”

ดวงตาสีดำสนิทสองคู่สบกันเนิ่นนาน ก่อนที่ฝ่ายที่อายุมากกว่าจะเริ่มตอบคำถามของเธอในที่สุด

“ฉันจะพาเธอไป”เขาพูดเรียบๆ แต่แค่นั้นก็ทำให้คนฟังเกิดรอยยิ้มบางที่มุมปาก และมันหุบลงแทบจะในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดต่อมา “แค่ปีนี้ ปีเดียวเท่านั้นนะ”

 



อีวานเจลีนไม่อยากจะให้ความหวังกับตัวเองมากเกินไปกับการเดินซื้อของเพื่อเตรียมตัวเข้าเรียนปีแรกที่ฮอกวอตซ์กับผู้ปกครองของเธอ เธอจะไม่หวังว่าเขาจะพาเธอเดินดูของด้วยกันทีละร้านจนกระทั่งซื้อครบทุกรายการ หรือมีการพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อเป็นนักเรียนในโรงเรียนเวทมนต์ที่ดีที่สุดในอังกฤษ เพราะโดยปกติที่อยู่ด้วยกัน ทั้งเธอและเขาต่างก็ไม่ค่อยมีบรรยากาศเหมือนครอบครัวทั่วไปนัก  เธอจึงไม่หวังว่าการซื้อของในครั้งนี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเท่าไร

ในทางทฤษฎีน่าจะเรียกสิ่งนี้ว่าการมาซื้อของร่วมกันได้ แต่ในทางปฏิบัติกลับไม่เป็นอย่างนั้น

เธอมาที่นี่กับเซเวอรัส หรือที่ควรจะเรียกให้ถูกต้องว่าศาสตราจารย์สเนป (ตามที่ถูกย้ำมาหลายวันแล้ว) แต่เขาและเธอต่างก็แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง เพื่อซื้อของให้เร็วที่สุด แล้วนัดมาเจอกันอีกทีที่หน้าร้านขายไม้กายสิทธิ์โอลิแวนเดอร์แทน และตอนนี้เธอก็เหลือเพียงเลือกซื้อไม้กายสิทธิ์สักอันจากร้านนี้เท่านั้น

“สวัสดี” เสียงทุ้มที่ฟังดูใจดีดังขึ้นจากมุมใดมุมหนึ่งของร้านเล็กจ้อยที่เต็มไปด้วยหยากไย่และฝุ่นเขรอะจนดูเหมือนปิดตัวไปแล้วหลายปี

“...สะ...สวัสดีค่ะ” อีวานเจลีนกล่าวทักทายเบาๆ บ่งบอกถึงความสามารถในการผูกมิตรที่ไม่ค่อยสูงนัก “เอ่อ... หนูมาซื้อไม้กายสิทธิ์สักอันค่ะ”

นายโอลิแวนเดอร์ดึงสายวัดที่มีตัวเลขสีเงินออกมาจากกระเป๋า อีวานเจลีนรู้โดยทันทีว่าจะต้องทำอะไรต่อจากนี้ เธอยื่นแขนซ้ายไปใกล้เขา ปล่อยให้สายวัดความยาวทาบวัดไปมาตามตัวของเธอไปเรื่อยๆ ในขณะที่เจ้าของร้านกำลังวุ่นอยู่กับการเดินหยิบกล่องไม้กายสิทธิ์จากชั้นวางที่มีทั่วร้าน

“พอแล้วๆ” เขาพูดเรียบๆ สายวัดหล่นลงไปกองที่พื้นทันที นายโอลิแวนเดอร์เดินกลับมาหาเธอพร้อมกับกล่องไม้กายสิทธิ์ที่หอบมาเต็มสองแขน น่าจะมีราวสิบกล่องได้

“ลองอันนี้นะ” เขาส่งไม้กายสิทธิ์ที่อยู่บนสุดมาให้ “ไม้ฮอล์ลี่ กับเอ็นหัวใจมังกร แปดนิ้วครึ่ง ดีและไม่ยอมงอ”

อีวานเจลีนกำลังจะเอื้อมมือไปรับ แต่อีกเพียงนิดเดียวที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับไม้ นายโอลิแวนเดอร์ก็ชักมันกลับไปในทันที

“ไม่ๆ”เขาพูดพลางค้นไม้กายสิทธิ์อันอื่นที่วางอยู่ใกล้ๆ “อันนั้นไม่เหมาะเอาเสียเลย ลองอันนี้ดีกว่า” เขาว่าพลางหยิบที่คิดว่าจะเหมาะกับเธอส่งมาอีกครั้ง “อันนี้สิ วอลนัท ขนนกฟินิกซ์ สิบเอ็ดนิ้ว ยืดหยุ่นสูง”

อีวานเจลีนเอื้อมมือไปอีก เธอกำลังจะลองโบกมัน แต่ก็ถูกเจ้าของร้านแย่งไม้ไปจากมืออีกครั้ง และเกิดเหตุการณ์ลักษณะเดิมซ้ำกันไป จนไม้กายสิทธิ์ที่เขาเห็นว่าใช้ไม่ได้และนำมากองรวมกันเริ่มตั้งสูงขึ้นเรื่อยๆ เด็กหญิงรู้สึกแปลกๆ เริ่มนึกกลัวว่าจะมีไม้ที่เหมาะกับเธอในร้านนี้หรือไม่

นายโอลิแวนเดอร์มองเธออย่างครุ่นคิด ดวงตาขุ่นฝ้าของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาสีดำสนิทของเธออย่างพิจารณา ก่อนจะหันหลังกลับไปยังจุดที่ลึกที่สุดของร้าน เปิดหีบไม้ที่ดูเหมือนจะปิดตายมาหลายปีออกช้าๆ และหยิบกล่องใส่ไม้กายสิทธิ์ที่ดูมอซอมากๆเดินกลับมาด้วย

“น่าแปลกใจที่ฉันคิดว่าจะขายไม้นี้ได้ในที่สุด” เขาพูดพลางปัดฝุ่นออกจากกล่อง และดึงไม้กายสิทธิ์สีน้ำตาลอ่อนซีดมาถือไว้ “ปู่คนหนึ่งของฉันสร้างไม้นี้มานานหลายปีแล้ว แต่หาคนที่เหมาะกับมันไม่ได้เลย อาจเพราะเขาจับคู่ไม้กับแกนที่ไม่น่าจะเข้ากันได้กระมัง เอ้านี่” นายโอลิแวนเดอร์ยื่นไม้ให้ “ไม้ยิว สิบสองนิ้ว พลังสูง กับแกนกลางขนหางยูนิคอร์น” เขาส่งไม้ให้เธอ

อีวานเจลีนรับมาถือไว้ในมืออย่างหลวมๆ เพราะไม่แน่ใจว่าจะโดนดึงออกไปเหมือนครั้งก่อนๆอีกหรือไม่ แต่ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ก็แล่นปราดจากปลายนิ้วเข้าสู่ตัวของเธออย่างแปลกประหลาด ประกายสีเงินยวงแผ่กระจายออกจากปลายไม้ วนเวียนอยู่รอบตัวอย่างอ้อยอิ่งราวกับกำลังหยอกล้อและจางหายไปช้าๆ นายโอลิแวนเดอร์ร้องลั่นพลางตบมืออย่างดีอกดีใจ ที่ในที่สุดก็สามารถขายไม้กายสิทธิ์ที่สร้างมาหลายสิบปีนี้ได้เสียที และมันยังเข้ากันกับเจ้าของคนใหม่ได้อย่างเหมาะเจาะเสียด้วย

“ไม้ยิว เป็นไม้หายากมากเลยแม่หนู มันดึงดูดคาถาที่เกี่ยวข้องกับศาสตร์มืดได้ง่ายกว่าคาถาปกติ แต่พลังอำนาจของไม้นั้นสูงเหลือเกิน” เขาพูดพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทของเธอ “แต่ช่างน่าแปลกใจ ที่ปู่ของฉันจับคู่มันกับขนหางของยูนิคอร์น สิ่งมีชีวิตที่สะอาดบริสุทธิ์ ที่ค่อนข้างจะต่อต้านกับศาสตร์มืดพอตัว ดูย้อนแย้งกันอย่างไม่น่าเชื่อว่าไหม แปลกใจเสียจริงๆ ว่าไม้นี้จะทำอะไรให้เธอในอนาคต”

นายโอลิแวนเดอร์รับไม้คืนมา และจัดมันวางใส่กล่องแสนมอซอที่ดูดีขึ้นมาอีกนิดหน่อยเมื่อปัดฝุ่นออกแล้ว (แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ยังดูเก่าเก็บอยู่ดี) ห่อไว้อีกชั้นด้วยผ้าสีน้ำตาลอ่อน ทำให้ดูดีขึ้นมากทีเดียว อีวานเจลีนรับไม้มาถือไว้พร้อมจ่ายเงินด้วยเหรียญทองเกลเลียนที่มีอยู่กับตัวเกือบทั้งหมดไป  และเดินออกมายืนรอที่หน้าร้าน

อีวานเจลีนโบกไม้โบกมือเต็มที่ เรียกให้ชายในชุดสีดำสนิทซึ่งเดินตรงมาจากอีกฟากหนึ่งของถนนให้เดินมาหาเธอ เขาหน้านิ่วคิ้วขมวด และดูเหมือนว่าอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไร มือขวาถือห่อใส่หนังสือและอุปกรณ์เสริมต่างๆ ไว้ และมือซ้ายถือกรงใส่หนูสีน้ำตาลอ่อนขนาดเล็กมาด้วย

เสี้ยวหนึ่ง แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น เธอคิดว่าจะได้นกฮูกสักตัว แต่พอได้หนูตัวเล็กๆ มาแทนก็ไม่ได้ทำให้ประหลาดใจเท่าไรนัก เพราะก่อนจะมาสเนปบอกเธอว่านกฮูกไม่ใช่สิ่งจำเป็นเมื่อเทียบกับราคาที่ค่อนข้างสูงของมัน  อีกทั้งที่ฮอกวอตซ์ยังมีนกฮูกของโรงเรียนให้ยืมใช้ได้เป็นร้อยๆตัว และอย่างสุดท้ายที่สนับสนุนทุกอย่างได้ดีที่สุด คือไม่มีใครนอกจากโรงเรียนที่จะส่งจดหมายหาเธอ ดังนั้นการมีนกฮูกจึงไม่ใช่เรื่องจำเป็นเลยสักนิด

อย่างน้อยทุกๆอย่างก็ไม่ใช่ของมือสองเธอปลอบใจตัวเอง

“ฉันจะต้องไปที่ฮอกวอตซ์ก่อน นี่คือตั๋วสำหรับนั่งรถไฟไปที่นั่นของเธอ ทำอย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ก็พอ เข้าใจไหม” เขาพูดพลางส่งทุกสิ่งทุกอย่างที่ตนถือมาให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆถือไว้เพียงคนเดียว อีวานเจลีนพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

“มีธุระอะไรหรือคะ” เธอถามอย่างเกรงๆ

“ธุระของอาจารย์ที่เธอไม่เกี่ยวด้วย” ชายจมูกตะขอตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “ถ้าคำถามของเธอเริ่มจะไร้สาระอย่างนี้แล้วล่ะก็ ฉันว่าเราแยกกันตรงนี้ดีกว่า” เขาสะบัดตัวเดินจากไป ทิ้งเธอไว้เพียงลำพัง

“...เจอกันค่ะ” เด็กหญิงพูดออกมาแผ่วเบา แม้จะลับร่างของคู่สนทนาไปแล้วก็ตาม ดวงตาสีดำสนิทหันกลับมามองข้าวของที่แทบจะกองท่วมหัวพร้อมจ้องมองมันอย่างคิดไม่ตก

นี่เธอควรจะเอามันกลับไปยังไงดีล่ะ

 







           สวัสดีทุกท่านที่หลงเข้ามาอ่านค่ะ ประเดิมตอนแรกกันแบบงงๆ

           หวังว่าทุกท่านคงจะสนุกนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

690 ความคิดเห็น

  1. #670 autumn morning^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 21:42
    ป๋าเนปไม่อ่อนโยน
    #670
    0
  2. #611 tidywolf (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:37
    สงสารร ทำไมป๋าใจร้ายย
    สนุกดีค่ะ ชอบการบรรยายด้วย!
    #611
    1
    • #611-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      14 มกราคม 2562 / 09:19
      ขอบคุณค่า
      #611-1
  3. #502 MinutesZ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:10
    ป๋าอ่ะ... ลุงปากร้าย... ใจดีเปล่า?? 555
    #502
    1
    • #502-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      16 เมษายน 2561 / 12:13
      ปากร้าย ใจร้ายด้วย ฮ่าๆ ใจดีเป็นพักๆ
      #502-1
  4. #442 เจ้าเอฟคุง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 05:04
    ป๋าใจร้ายยยยยย
    #442
    1
    • #442-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      12 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:33
      คอนเซปต์ป๋าคือคุณลุงปากร้ายค่ะ ฮ่าๆ
      #442-1
  5. #409 panitin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 12:03
    สงสารเด็กน้อยตาดำๆ สเนปใจร้ายมาก
    #409
    1
    • #409-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      29 ธันวาคม 2560 / 09:43
      ป๋าก็เป็นของป๋าแบบนี้ ฮ่า ตอนอ่านแฮร์รี่ของเจเค.เนี่ย เราโคตรเกลียดคนๆนี้เลย
      แม้จะเฉลยมาว่าเขาคือคนที่ทำทุกอย่างให้รี่ปลอดภัย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฮีจะดีนะ ฮีก็เป็นเเบบนี้ นิสัยไม่ดีแบบนี้ ปากไม่ดีแบบนี้ แต่เลือกจะช่วยลูกลิลี่ให้ปลอกภัยก็พอฮ่า
      #409-1
  6. #342 Barea (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 16:02
    โถ่ป๋าอย่าใจร้ายกับหนู
    #342
    1
    • #342-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      31 ตุลาคม 2560 / 09:55
      คงเส้นคงวากับความปากร้าย
      #342-1
  7. #335 Lin lil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 23:36
    ป๋าเนปป อย่า ชาเย็นกับหนู เพราะ หนู หิว(?)
    #335
    1
    • #335-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      31 ตุลาคม 2560 / 09:52
      กินไปบ่นไป เอ้ย กินไปคุยไป
      #335-1
  8. #314 Yukichi_Hoshi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:57
    พึ่งเจอเรื่องนี้~~
    ป๋าเนปโหดร้ายอ่ะ ชอบภาษามากเลยค่ะ
    #314
    1
    • #314-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      1 ตุลาคม 2560 / 01:55
      ยินดีต้อนรับค่า
      #314-1
  9. #305 ชะนีรักสงบ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 23:46
    ภาษาใช้ไดัเลยค่ะ ติดตามค่ะ
    #305
    1
    • #305-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      6 กันยายน 2560 / 00:04
      ขอบคุณค่ะ ยินดีต้อนรับค่า
      #305-1
  10. #277 Savant A. Cloud (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 01:31
    เอ๋ เอวานเจลีนลูกใครล่ะเนี่ย ถ้าไม่ใช่ลูกป๋า
    ชอบภาษาที่ใช้มากเลยค่ะ เหมือนอ่านนิยายแปล ให้ความรู้สึกฟินแปลกๆ(?) ยังไงก็ไม่รู้ ฮา
    อย่างไรก็ตาม! เนื้อเรื่องน่าสนใจมากๆ ค่ะ ไม่ค่อยเห็นคนแต่งให้สเนปมีญาติหรือเด็กในปกครอง(?)แล้วโหดเหมือนเดิมแบบนี้มาก่อน
    โดยรวมแล้ว เพอร์เฟ็คค่ะ!
    จะติดตามนะคะ!
    #277
    1
    • #277-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      17 สิงหาคม 2560 / 19:20
      ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่าาาาาาา ขอบคุณสำหรับคำชมมากๆค่ะ
      #277-1
  11. #203 เซเวอร์รัส ตัวน้อย™ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 08:41
    พึ่งได้มาอ่าน ปกติเป็น FC สเนป ไล่อ่านแต่ฟิคที่ป๋าแกเป็นพระเอกเท่านั้น 555 (โดยเฉพาะสเนปกับเฮอร์นี่ติ่งมาก/ถถถถ)

    มาเรื่องนี้เปิดมาตอนแรก หน้าเหวอไปแปป เอ๊ะ สเนปมีลูกแล้ว? 555 ปริศนานี้คงไขกระจ่างในตอนต่อๆไปสินะคะ (ต้องไล่อ่านแล้ว)ชอบภาษาการแต่ง สำนวนของไรท์มากค่ะ อ่านสบายลื่นหูดีมากๆเหมือนอ่านนิยายที่ยกมาแปลไทยยังไงยังงั้นเลย ชอบมาก ติดตามตอนต่อๆไปนะคะ สนุกมากๆค่ะ
    #203
    2
    • #203-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      10 มิถุนายน 2560 / 17:18
      ขอบคุณมากค่า ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่เน้ออออออ
      #203-1
    • #203-2 Tadarat Wilairat(จากตอนที่ 1)
      18 พฤษภาคม 2563 / 13:35
      หึ้ยยย เราก็คนนึงด้วยนะที่ชอบคู่ป๋ากีบหนูเฮอร์ ฟินนน อยากให้ไรท์แต่งคู่นี้ด้วย อิอิ
      #203-2
  12. #139 m.ppmm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 19:00
    ทำไมสเนปใจร้ายจังเลย
    #139
    1
    • #139-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      17 เมษายน 2560 / 01:45
      ตกใจเม้นพุ่ง ฮ่าๆ ยินดีต้อนรับค่า
      #139-1
  13. #115 BlackRabbit1212 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:24
    อืม~~ถ้าไม่มีพระเอกก็ดีน้าแหวกแนวดร แต่ถ้าจะมีเราไม่เชียร์ป๋าเนปนะเราไม่ใช่ติ่งนาง แต่เราจะหันไปเชียร์หนูเดรกกับป๋าทอมแทน~~~ อะโฮะๆๆๆ
    #115
    1
    • #115-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      30 มีนาคม 2560 / 01:44
      เล่นสายสาวโสดกันดีกว่าค่ะ ฮ่าๆ
      #115-1
  14. #98 pungploy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:42
    มาเชียร์ป๋าเนปตอนนี้ทันไหมคะ 5555555
    //สงสารนางเอกเบาๆป๋าปากร้ายมาก
    #98
    1
    • #98-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      24 มีนาคม 2560 / 13:14
      ทันค่ะทัน
      ยินดีต้ินรับค่า
      #98-1
  15. #92 -Moros- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 08:12
    ไม่เชียร์สเนป... เปิดตัวมาได้ประทับใจติดลบ
    #92
    1
    • #92-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      10 มีนาคม 2560 / 22:58
      ให้โอกาสลุงนิดนุงงงงงงงงงงงง
      #92-1
  16. #72 Corona_Borealis (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:36
    ป๋าสเนปมาเป็นผู้ปกครองของน้องได้อย่างไร....
    #72
    1
    • #72-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:34
      ปริศนานี้จะไขกระจ่างในไม่ช้า ฮ่า
      #72-1
  17. #39 JinTKL (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:29
    ไข่คนคือไรอะ
    #39
    1
    • #39-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      10 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:49
      ไข่คน คือ ไข่ของ.... ไก่ ที่มาคนๆบนกระทะ หรือเรียกว่า Scrambled eggs ค่ะ
      #39-1
  18. #22 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 15:13
    บรรยายดีจังเลยค่ะ เหมือนนิยายแปลเลย (แอบไปเห็นเรื่อง sw มา บรรยายเก่งมากเลยค่ะ T Tb)
    //ไม่มีพระเอกนางเอก ก็ดีไปอีกแบบนะคะ
    #22
    1
    • #22-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      23 มกราคม 2560 / 21:28
      ฮ่าๆ ไปอ่านมีอากับไคโลมาด้วยเหรออออ ขอบคุณสำหรับคำชมค่า
      #22-1
  19. #5 Kitiya Khuichroen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:38
    ใครพระเอกอ่ะค่ะ
    #5
    1
    • #5-1 krasivaya_Dragunov(จากตอนที่ 1)
      11 ธันวาคม 2559 / 23:28
      ความรักไม่ใช่หลักสำคัญของเรื่องค่ะ แต่เป็นส่วนหนึ่งเท่านั้น เพราะงั้นเรื่องนี้อาจจะไม่มีพระเอกหรือนางเอก แต่มีตัวเอกค่า ^^
      #5-1