SETTER [ยองดง] #เซ็ตเตอร์ยองดง ft. อูฮวี&หลินโฮ

ตอนที่ 7 : CHAPTER 7 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ต.ค. 60

"ทำไมไม่กินผมล่ะ"

"วันหลังกูจะให้มึงไปอยู่กับไอ้จิน ชอบพูดแต่เรื่องทะลึ่งดีนัก"
ยองมินรวบช้อนส้อมเข้าหากันและเดินเอาจานไปไว้ตรงซิงค์ล้างจาน
ดงฮยอนจึงทำตามบ้าง

"อ้าว ไม่ล้างจานหรอ"
ดงฮยอนถามยองมินที่วางจานไว้ในซิงค์ล้างจานแล้วก็เดินไปเลย

"วางไว้นั่นแหละ เดี๋ยวแม่กูล้างเอง"

"ได้ยังไงเล่า กินข้าวบ้านคนอื่นก็ต้องล้างจานให้สิ"

ดงฮยอนวางจานของตัวเองลงในซิงค์ล้างจาน แล้วกวาดสายตาหาฟองน้ำ และน้ำยาล้างจาน
ใช้เวลาไม่นานก็หาเจอ ดงฮยอนล้างจานของตัวเองและยองมินจนเสร็จ และกำลังจะเอาไปคว่ำไว้ตรงที่วางจาน แต่ก็...

เพล้งง!

"เชี้ยยยย"
ดงฮยอนทำจานหนึ่งใบหล่นลงพื้น และเสียงแตกก็ดังก้องไปทั่วห้องครัว เขารีบนำจานที่เหลือไปคว่ำและมามองเศษจานที่แตก

"เวรเอ๊ย!ทำจานบ้านเขาแตกอีก"
ดงฮยอนยืนเกาหัวแกรกๆและนั่งลงมองเศษจานที่แตก


"กูว่าละมึงต้องทำอะไรซุ่มซ่าม"
ยองมินยืนใช้ผ้าเช็ดผมที่เพิ่งสระมาหมาดๆและมองมายังดงฮยอน

"ผมขอโทษนะ เดี๋ยวผมจะเก็บให้"
ดงฮยอนหยิบเศษจานที่แตกขึ้นมาและกำลังจะหยิบชิ้นต่อไปแต่เสียงยองมินก็ปรามไว้ก่อน

"ไม่ต้องเก็บอ่ะ เดี๋ยวกูเก็บเอง"
ยองมินเดินมาหาดงฮยอนและจับเศษจานที่มือดงฮยอนถือไว้ก่อนจะออกแรงดึงเบาๆ แต่อีกคนก็ดื้อไม่ยอมปล่อย

"เดี๋ยวผมเก็บเอง ผมเป็นคนทำอ่ะ"
ดงฮยอนดึงเศษจานออกจากมือยองมินช้าๆ เพื่อไม่ให้อีกคนได้รับแผล

"กูบอกว่าไม่ต้องไง!"
ยองมินเอื้อมมือไปจับเศษจานที่มือดงฮยอนอีกครั้ง เขาออกแรงดึงมากกว่าครั้งแรกเล็กน้อย แต่ไอ้เด็กบ้านี่ไม่ยอมปล่อยแถมยังออกแรงดึงมากขึ้นเรื่อยๆ

"พี่ยองมิน ปล่อยเถอะเดี๋ยวบาดมือเอาหรอก"
ดงฮยอนบอกด้วยเสียงที่เป็นห่วง และออกแรงยื้ออีกครั้ง

เกิดสงครามการแย่งเศษจานระหว่างยองมินและดงฮยอน แรงของทั้งคู่เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
จนสุดท้าย....

ยองมินกลัว...กลัวว่ามันจะเป็นอันตรายต่อตัวเขาและดงฮยอนจึงตัดสินใจปล่อยมือจากเศษจานนั้น


ในขณะที่ดงฮยอนก็ยื้อสุดแรงเพื่อไม่ให้ยองมินต้องมาลำบากเก็บเศษจานเพราะเขา...

อีกคนยื้อ กับ อีกคนปล่อย ผลจึงกลายเป็น....











"โอ๊ย!"
เลือดสีแดงฉานไหลอาบที่แก้มด้านขวาของดงฮยอน เขาปล่อยมือจากเศษจานนั้นและมาจับที่แผลตัวเอง

"ไอ้ดง ไอ้เหี้ย! กูบอกมึงแล้ว ทำไมไม่เชื่อกูเลย"
ยองมินที่ตกใจก็เผลอด่าดงฮยอนออกมา และเข้าไปจับมืออีกคนที่กำลังจับแผลตัวเองอยู่

"ก็พี่ไม่ยอมปล่อยอ่ะ"
ดงฮยอนพยายามดึงมือตัวเองจากการเกาะกุมของอีกคน แต่ยองมินจับแน่นเกินไปจนดงฮยอนยอมแพ้


"เงียบๆ ไม่ต้องพูดอะไร ถ้ากูพูดอะไรให้แม่ฟัง ให้ตอบตามกู เข้าใจไหม?"
ยองมินจ้องหน้าที่มีเลือดไหลของดงฮยอนอย่างร้อนรน

"แต่ว่า.."

"ไม่แต่เหี้ยไรทั้งนั้น แม่! แม่! ไอดงเลือดออก"
ยองมินตะโกนเรียกคนเป็นแม่ลั่นบ้าน ส่วนแขนทั้งสองก็ประคองดงฮยอนไปนั่งที่โซฟากลางบ้าน

ไม่นานมากนัก แม่ของยองมินก็รีบเดินลงบันไดและเดินเข้ามาหายองมินและดงฮยอน

"เป็นอะไรกันลูก ไหนแม่ดูหน่อยสิ ว้ายยย!ตายแล้ว ทำอีท่าไหนกันถึงเป็นแบบนี้"

แม่ยองมินตกใจที่เห็นเลือดไหลอาบแก้มข้างขวาของดงฮยอน เธอจึงสั่งให้ยองมินไปเอากล่องปฐมพยาบาลมา และจัดการทำแผลอย่างเบามือที่สุด

"โถ่!เสียโฉมหมดเลยลูกแม่" 
แม่ของยองมินพูดหลังจากที่ทำแผลเสร็จเรียบร้อย พลาสเตอร์สีเนื้อถูกแปะลงบนแก้มขวาของดงฮยอน
ส่วนยองมินก็ยืนมองนิ่งๆ

"อธิบายมาสิยองมิน"
แม่ยองมินพูดมา

"ก็ผมทำจานแตกแล้วก็บาดหน้าน้องมัน"
ยองมินพูดอย่างสบายๆ

"ไปเก็บจานไปลูก"
แม่ยองมินโบกมือไล่ยองมินอย่างหน่ายๆ ซึ่งยองมินก็เดินไปโดยดี

"นี่ดงฮยอน"
แม่ของยองมินหันมาหายางดงฮยอน

"ครับ?"

"หนูรู้ไหม ว่าพี่ยองมินกลัวเลือด?"

"ไม่รู้เลยครับ"

"เขาเป็นห่วงหนูนะ แม่เลี้ยงยองมินมากับมือ ปากร้ายแต่ใจดีนี่แหละนิสัย บางคำอาจดูแรงๆไปบ้าง อย่าไปถือสาเลยนะ แล้วก็เรื่องแผลบนหน้า แม่ขอโทษด้วยนะลูก"

แม่ของยองมินลูบหัวดงฮยอนเบาๆ

"คือคุณน้าครับ.."

"เรียกแม่สิลูก เราเป็นลูกแม่อีกคนแล้วนะ"

"อ่าา..คุณแม่ครับ คือเรื่องมันไม่ใช่แบบที่พี่ยองมินเล่า คือผมเป็นคนทำจานแตก แล้วทีนี้เราก็แย่งจานกัน จนผมได้แผลมาน่ะครับ แล้วที่พี่ยองมินโกหกก็เพราะไม่อยากให้ผมผิด แต่ผมผิดจริงๆครับ ผมขอโทษนะครับ"

ดงฮยอนก้มหัวลงเล็กน้อย ก่อนที่แม่ของยองมินจะดึงดงฮยอนมากอด

"ไม่เป็นไรลูก หนูซื่อสัตย์ดีมาก แม่จะทำเป็นไม่รู้เรื่องนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว แม่ขอตัวนะลูก"













ยองมินเก็บเศษจานจนเรียบร้อย ก่อนจะเดินมาล้างมือตรงซิงค์ล้างจาน


สวบ!พรึบ!
แรงสวมกอดจากด้านหลังทำให้ยองมินกำลังจะหันไปด่า เขารู้แน่ๆว่าเป็นดงฮยอน มันจะแกล้งอะไรเขาอีกแน่ๆ


"ฮึก....ฮือ"
ความเปียกชื้นซึมลงที่เนื้อผ้าและผ่านเข้ากระทบแผ่นหลังของยองมิน

ดงฮยอนร้องไห้...

"ร้องไห้ทำห่าอะไรของมึง"
ยองมินจับมือของอีกคนที่สวมกอดตรงเอวเขาไว้แน่น

"ฮึก...ฮึก"
แรงซบตรงหลังแนบแน่นขึ้นจนยองมินรู้สึกได้ เขาเพียงแค่จับมืออีกคนไว้แน่นๆ

"ทำแค่จานบ้านกูแตก ถึงกับร้องไห้เลยหรอ"

"ฮือ...ฮือ"
ดูเหมือนว่ายิ่งยองมินพูดดงฮยอนก็ยิ่งร้องไห้มากขึ้นไปอีก

"อ่ะๆ กูไม่พูดแล้ว เดี๋ยวกูจะรอให้มึงหยุดร้องแล้วเราค่อยคุยกันก็ได้"
ยองมินหัวเราะเบาๆ
แล้วความเงียบก็เข้าครอบครอง มีเพียงเสียงร้องไห้ของดงฮยอนเบาๆ

ปกติยองมินไม่ใช่คนใจเย็น แต่ดงฮยอนทำให้เขาใจเย็น



10 นาทีผ่านไป



"หายร้องแล้วนี่ แอบหลอกกอดกูหรอ"
ยองมินแกะมืออีกคนออกและกำลังจะหันไปหาดงฮยอน แต่แรงทิ้งตัวของดงฮยอน ทำให้ยองมินไม่กล้าหันหลังไป


"คร่อก~"













"ไอหมา...หลับคาหลังกูเลย"


-100%-

IM♡KIM♡JIN♡HWI♡LIN♡HO

TBC.

TALK:
ขอบคุณทุกคอมเมนต์และทุกแอคเคาท์ทวิตเตอร์ที่ติดแฮชแท็ก #เซ็ตเตอร์ยองดง
รักคนอ่านทุกคนเลยอ่าาา ที่ไม่ได้ตอบคอมเมนต์ก็เพราะเขินอยู่และไม่รู้จะตอบอะไร5555
มีคำผิดรีบแจ้งเนอะ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #57 parimayd (@parimayd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 18:39
    โอ้ยเอ็นดูความหลับกลางอากาศ อัยเด่กเอ้ยยยย
    #57
    0
  2. #17 181179 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 06:15
    เอ้าาา น้อง หลับคาหลังพี่เค้าเฉยเลยอ่ะ; - ; เหนื่อยมากเลยหรอคับ แงงงง เอ็นดู แต่พยมนี่ก็ดุน้องตลอด อ่อนโยนกับน้องบ้าง
    #17
    0
  3. #16 SkyStep. (@cigaretts-step) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 00:54
    นี่คงคอนเซ็ปเด็กกวนจริงๆ สินะ โอ้ยย ยัยน้องดง นอกจากจะทำจานบ้านเค้าแตกแล้ว ให้แม่เค้าทำแผลให้แล้ว กอดคุณเขาจากข้างหลังแล้ว ต่อไปเหลือไรให้ทำบ้างค่ะ อีกนิดนึงก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยก็ได้นะ ???? โว้ยย -เด็กน่ารัก พี่ยองมินก็แหมมม ปากดี ใจดีสินะ อย่าให้เห็นว่าว่าน้องแรงๆ อีก แม่จะตีให้!
    #16
    0
  4. #15 cakechoco (@somphee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 23:12
    เพิ่งได้มาตามอ่าน ฮืออออออ น้องงงงงงงงงงงงงงง น้องดงมีความกวนแต่ก็แฝงไปด้วยคงามน่ารัก อยากได้น้องกลับไปเลี้ยงไว้ที่บ้านจังเลยค่ะ *โดนตบ*

    พี่ยองมินนี่ก็ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจ แต่ก็มีความแอบเป็นห่วงน้องเบาๆ วอนพี่อย่าผลักน้องล้มนะคะ น้องหลับอยู่  แนะนำให้พาขึ้นไปนอนบนห้องเลยค่ะ 555555

    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากค่ะ เป็นกำลังใจแล้วก็จะคอยติดตามนะคะ สู้ๆค่า
    #15
    0
  5. #14 ทาสลักยิ้ม (@0216UpX) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:41
    โอ๊ยน้องโว้ย55555555555555555 ไปกอดเขาร้องไห้ใส่ไม่พอยังหลับอีก หลับได้ทุกสถานการณ์จริงๆ .. แล้วนี่ต่อไปพี่จะพาน้องไปนอนในห้องหรือเปล่าคะเนี่ย อุ้ยๆๆๆๆๆ
    #14
    0
  6. #13 khimsp (@khim11) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:29
    มีความไม่อยากให้น้องผิด มีความใจเย็นอีก แล้วอะไรคือไปหลับคาหลังแบบนั้นอ่ะน้องดง 5555 พี่ยองมินเริ่มเอ็นดูน้องดงแล้วใช่ไหม
    #13
    0