Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 51 : Brother - 51

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    1 เม.ย. 62

Brother – 51

 

 

 

 

กิเลสของมันจะสั่นคลอนเจ้า

เหมือนพายุกับอีกาในท้องฟ้า

สติจะหัวเราะเยาะเจ้า

เหมือนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าที่หนาวจัด

เร่ร่อนออกจากรังของเจ้า

เมื่อลมหนาวพัดผ่านมันจะเน่า

ทิ้งเจ้าที่เปลือยเปล่าเพื่อขบขัน

เมื่อฤดูใบไม้ร่วงและลมหนาวมาถึง

–Percy Bysshe Shelley, When the Lamp is Shattered

 

 

 

 

          เกอเกอ เร็วๆน้องชายที่สวมเสื้อชูชีพสีส้มโบกมือให้เขาจากเรือพายสีเหลือง

          สวี่ผิงยกยิ้มที่เหนื่อยล้า

          ไม้พายเหล็กหนักขึ้นเรื่อยๆในมือเขา กล้ามเนื้อของเขาก็ปวดจนจะทำอะไรไม่ได้ในตอนนี้แล้ว เสื้อชูชีพสีส้มถูกเผาไหม้ภายใต้ดวงอาทิตย์ที่ลุกโชน มันทำให้เขารู้สึกเหมือนใส่เสื้อกันหนาวในฤดูร้อนจนทำให้เขาหายใจไม่ออก

          สวี่ผิงทิ้งไม้พายลงบนหน้าตักเพื่อหยุดพัก

          เขาอยากตะโกนบอกน้องชายว่าอย่าพายออกไปไกลเกินไป แต่เมื่อเขาขยับปาก เขาก็พบว่าแม้แต่เสียงก็ยังอ่อนล้า

          เรือพายขนาดเล็กด้านล่างตัวเขากำลังโคลงเครงอยู่บนผิวน้ำทะเทและมันทำให้เขาเวียนหัว

          เขาหันไปทางชายหาดที่พวกเขาจากมาและเห็นว่ามันอยู่ห่างออกไปมากแล้ว

          มีเกาะปะการังเล็กๆในทางใต้ของเกาะห่างไปอีกราวๆเจ็ดหรือแปดกิโลเมตร และมีขนาดใหญ่พอสำหรับคนสองคนที่จะนั่งไปกลับในระหว่างที่น้ำขึ้นได้ น้ำใสมากจนมองเห็นปะการังและปลาเล็กๆ มันเป็นที่ที่เหมาะแก่การดำน้ำ ลุงหลินบอกเขา

          สวี่ผิงยกมือขึ้นอังหน้าผาก แสงสีทองที่สะท้อนน้ำนั้นแรงมากจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

          เขาได้ยินน้ำเสียงตื่นเต้นของน้องชาย เกอเกอ เร็วๆ! ทางนี้!”

          เขาก้มลงมองฝ่ามือตัวเอง ผืนน้ำอยู่ใกล้มากๆและโยกเรือของเขาเหมือนเปลเด็ก เขามองเห็นปลาที่อยู่ไม่ไกลจากเขา แต่โลกที่มืดสลัวและเงียบสงบของพวกมันดูเหมือนจะไม่ได้ถูกรบกวนขณะที่พวกมันว่ายไปมา พวกมันไม่รู้ว่ามีคนมองอยู่

          เกอเกอ! เกอเกอ!”

          สวี่ผิงขยับรอยยิ้มเหนื่อยๆและหยิบไม้พายขึ้นมา

 

 

 

 

          สวี่ผิงผูกเรือของเขาไว้กับโขดหินและนั่งลงข้างน้องชายด้วยคาวมเหนื่อยหอบ น้ำล่ะ

          สวี่เจิ้งรูดซิปกระเป๋าออกแล้วหยิบขวดน้ำออกมาให้พี่ชายของเขา

          สวี่ผิงกลืนมันลงไปอย่างเร่งรีบจนน้ำหยดลงตามขอบปาก

          เกอเกออ่อนแอ

          สวี่ผิงเหลือบมองด้วยหางตาแวบหนึ่งแต่ไม่ได้โต้ตอบ หลังจากปิดฝาขวดขาก็ส่งกลับให้น้องชายแล้วเอนหลังลงบนโขดหิน

          สวี่เจิ้งทรุดตัวลงข้างๆเขา

          มองอะไร?สวี่ผิงถามด้วยน้ำเสียงกระซิบติดขัด

          เกอเกอผิวขาวมากๆๆ และขายาวมากๆๆ

          สวี่ผิงหันหน้าหนีอย่างไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี

          แล้วก็คอที่สวยมากๆๆ

          สวี่ผิงพึมพำตอบเบาๆ

          มือของน้องชายเขาสัมผัสที่ใบหูและอ้อยอิ่งอยู่บนลำคอของเขา

          ผมอยากทำกับเกอเกอ

          หน้าของสวี่ผิงร้อนวาบขึ้นทันที แต่สุดท้ายเขาก็ตั้งสติได้ เมื่อวานเราไม่ได้ทำไปแล้วเหรอ?

          ไม่เหมือนกันสวี่เจิ้งกอดเขาจากด้านหลัง สอดมือเข้าใปในเสื้อยืดและสะกิดหัวนมของเขา ผมอยากทำตอนนี้เลย

          คำพูดที่อยู่ข้างๆหูสวี่ผิงทำให้เขาตัวสั่นเทา

          สวี่ผิงหันกลับไปหา นายพายเรือมาตั้งนาน ไม่เหนื่อยเหรอ? พี่แทบจะยกแขนไม่ขึ้นแล้ว

          เหนื่อย แต่ก็อยากทำ

          สวี่ผิงหลับตาลงและถอนหายใจ นายรอคืนนี้ได้มั้ย? จนกว่าจะเหลือเราสองคนในห้อง...

          เกอเกอ ผมรอไม่ได้สวี่เจิ้งขัดขึ้น ผมคิดถึงพี่ตลอดเวลา คิดถึงร่างกายของพี่ แต่เกอเกอพายช้ามาก

          เขากดจูบลงบนต้นคอของสวี่ผิง

          ได้ไหมเกอเกอ? ไม่มีใครอยู่ตรงนี้ พี่ทำกับผมเมื่อวานที่ชายหาดด้วย

          เขารีบถอดเสื้อยืดออกอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นกล้ามเนื้อสวย

          สวี่ผิงจ้องมองน้องชายอย่างอึ้งๆ

          สวี่เจิ้งลุกขึ้นยืนต่อหน้าสวี่ผิงและถอดกางเกงกับชั้นในของเขาออกอย่างไม่มีความอาย เขาเตะเสื้อผ้าออกไปขณะเปิดเผยต้นขาแน่นตึงและแก่นกายที่บวมเป่งภายใต้ดวงอาทิตย์

          ริมฝีปากของสวี่ผิงอ้าออกเพื่อจะพูดบางอย่าง แต่เขาพบว่าเสียงของเขาสั่นมากจนไม่สามารถพูดได้

          สวี่เจิ้งคลุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นแล้วถอดรองเท้าผ้าใบและถุงเท้าของสวี่ผิงออก

          สวี่ผิงพยายามจะยื้อเท้าของเขาไว้ แต่น้องชายก็จับไว้แน่น

          เขาพิจดูนิ้วเท้าของเกอเกออยู่สักพักก่อนจะก้มลงจูบหนักๆที่หลังเท้า

 

 

         

         

          เครื่องบินเคลื่อนตัวข้ามท้องฟ้าที่ไร้เมฆ ขีดเขียนเส้นสีขาวบนท้องฟ้าสดใส

          สายลมในท้องทะเลพัดไหวอย่างเกียจคร้าน ในขณะที่น้ำซัดเข้าหาโขดหิน

          นกนางนวลหนึ่งตัวบินโฉบลงต่ำ

          สวี่ผิงขยับเปลือกตาของเขาขึ้น เขารู้สึกร้อนไปทุกที่ยกเว้นน่องขา

          เขาเปิดเปลือกตาของเขาขึ้นช้าๆและเห็นใบหน้าของน้องชายที่กลายเป็นสีแทนและหนวดสั้นๆตรงกราม

          กี่โมงแล้ว?เขาถามด้วยเสียงแหบแห้ง

          น้องชายของเขาดึงเขาเข้ามาในอ้อมแขน

          สวี่ผิงเงยหัวขึ้นจากไหล่ของน้องชายและพบว่าพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ท้องฟ้าสีฟ้าก่อนหน้านี้เริ่มจางลงเหมือนกางเกงยีนส์สีซีดที่ถูกซัก

          พระอาทิตย์กำลังตก...เขาเอ่ยเบาๆ

          สวี่ผิงเคลื่อนสายตาลงและเห็นว่าพวกเขาทั้งคู่กำลังเปลือยเปล่าอยู่ น้องชายของเขานั่งพิงก้อนหินและโอบเขาไว้ในอ้อมกอด

          เขาขยับขาของเขาและพบว่าน่องแช่อยู่ในทะเล

          น้ำขึ้นแล้ว ทำไมนายไม่ปลุกพี่?

          เกอเกอสลบสวี่เจิ้งตอบ

          ใบหน้าของสวี่ผิงแดงขึ้น เขาไม่ได้ถามอะไรต่อ

          ด้วยอะไรบางอย่าง วันนี้น้องชายของเขาตื่นเต้นมาก จับเอวเขาไว้และกระแทกเข้าออกไม่หยุดหย่อนด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าปกติ น้องชายเขาไม่มีสัญญาณหยุดเลยแม้แต่น้อยแม้เขาจะต้องเกาะโขดหินเพื่อรับแรงกระแทกที่หนักหน่วง ในตอนสุดท้ายสวี่ผิงเหนื่อยมากและช่องทางของเขาก็เจ็บจนน้ำตาไหลแบบไม่รู้ตัว

          เขาหันหน้าไปข้างหลังเพื่อมองน้องชาย หยุด เสี่ยวเจิ้ง พอแล้ว พี่ไม่ไหว...

          เมื่อได้ยินอย่างนี้สวี่เจิ้งจึงหยุดพักเล็กน้อย สวี่ผิงรู้สึกว่าตัวตนที่อยู่ข้างในช่องทางของเขาขยายใหญ่ขึ้นและแข็งขึ้น จากนั้นน้องชายของเขาก็ขยับเข้าออกครั้งแล้วครั้งเล่า

          หลังจากนั้นความทรงจำของสวี่ผิงก็กลายเป็นสีดำ

          เกอเกออ่อนแอมากสวี่เจิ้งบอกขณะกอดเขาอยู่ ผมสูงกว่าเกอเกอ แขนผมหนากว่า ผมแข็งแรงกว่าเกอเกอ

          แล้วยังไง?สวี่ผิงถาม

          ผมอยากทำลายเกอเกอ อยากทำจนเกอเกอพัง

          สวี่ผิงจ้องกลับมาด้วยสายตาที่น่ากลัว

          ผมกลัวสวี่เจิ้งพูดต่อ

          เกอเกอนอนหลับ ผมกอดเกอเกอเขาสัมผัสดวงตา จมูก และริมฝีปากของสวี่ผิงเบาๆ จากนั้นก็กางนิ้วออก ผมอยากกินเกอเกอ ตรงนี้ ตรงนี้ ตรงนี้...

          เขาก้มหัวลงและจับนิ้วของสวี่ผิงเข้าไปในปากทีละนิ้ว

          ดวงตาของสวี่ผิงเบิกกว้างและร้องไห้อกมาช้าๆ

          เขาก้มลงปล่อยน้ำตาให้ตกใส่โขดหิน

          เขาจับมือน้องชายกางออกแล้วสอดเข้าไปในปากของตัวเอง

          นายรู้ไหมเขาพูดพึมพำ พี่ก็อยากกินเสี่ยวเจิ้งเหมือนกัน

 

 

         

          กระแสน้ำข้างใต้โขดหินเคลื่อนช้าลงเมื่อดวงอาทิตย์เอนตัวไปทางทิศตะวันตก

          สวี่ผิงหันหนีน้องชายขณะที่แต่งตัว หิวไหม?

          แต่น้องชายเขากลับตอบกลับอีกอย่าง ร้อนมาก

          จากนั้นพวกเขาก็พุ่งลงไปในน้ำ        

          สวี่ผิงตะโกนว่า กระแสน้ำตอนนี้ลึกมา อย่าเข้าไป!”

          คำตอบเดียวที่เขาได้รับคือคลื่นที่กระทบกับแนวหิน

          ระลอกคลื่นที่สวี่เจิ้งสร้างขึ้นหายไปในไม่ช้า สายลมทำให้ผิวน้ำไม่สม่ำเสมอ นกร้องในตอนที่พวกมันบินไปยังเกาะ

          สวี่ผิงยืนอยู่บนโขดหินสักพัก

          พรึบ!

          มือน้องชายโผล่ขึ้นมาห่างออกไปประมาณสิบเมตรขณะที่เขาพายกลับมาที่โขดหิน

          เขาเกาะหินไว้และยื่นมือขวาออกมา ให้เกอเกอ

          มันคือลูกปัดแก้วสีใสสองเม็ด บางทีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆอาจจะทำมันหายตอนดำน้ำ

           สวี่ผิงรับมันมาแล้วยิ้ม ขอบใจนะ

          เขาคว้าแขนของสวี่เจิ้งและดึงขึ้นจากน้ำก่อนจะเช็ดตัวให้เขา

          พรุ่งนี้มาอีก!” น้องชายของเขาพูด

          พรุ่งนี้เรามีแผนอื่นสวี่ผิงตอบ

          อ้อ

          สิบวันผ่านไปภายในพริบตาเดียว เกือบจะถึงวันที่ต้องอำลากันแล้ว

          สวี่ผิงปัดทรายออกจากกางเกงน้องชายและเสื้อยืดของเขา

          เขาเงยหน้ามองด้วยรอยยิ้ม

          นายชอบเกาะนี้ไหม?

          สวี่เจิ้งคิดสักพักก่อนจะพยักหน้า

          สวี่ผิงไม่ได้ถามอะไรต่อ เขาหยิบเป้ขึ้นมาจากโขดหินแล้วพูดว่า เราควรกลับไปตอนนี้ดีกว่า ถ้ามืดแล้วมันจะหาทางยาก

          เขาแก้เชือกที่ถูกเรือไว้แล้วดึงมันเข้ามาใกล้ก่อนจะลงไปนั่ง

          เขาใส่เสื้อชูชีพและคว้าไม้พายขณะที่น้องชายลงไปในในเรือของตัวเอง

          มาแข่งกันเขาบอกสวี่เจิ้งก่อนที่จะพลักหินและเคลื่อนลงไปในน้ำ

         

 

 

 

-----------------------------------------------------

โอ๊ยยย เสี่ยวเจิ้งเอ๊ยยย >< เห็นความอ้อยกันของพี่น้องสองคนนี้ไหมคะ

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดค่า ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

26/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #398 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:05
    ฮื่ออออออ
    #398
    0
  2. #361 choyu9 (@choyu9) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 02:43
    รู้สึกเหมือนโดนบอกรักโดยไม่มีคำว่ารัก เราว่าผิงผิงสัมผัสได้
    #361
    0
  3. #360 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 19:18
    ใกล้จะหมดเวลาสนุกแล้วสิ ไม่อยากจะนึกเลยค่ะว่าตอนจบจะจบยังไง อยากให้จแบบแอปปี้ๆ ขอบคุณที่แปลให้อ่านบ่อยๆนะคะ
    #360
    0
  4. #359 Gray13 (@1420501184192) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 17:33
    ดราม่า ตอนจบจบไม่แฮปปี้แน่เลย ขออย่าเป็นอย่างที่คิดเลย
    #359
    0
  5. #358 วาฟเฟิลสีชมพู (@a0939521103) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 16:42

    ท่องไว้ๆ อย่าจมๆ
    #358
    0
  6. #348 huhh (@fern091028) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 11:19
    โอ้โห สุดๆอะ ใกล้จบแล้วแน่ๆ
    #348
    0
  7. #346 Chayeanalie (@ningkanut) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 10:59
    รักน้องงงงง
    #346
    0
  8. #345 EarlKSama (@EarlKSama) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 10:48
    น่าร้ากกกกกกกกก &hearts;&hearts;&hearts;&hearts;
    #345
    0
  9. #344 Lentear (@Lentear) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 10:37
    ม่าพอแล้วเนอะ กลับไปรักษานะผิงผิง
    #344
    0
  10. #343 z.tian (@hanwonhyuk) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 10:36
    น่ารักกก ขอให้อย่ามีดราม่าอะไรอีกเลยยยย
    #343
    0