Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 48 : Brother - 48

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

Brother – 48

 

 

 

เมื่อหลอดไฟแตกเป็นเสี่ยงๆ

แสงสว่างในฝุ่นควันหดหาย

เมื่อเมฆกระจัดกระจาย

รัศมีของสายรุ้งส่องแสง

เมื่อพิณแตก

ไม่อาจจดจำเสียงอ่อนหวานได้

เมื่อริมฝีปากได้เอ่ยเอื้อน

สำเนียงรักจะถูกลืมเลือนในไม่ช้า

–Percy Bysshe Shelley, When the Lamp is Shattered

 

 

 

 

          ขณะที่ประตูกระจกอัตโนมัติของสนามบินเลื่อนเปิดออก สวี่ผิงเกือบจะสะดุดล้มด้วยสายลมแรง

          แสงอาทิตย์แรงกล้าสาดส่องบนพื้นทางเท้าทำให้สวี่ผิงที่เพิ่งออกจากสนามบินแสบตาแทบมองไม่เห็น

          เขาหันหน้าไปอีกด้านพลางหลับตา

          น้องชายของเขาถือกระเป๋าหยุดอยู่ข้างๆและใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ลำคอ

          เกอเกอ มันร้อนมาก

          สวี่ผิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้มเบี้ยว

          เขาปรับสายรัดกระเป๋าที่ไหล่ซ้ายและจับมือน้องชาย อยู่ใกล้ๆพี่ไว้ เดี๋ยวหลงทาง

          ต้นปาล์มเตี้ยอ้วนถูกปลูกเป็นแนวยาวตลอดสองข้างทางเดิน ปลายบนของต้นปาล์มมีพุ่มใบเรียวยาวราวกับทรงผมแปลกๆ แปลงดอกไม้เต็มไปด้วยดอกสีม่วง แดงและขาว เกาะกลางถนนนั้นมีหญ้าที่ถูกปลูกอย่างสวยงาม สปริงเกอร์อัตโนมัติหมุนวนเป็นวงกลม บางทีอาจจะเป็นเพราะหญ้าในสนามเพิ่งถูกตัดไป ในอากาศจึงเต็มไปด้วยกลิ่นหญ้าที่สดชื่น

          รถบัสของสนามบินและแท็กซี่สีเหลืองจอดอยู่ข้างถนน พนักงานสาวยืนอยู่ตรงบูธเอเจนซี่ท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการความช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่รักษาคนปลอดภัยในเครื่องแบบสีน้ำเงินเดินลาดตระเวนไปรอบๆพร้อมกับกระบองข้างๆตัว

          สวี่ผิงหยุดมองหน้าจอ

          ทันใดนั้นก็มีคนท้องถิ่นเข้ามาหาเขา ถามเกี่ยวกับเรื่องรถรับส่งส่วนตัว สวี่ผิงถอยหลังกลับไปจากการดึงของน้องชายขณะที่โบกมือปฏิเสธ

          ชายคนนั้นไม่ยอมแพ้ เขาก้าวเข้ามาหาและตะโกนถาม คุณมาเที่ยวใช้ไหมครับ? ผมรู้สถานที่แถวนี้เป็นอย่างดี ผมนำทางให้ได้นะ ร้อยแปดสิบต่อวัน คุณได้ทั้งรถแล้วก็คนนำทาง รถของผมจอดอยู่ตรงนั้นครับ คันสีขาวคุณเห็นไหม คุ้มค่ามากนะครับ ลองคิดดูหน่อยนะครับ

          สวี่ผิงผลักชายคนนั้นออก ไม่เป็นไรครับ เราจองกับบริษัทท่องเที่ยวไว้แล้วครับ

          ชายคนนั้นไม่สนใจและยังคงพูดต่อด้วยเสียงน่ารังเกียจ คุณจองกับเอเจนซี่ไหนครับ? บางบริษัทก็มีแค่โรงแรมให้คุณ ไม่มีรถให้นะครับ ถึงแม้พวกเขาจะจองรถให้คุณด้วยแต่ก็ไม่ดีเท่าของผม...

          สวี่ผิงดึงน้องชายเขามาใกล้ๆขณะที่เขามองไปรอบๆ จากนั้นเขาก็เห็นชายผิวคล้ำสวมเสื้อยืดสีแดงยืนถือป้ายอยู่ไม่ไกลมากนัก ผู้คนที่เดินผ่านไปมาขวางการมองเห็นของเขา เขาใช้เวลานานมากกว่าจะมองเห็นชื่อของตัวเองที่เขียนอยู่บนกระดาษด้วยหมึกสีน้ำเงิน

          สวี่ผิงยกแขนขึ้นและหยุดชายที่ยังคงอ้อยอิ่งอยู่ ขอตัวก่อนนะครับ

          เขาดึงน้องชายให้มาอยู่ข้างๆ ชายคนนั้นจับข้อมือเขาไว้ คุณครับ รถของผมอยู่ตรงนั้นเอง ไปดูหน่อยก็ได้ครับ มันสะอาดมากๆ ผมทำงานนี้มานานมากแล้ว ไม่มีทางหลอกคุณหรอกครับ...เขาพูดขณะเริ่มลากสวี่ผิงไปอีกทาง

          สวี่เจิ้งคว้าชายคนนั้นที่ไหล่อย่างแรงจนทำให้เขาสะดุดและล้มคว่ำลง

          ชายคนนั้นจับเสาแล้วลุกขึ้นทรงตัว กำลังจะสถบเมื่อเห็นสวี่เจิ้งเดินเข้ามาหาและจ้องเขาอย่างไม่แสดงอารมณ์

          สวี่เจิ้งเป็นชายร่างสูงคนหนึ่ง เขาสวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงขายาวสีเทาและรองเท้าผ้าใบ กล้ามเนื้อแขนและขาของเขาโผล่พ้นเสื้อผ้าออกมา เขาปล่อยรังสีทะมึนออกมาจางๆเมื่อจ้องไปที่ชายคนนั้น

          สวี่ผิงจับแขนน้องชายไว้ อย่ามีเรื่องเลย

          สวี่ผิงมองไปที่ชายคนนั้น เราไม่ต้องการรถ เอเจนซี่ของเราให้คนมารับเราแล้วครับ

          ชายคนนั้นมองเขาและสวี่เจิ้ง ถ่มน้ำลายลงบนพื้นก่อนจะเดินโซเซออกไป

 

 

 

          ชายร่างเตี้ยคล้ำในเสื้อยืดสีแดงจ้องพวกเขาอึ้งๆสักพักไม่พูดอะไร

          ผมชื่อสวี่ผิงครับเขาดึงน้องชายเข้ามาใกล้ๆ และนี่คือน้องชายของผมชื่อสวี่เจิ้งครับ เรามาเที่ยวเกาะครับ

          ชายคนนั้นมองดูป้ายของตัวเองและมองพวกเขาอีกครั้ง

          มีคำสี่คำเขียนอยู่ในป้าย ยินดีต้อนรับคุณสวี่และคุณนายสวี่

          สวี่ผิงหัวเราะ

          ชายคนนั้นเกาหัวตัวเองก่อนจะลดป้ายลงและจับมือกับสวี่ผิง ผมชื่อเฉิน จื่อเฉียงครับ เหมยกุ้ยให้ผมมารับพวกคุณ คุณเรียกผมว่าอาเฉียงก็ได้ครับ

          เขาหยิบกระเป๋าเดินทางของสวี่ผิงและพูดว่า รถอยู่ทางนั้นครับ

          คุณหลิวไม่ได้บอกคุณเหรอครับ?สวี่ผิงดึงน้องชายให้ตามมา

          อาเฉียงยิ้มขอโทษ เหมยกุ้ยบอกผมว่าแขกจองกระท่อมฮันนีมูนและขอให้ผมเตรียมห้องไว้ครับ ผมเลยคิดว่าพวกคุณคงเป็นคู่แต่งงานใหม่

          เขาเลื่อนประตูรถตู้และผายมือเชิญสวี่ผิงขึ้นไป

          สวี่ผิงผลักน้องชายเบาๆให้ขึ้นไปก่อน จากนั้นเขาก็ขึ้นตามไป

          อาเฉียงขึ้นประจำที่นั่งคนขับและสตาร์ทรถ

          รถตู้ออกจากสนามบินและวิ่งเข้าทางหลวงมุ่งหน้าลงใต้

          ลมเริ่มพัดแรง พระอาทิตย์ส่องแสงมาจากด้านซ้ายของรถ

          สวี่ผิงแตะผิวหนังบนแขนน้องชายที่อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์ แสบไหม?

          น้องชายของเขาพยักหน้า

          สวี่ผิงหยิบเสื้อคลุมบางๆออกมาจากกระเป๋าและกางออกให้น้องชาย

          จากสนามบินไปถึงเกาะไกลไหมครับ?สวี่ผิงถามอาเฉียง

          ท่าเรืออยู่ห่างจากนี่ประมาณหนึ่งชั่วโมงครับ แล้วก็ขึ้นเรือข้ามฟากไปอีกประมาณครึ่งชั่วโมงครับ

          สวี่ผิงพยักหน้า

          คุณคงเป็นคนในพื้นที่สินะครับ

          อาเฉียงยิ้มกว้างให้เขาผ่านกระจกมองหลัง คุณรู้ได้จากผิวของผมเลยนะครับ สีคล้ำไม่ขาวแบบขนเหนืออย่างคุณ แดดที่นี่ร้อนมากครับ ครั้งที่แล้วมีคู่หนึ่งไปที่เกาะ ผู้หญิงคนนั้นผิวซีดมากตอนที่มา แต่พอผมไปรับเธอกลับหลังจากสิบวัน ผมจำเธอไม่ได้เลยครับ

          สวี่ผิงเริ่มหัวเราะ

          คุณมาที่นี่ครั้งแรกเหรอครับ?

          ใช่ครับ เราอยู่แต่ในเมืองXตลอดเลย นี่เป็นครั้งแรกที่มาทางภาคใต้

          อาเฉียงยิ้ม ผมจะบอกให้ลุงของผมพาคุณไปที่ดีๆรอบเกาะนะครับ

          อ้าว คุณไม่ใช่ไกด์ของเราเหรอครับ?

          ผมไม่ได้อยู่ที่เกาะครับ ผมโตที่นั่น แต่ว่าหลังจากที่แม่ผมเสียครอบครัวของผมก็ย้ายมาอยู่ในเมือง มีแค่ครอบครัวของลุงที่ยังอยู่ที่เกาะครับ หลังจากที่ไปส่งพวกคุณแล้วผมก็ยังต้องนั่งเรือข้ามกลับแล้วไปทำงานที่โรงงานแปรรูปปลาต่อครับ

          ผมนึกว่าคุณเป็นลูกจ้างของเอเจนซี่ท่องเที่ยวซะอีก

          ก็ใช่ครับ แต่โรงงานแปรรูปปลาเป็นงานหลักของผมครับ ผมแค่ช่วยเหมยกุ้ยอีกทางครับ

          สวี่ผิงยิ้ม คุณไม่กลัวเจ้านายหักค่าจ้างเหรอครับ?

          เจ้านายผมก็คือพี่ชายผมเองครับ พวกเราทำด้วยกันทั้งครอบครัว

          สวี่ผิงหัวเราะ

          เขาเอื้อมมือไปจับมือน้องชาย สวี่เจิ้งหันมามองเขาก่อนจะหันออกไปมองวิวนอกรถ

          อาเฉียงหยิบเอาเทปยุคเก่าออกมาและใส่เข้าไปในเครื่องเล่น สักพักก็มีเสียงหวานของผู้หญิงร้องเพลงรักออกมา อาเฉียงฟังเพลงและฮัมตามเบาๆ

          รถตู้เคลื่อนมาตามทางหลวง เครื่องรางที่แขวนอยู่ตรงกระจกมองหลังแกว่งไปมาตามการเคลื่อนที่ของรถ

          ภายนอกหน้าต่าง พระอาทิตย์ส่องแสงจ้า ต้นมะพร้าวเรียงรายอยู่ข้างทาง ถนนขดเคี่ยวเป็นรูปตัวเอสก่อนจะเป็นอุโมงค์ มันกลายเป็นสีดำสนิทในทันทีและหลังจากนั้นครู่หนึ่งก็มีจุดเล็กๆของแสงปรากฏขึ้นไกลๆ และขยายใหญ่ขึ้นภายในไม่กี่วินาที

          ตรงปลายอุโมงค์ สวี่ผิงมองเห็นท้องฟ้าที่ไร้ขอบเขตและทะเลสีฟ้าประกายแสงทองระยิบระยับ

 

 

 

         

          บ้านอิฐสีแดงสองชั้นถูกสร้างขึ้นในสไตล์คาริเบียนของต่างประเทศ ผนังสีขาว เสากลมโค้งสูง ถนนด้านหน้าถูกปูด้วยคอนกรีตสีขาวแยกออกมาจากทางเข้าหลัก ทั้งสองด้านมีต้นปาล์มและพุ่มดอกไม้สีแดงล้อมรอบรั้วเหล็กสีดำ อีกทั้งยังมีสระว่ายน้ำส่วนตัว อีกด้านของสระว่ายน้ำคือประตูเล็กๆที่นำไปสู่หาดทรายขาวบริสุทธิ์และทะเลสีน้ำเงิน

          สวี่ผิงเอนตัวพิงหน้าต่างจ้องมองไปยังตัวบ้านจนกระทั่งอาเฉียงขับผ่านไปโดยไม่ชะลอรถ

          ตัวบ้านเล็กลงเรื่อยๆ

          สวี่ผิงลุกขึ้นนั่งตัวตรง ไม่ใช่ตรงนี้เหรอครับ?

          อาเฉียงหัวเราะ แขกทุกคนของเราถามคำถามเดียวกันเลย บ้านสวยมากใช่ไหมครับ? แต่น่าเสียดายครับ บ้านนั้นเป็นบ้านพักอากาศของเจ้าของที่จะมาตอนหน้าหนาว ไม่ได้เปิดให้เช่าครับ

          สวี่ผิงยิ้ม

          เขาลดกระจกลงเล็กน้อยแล้วปล่อยให้สายลมพัดเอากลิ่นทะเลเข้ามา

          แสงอาทิตย์ไม่จ้ามาก มันหายไปด้านหลังก้อนเมฆเป็นครั้งคราว น้ำทะเลไม่ได้เป็นประกายสีทองอีกต่อไป แต่กลับสงบและมีสีฟ้าค่อนไปทางเขียว ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงด้วยและในไม่ช้าก็กลายเป็นยามพลบคล่ำ

          อาเฉียงดับเครื่องยนต์และหันไปหาสองพี่น้องด้วยรอยยิ้ม ถึงแล้วครับ

          สวี่ผิงกระโดดลงจากรถ

          ด้านหน้าของเขาคือบ้านสีขาวเก่าๆ มีสนามหญ้าอยู่ข้างหน้า ตรงกลางมีสวนเล็กๆที่จัดแต่งอย่างสวยงาม ดอกเฟื่องฟ้าสีม่วงกำลังเบ่งบานอยู่ภายใต้ขอบหน้าต่างทั้งสองด้าน บนเก้าอี้เปลสองตัวที่ระเบียงมีหมอนสีขาววางอยู่ และชุดถ้วยชาสองใบอยู่บนโต๊ะกาแฟด้านหน้าเก้าอี้ ใยแมงมุมย้อยลงจากด้านบนระเบียง เส้นใยเล็กๆของมันเอนไหวไปตามสายลม

          สวี่ผิงจับมือน้องชายไม่ได้พูดอะไรอยู่นาน

          อาเฉียงลงจากรถแล้วเดินมาข้างๆเขา มันไม่ใหญ่เท่าหลังที่เห็นเมื่อกี้หรอกครับพื้นที่ก็เล็กกว่า แต่ผมคิดว่ามันน่าอยู่นะ

          เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่ตรงประตูดังขึ้นเบาๆ ชายสูงวัยคนนึ่งผลักประตูตาข่ายสีเขียวเข้ามาพร้อมกับพวงมาลัยที่ทำจากดอกไม้สองเส้น เขาทักทายอาเฉียง ทำไมไปนานจัง?

          เรือมีปัญหานิดหน่อย ออกจากท่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเขามองไปรอบๆ ป้าไปไหนเหรอ?

          ทำอาหารอยู่ในครัว แกก็รู้นี่ ไปกวนเวลาอยู่ในครัวไม่ได้หรอก

          สวี่ผิงเริ่มหัวเราะ

          จริงสิ นี่แขกของผมเอง ชื่อคุณสวี่ นี่ลุงของผมครับ

          สวี่ผิงรีบทักทายชายคนนั้น คุณเฉิน

          เรียกฉันว่าลุงหลินเถอะเขาคล้องพวงมาลัยดอกไม้รอบคอสวี่ผิงและมองไปที่สวี่เจิ้ง ภรรยาของนายล่ะ?

          สวี่ผิงอธิบายอย่างเก้ๆกังๆ นี่น้องชายของผมเองครับ ชื่อสวี่เจิ้ง พวกเรามาเที่ยวด้วยกัน

          น้องชายตามมาฮันนิมูนด้วยเหรอ?ลุงหลินแปลกใจ

          ไม่ใช่ครับอาเฉียงแทรก มีแค่พวกเขาสองคน คุณสวี่ยังไม่ได้แต่งงานใช่ไหมครับ?

          ลุงหลินชะงักก่อนจะพยักหน้าช้าๆ อ้อ อ้อ เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

          เขาเข้าไปหาสวี่เจิ้งเพื่อที่จะคล้องพวงมาลัยให้ สวี่ผิงจับแขนน้องชายและบอกให้เขาก้มศีรษะลง ลุงหลินคล่องพวงมาลัยบนคอของเขา

          หลังจากให้เรียบร้อยแล้ว ลุงหลินก็หันไปตีอาเฉียง ไอ้นี่ แกเข้าใจผิดได้ไงเนี่ย!?”

          อาเฉียงโหยหวนขณะหลบผ่ามือลุง ไม่ใช่ความผิดของผมนะ! เป็นความผิดของเหมยกุ้ยที่ไม่บอกต่างหาก! เธอบอกว่ามีแขกจองทริปฮันนิมูน ผมจะไม่รู้ได้ไงว่าจะเป็นผู้ชายสองคน!”

          ยังจะแก้ตัวอีก!” ชายสูงวัยโมโห ดี งั้นแกก็ไปบอกป้าของแกเองเลย เธอซื้อของมาแล้วสำหรับสิบวันข้างหน้า ทำกับข้าวอยู่ข้างในนั่น

          แล้วไง? ป้าทำ-จากนั้นเขาก็ชะงักราวกับว่าจดจำบางอย่างได้

          พวกเราแค่สองคนเองครับสวี่ผิงเตือน เรากินอะไรก็ได้ที่ป้าหลินทำ ไม่ได้มีปัญหาอะไรครับ

          ตรงนั้นมันไม่ใช่ปัญหาครับคุณผิง!” อาเฉียงทำท่าจะร้องไห้ คุณไม่เข้าใจ แขกของเราเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามันเสมอ ป้าของผมเขาจะทำอาหารพิเศษให้พวกเขา คุณรู้ใช่ไหม สำหรับผู้ชายน่ะ เพื่อ...น่ะ!”

         

 

 

 

---------------------------------------------------------

เอาแล้วววว 555555 ตอนนี้ฮาๆเปิ่นๆมาก

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดค่า ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

22/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #396 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:57
    โอ้ย55555
    #396
    0
  2. #314 Monky.d (@beboypop) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 19:56
    กินเลยค่าาา ขอฉากหวานหวานนน
    #314
    0
  3. #313 THEBESTREADEREVER (@meltingn) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:02
    กินได้จ้าไม่ถือ ให้เสี่ยวเจิ้งกินเยอะๆเลยจ้า
    #313
    0
  4. #312 z.tian (@hanwonhyuk) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:37
    เย้ๆ มาเที่ยวขอให้มีกำลังใจการใช้ชีวิตต่อนะ
    #312
    0