Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 46 : Brother - 46

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

Brother – 46

 

 

 

ฉันจะมีความสงบที่นั่น เช่นเดียวกับมีหมอกบางๆในตอนเช้า

ลดลงปกคลุมพื้นที่ที่จิ้งหรีดขับร้อง

เที่ยงคืนมีแสงริบหรี่ เที่ยงวันมีแสงแพรวพราว

และในตอนเย็นก็เต็มไปด้วยปีกนก

–William Butler Yeats, The Lake Isle of Innisfree

 

 

 

          ขณะที่สวี่ผิงก้าวออกมาจากประตูทางเข้าของโรงพยาบาล แสงแดดในช่วงบ่ายก็ส่องแสงจ้าจนแทบจะลืมตาไม่ได้ ถนนข้างนอกมีแท็กซี่จอดเรียงรายกันเป็นจำนวนมาก คนขับรถวันกลางคนโผล่หัวออกมาพร้อมกับบีบแตร เขาตะโกนถามว่า ไปไหนไหมครับ!?”

          สวี่ผิงเหมือนจะไม่ได้ยิน เขาหอคอตัวเองลงและก้าวลงไปตามขั้นบันได แต่เขาก็ก้าวพลาดจนล้มลง

          มันดูตลกมากจริงๆจนมีคนหัวเราะเขา

          สวี่ผิงค่อยๆลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัว เขาปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าและหยิบกระเป๋าเอกสารที่ตกอยู่ข้างๆขึ้นมา และเขาก็พบว่ารองเท้าของเขาหายไป

          เขาเจอมันในพุ่มไม้จึงก้มลงไปหยิบมันขึ้นมาใส่

          ปลายรองเท้าด้านหน้ามีรอยแตก ทุกครั้งที่เขาเดินจะเผยให้เห็นถุงเท้าสีดำข้างใน

          คนขับแท็กซี่ยิ้มและหดศีรษะกลับไปอ่านหนังสือพิมพ์ในรถต่อ ไม่นานหลังจากนั้นแม่กับลูกที่มาโรงพยาบาลก็ขึ้นรถแท็กซี่ไป พวกเขามุ่งหน้าเข้าไปรวมอยู่ในการจราจรที่ติดขัดกับควันจากท่อไอเสีย

          สวี่ผิงมองดูรถที่หายไปตรงรอบๆมุมก่อนจะค่อยๆหันหลังกลับ

          เขาเลือกทางแบบสุ่มๆและเริ่มเดินกับร้องเท้าขาดๆของเขา ทุกครั้งที่เขาก้าวเท้า รองเท้าข้างซ้ายจะเปิดอ้ากว้างราวกับปากจระเข้

          เด็กผู้หญิงในชุดสีขาวชี้มาที่เขา แม่ แม่ ดูรองเท้าเขาสิ!” ดวงตาของมารดาเหลือบมองมาอย่างเชื่องช้าก่อนจะลากแขนลูกสาวออกไป

          สวี่ผิงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

          เขาคิดว่าเขาอาจจะหูหนวก เขาไม่ได้ยินเสียงแตรรถ ไม่ได้ยินเสียงผู้คน ไม่ได้ยินเสียงตะโกนของแม่ค้าพ่อค้า เขาเดินไปตามถนนที่พลุกพล่านแออัดไปด้วยผู้คน แต่มันเหมือนกับหนังใบ้

          เขาผลักผู้หญิงที่ถือตะกร้าของชำอยู่ด้านหน้าของเขา เธอหันมามองเขาก่อนจะด่าด้วยความโมโห

          เขาไม่ได้ยินอะไรเลย

          สวี่ผิงตบใบหูตัวเอง

          เขาคิดว่ามันแปลก เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?

          เขาเงยหน้ามองดวงอาทิตย์และรู้สึกถึงแสงที่ส่องเป็นประกาย

 

 

 

         

          สุภาพบุรุษท่านนั้น อย่าเพิ่งพูดอะไรค่ะ เรากำลังมีโปรโมชั่นครั้งใหญ่ช่วงนี้ ทัวร์ทั้งหมดอยู่ในช่วงลดราคาค่ะ ไม่ว่าจะเป็นในประเทศหรือต่างประเทศก็มีค่ะ ดูสิคะ ทริปนี้ไปลาซาและหลินจือ เพียงแค่สี่พันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าต่อคนค่ะ คุณจะไปกับเอเจนซี่อื่นก็ได้ค่ะแต่ว่าคุณจะไม่ได้ราคาอย่างนี้แน่นอน ถ้าคุณไม่ชอบทิเบต เรายังมีทริปต้าหลี่และลี่เจียงค่ะ ตั๋วเครื่องบินไป-กลับและทัวร์หกวันสำหรับสามพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าค่ะ คุณจะได้พักในคฤหาสน์ส่วนตัวที่กวนฟาง การ์เด้น วิลล่า ลี่เจียง นี่เป็นโปรโมชั่นหลักของทางเรา...

          สวี่ผิงยกผ้าขนหนูเปียกขึ้นเช็ดที่หน้าผาก พยายามจะนั่งบนโซฟา

          ในห้องโถงที่สว่างไสวมีคอมพิวเตอร์เก่าๆและที่ใส่ปากกาลายสนุขน่ารักวางอยู่บนโต๊ะ ยังมีโบรชัวร์ท้องเที่ยวอีกมากมายอยู่ตรงชั้นด้านข้าง โปสเตอร์ทิวทัศน์จำนวนมากถูกติดไว้บนผนัง ไม่มีเครื่องปรับอากาศในห้อง มีเพียงแค่พัดลมเก่าๆที่หมุนพัดอากาศร้อน หญิงสาวหน้ากลมและผมสั้นกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ต่ำๆด้านข้างเขาดูมีชีวิตชีวามาก เธอยังโฆษณาไม่หยุดขณะที่เธอใช้กระดาษที่ใช้เขียนประสบการณ์ที่ลี่เจียงพัดให้สวี่ผิงไปด้วย

          ลองดูสิคะ เอเจนซี่ของเรามีแพ็คเกจให้เลือกมากมาย มีทั้งหุบเขาจิ่วไห่ ภูเขาเอ๋อเหมย์ ซานย่า ฮ่องกง ทุกวันนี้คนทำงานเครียดมากๆ พวกเขาต้องการการพักผ่อนค่ะ แล้วจะมีวิธีไหนดีไปกว่าการท่องเที่ยวล่ะคะ?

          สวี่ผิงยกมือขึ้นมาหยุดเธอ เขาเงยหน้าขึ้นและขมวดคิ้ว ที่ไหน.. ผมมาที่นี่ได้ยังครับ?

          อ้อหญิงสาวคนนั้นอธิบายด้วยความกระตือรือร้นที่น้อยลง ฉันกำลังแจกใบปลิวบนถนนแล้วคุณก็หยิบไปค่ะ แต่คุณเดินไปไม่กี่ก้าวก็ทำท่าจะล้มลง ฉันคิดว่าไม่สามารถทิ้งคนไว้บนพื้นได้ พนักงานของเราก็อยู่ไม่ไกล ก็เลยพาคุณเข้ามาค่ะ

          สวี่ผิงอ่านตัวอักษรที่อยู่บนกระจกและทวนอย่างช้าๆว่า โรส...ทราเวลเอเจนซี่?

          ใช่ค่ะ!” หญิงสาวอุทาน ฉันชื่อหลิว หลิวเหมยกุ้ย ชื่อเพราะใช่ไหมคะ?

          สวี่ผิงเม้มริมฝีปากเข้าด้วยกันแทนที่จะแสดงความคิดเห็น

          เขาวางผ้าขนหนูไว้บนเก้าอี้แล้วพูดว่า ขอบคุณครับ ผมต้องไปแล้ว

          เพียงแค่ยืนขึ้นเขาก็รู้สึกวิงเวียนอีกครั้ง เขาเกาะพนักพิงโซฟาไว้เพื่อพยุงตัว

          เหมยกุ้ยช่วยพาเขานั่งลงอีกครั้งก่อนจะพัดแรงขึ้น

          ดื่มน้ำเย็นก่อนค่ะ

          สวี่ผิงจิบน้ำจากแก้วและพบว่าลำคอของเขาแห้งผาก เขายกส่วนที่เหลือขึ้นดื่มอีก

          ขอบคุณครับ

          เหมยกุ้ยหัวเราะอย่างมีชีวิตชีวา ไม่เป็นไรค่ะ อ้อ จริงสิ คุณจะไม่คิดเรื่องทริปหน่อยเหรอคะ? ราคาปัจจุบันของเรานั้นถูกจริงๆนะคะ คุณจะต้องไม่เจอต้องเสนอแบบนี้อีกครั้งแน่ค่ะ อย่างทริปนี้นะคะที่ไปเขาจิ่วไห่-

          คุณหลิว…” สวี่ผิงพูดแทรกเธอขึ้นมา

          อย่าห่างเหินเลยค่ะ เรียกฉันว่าเหมยกุ้ยดีกว่า

          ...เหมยกุ้ยสวี่ผิงสะบัดเท้าด้านซ้ายของเขา ดูรองเท้าของผมสิครับ คุณคิดว่าคนแบบผมจะมีเงินไปเที่ยวเหรอครับ?เหมยกุ้ยมองลงไปก่อนจะตอบ แล้วยังไงคะ? ก็แค่ด้ายมันหลุด ถ้าฉันมีเครื่องมือฉันก็ซ่อมให้ได้ค่ะ ฉันเคยช่วยพ่อซ่อมรองเท้ามาก่อน อีกอย่างนะคะ คนจนก็สามารถเที่ยวได้แม้จะไปได้ด้วยวิธีที่ไม่ดีเท่าไหร่ คนรวยสามารถเดินทางได้ในหลากหลายรูปแบบ ทุกคนมีสิทธิ์เพลิดเพลินไปกับทิวทัศน์ที่สวยงาม แม้ว่าคุณจะมีเงินทั้งหมดในโลก ภูเขาก็ยังเป็นภูเขา แม่น้ำก็ยังเป็นแม่น้ำ โลกจะไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ

          สวี่ผิงจ้องเธอและเผยรอยยิ้มอบอุ่น

          คุณแต่งงานหรือยังคะ?เธอลุกขึ้นมาหยิบโปสเตอร์จากชั้นวาง เรามีแพ็คเกจใหม่สำหรับคู่รักค่ะ

          เธอวางโปสเตอร์ลง ท้องฟ้าสีครามและทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด

          ทริปฮันนีมูนสิบวันบนเกาะที่ห่างจากที่นี่ราวสามชั่วโมงค่ะ คุณจะได้พักที่กระท่อมส่วนตัวริมชายหาด ที่จอดเรือและเรือส่วนตัวค่ะ ชาวบ้านอาศัยอยู่อีกฟากของเกาะห่างออกไปประมาณสองกิโลเมตรค่ะ มีคนส่งอาหารและทำความสะอาดระหว่างวันค่ะ แต่นอกนั้นก็จะไม่มีคนมาค่ะ คิดดูสิคะ คุณกับคนที่คุณรักจับมือเดินริมหาดตอนพระอาทิตย์ตกดิน ช่างวิเศษจริง! จะมีโอกาสสักกี่ครั้งที่เราจะได้ไปสร้างความทรงจำแบบนี้คะ!? ฉันเคยไปมาหลายที่แล้ว แต่เกาะนี้เป็นที่พิเศษจริงๆค่ะ มันไม่ได้เจริญมากนัก คุณจะรับรู้ได้ถึงความสงบของมัน ผู้คนเป็นคนเดินดินและบริสุทธิ์ ฉันคิดเสมอว่าเมื่อฉันแก่แล้วและก่อนที่จะตาย ฉันอยากขายทุกอย่างแล้วไปที่เกาะนี้ ซื้อที่เล็กๆริมน้ำและมองดูพระอาทิตย์ขึ้นและตกเหนือท้องทะเล ฟังเสียงคลื่นที่สาดมาและกลับไป สิ่งที่ฉันคิดทำให้ฉันสามารถเผชิญหน้ากับทุกสิ่งได้และไม่เสียใจภายหลังเลยค่ะ

         

 

 

 

          สวี่ผิงผลักประตูไม้สีเขียวแก่ของร้านซ่อมนาฬิกาเข้าไป เขาพบกับภาพของคุณเฟิงที่อยู่ในชุดเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นกำลังเช็ดเหงื่อด้วยผ้าขนหนู

          เขาทักทายสวี่ผิงจากระยะไกล ดูสิใครมา วันนี้มาก่อนเวลานะ

          สวี่ผิงพยักหน้า ครับ ผมมารับสวี่เจิ้งก่อนและจะออกไปกินข้าวเย็นกันครับ

          เขามองไปทางขวาทางซ้ายแต่ไม่เจอน้องชาย

          เขาไปไหนครับ?

          คุณเฟิงบ่นพร้อมกับถือพัดเก่าๆพัดให้ตัวเอง ไปล้างหน้าอยู่ด้านหลัง อากาศร้อนมากจนทอดไข่บนถนนได้เลยนะ

          สวี่ผิงหัวเราะ

          คุณเฟิงดึงเก้าอี้ออกมา มานั่งสิ

          สวี่ผิงทำตามที่เขาบอก

          คุณเฟิงมองสวี่ผิงสักครู่ วันนี้เธอดูไม่ดีเลยนะสวี่ผิง

          สวี่ผิงจับใบหน้าของเขาและหัวเราะ มันร้อนมากครับ ผมเกือบเป็นลมตอนที่เดินทางมาที่นี่

          ทำไมถึงไม่บอกล่ะ!” คุณเฟิงตบต้นขาของเขา ฉันมีคักเฮียเจี่ยคี่เพี่ยง*นะ เธอคงต้องดื่มสักนิดแล้วล่ะ

          เขาเดินไปที่ลิ้นชักใกล้ๆและควานหามัน

          ไม่เป็นไรครับ ผมดีขึ้นแล้วสวี่ผิงลุกขึ้นบอกเขา

          ไม่นะ เธอยังไม่รู้ว่าจะต้องดูแลตัวเองยังไง ถ้าเธอไม่ใส่ใจกับสิ่งเล็กๆน้อยๆ มันก็จะเติบโตกลายเป็นเรื่องใหญ่ ร่างกายคนเราก็เหมือนนาฬิกานั่นแหละ เธอต้องดูแลมันอย่างต่อเนื่อง ซ่อมมันแม้จะมีปัญหาเล็กๆ อย่างเช่นใช้เกียร์หลวม เธอคิดว่ามันไม่เป็นอะไร แต่ทุกเกียร์มันเชื่อมโยงกันดังนั้นเกียร์อื่นก็จะเสียหายไปด้วย

          สวี่ผิงเริ่มเงียบ

          เขาหยิบขวดเล็กๆขึ้นมาและดื่มรวดเดียวก่อนจะพูดขอบคุณ

          คุณเฟิงขยับเก้าอี้มาใกล้และเพิ่มพัดให้ทั้งคู่

          สวี่ผิงเปิดกระเป๋าเอกสารและหยิบถุงกระดาษขึ้นมา

          คุณเฟิง ผมไม่รู้จะขอบคุณที่ช่วยดูแลน้องชายผมมานานยังไงดี นี่เป็นเพียงของเล็กๆน้อยๆเท่านั้น อย่าปฏิเสธเลยครับ

          คุณเฟิงเหลือบมองเขาเล็กน้อยก่อนจะวางพัดลงและเปิดห่อนั้น ข้างในคือซองบุหรี่จงหวาสองซอง    

          คุณเฟิงหยิบขึ้นมาหนึ่งซองเพื่อสำรวจดู คราแรกแววความสุขฉายบนใบหน้าของเขา แต่ในไม่ช้าเขาก็หันไปหาสวี่ผิงก่อนจะมองอย่างสงสัย เขาผลักถุงกระดาษออกไปและทำหน้าตึง ไม่เอา!”

          สวี่ผิงชะงัก

          ไม่มีของฟรีในโลก! เธอคิดว่าคนแก่คนนี้ชราหรือไง!? ฉันคิดว่าเธอเป็นคนทึ่ม แต่ก็เชื่อไม่ได้เหมือนพ่อของเธอที่เต็มไปด้วยความคิดหลองลวง เธอต้องขุดหลุมฝังศพของฉันเพื่อที่จะให้ฉันกระโดดเข้าไปหลังจากให้ของขวัญแพงๆกับฉัน! เธอคายมันออกมาดีกว่าว่าอยากได้อะไร?”

          สวี่ผิงหัวเราะ

          ผมอยากพาน้องชายไปเที่ยวสักหน่อยครับ

          นายแค่ไหน?

          ครึ่งเดือนครับ

          แค่นี้? คุณเฟิงถามอย่างสงสัย

          สวี่ผิงพยักหน้า

          แค่นี้ครับ ผมแค่อยากจะขอบคุณ

          ม่านลูกปัดถูดกวาดออกจากกัน สวี่เจิ้งกลับมาที่ร้านแล้ว เสื้อครึ่งบนของเขาปียกชุ่มและหยดน้ำเกาะไปตามเส้นผมของเขา

          เขาเงยหน้าขึ้นมาและสบสายตาของสวี่ผิง เขาร้องเรียก เกอเกอ!” และรีบพุ่งเข้ามากอด

          สวี่ผิงรีบลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างรวดเร็ว

          เขาจับมือน้องชายและบังคับไว้ก่อนจะหันไปคุณเฟิง

          อย่างไรก็ตาม ชายชรากลับไปเอนกายลงบนเก้าอี้โยกของเขาพลางแกล้งทำเป็นงีบหลับ ถุงกระดาษก็หายไปเช่นกัน

          สวี่ผิงยิ้ม

          พวกเรากลับแล้วนะครับคุณเฟิง

          อืมมคุณเฟิงพึมพำตอบขณะหลับตาอยู่

          สวี่ผิงรวบข้าวของของน้องชายและผลักประตูร้านออกไป

          ดวงอาทิตย์นั้นส่องแสงจ้าจนเขาต้องยกมือขึ้นมาบังที่หน้าผาก

          ขอให้สนุก ถ่ายรูปมาให้ฉันเยอะๆด้วยทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากในร้านที่มืดและอบอ้าว

          สวี่ผิงชะงักและไม่ได้ตอบกลับ

          เขาก้มศีรษะและจับมือน้องชายเดินออกไป

 

 

 

 

----------------------------------

*คักเฮียเจี่ยคี่เพี่ยงคือยาบำรุงโลหิต บำรุงร่างกาย

ทั้งคู่จะไปแล้ววว แต่ไม่รู้จะไปไหนนะคะ ฮ่าๆ

ตอนนี้เรากลัวผิงผิงไม่ยอมผ่าตัดจริงๆเลยค่ะ อยากให้ผิงผิงผ่านะแต่ผ่ากับหมอคนอื่น กลัวจบไม่สวยจริงๆค่ะ

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดเลยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

20/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #303 sarlinda (@sarlinda) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:26

    ไรท์บอกแล้วว่าจบดี ก็ต้องจบดี!
    #303
    0
  2. #301 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 03:17
    ไม่อยากให้จบเศร้าเลยค่ะ แล.มีคำผิดนิดหน่อยค่ะ
    #301
    0
  3. #300 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 23:35
    เป็นไปได้ว่าจะจบไม่สวยจริงๆค่ะ...

    แต่หนูต้องรอดนะผิงผิง !!
    #300
    0
  4. #299 Lentear (@Lentear) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 16:55
    กลัวตอนจบจังง่าาา ผิงผิงผ่าตัดเถอะนะกับหมอคนอื่นอะถ้าผ่าตัดทันมีสิทธิหายนะ
    #299
    0
  5. #298 blacklady (@bloodbath) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:37
    เรื่องนี้จบดีไหมอ่า กลัววววว
    #298
    0
  6. #297 THEBESTREADEREVER (@meltingn) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 12:13
    ฮันนีมูนหรอเนี่ยย มาม่ามาแน่ๆจ้าอ.ลิงไม่ต้องฟันเราฟันเอง
    #297
    0
  7. #296 z.tian (@hanwonhyuk) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 11:25
    แงงง จะไปไหนกันอ่ะ อย่าคิดอะไรแปลกๆนะ ผิงผิง
    #296
    0