Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 4 : Brother - 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    28 ก.พ. 62









Brother - 4

            'เด็กหนึ่งคนจากสองคน เพื่อความทันสมัยแล้ว คุณภาพย่อมดีกว่าปริมาณ'

            สวี่ผิงเดินผ่านตัวอักษรสีดำขนาดใหญ่บนบอร์ดข้างถนนในขณะที่ดูดไอศกรีม สมองเขาเหมือนถูกแช่แข็ง

            ท้องฟ้ามืดลงเรื่อยๆ สีฟ้าที่สดใสถูกแทนด้วยสีส้มที่ลากยาวไปไกลโพ้น

            ผู้คนกลับบ้านโดยจักรยานหลังจากเลิกงาน มีเสียงตะโกนทักทายและพูดคุยอย่างรวดเร็วเมื่อได้พบเจอคนคุ้นเคย ก่อนที่ล้อรถจะแยกย้ายจากกันอีกครั้ง

            รถรางสีน้ำเงินและขาวหมายเลขสี่ที่เรียกว่า เยาวชนก้าวหน้า หยุดจอดเสียงดัง หญิงขายตั๋วโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างแล้วประกาศจุดหมายต่อไป ไม่นานผู้โดยสารก็ขึ้นเต็ม ประตูถูกปิดก่อนที่ล้อจะเคลื่อนไปตามรางของมัน

            สวี่ผิงโยนไม้ไอศกรีมลงถังขยะหน้าร้านอาหารและสูดลมหายใจเข้าอึกใหญ่ กลิ่นอาหารลอยฟุ้งในอากาศปะทะเข้าจมูกของเขาดั่งกับเวทย์มนตร์ สวี่ผิงเกือบจะได้ยินเสียงท้องตัวเองร้องเสียแล้ว

            ตอนนี้สวี่เจิ้งน่าจะเล่นทรายเสร็จแล้ว เขาควรจะรีบกลับไปหรือไม่ไอศกรีมก็จะละลายก่อน

            สวี่ผิงวิ่งไปหาคุณจาง เพื่อนนักเรียนของพ่อเขาในลานบ้านพร้อมกับไอศกรีมในมือ คุณจางสวมแว่นตากรอบเหลี่ยมสีดำและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว มีปากกาเสียบอยู่ที่กระเป๋าหน้าอก เขากำลังจอดจักรยานในโรงรถ

            สวัสดีครับคุณจาง

            “อ้าว สวี่ผิง เธอมาช้านะ ไปไหนมาหรือ?

            “ผมไปซื้อไอศกรีมให้น้องครับเขายกไอศกรีมในมือขึ้น

            คุณจางไม่ได้ถามต่อ คว้ากระเป๋าเอกสารจากตะกร้าจักรยาน งั้นมาทานข้าวเย็นกับสวี่เจิ้งที่นี่นะ ภรรยาฉันทำเต้าหู้คืนนี้

            “ได้ครับสวี่ผิงตอบก่อนจะวิ่งออกไป

            พระอาทิตย์เกือบจะหายไปจากขอบฟ้าแล้ว เหลือไว้เพียงแสงที่บางเบา สวี่ผิงยืนอยู่ข้างกระบะทรายและมองไปรอบๆ

            ไม่มีใครอยู่สักคน

            เขาอาจจะได้ยินเสียงโทรทัศน์และเสียงทำอาหาร ข่าวตอนหนึ่งทุ่มกำลังจะเริ่มหลังจากเสียงทำนองที่คุ้นเคย

            เสี่ยววววววววววววววว! เจิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!”

            เสียงของเสี่ยวปิงสะท้อนกลับก่อนจะหายไป เหมือนคลื่นในบ่อน้ำหลังจากที่โยนหินลงไป

            มีกองทรายสามสิบกอง ข้างๆกันนั้นมีถังสีแดงของสวี่เจิ้งที่พลิกคว่ำ สวี่ผิงโยนไอศกรีมทิ้งก่อนจะพลิกถังขึ้น

            มีกระดาษเขียนเรียงความครึ่งแผ่นตกออกมา ในนั้นมีตัวอักษรเขียนอยู่ สวี่ผิงเพ่งอ่านในความมืดสลัว

            สวี่ผิง จงมาที่ศูนย์สารสนเทศ!’

            ไอ้ปัญญาอ่อนนั่น! ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปกับคนแปลกหน้า!

            สวี่ผิงก่นด่าภายในใจขณะวิ่งไปยังตึกที่ถูกทิ้งร้าง

            บ้าเอ๊ย! จะมีอะไรดีกว่าการสร้างปัญหาไหม!

            สวี่ผิงถูกบีบรัดด้วยความรำคาญ แต่กระนั้นเขาก็เพิ่มความเร็วให้มากขึ้น พื้นยางรองเท้าของเขาตบกับพื้นดิน

            มีเสียงเล็กๆพูดอยู่ภายใน

            แกเป็นคนปล่อยน้องทิ้งไว้แล้วไปอ่านการ์ตูน

            สวี่ผิงสะดุดและล้มลง กระเป๋าสะพายของเขาลอยออกไปไกล ฝ่ามือขูดกับทรายบนพื้นจนเกิดแผล

            เจ็บ!

            สวี่ผิงลุกขึ้นด้วยความเจ็บปวด

            มันไม่ใช่ความผิดของฉัน! ฉันบอกเขาแล้ว และเขาได้ยิน!’

            แต่...

            ถ้าเขาโง่จะไปกับคนอื่นแบบนี้ เขาอาจจะโดนลักพาตัว!

            เสียงนั้นค่อยๆหายไปจากการได้ยินอีกครั้ง

            ท้องฟ้ามืดลงเรื่อยๆ เห็นเพียงพระจันทร์เสี้ยวและดวงดาวน้อยนิดท่ามกลางฉากหลังสีน้ำเงิน

            คุณจางจะออกมาหาพวกเขาถ้าหากเขากับสวี่เจิ้งไปช้า

            เมื่อคิดได้อย่างนั้น สวี่ผิงรีบเร่งฝีเท้าไปยังอาคารอิฐสีแดง ไม่แม้แต่จะหยิบกระเป๋าไปด้วย

            สวี่ผิงไม่เคยคิดถึงความหมายของข้อมูลตึกสารสนเทศ เด็กๆมักจะถกเถียงกันเสมอถึงหัวข้อตึกลึกลับที่ไม่มีแม้แต่ที่อยู่ ในที่สุด พวกเขาก็จะเอนเอียงไปยังหัวข้อที่ไต้หวันถูกรุกรานและเอาชนะชาวอเมริกัน

            มันเป็นช่วงเวลาที่เด็กผู้ชายทุกคนจะสวมหมวกเบเร่ต์สีเขียวของกองทัพ มีดาวห้าแฉกอยู่ตรงกลางและมีธงสีแดงในมือ แม้ว่าเลือดของพวกเขาจะเดือดไปด้วยความรัก

            สวี่ผิงไม่ได้พลาดกับความรักนั้น แต่เขาต้องดูแลน้องชายที่เป็นปัญหาอยู่ทุกๆวัน ที่เขาพลาดคือเวลาว่างในการเล่นกับเพื่อน และความหวังที่จะได้ถือธงสีแดงในวันรุ่งขึ้น

            สวี่ผิงเข้าไปในศูนย์สารสนเทศ กุหลาบจีนในกระถางได้แห้งกรอบจากการขาดการดูแล เหลือเพียงความตายเท่านั้นแม้ลำต้นสีน้ำตาลจะยังคงตั้งตรง

            มีเศษกระจกแตกอยู่ทุกๆที่ และหน้าต่างทุกบานเป็นรูใหญ่ซึ่งลมเย็นพัดผ่านเข้ามา

            เขาได้ยินเสียงสวี่เจิ้งร้องไห้ออกมาจากหนึ่งในห้องพัก ตามด้วยเสียงเด็กผู้ชายหัวเราะคิกคักและพูดคุย

            เฮ้ เร็วๆสิ ไอ้โง่นั้นขยับแล้ว ฉันจะจับไม่อยู่แล้วนะ

            “เงียบๆ! ฉันเอานกนางนวลมาจากพ่อ เขาจะถลกหนังฉันถ้าเกิดอะไรขึ้นกับมัน!”

            “แค่รีบๆแล้วใช้มันซะ

            สวี่ผิงรีบเดินเข้าไปหลังจากเสียงนั้น

            โอเค ตั้งท่าสิ

            “ให้ฉันดูดีนะเว้ยเขาพูดเสริม ฉันอยากให้มันเหมือนวีรบุรุษซุยและถัง

            “เรียบร้อยแล้ว ออกมาจากตรงนั้น

            สีเขียวที่หลุดลอกออกจากประตูที่เปิดอยู่ครึ่งบาน สวี่ผิงเห็นสวี่เจิ้งที่โดนกดตัวไว้จากลู่เจียซึ่งอยู่ด้านหลัง แสงจากข้างหลังพวกเขาทำให้สวี่ผิงมองเห็นหน้าไม่ชัด

            พวกเขาต้องการอะไร? สวี่ผิงคิด พวกเขาต้องการให้ฉันเห็นพวกเขาถ่ายรูปสวี่เจิ้งหรือ?

            สวี่ผิงรู้สึกสับสน

            เขาอยากจะตะโกนออกไป

            เสี่ยวเจิ้ง พี่มาแล้ว

            ‘พี่บอกแล้วไงว่าอย่าไปกับคนแปลกหน้า!’

            ‘เสี่ยวเจิ้ง ได้เวลาทานข้าวแล้ว!’

           

            จากที่ที่เขาไม่สามารถมองเห็น มีคนหนึ่งกระโดดออกมาและเตะสวี่เจิ้งเข้าที่ใบหน้า

            เวลาเหมือนถูกหยุดลง

            สวี่ผิงมองเห็นร่างเล็กๆของข้องชายลอยลิ่วเหมือนว่าวถูกตัดขาด เสื้อกล้ามสีแดงและกางเกงขาสั้นสีฟ้า มือและเท้าขาวและนุ่มราวหิมะ

            สวี่เจิ้งคือคนที่น่ารำคาญที่สุด เป็นน้องที่น่าชังที่สุดในโลก

            สวี่เจิ้งลมลงกับพื้น

            สวี่เจิ้งเป็นเหตุว่าทำไมเขาไม่สามารถร่วมกิจกรรมพิเศษ ทำไมเขาต้องโกหกคุณครูและเพื่อนร่วมห้อง ปฏิเสธจะไปทัศนศึกษาทุกๆปี

            ร่างของสวี่เจิ้งกระตุกเล็กน้อยที่พยายามลุกขึ้น แต่เขาก็ล้มเหลว

            ไง เป็นไงบ้าง ดูเหมือนหลี่หยวนปาใช่ไหม? ยกเว้นเรื่องสองไพ่ดอกจิก*น่ะนะ

           *น่าจะหมายถึงหนังที่หลี่หยวนปาแสดง ซึ่งน่าจะมีฉากบู๊ และไอ่เห้นี่ทำตาม *ตบตีเด็กเห้นี่*

            สวี่เจิ้งอาจจะเป็นปัญหาสำหรับเขา เขาต้องป้อนอาหารให้น้อง จัดเตรียมที่นอนและขัดแม้กระทั่งห้องน้ำ

            สวี่เจิ้งขยับอีกครั้ง ยันข้อศอกขึ้นเพื่อพยายามลุก แต่เขาก็ต้องผิดหวังอีกรอบ

            ทันไหม?

            “น่าจะ

            สวี่เจิ้งอายุแปดขวบแล้ว แต่ก็โง่เกินกว่าจะเรียนสิ่งต่างๆ เขาถูกส่งกลับบ้านโดยคุณครูประถมแม้จะยังเรียนได้ไม่ถึงครึ่งเทอม

            เราไม่สามารถสอนเด็กแบบนี้ได้จากนั้นทุกๆคนก็รู้ ทั้งคุณครู ทั้งนักเรียน ข่าวแพร่เร็วยิ่งกว่าลมพัด!

            ‘เฮ้ นายได้ยินไหมว่าน้องของสวี่เจิ้งเป็นเด็กปัญญาอ่อน

            สุดท้ายแล้วสวี่เจิ้งก็ลุกขึ้นนั่งได้ ใบหน้าของเขาบวมเป่งและยังมีเศษสรกปรกจากร้องเท้าของเด็กๆ

            แกคิดว่าไง?”

            “แกทำมันเร็วเกิน ฉันไม่รู้ว่ากล้องจะจับภาพทันหรือเปล่า

            “งั้นทำอีกครั้ง แกน่าจะถ่ายได้ดีขึ้น

            “เข้าใจแล้ว

            ตัวปัญญาอ่อนนี้เริ่มจะมีอารมณ์ฉุนเฉียวแล้วเพราะสวี่ผิงมาช้า แต่ก็ยังคงนิ่งเหมือนหุ่นเมื่อถูกแกล้ง เขารู้สึกเจ็บปวดชัดเจน แต่ทำไมเขาไม่ร้องไห้? ทำไมเขาไม่ร้องไห้?

            สวี่เจิ้งยังนั่งที่พื้นในขณะที่เลือดไหลออกมาจากแผลที่น่อง เขามองออกนอกหน้าต่าง ฟังได้สักพักเขาก็พูดขึ้น ผมต้องกลับบ้านตอนหนึ่งทุ่ม

            ลู่เจียลากเขาขึ้นจากพื้น

            จ้าวโป๋ แกจับมันกดลงดีๆ

            “แต่รูปฉัน...

            “ตาฉันบ้างแล้ว

            สวี่เจิ้งคือคนที่น่ารำคาญที่สุด เป็นน้องที่น่าชังที่สุดในโลก

            สวี่ผิงคิดขณะหยิบขาโต๊ะหักขึ้นมาจากพื้น ดวงตาแดงก่ำ กัดฟันแน่

           


-----------------------END CH04---------------------------

           


            Talk

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด *กรีดร้องยาวๆ* ไอ่ลู่เจียเด็กเฬวววววววววววววววววววววววววววว แกโดนแน่!! สวี่ผิงสู้เขานะลูกกกกกกก ฮืออออออ ที่มันเข้าข่ายน้องข้าใครอย่าแตะเลยนะเนี่ย ชอบๆ น้องข้า ข้าด่าได้ตีได้เพียงคนเดียว วะฮะฮะฮะฮะ ß อินี่บ้าไปแล้ว *ตัดฉับ* อืมมมมมมม หลังจากที่แปลเรื่องนี้ก็รู้สึกอยากอ่านแนวIncestเลยทีเดียว แล้วก็ไปหาอ่านแล้วเรียบร้อย ถถถถถถ เจอกันCHหน้าค่ะ またね.

 1/08/16

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #373 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:26
    น้อง ;-;
    #373
    0
  2. #335 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 23:29
    มันต้องมีคนตายยยยยยย
    #335
    0
  3. #228 choyu9 (@choyu9) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 02:51
    ตอนนี้ค้องมาคนหัวแตกอ่ะ
    #228
    0
  4. #166 NemoMoji (@kawikan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:39
    สงสารน้อง
    #166
    0
  5. #20 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 22:31
    มันส์มากกกกกกกกกก
    #20
    0
  6. #14 `TheGuz●GuN° (@shmoexsia) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 22:29
    เอาให้ตายนะไม่งั้นไม่หายแค้น =____=
    #14
    0
  7. #13 D'em (@playzzz1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 22:10
    อท่่อย่างรวดเร็ว ค้างงงง
    #13
    0
  8. #11 ploy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 15:40
    ขอบคุณค่ะ
    #11
    0