Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 21 : Brother - 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

Brother – 21

 


มันเป็นเส้นทางที่ยาวไกลที่สุดที่เข้ามาใกล้ตัวคุณที่สุด และการฝึกฝนนั้นยุ่งยากที่สุด ซึ่งนำไปสู่ความเรียบง่ายของท่วงทำนอง

–Rabindranath Tagore, Gitanjali

 

 

          มือหนึ่งจับจักรยาน มือหนึ่งจูงมือน้องชาย สวี่ผิงเดินทอดน่องไปตามถนนไร้แสง

          กลางคืนที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงโพล้เพล้ริมขอบฟ้าและดวงดาวเล็กๆที่ส่องระยิบระยับบนฟ้า

          วันนี้นายทำอะไรบ้างที่โรงเรียน?สวี่ผิงถามอย่างอ่อนโยน

          อ่านหนังสือ

          หนังสืออะไร?

          สวี่เจิ้งตอบหลังจากหยุดคิดเล็กน้อย เงือกน้อยผจญภัย

          จริงเหรอ? ค่อยเล่าให้พี่ฟังทีหลังได้ไหม?

          ได้

          มันเป็นอาทิตย์สุดท้ายในเดือนพฤษภาคม ฤดูใบไม้ผลิใกล้จะสิ้นสุด ดอกของต้นแครบแอบเปิ้ลบานสะพรั่งและปล่อยให้กลีบที่เหี่ยวแห้งหล่นร่วงลงบนพื้นอย่างเงียบๆ ชีวิตรอบใหม่กำลังงอกเงยไปทั่วถนนและซอกซอยของเมือง ดอกตูมของต้นยี่โถผุดขึ้น และใบเรียวดูเหมือนถูกปกคลุมไปด้วยชั้นของสีเขียวแวววาวที่พร้อมสำหรับการสังเคราะห์แสงจากดวงอาทิตย์ในฤดูร้อนนี้

          สวี่ผิงหยุดลงที่หน้าร้านเตาเซียวเมี่ยน(บะหมี่มีดเฉือน)แล้วดูเมนูที่ติดบนผนัง

          วันนี้พี่ไม่ได้ซื้อของ งั้นกินที่นี่นะ?สวี่ผิงหันไปถามด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยเล็กน้อย

          ร้านไม่ได้กว้างมาก แต่ที่นั่งสะอาด เจ้าของร้านกระตือรือร้นทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นลูกค้านั่งลงเขาก็นำเอาชาและของว่างมาเสิร์ฟ มีถั่วลิสงและแตงกวาเคลือบพริกอย่างละจาน

          บะหมี่เอ็นเนื้อสองถ้วยครับ ถ้วยหนึ่งเผ็ด อีกถ้วยไม่เผ็ดแล้วก็ขอหัวหอมกับผักชีเยอะๆครับ

          เมื่อจดรายการอาหารเสร็จแล้ว เจ้าของร้านก็เดินกลับไปยังครัวด้านหลัง

          สวี่ผิงเลื่อนตะเกียบแบบใช้แล้วทิ้งสองคู่ออกมากจากกล่องไม้ไผ่ แยกคู่หนึ่งออกจากกันแล้วดึงเศษไม้อย่างระมัดระวังก่อนจะส่งให้สวี่เจิ้ง นายคงหิว กินของว่างนี่ก่อนก็ได้ เดี๋ยวบะหมี่ก็มาแล้ว

          เขาผลักจานทั้งสองไปตรงหน้าน้องชาย

          สวี่เจิ้งจับตะเกียบอย่างงุ่มง่าม ใช้มันหยิบถั่วแล้วยื่นไปตรงปากพี่ชาย กินสิ เกอเกอ

          ก่อนที่สวี่ผิงจะอ้าปาก ถั่วเม็ดนั้นก็ตกลงบนโต๊ะก่อนจะกลิ้งตกพื้น

          สวี่เจิ้งเอียงตัวจะหยิบมันขึ้นมา แต่สวี่ผิงก็จับมือเขาไว้แล้วพูดว่า มันสกปรกแล้ว ทิ้งมันไว้นั่นแหละ

          เขายกมือเรียกเจ้าขอร้านเพื่อขอช้อนซุปแล้วยัดใส่มือน้องชาย ใช้ช้อนง่ายกว่า

          สวี่เจิ้งตักถั่วใส่ช้อนแล้วยื่นมันไปยังริมฝีปากของพี่ชาย

          สวี่ผิงส่ายหัวแล้วบอกปฏิเสธอย่างแผ่วเบา นายกินเลย พี่ไม่ชอบเปลือกมัน

          สวี่เจิ้งชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า โอ้จากนั้นเขาก็วางช้อนแล้วเริ่มปลอกเปลือกถั่วลิสงด้วยมือที่เงอะงะของเขา

          สวี่เจิ้งมีนิ้วมือที่ยาวและเล็บสั้นใกล้โคน เมื่อเขากำกำปั้น เส้นเลือดสีฟ้าจะปรากฏบนหลังมือ เขาสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวที่บางรอบไหล่กว้างของเขา เมื่อเขาก้มลงจะทำให้เห็นคอเรียวสวย

          สวี่ผิงจ้องมองน้องชายของเขาเงียบๆด้วยอารมณ์ขื่นขมนิดๆ แต่ก็มีความอ่อนหวานที่เติมเต็มเขา

          เสี่ยวเจิ้ง

          หืม?น้องชายของเขาเงยหน้าจากถั่วในมือขึ้นมอง

          เข้ากำลังจะเริ่มพูดแต่ก็มีเสียงขัดก่อน

          สวี่ผิง?เขารู้สึกถึงมือหนาบนไหล่ขวา

          เขาหันไปด้วยความประหลาดใจ

          ผู้ชายสูงผอมยืนอยู่ด้านหลังของเขา ตาชั้นเดียวที่เอียงยาว ผมสั้นเท่าๆกัน เสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกนยีนส์สีน้ำเงิน ใบหน้าที่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นแต่เมื่อมองรวมๆกลับทำให้รู้สึกมีเอกลักษณ์

          ประธานหวง?

          ชายคนนั้นยิ้ม ฉันจบไปตั้งนานเท่าไหร่แล้ว? ฉันไม่ใช่ประธานนักเรียนอีกแล้ว ไม่ต้องเป็นทางการนักหรอก เรียกฉันว่าหวงฟ่านก็พอ

          สวี่ผิงรีบลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ คุณมาทำอะไรที่นี่?

          หวงฟ่านเพยิดหน้าไปทางด้านหลัง มากินข้าวกับเพื่อนน่ะ พวกเรานั่งข้างใน เพราะงั้นนายคงไม่เห็นพวกเราตอนที่นายเข้ามา

          สวี่ผิงมองตามที่เขาบอก เห็นคนสามคนกำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะหลังหัวมุม หนึ่งในนั้นคือผู้หญิงผมสั้นที่ตะโกนอยู่ตรงจัตุรัสวันก่อน

          หวงฟ่านมองเด็กหนุ่มที่เขาวางมือไว้บนไหล่ขึ้นๆลงๆ ไม่เจอนายตั้งสองเดือน อ่านหนังสือหนักล่ะสิ ใช่ไหม? นายดูผอมกว่าตอนที่เจอกันครั้งสุดท้าย

          สวี่ผิงตอบอย่างขมขื่นขณะเลิกคิ้ว เพื่อนของผมก็พูดแบบนี้ แต่ใครบ้างจะน้ำหนักไม่ลดตอนจะสอบเข้าเรียนต่อ? เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นหลังจากเดือนกรกฏาครับ

          หวงฟ่านตบไหล่ของเขา นายทำได้ ฉันเชื่อในตัวนายนะ แล้วนายจะสมัครเข้าที่ไหนเหรอ?

          ผมยังไม่ได้ตัดสินใจเลยครับสวี่ผิงบอก ย่นจมูกและหลุบตาต่ำลง

          บอกฉันด้วยนะถ้านายอยากจะเข้ามหาวิทยาลัยของฉันหวงฟ่านมองท่าทางของคนตรงหน้าแล้วให้คำแนะนำ ฉันรู้จักคนในนั้น และมันก็ใกล้บ้านของนายด้วย ถ้านายเข้ามามันก็จะเป็นเหมือนเมื่อก่อน ฉันสามารถดูแลนายได้

           สวี่ผิงคลี่ยิ้มแต่ไม่ได้ตอบอะไร

          นี่ใครเหรอ?หวงฟ่านถามอย่างระมัดระวัง ขยับสายตาไปที่สวี่เจิ้ง

          น้องชายของผมเอง

          หวงฟ่านสแกนสวี่เจิ้งสักพักก่อนจะยิ้มอีกครั้ง เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเจอน้องชายนาย ครอบครัวของนายหน้าตาดีจริงๆ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเลย พ่อของนายเป็นนักแสดง แต่นายกับน้องชายก็โดดเด่นท่ามกลางคนอื่นเหมือนไฟฉายในความมืดเหมือนกัน

          สวี่ผิงขยับแว่นตาของตนเองอย่างเชื่องช้า

          หวงฟ่านเอนตัวเข้ามามองใกล้ๆ นี่ไม่ใช่แว่นสายตาใช่ไหม?

          สวี่ผิงถอดแว่นออก รู้สึกแปลกใจ สังเกตได้เยี่ยมเลยครับ เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนรู้ เคยเกิดอุบัติเหตุกับตาซ้ายของผม ตอนมองไม่ค่อยชัดผมก็จะใส่แว่นตา จากนั้นก็ชินกับมันแล้ว แม้จะมองเห็นชัดแล้วแต่ผมก็ยังใส่มันอยู่

          หวงฟ่านจ้องมองใบหน้าสวี่ผิงช้าๆก่อนจะยิ้มออกมา มันเหมาะกับนายดีนะ

          สวี่ผิงสวมแว่นลงบนจมูก จริงๆแล้วผมเจอคุณตะโกนท่ามกลางฝูงชนเมื่อวันก่อนที่จัตุรัสประชาชน ผมผ่านตรงนั้นพอดีแต่ไม่ได้เข้าไปทักเพราะคนเยอะ เขาหยุดไปสักพักแล้วเอ่ยถามเสียงเบา คุณไม่ได้อดข้าวประท้วงเหรอครับ?

          ใบหน้าของหวงฟ่านลดลง เราไม่ได้ทำ ทุกคนจะอดอยากหากเราไม่ทำ จุดประสงค์ของการประท้วงคือแสดงให้รัฐบาลเห็นว่าเราต้องการประชาธิปไตย

          สวี่ผิงไม่รู้จะแสดงท่าทียังไงดี

          เมื่อนายรู้อย่างนี้แล้วหวงฟ่านเผยรอยยิ้ม ฉันไม่ได้ติดต่อนายช่วงนี้เพราะกำลังประท้วง

          เมื่อเห็นสีหน้าแบบนั้น สวี่ถึงจึงถามว่า คืออะไรครับ?

          หวงฟ่านหยุดคิดไปสักครู่ เรื่องมันยาวน่ะ มันเป็นเรื่องดีที่พวกเรามีความฝันและความปรารถนา แต่พวกเราไม่มีทุนสำหรับเหตุการณ์ใหญ่ๆนี้ ร่างกายนักเรียนอาจจะดูใหญ่ แต่การประทะก็รุนแรง มีผู้นำไม่กี่คนแค่ละด้าน แต่ไม่มีใครยอมฟังเลย แม้แต่คนที่อยู่ที่นี่เพื่อหาชื่อเสียงให้ตัวเอง การอดข้าวประท้วงไม่ได้อยู่ที่สมาคม แต่อยู่ที่ตัวบุคคล ไม่นานมานี้บางคนก็ต้องการเริ่มเรียน ฉันต้องส่งคนไปหยุดพวกเขา ปิดกั้นอาคารเรียนทั้งหมด ถ้าไม่ทำอย่างนั้นกลุ่มก็จะพัง

          สวี่ผิงรู้สึกว่ามีอะไรถูกปิดบังอยู่ แต่เขาเพียงแค่ขมวดคิ้ว

          หวงฟ่านส่งรอยยิ้มให้เขา ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฉันยังมีฝันที่ใหญ่กว่าให้ทำ สิ่งกีดขวางแบบนี้ขวางทางฉันไม่ได้หรอก

          คุณไม่ได้ฝันว่าจะทำให้จีนกลายเป็นประชาธิปไตยเหรอครับ?สวี่ผิงถาม มีอะไรที่สำคัญกว่านั้นด้วยเหรอครับ?

          แต่หวงฟ่านไม่ได้ตอบ เพื่อนของเขาลุกขึ้นและเช็คบิลแล้ว เขาโบกมือให้เพื่อน

          ฉันดีใจที่ได้เจอนายนะ แต่น่าเสียดายที่คุยได้แค่นี้ ฉันเก็บแบบข้อสอบของปีก่อนๆจากเพื่อนในชั้นเรียนไว้ ถ้านายว่างก็มาเอาได้ หรือจะให้ฉันเอาไปให้ก็ได้

          ตอนนี้สวี่ผิงถูกสัมผัสอย่างจริงจัง

          ผมจะไปเอาเองครับ ไม่อยากรบกวนคุณ

          หวงฟ่านบีบไหล่เขาเบาๆ ฉันบอกว่าอย่าทำอย่างนั้นก็ฉันไง ตั้งใจทำข้อสอบล่ะ แล้วเราค่อยไปฉลองกันทีหลัง

          เขาหันหลังเดินออกจากร้านบะหมี่เข้าไปในความมืดโดยไม่รอคำตอบของสวี่ผิง

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------

ศัตรูเบอร์หนึ่งก็คือหวงฟ่านนี่แหละค่ะ!! แอบจับแอบแตะผิงผิงเยอะเลยนะ!!

เจิ้งเจิ้งบทน้อยจริง ;_;

คำผิด+แปลผิดสะกิดเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปนะคะ

15/2/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #385 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:45
    เชื่อชั้น น้องหึง
    #385
    0
  2. #384 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:38
    หืมมมม
    #384
    0
  3. #131 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:04
    ถึงจะบทน้อยแต่ก็สัมผัสได้ถึงสายตาไม่พอใจของน้องเจิ้งกำลังมองอยู่ค่ะ 5555
    #131
    0
  4. #130 D'em (@playzzz1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:15
    หึหึ อยากเปลี่ยนแปลงประเทศเพื่อแต่งงานกับคนรักสินะ สิน้าาาาา
    #130
    0
  5. #129 Baeklittle (@nanoriza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:00

    เดี๋ยวต้องมีหวงคนพี่แน่ น้องเจิ้ง

    #129
    0
  6. #128 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:41
    เนียนมาก! ใช้สกิลรุ่นพี่ล่อลวง เจิ้งๆอ่อนโยนมาก แกะถั่วให้ ป้อนให้ถึงมาก รักเขาจังเลย รักไรท์ด้วย มาต่อบ่อยๆ จะติดตามไปตลอดเลยนะคะ
    #128
    0
  7. #127 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:05
    หวงฟ่านนนน มาแตะพี่ชายคนอื่นเขาแบบนี้ได้ยังไงกันคะ
    #127
    0