Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 15 : Brother - 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    7 ก.พ. 62

Brother – 15

เขาหลับไปในช่วงเวลาสั้นๆ เขาฝันถึงแอฟริกาในตอนที่เขายังเด็ก ชายหาดสีทองและทรายสีขาวสว่างจนแสบตา ภูเขาลูกใหญ่สีน้ำตาลและหน้าผาสูง เขานอนอยู่ข้างชายฝั่งนั้นทุกคืน ฝันถึงเสียงคำรามของคลื่นน้ำและเรือพื้นเมืองที่แล่นผ่านไป

–Ernest Hemingway, The Old Man and the Sea

 

 

          ตอนที่สวี่ผิงออกมาจากห้องน้ำและเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูอยู่นั้น น้องชายของเขาก็นอนอยู่บนเตียงหันหลังมาให้เขาแล้ว

          เตียงเดี่ยวสองหลังถูกดันติดกันตั้งแต่วันที่สวี่เจิ้งหนีออกจากบ้าน

          มันค่อนข้างน่าเบื่อ สวี่ผิงปลดกระดุมสองเม็ดบนเสื้อนอนของเขา

          สวี่เจิ้ง?สวี่ผิงเรียกเบาๆ

          สวี่เจิ้งนอนหันหน้าเข้ากำแพง

          สวี่ผิงนั่งลงตรงขอบเตียง เอื้อมมือไปจับไหล่น้องชาย

          กล้ามเนื้อตรงนั้นเกร็งขึ้น สวี่ผิงปล่อยมือออกทันที

          สวี่ผิงหัวเราะเบาๆ ยังโกรธอยู่เหรอ?

          สวี่เจิ้งขยับหัวลงกับหมอนเหมือนนกกระจอกเทศ เหลือเพียงแผ่นหลังเปลือยเปล่าให้พี่ชาย

          สวี่ผิงหลุดเสียงหัวเราะออกมา เขาลูบหลังน้องชาย สัมผัสเย็นเล็กน้อยจากผิวทำให้เขาดึงผ้าห่มออกมาแล้วห่มให้กับน้องชาย

          เขาปิดโคมไฟข้างเตียงและเปิดหน้าต่างเล็กน้อย น้องชายเขาจะได้หายใจสะดวกเวลานอนหลับ

          หลังจากที่เขาทำเสร็จทุกอย่างแล้ว เขาจ้องมองน้องชายภายในห้องมืดๆ ร่างที่ถูกคลุมด้วยผ้าห่มหายใจเข้าออกช้าๆ เส้นผมสีดำและแผ่นหลังแข็งแกร่งที่โผล่พ้นออกมาจากผ้าห่ม

          สวี่ผิงไม่ได้แสดงความสุขออกทางสีหน้า แต่เขาขบเม้มริมฝีผากไว้แน่น

          แต่มันถูกเก็บซ่อนไว้ในความมืดเช่นเดียวกับความลับที่ไม่มีใครรู้

          เขาถอนหายใจพลางหยิบแว่นตาจากโต๊ะแล้วสวมใส่ หยิบหนังสือและปิดประตูตอนออกจากห้องอย่างเงียบๆ

          อีกด้านหนึ่ง สวี่เจิ้งโผล่หัวออกมาหลังจากได้ยินเสียงปิดประตู จากนั้นเขาก็ถีบผ้าห่มออก กลิ้งไปมาเหมือนลูกหมาถูกทิ้งก่อนจะกลับไปนอนหันหน้าเข้ากำแพงเช่นเดิม

         


          แสงไฟในห้องนั่งเล่นสว่างจนถึงตีหนึ่งของวันใหม่ โต๊ะกินข้าวเต็มไปด้วยอุปกรณ์การเรียนและแนวข้อสอบ นอกจากการบ้านที่คุณครูมอบหมายแล้ว สวี่ผิงต้องทำแบบฝึกหัดของตนเองให้เรียบร้อยด้วย

          เขาสวมชุดนอนผ้าฝ้ายสีน้ำเงินในตอนที่นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ

          โต๊ะกินข้าวต่ำกว่าโต๊ะในห้องนอนเขา และแสงไฟก็ไม่ค่อยจะสว่าง ทำให้สวี่ผิงต้องก้มลง เขาไม่รู้สึกปวดหลัง แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นตอนทำการบ้านเสร็จ คอและหลังของเขาปวดมาก

          เขาเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง มันจวนจะตีหนึ่งครึ่งแล้ว

          สวี่ผิงลูบคอตัวเองแล้วยืนขึ้น การไหลเวียนเลือดของเขาไม่ดี มือและเท้าเย็นเนื่องจากนั่งไม่ขยับเป็นเวลานาน เขาปิดหนังสือ ตัดสินใจที่จะอ่านต่อในตอนเช้าแล้วปิดไฟ

          ทุกคนหลับใหลไปหมดแล้วในยามนี้ ไม่มีไฟดวงไหนถูกเปิดภายในตึก มีเพียงแสงสว่างจากดวงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเพียงแสงเดียว

          สวี่ผิงเดินอย่างระมัดระวังกลับไปห้องนอน เขาสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มเบาๆหลังจากถอดรองเท้าไว้ข้างเตียงและวางแว่นตาไว้บนโต๊ะแล้ว

          เขาปล่อยตัวให้ผ่อนคลาย และเมื่อเขาผ่อนลมหายใจด้วยความโล่งอก เขาก็ถูกโอบกอดด้วยความอบอุ่น

          การเต้นของหัวใจของสวี่ผิงแรงขึ้นและสงบอย่างรวดเร็ว เขาจำกลิ่นกายที่เหมือนสิงโตหนุ่มกระจายอยู่รอบๆตัวเขาได้

          เขาแตะแขนน้องชาย ทำไมนายยังไม่หลับอีก?

          สวี่เจิ้งทำเพียงรัดแขนให้แน่นขึ้น

          พี่ทำนายตื่นเหรอ?สวี่ผิงถามเสียงเหนื่อยๆ

          สวี่เจิ้งนอนหลับไม่คอยสนิท เสียงเล็กน้อยก็ทำให้เขาตื่นได้

          สวี่ผิงเหนื่อยมาก การเรียนในปีสุดท้ายหนักหนา ทั้งเขายังต้องดูแลน้องชายอีก สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือนอนหลับจนถึงพรุ่งนี้เช้า แต่กลิ่นของน้องชายที่อยู่รอบตัวเขาทำให้เขานอนไม่หลับ

          สวี่ผิงผลักน้องชายออกเล็กน้อยแล้วพูดเสียงเบา นอนได้แล้ว มันดึกแล้ว

          สวี่เจิ้งเคลื่อนไปข้างหน้าจนเกือบจะปิดกั้นลมหายใจของสวี่ผิงอย่างไม่ยอมแพ้

          นายเป็นอะไรเนี่ย!?” สวี่ผิงไม่อยากจะขึ้นเสียงแต่เขาจะเป็นต้องนอนพักผ่อน

          สวี่เจิ้งวางมือลงบนหัวของสวี่ผิง ดวงตาที่เปร่งประกายในความมืดจ้องมองพี่ชายของตัวเองอย่างใกล้ชิด

          สวี่ผิงกลัวที่จะมองตอบดวงตานั้น เขาไม่แน่ใจว่าเขากลัวอะไร บางทีบรรยากาศของวันนี้มันคงจะทำให้เขาคิดเรื่องทะลึ่งเกินไป เขาเสมองไปทางอื่นพลางตอบด้วยเสียงแหบ เอาล่ะ พี่เหนื่อยมากๆ พรุ่งนี้ยังต้องทำอะไรอีกเยอะแยะ...

          เขาไม่ได้พูดต่อ

          สวี่เจิ้งคว้ามือของพี่ชายแล้ววางมันลงบนอกตัวเอง เกอเกอ มือของพี่เย็นมาก ผมจะทำให้อุ่นเองนะ

          สวี่ผิงตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ จมูกของเขาเริ่มแสบ เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา

          ภายใต้ฝ่ามือและกล้ามเนื้อของเด็กชาย หัวใจเขาเต้น ตึก ตึก ตึก เลือดทั้งหมดในร่างกายไหลมารวมกันที่นี่...

          สวี่เจิ้งจับมือทั้งสองข้างของพี่ชายมาไว้ที่อกตัวเองแล้วกระซิบ ผมรอพี่นานมาก เกอเกอ

          ในความมืด ดวงตาของสวี่ผิงแดงก่ำ นายหนาวไหม?

          สวี่เจิ้งตอบเขาเหมือนเมื่อหลายปีก่อน อื้มจากนั้นเขาก็กดมือของสวี่ผิงลงบนหน้าอกตัวเองแรงขึ้น

          นอนข้างๆพี่สวี่ผิงบอกน้องชาย

          สวี่เจิ้งนอนบนหมอนใบเดียวกันขณะกุมมือพี่ชายของตนเอง ทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน ใกล้กันจนกระทั้งสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย

          สวี่ผิงมองเข้าไปในดวงตาของน้องชาย

          เสี่ยวเจิ้ง

          หืม?

          พี่จะอยู่ข้างๆนายเสมอ

          ดวงตาของสวี่เจิ้งเบิกกว้าง จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าเขาช้าๆ

          เกอเกอ

          อะไร?

          พี่จะไม่รักผมอีกแล้วเหรอ?

          นายพูดอะไรเนี่ย?สวี่เจิ้งลูบหัวน้องชาย นอนได้แล้ว

          เขาพลิกตัวไปอีกทาง ทำให้น้องชายกอดเอวเขาจากด้านหลัง

          เกอเกอ

          อืม?สวี่ผิงตอบกลับพลางหลับตาลง

          ผมรู้สึกแปลกๆเมื่อกี้

          สวี่ผิงหัวเราะออกมา นายไม่ได้แปลก นายแค่โตขึ้น

          โตขึ้น... อะไรคือโตขึ้น?

          สวี่ผิงจับมือน้องชาย มันใหญ่และมีข้อต่อที่หนาเป็นพิเศษ

          ผู้ชายจะมีอารมณ์เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม มันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีอะไรต้องกลัว

          เขาจับมืองน้องชายลงไปแตะส่วนนั้นที่อยู่ข้างในกางเกงใน

          ฝ่ามือของน้องชายเขาร้อนจนแผ่ความอบอุ่นไปยังส่วนนั้น

          ปกติแล้วมันจะเป็นแบบนี้ แต่ถ้ามันถูกกระตุ้นแบบนี้...

          เขาใช้มือของน้องชายกดนวดไปยังส่วนนั้นเบาๆ ในไม่ช้าส่วนที่ไหลเวียนไปด้วยเลือดก็เริ่มแข็งตัว

          เขาหยุดมือ เห็นไหม พี่ก็เป็นเหมือนกัน ผู้ชายทุกคนก็เป็น ถ้ามันไม่แข็งแสดงว่านายไม่ใช่ผู้ชายแล้ว

          สวี่เจิ้งหายใจหอบหนัก ปล่อยลมหายใจร้อนไปยังลำคอของสวี่ผิง

          เขานอนจ้องไปในความมืดโดยไม่ส่งเสียง

          เกอเกอสวี่เจิ้งเรียกเบาๆข้างหูเขา

          สวี่ผิงไม่ได้ตอบ

          สวี่เจิ้งกระชับอ้อมเขียนรอบตัวเขาแน่น และส่วนนั้นของสวี่เจิ้งที่เริ่มมีปฏิกริยาบดเบียดกับเขา

          ผมรู้สึกไม่ดีเลย เกอเกอเสียงของสวี่เจิ้งเบาและหนัก เป็นเสียงแหบที่เซ็กซี่เกินบรรยาย

          สวี่ผิงเอื้อมมือไปหาสวี่เจิ้งและพบว่าเขาเหงื่อออกเต็มไปหมด

          เสี่ยวเจิ้ง

          เกอเกอ

          นายชอบผู้หญิงน่ารักๆไหม?

          หืม?

          พวกเธอมีผมยาว แล้วก็หอม กอดพวกเธอก็เหมือนนายกอดผ้านุ่มๆ พวกเธอมีแขนเรียวสวย ตาโต เอวเล็ก และเสียงพวกเธอก็เหมือนเสียงนกร้อง

          สวี่เจิ้งพิงหัวกับไหล่พี่ชายเป็นเวลานาน

          โกหก พวกผู้หญิงน่กลัว

          สวี่ผิงหัวเราะ

          นายยังเด็กเกินไป ผู้หญิงจะดีกับนายมากๆตอนนายอายุสิบเจ็ด สิบแปด ตอนที่นายสูงกว่านี้และหล่อกว่านี้

          สวี่เจิ้งครุ่นคิดแต่ไม่เข้าใจ โอ้

          เขากระชับพี่ชายในอ้อมแขนเข้ามาใกล้กว่าเดิม

          เกอเกอชอบพวกเขา?

          สวี่ผิงเงียบไปพักหนึ่ง อื้ม พี่ชอบ

          สวี่เจิ้งตอบขณะที่กอดพี่ชาย งั้นผมก็ชอบด้วย

          สวี่ผิงหยุดแล้วแตะหน้าน้องชาย เอาล่ะ นอนได้แล้ว เรื่องที่นายคิดมากจะหายไปตอนนายนอนหลับ

          คนเด็กกว่ายังไม่ยอมแพ้ สวี่ผิงบอกขณะปิดเปลือกตาลง พอได้แล้ว พี่ก็เป็นเหมือนกัน ถ้านายยังกลัวเราก็แค่เข้าไปอาบน้ำเย็นเท่านั้นเอง

          ได้ยินดังนั้นสวี่เจิ้งก็นึกไปถึงประสบการณ์ก่อนหน้าภายใต้น้ำเย็น ขนลุกไปทั้งตัวเขา เขากลัวจะกวนพี่ชายตัวเอง ใช้สองมือกอดตัวเองและปล่อยอีกคนไว้อย่างนั้น

          รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวี่ผิงเมื่อเขาได้นอนสักที

 

 

-----------------------------------------------------------------------

 

ทำไมมันเริ่มเรทขึ้นเรื่อยๆนะ 555555555

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

7/2/2019

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 03:23
    น้องค้างเเล้วหนู555
    #430
    0
  2. #380 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:13
    อห. อันตรายยยย
    #380
    0
  3. #317 papark (@papark) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 02:09
    โอ้

    น้องตัวโตตตตตต
    #317
    0
  4. #79 RandyHiroki (@RandyHiroki) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:38
    โอ้......
    รีบมาต่อนะ

    น้องชายน่ารัก
    #79
    0
  5. #78 z.tian (@hanwonhyuk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:37
    พี่ชายยยย ปล่อยไว้อย่างงี้แล้วจะนอนหลับได้ไงงงง555
    #78
    0
  6. #72 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:54
    รีบๆโตลูกกกก โตมากินพี่...แค่ก
    #72
    0
  7. #71 D'em (@playzzz1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
    เอ็นดูวววววววววววววว
    #71
    0
  8. #69 เงารัติกาล (@spooknick) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:03

    อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    #69
    0
  9. #68 เม่ยเซิง (@saip) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:49
    มีฐานทัพที่อื่นไหมงับ กลัวเรทไปเรื่อย ๆ แล้วโดนอุ้ม -...,-
    #68
    0
  10. #67 Chayeanalie (@ningkanut) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:08
    น้องงงงงงงง // ชั้นอยากนั่งอยู่ข้างเตียงของพวกเขาจัง
    #67
    0
  11. #65 rw_no_jg19 (@rw_no_jg19) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:06
    กลิ่นอายนี้มันคืออะไรกันนะ บราค่อน! ฟุฟุฟุ
    #65
    0
  12. #63 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:53
    ไรท์กลับมาแล้วววว รอตอนต่อไปอยู่ทุกวันเลย ชอบเรื่องนี้มากๆ เหมือนได้พัฒนาความรู้สึก เติบโตไปพร้อมกับตัวละครเลย เสี่ยวเจิ้งใสซื่อน่ารักไปหมด พี่ชายก็ดี อบอุ่นอ่อนโยนจริงๆ ขอบคุณที่แปลเรื่องสนุกๆอย่างนี้ให้อ่านนะคะ
    #63
    0
  13. #62 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:58
    โอ่ยยยยย น่ารักมากค่ะ มู้ดแอนด์โทนตอนหลังๆ ดีขึ้นมากเลย ขอให้มันเป็นแบบนี้ไปอีกนานๆ เลยนะคะ /พนมมือ
    #62
    0