Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 13 : Brother - 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

Brother - 13

 

          ถึงเจ้าชาย

          ผมต้องไปจากคุณ แต่ผมจะไม่ลืมคุณ เมื่อฤดูใบไม้ผลิครั้งถัดไปมาถึง ผมจะกลับมาพร้อมกับอัญมณีงามสองชิ้นที่คุณได้ให้ไว้  ทับทิมจะเข้มขึ้นยิ่งกว่ากุหลาบแดง และไพลินจะเป็นยิ่งกว่ามหาสมุทรลึก

–Oscar Wilde, The Happy Prince

 

          1989

          สวัสดีครับทุกท่าน นี่คือข่าววันศุกร์ที่ 19 พฤษภาคม ปี1989 ขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสี่ ข่าวในวันนี้ เราจะมุ่งประเด็นไปที่การปราศรัยของรัฐมนตรีจ้าว จื่อหยางที่จัตุรัสเทียนอันเหมินกับกระประท้วงอดอาหารของเหล่านักศึกษา และเรื่องประธานรัฐสภาสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟได้เดินทางกลับประเทศหลังจากที่ได้มาเยี่ยมเยือนประเทศจีน เดินทางออกจากปักกิ่งโดยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวในคืนที่ผ่านมา... ติ๊ดดดดด....ติ๊ดดดดด... ตอนนี้เราจะเจาะลึกไปที่... ติ๊ดดดดดดดดดดดด...

          สวี่ผิงทุบโทรทัศน์ขนาด 19 นิ้วทั้งๆที่มือเปียกน้ำ แต่สัญญาณก็ยังคงขาดหาย เขาคว้าเสาอากาศทั้งสองแล้วหมุนไปมาสักพัก แต่จอภาพก็ยังเป็นเช่นเดิม

          ทีวีเป็นอะไร?เขาพึมพำกับตัวเอง

          เสียงเตือนจากหม้ออบความดันทำให้สวี่ผิงหยุดหาคำตอบแล้ววิ่งเข้าไปที่ครัวแทน

          ซี่โครงหมูและมันฝรั่งถูกตุ๋นอยู่ในหม้ออบความดัน และเมื่อปุ่มระบายอากาศหมุนตัวไปรอบๆ น้ำลายในปากก็เริ่มสอ สวี่ผิงสูดลมหายใจเข้าลึก ย้ายหม้ออกจากเตาแก๊ซ

          ข้าวหุงเสร็จแล้ว สวี่ผิงหยิบเอาผักกวางตุ้งออกจากตะกร้า ล้างมันเล็กน้อยก่อนจะนำไปผัดกับกระเทียม น้ำที่ติดอยู่บนผักหยดลงไปในน้ำมันเดือดจนน้ำมันกระเด็นเหมือนประทัด

          เสี่ยวเจิ้ง! กินข้าว!” เขาตะโกนเรียกขณะช้อนผักกวางตุ้งลงบนจาน

          เมื่อเขาเปิดฝาหม้ออบความดัน คลื่นไอน้ำก็พุ่งออกมาปกคลุมแว่นตาของเขา เขาถอยหลังจนเกือบจะล้ม แต่ก็มีคนพยุงไว้

          สวี่ผิงรู้โดยไม่ต้องหันไปมองว่าเป็นน้องชายของเขาเอง น้องชายที่อายุห่างกันเพียงสามปี ตอนนี้ได้สูงกว่าเขาแล้ว ร่างกายนั้นไม่ได้น่ารักอย่างที่มันเลยเป็น เขาเป็นเหมือนกับเมล็ดที่เติบใหญ่เป็นต้นกล้า ขณะที่ยังอยู่ในช่วงเติบใหญ่ กลับสามารถมองเห็นหนทางข้างหน้าได้ชัดเจน

          สวี่เจิ้งสมกับเป็นลูกของพ่อเขาจริงๆ

          สวี่ผิงเช็ดแว่นตากับขอบเสื้อ อย่ายืนข้างหลังพี่โดยที่ไม่บอกพี่สิ โอเคนะ? พี่อาจจะเหยียบนายได้

          ผมเรียกพี่แล้วสวี่เจิ้งพูดช้าๆ พี่ไม่ได้ยินเอง

          สวี่ผิงสวมแว่นตากลับบนจมูกและเช็ดเหงื่อบนหน้าผากด้วยแขน กินเถอะ วันนี้เรามีซี่โครงหมูกับมันฝรั่ง

          พี่น้องทั้งคู่นั่งลงที่โต๊ะอาหารเย็น สวี่ผิงคีบกับข้าวใส่ชามให้น้องชาย

          พวกนายยังเด็ก...เหล่านักศึกษา! หนทางข้างหน้ายังยาวไกล พวกนายต้องมีชีวิตที่ดีเพื่ออยู่มองประเทศของเราพัฒนา พวกนายไม่เหมือนเราที่แก่ตัว รัฐและพ่อแม่ของพวกนายทำงานหาเงินเพื่อส่งนายเรียนมหาวิทยาลัย ตอนนี้พวกนายอายุสิบเก้า หรืออาจจะยี่สิบ การที่พวกนายเสียสละชีวิตตัวเองแบบนี้... ผมไม่ได้มาเมื่ออภิปรายมัน ผมมาเพื่อถามพวกคุณถึงเหตุผล...

          ชายแก่ในชุดเหมาพูดผ่านลำโพงสีแดงในสำเนียงเหอหนาน

          สวี่ผิงฟังการปราศรัยของท่านผู้นำด้วยความระมัดระวัง ยกตะเกียบค้างในอากาศ เขาหันไปหาน้องชาย นายซ่อมทีวีเหรอ?

          สวี่เจิ้งกำลังตักมันฝรั่งเข้าปากถูกขัดในตอนที่พี่ชายหันมาถาม มันฝรั่งตกลงในชามดั่งเดิม

          สวี่ผิงหัวเราะเบาๆแล้วลูบหัวน้องชาย

 

          กริ๊งงงงงงงงงงง

          สวี่ผิงวางช้อนลงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สวัสดีครับ

          ว่าไง สวี่ผิง? นี่พ่อเองเสียงทุ้มคุ้นเคยดังอยู่ในสาย

          สวี่ผิงเอามือปิดโทรศัพท์แล้วบอกน้องชายให้ลดเสียงทีวีลง

          ถ่ายละครเป็นยังไงบ้างครับ?

          ดี ดี ตอนนี้เรายังถ่ายอยู่ที่ย่างอัน วันนี้พ่อไม่มีคิวถ่ายก็เลยได้หยุด พ่อเลยมาที่ไปรษณีย์แล้วโทรหาลูก ที่บ้านเป็นยังไงบ้างล่ะ?

          เราสบายดีครับ ตอนนี้กินข้าวเย็นอยู่ จริงๆแล้วผมทำมันฝรั่งอบและซึ่โครง แล้วพ่อจะกลับบ้านตอนไหนครับ?

          อีกสองสามวันน่ะ ผู้กำกับอยากจะถ่ายเพิ่มบางฉาก ลูกก็รู้ว่าพ่อเป็นเพื่อนเก่ากับหวาง พ่อบอกเขาว่าลูกจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขาอนุญาตให้พ่อถ่ายฉากของพ่อก่อน ถ้าเสร็จแล้วพ่อก็กลับไปหาลูกได้เลย

          ไม่ต้องรีบนะครับสวี่ผิงเหยียดยิ้ม มันอาจจะมีฉากอื่นให้ถ่ายอีกรอบ ครั้งนี้ได้แสดงเป็นนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหลด้วย พ่อจะต้องทุ่มให้มันหนึ่งร้อยสิบเปอร์เซ็นเลยนะ แล้วก็อย่าทำให้เขาล่มด้วย

          ทำเขาล่ม?!” สวี่ชวนหัวเราะ พ่อคือผู้ชนะรางวัลไก่ทองคำนะ ขอบใจมากนะ! พ่อผอมเกินกว่าจะเล่นเป็นประธานเหมา หรืออาจจะได้บทตัวเอก!”

          สวี่ผิงโพล่งเสียงหัวเราะออกมา

          สองปีหลังจากน้องชายกลับมาบ้าน ผู้กำกับจากบริษัทก่อนสิงหาได้ติดต่อพ่อเขา ต้องการให้พ่อเขาเล่นบทเหอหลง กบฏที่เข้าร่วมการปฏิบัติกับสองอัจฉริยะ สวี่ชวนไว้หนวด เรียนรู้ถูเจีย เขาพกปืนเมาเซอร์สองกระบอกที่แกะสลักจากไม้ ฝึกยิงอยู่ที่บ้าน เขาสร้างความบันเทิงให้ลูกๆดูโดยการทำเสียงปืนตอนยิง และเล่าเรื่องตลกด้วยภาษาหูหนาน ภาพยนตร์ของเขาโด่งดังหลังจากเข้าฉาย และสวี่ชวนก็ได้รับรางวัลไก่ทองคำในบทตัวประกอบที่ดีที่สุด เขาสามารถก้าวเข้าสู่การเป็นนักแสดงเต็มตัวในวัยสามสิบแปด

          มีเงินพอใช้ไหม?

          ครับ สวี่เจิ้งกับผมไม่จำเป็นต้องซื้อของแพงๆ ร้านขายของก็ไม่ต้องจ่ายมากมายขนาดนั้น

          การเตรียมสอบเป็นยังไงบ้างล่ะ?

          ก็ดีครับ เราทำแบบฝึกหัดทุกวัน แล้วก็จำลองสนามสอบทุกๆสามวัน จะเข้ามหาวิทยาลัยไม่ยากถ้าผมหมั่นฝึกเป็นประจำ

          สวี่ชวนเกิดอาการลังเลก่อนจะถามต่อ ลูกจะเลือกเข้าที่ไหน?

          สวี่ผิงไม่ได้ตอบ

          พ่อคุยโทรศัพท์กับครูประจำชั้นของลูกวันก่อน เธอบอกว่าคะแนนของลูกที่สอบวัดระดับออกมาแล้ว และลูกจะต้องกรอกใบสมัครภายในสิ้นเดือนนี้ เธอบอกพ่อว่าคะแนนของลูกดีมาก ทางโรงเรียนจึงอยากให้ลูกสมัครมหาวิทยาลัยในปักกิ่ง พวกเขาถามพ่อว่าจะส่งลูกไหวไหมสวี่ชวนหยุดพัก ลูกยังฟังอยู่ไหม?

          ครับ

          สวี่ชวนพูดต่อ หลายปีที่ผ่านมานี้ แม่ลูกก็จากไปแล้วและน้องชายยังเป็นแบบนี้ ครอบครัวนี้คงจะไปไม่ได้ไกลหากลูกไม่เป็นเด็กดี ลูกแข็งแกร่งกว่าพ่อ ลูกมีความรับผิดชอบและดูแลตัวเองได้ ลูกไม่เคยทำให้พ่อกังวลทั้งเรื่องน้องและเรื่องที่โรงเรียน พ่อไม่สามารถจะขอบใจลูกกับทั้งหมดนี้ได้เลย

          พ่อ!”  สวี่ผิงขัด พ่อพูดอะไร? เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ!”

          สวี่ชวนไม่หยุด สวี่ผิง ลูกโตพอที่จะเข้าใจว่าพ่อพูดอะไร พ่อไม่ใช่คนที่มีความสามารถอะไร พ่อแค่รู้วิธีแสดงเพียงเท่านั้น พ่อไม่สามารถทำธุรกิจและกลายเป็นเศรษฐีได้ แต่พ่อเพียงแค่ทำงานหลายๆเรื่องในปีที่ผ่านมานี้และเก็บสะสมเงิน มันอาจจะไม่มากแต่มันก็เพียงพอที่จะเลี้ยงดูปู่และย่า พ่อแค่อยากจะให้ลูกรู้ไว้ ลูกยังเด็กและยังมีอนาคตข้างหน้า พ่อก็ยังไม่แก่มาก และมันก็ยังไม่ถึงเวลาที่ลูกจะต้องแบกรับทุกอย่าง ครอบครัวเราอาจจะแปลก แต่พ่อก็อยากจะให้ลูกได้มีชีวิตที่ดีเหมือนพ่อแม่คนอื่นคิด พ่อแค่อยากให้ลูกรู้ว่า ลูกไม่ต้องกังวลถ้าลูกจะกรอกใบสมัครเพราะลูกมีพ่อสนับสนุนไม่ว่าลูกจะเลือกอะไร โลกนี้มันกว้างใหญ่ และลูกควรจะสำรวจมันในขณะที่ลูกยังหนุ่ม ขยายขอบเขตของตัวเอง เสี่ยวเจิ้งก็มีชีวิตของตัวเอง เหมือนที่ลูกมีชีวิตของลูกเอง และลูกทั้งคู่คือลูกของพ่อ

          โธ่ พ่อสวี่ผิงกล่าวด้วยดวงตาสีแดง ร้องไห้สะอึกสะอื้น พ่ออ่านสคริปต์ใช่ไหม?! ผมขนลุกไหมหมดเลย ค่าโทรไม่ใช่ถูกๆ พ่อครับ ผมอยากให้ซื้อของฝากกลับมาด้วย

          พระเจ้า เจ้าเด็กแสบ! นี่พ่อกำลังคุยอย่างจริงจังกับลูกนะ มีสคริปต์ที่ไหนกัน!”

          สวี่ผิงพยักหน้ากับหูโทรศัพท์ระหว่างไหล่และหู ครับ ครับ ครับ ท่านประธานเหมา

          สวี่ชวนเสียความตั้งใจที่จะพูดต่อ ได้แต่ตอบรับเสียงเบา เฮ้อ ยังไงก็เถอะ เจ้ากบฏน้อย แต่พ่อก็ต้องเตือนลูก ข้างนอกนั้นมันไม่สงบมาสักพักแล้ว แม้เราจะอยู่นอกชุมชนนั้นก็เถอะ พ่อจะบอกว่านั่นก็แค่เด็กบ้าบอ ลูกอย่าได้ออกไปรวมกลุ่มกับพวกนั้นเชียวนะ!”

          ทำไมผมต้องไปสวี่ผิงถามกลับ ผมต้องสอบเดือนหน้านะ!”

          สวี่ชวนรู้สึกเบาใจขึ้น ลูกยังเด็กไม่ได้ผ่านอะไรมามาก ลูกไม่รู้ถึงผลของการเมืองหรอก

          พ่อครับสวี่ผิงเรียก พ่ออยากคุยกับเสี่ยวเจิ้งไหม?

          สวี่ชวนเงียบก่อนจะตอบ อยากสิ

           สวี่ผิงวางหูโทรศัพท์ไว้แล้วกวักมือเรียกน้องชาย

          สวี่เจิ้งเป็นคนกินเร็ว ในชามของเขาว่างเปล่า เขาดูโทรทัศน์และนั่งหลังตรงเหมือนกับเด็กประถม สองมือวางบนหน้าตัก สายตาของเขาไม่ได้เปลี่ยนแต่ยังคงมองเห็นชัด ขาดไปเพียงแค่หาง ไม่อย่างนั้นเขาจะดูเหมือนโกลเด้น รีทรีฟเวอร์มาก

          เสี่ยวเจิ้ง พ่อโทรมา

          สวี่เจิ้งค่อยๆเอียงคอมองโดยไม่ขยับส่วนอื่นๆ

          มาคุยกับพ่อสิสวี่ผิงลูบหัวน้องชายเบาๆ ถามว่าเขาเป็นยังไงบ้าง

          สวี่เจิ้งมองพี่ชายตัวเองขณะเดินไปยังโทรศัพท์

          ฮัลโหล!”

 

 -------------------------END CH13-------------------------

Talk

          เริ่มด้วยบรรยากาศที่ดีภายในครอบครัว เราคิดว่าสักวันครอบครัวนี้จะต้องสุขสันต์แน่นอน แต่ว่านะ เสี่ยวเจิ้งสูงกว่าพี่ชายล่ะ กรี๊ดดดด เรื่องนี้เราคิดว่าคงไม่มีฉากอะไรอย่างนั้นหรอกนะ แต่ก็หวังอยู่ 555555 เจอกัน CHหน้าค่ะ またね。

30/12/2016

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. #420 Meihwa (@Meihwa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 14:28

    คิดไว้แล้วล่ะค่ะว่าน้องชายต้องรุกแน่นอน /อรุ่มมมม
    #420
    0
  2. #378 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 21:13
    มองน้องคนละโพมาตลอด อมก
    #378
    0
  3. #338 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 00:40
    ไปอ่านรีวิวมา มีฉากอย่างนั้นค่า55555 เขาบอกมันกรี้ดกร้าดมาก อมกกก ไม่ได้คอยเลยจริงๆ55555 น้องเมะหมาน้อยของพี่ น่ารักกกก
    #338
    0
  4. วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 15:59
    น้องเมะ!!!

    ถูกต้องงงง น่ารักจังเลย555555
    แล้วทำไมน้องถึงได้ตะโกนใส่โทรสับงี้เนี่ย สุดยอดไปเลย555555
    #186
    0
  5. #54 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:33
    แฮปปี้ครอบครัวสุขสันต์ แต่ตาของน้องผิงเป็นยังไงบ้าง ใส่แว่นแต่ตาน้องไม่บอดใช่มั้ยยย ;___;
    #54
    0
  6. #48 หมามุ่ยน้อย (@desraou) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 16:58
    เจิ้งรุกกก55555
    #48
    0
  7. #45 Chayeanalie (@ningkanut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:41
    login ได้แล้วเย้!

    //จะติดตามต่อไปปปป เรื่องนี้น่าติดตามมากกกก
    #45
    0
  8. #44 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 19:58
    ติดตามตอนต่อไปค่า
    #44
    0
  9. #41 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 12:50
    เสี่ยวเจิ้งโตมาอย่างดีจริงๆ ผ่านมรสุมดราม่าช่วงวัยเด็กกันไปแล้ว จากนี้คงมีแต่สิ่งดีๆแล้วใช่มั้ย ชอบมากเลย Incest พี่น้องเนี่ย ดูทรงแล้วเสี่ยวเจิ้งน่าจะเป็นฝ่ายรุก ชอบที่บรรยายว่าเหมือนโกลเด้น ตัวใหญ่ๆซื่อๆ สวี่ผิงใส่แว่นด้วย อิมเมจแต่ละคนสุดยอดไปเลย ซาบซึ้งประโยคของสวี่ชวนมาก เป็นนิยายที่มีข้อคิดอะไรมากมายจริงๆ มาต่อบ่อยๆนะคะไรท์ ชอบสำนวนที่แปลออกมามาก จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #41
    0
  10. #39 login ไม่ได้ค่ะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:22
    เรื่องนี้ดีมากกกก  จะติดตามต่อไปค่ะ
    #39
    0