โลกไม่ได้แย่ฉันแค่แพ้ใจตัวเอง

ตอนที่ 3 : ไม่รู้ไม่ผิด.?เหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 มิ.ย. 63

 

ใช่ทุกคนอยากมีความสุข

แต่อันดับแรกเลยต้องรู้จักก่อนว่าความสุขคืออะไร

#Jean-Jacques Rousseau

 

ไม่รู้แปลว่าไม่ผิด ผู้อ่านหลายท่านผมเชื่อว่าน่าจะพอผ่านหูผ่านตา กับวลีนี้กันบาง คำนี้มักจะพบเมื่อถูกใช้ในการแก้ตัวหรือเพื่อการแก้ไขอะไรบางอย่าง

 

องค์ประกอบส่วนผสมของวลีที่ไม่มีที่มา ความไม่รู้ยังคงอยู่ในใจของผู้คน การเผชิญหน้ากับความเป็นจริง ที่ต้องมีส่วนใส่เติมที่ไม่ออกผล

#zero

 

ความไม่รู้ยังคงเป็นต้นต่อหยั่งรากในสักเรื่องที่เราไม่เข้าใจ แน่นอน คำว่าไม่รู้ไม่ผิดแสดงถึงความไรเดียงสาของความเป็นมนุษย์

จุดเริ่มต้นของสาเหตุนั้น เริ่มต้นจากการที่เรายอมรับว่าเรากำลังจะดีในแบบของเรา และพยามเป็นตัวของตัวเองในแบบที่เราต้องการ ความรู้จริงในการรู้แจ้งว่าจริงๆแล้วเนี่ยสิ่งที่เราทำนั้นมีประโยชน์กับใคร ลักษณะว่าภาระหรือว่าเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นรอบตัวนั้นล้วนแล้วแต่มาจากผู้อื่นโดยที่ไม่ได้เป็นปัญหาภาระนั้นมาจากตัวเราเป็นอย่างเดียว ทุกคนรอบตัวเป็นคนนำปัญหามาหยิบยื่นให้หรือเป็นนั้นเป็นเพียงองค์ประกอบหรือเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเรา เราคือสิ่งมีชีวิตที่กำเนิดมาเพื่อตัวตนของตนเองแล้วใครจะเอายังไงกับการรู้หรือไม่รู้อย่างนั้นเหรอ ไม่แคร์และไม่สนใจคนอื่นมาทำให้ผมเดือดร้อนหรือเราไปทำให้คนอื่นเดือดร้อนเป็นเรื่องปกติ

หากเราละเลยการทำไม่ดีสักเรื่องนึงมันเป็นเรื่องปกติโดยไม่ได้ละอาย เราก็กำลังงอกเขาโง่เป็นควายที่จะทำผิดครั้ง

#zero

 

เกี่ยวกับตรงที่ว่าเราเริ่มเข้าใจว่าบางครั้งเราทำอะไรลงไปเพื่อความถูกต้องที่เราคิดว่าเรารู้ในสิ่งนั้นมันเป็นความรู้ที่นำพาความเดือดร้อนมาสู่เราโดยที่เราตัดสินมันอย่างง่ายดายและตรงไปตรงมาแต่ไม่ได้ตระหนักเลยว่าความรู้นั้นนำมาซึ่งปัญหามากกว่าประโยชน์เพราะอะไรนั่นเหรอนั่นก็เพราะว่าเราเอาแต่นึกถึงแต่สิ่งที่เราจะได้รักและผู้อื่นกระทบโดยที่ไม่ได้ตั้งหลักเลยแท้จริงว่าเราเข้าใจในสิ่งนั้นจริงๆหรือเปล่า

 

ความไม่รู้ไม่ใช่ความผิดแต่การทำอะไรลงไปทั้งที่รู้ไม่จริงๆแล้วทำให้คนอื่นเดือดร้อนนั่นแหละผิดและเหตุที่มันเป็นผิดนั้นมันก็เป็นเพราะว่าความผิดเกิดจากการทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนจากสิ่งที่เรากระทำมันเป็นผลที่เหมือนกับห่วงโซ่ที่คล้องคอเมื่อเราร้อนเราไม่ร้อนลำพังคนรอบตัวเราก็ร้อนไปด้วยเพราะเขาก็ได้รับความเดือดร้อนจากสิ่งที่เรากระทำจากความรู้ไม่จริง

 

ความเชื่อยอดนิยมของสิ่งมีชีวิตที่เรียกตัวเองว่ามนุษย์

มนุษย์ทุกคนโดยเนื้อแท้แล้วเป็นคนดี แต่ทว่าการที่จะทำทุกอย่างให้ออกมาดีมันต้องใช้ทักษะความสามารถเวลาการเรียนรู้การยอมรับฝึกฝนตั้งจิตใจและร่างกายให้ทั้งแข็งแกร่งทั้งภายนอกและเข้มแข็งจากภายในแต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความรู้ความสามารถหรืออำนาจมากพอที่จะทำอะไรแบบนั้นได้

ที่นี่ด้วยความที่เราอาศัยอยู่ในสังคมที่ตัดสินกันที่ผลลัพธ์ นั้นบางที บางครั้ง บางวัน เราก็เลยต้องยืดหยุนกันหน่อยด้วยการใช้วิธีการที่ผิดเพื่อให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาดี เช่นอยากจะเกรดสวยๆแต่ไม่มีความรู้เหรองั้นก็ลอกข้อสอบสิแต่ผลลัพธ์ที่ได้มาก็คือเกรดสวยๆไม่ต่างอะไรจากการนั่งตั้งใจเรียน ซึ่งนั้นนำไปสู่ความมักง่าย เพื่อให้ตัวเองสะดวกสบายและอ่านว่าการทำแบบนั้นใครๆก็ทำหรือสิ่งที่เราทำนั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์ของส่วนรวมและทุกคนสามารถมีส่วนร่วมที่จะลอกข้อสอบนี้ได้เพราะฉันก็ลอกคุณก็ลอกสิ

การอ้างว่าทำสิ่งผิดเพื่อดูแลปากท้องของคนในครอบครัวในนามของความถูกต้อง เราจำเป็นต้องทำ ที่เราทำไม่ผิด เพราะถ้าผมไม่ทำผมจะไม่สามารถปกป้องครอบครัวของผมได้เพราะถ้าต้องปกป้องครอบครัว ในตัวตนของตนนามแบบนั้น ในการอ้างแบบนั้น ในการคิดแบบนั้น ในการพูดแบบนั้น ในการกระทำแบบนั้น เห็นได้เลยว่าเราทำทุกอย่างไปด้วยเจตนาที่ดี เราเป็นคนดีและมีเจตนาที่ดีก็ทำไปเพื่อความดีงามสิ่งที่เราทำนั้นไม่ใช่เรื่องผิดเพียงแต่ว่าเราพยายามแก้ปัญหานั้นด้วยตัวเองอาจจะไม่ดีไปบ้างแต่ก็โลกนี้ก็ไม่ได้มีใครดีไปหมดเพราะฉะนั้นถ้าเราทำบ้างก็ไม่เห็นเป็นไรเพราะคนอื่นเขาก็ทำ ไม่ว่าสิ่งที่เราทำลงไปแย่ขนาดไหน ตั้งแต่เล็กจนโตข้สเชื่อว่าเราเป็นคนดีมาโดยตลอดแถม ข้าไม่ใช่แค่จะทำสิ่งที่ถูกต้องเฉยๆแต่เราหนะเพราะความชอบแล้วพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อความถูกต้องเลยด้วยซ่ำต่อให้จะต้องทำเรื่องชั่วสุดตัวเพื่อให้ได้เป็นคนดีเราก็จะเชื่อ เราก็จะทำเป็นไงล่ะเราเป็นคนดีมากๆเลยใช่ไหม

 

เราสร้างสิ่งที่เราจะเป็นมาจากสิ่งที่เราเชื่อ

#zero

 

แต่เหตุผลทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้น มันไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันหรือโลกในอุดมคติ ความจริงที่หลีกหนีไม่พ้นว่าแท้จริงแล้วเราไม่มีความสามารถหรือความรู้ที่แท้จริงในการที่จะแก้ไขปัญหานั้นได้อย่างถูกต้องก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้บอกตัวเองให้รับความจริงที่ว่าตัวเราเองนั่นแหละที่ไม่มีความรู้ความสามารถหรืออํานาจมากพอที่จะทำเรื่องที่ถูกต้องโดยวิธีการที่ถูกต้องแล้วนั้นนำไปสู่สถานการณ์น่ารักๆที่คนดีเต็มบ้านเต็มเมืองแต่สังคมที่หายนะอย่างที่เราคุ้นตากันดีในปัจจุบัน

 

ไม่ต้องกลัวเรื่องอำนาจแต่จงกลัวมนุษย์ต่างหากที่พยายามหาอำนาจ

#zero

 

ความเข้าใจทำให้เรากลายเป็นความชั่วร้ายเพื่อรับใช้จุดยืนเดิมเพื่อที่จะทำสิ่งที่ดีงามต่อไปโดยความดีนั้นเป็นความดีที่เราคิดว่าเราดีแล้วเป็นความดีที่เราคิดว่าดีสำหรับเราเป็นความดีที่เราเชื่อว่าสิ่งที่เราทำเจตนาเราดีจริงๆในแบบที่เราต้องการจะดีโดยที่ความดีนั้นไม่ใช่ความดีในแบบสากลที่ควรกระทำ และด้วยความดีนั้นที่เราเชื่อว่ามันดีเราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องรู้สึกละอายเพราะเราเข้าใจว่าสิ่งที่เราทำนั้นเพื่อความถูกต้องของตัวเอง สร้างขึ้นมา สร้างความเชื่อของเราขึ้นมา เพือเป็นตัวของตัวเองเพื่อรับผิดชอบตัวเองในแบบที่ตัวเองต้องการ

โดยเนื้อแท้ของเรื่องนี้นั้นมันจะเกิดขึ้นจากการที่เราทำไปแบบที่ต้องการโดยที่ไม่ได้สนว่าเรื่องนั้นนั้นจะเป็นสิ่งเลวร้ายเพราะว่าเจตนาของเรานั้นดีงามและเชื่อว่าสิ่งที่เราทำนั้นถูกต้องคิดว่าตัวเองนั้นยืนอยู่ข้างความดีแล้วในแบบของตัวเอง

 

ในความคิดมุมมองปกติของทุกคน

ทุกคนล้วนแล้วแต่ทำสิ่งดีงาม

#zero

 

เราไม่สามารถใช้สัจธรรมเพียงข้อเดียวเพื่อตัดสินสัจธรรมทั้งโลกข้อแม้ของความจริงนั้นมีเพียงหนึ่งก็จริงแต่ถ้าว่าสัจธรรมที่ถูกสร้างมามันมีสัจธรรมที่เข้าถึงในเรื่องการกระทำและสัจธรรมที่เข้าถึงในเรื่องของจิตใจความจริงคือความถูกต้องที่เที่ยงแท้สัจธรรมที่เที่ยงแท้และจริงจะต้องเป็นสัจธรรมที่สามารถใช้ได้กับทุกเรื่องเพราะว่าความจริงไม่มีวันเปลี่ยนแปลงจงระมัดระวังให้ดีก่อนที่เราจะโดนล่อลวงได้จากสัจธรรมที่ค้นพบหรือจากผู้รู้ที่ไม่ได้เป็นนักปราชญ์ตัวจริง

#zero

แปลนัยยะ จากด้านบน

ด้วยความทันสมัยแต่ทว่าล้าหลังทางปัญญาทำให้เราเกิดความเชื่อว่าการเข้าถึงสัจธรรมเป็นของง่าย ซึ่งในปัจจุบัน นักศึกษา ปราชญ์รุ่นเยาว์ นั้นนำมาใช้เรียบเรียงความรู้ทักษะทางปัญญา อาธิเช่น จากการปล่อยวางที่แทบจะเรียกได้ว่า"มักง่าย" ถ้าการคิดยุ่งยากก็แค่ไม่คิด

นิสัยการทำอะไรแบบลวกจิ้มสุกเอาเผากินเป็นเรื่องปกติของง่าย แพร่หลายไปในทุกทรรศนะวิธีในทุกเรื่อง สาเหตุนั้นไม่ได้เป็นเพราะว่าเราล้าหลังหรือโลกเปลี่ยนแปลงแต่หากเกิดจากว่าแท้จริงแล้วประชาชนโดยส่วนมากนั้นให้ความใส่ใจในการเข้าถึงในเรื่องของความจริง ความเข้าใจความเป็นตัวของตัวเอง นั้นน้อยลงเพราะว่าโดยธรรมชาติเรามักจะยึดติดอยู่กับการได้รับการยอมรับความมั่งคั่ง ความมั่นคง เพราะมันเป็นตัวแปลที่วัดและตัดสินง่าย นั้นนำให้เราหลงทางว่า การรักตัวเอง คือการใช่ชีวิตเพื่อตนเอง การเห็นแก่ตัว และเอาชีวิตรอดก็เพื่อที่เราจะทำให้ตัวเองดีขึ้นสูงขึ้น.โดยไม่จำเป็นต้องสนในเรื่อง ผิดถูกหรือความดีงาม สนแต่ว่าแก้ปัญหาได้ไหม ได้ประโยชน์ไหม และการคิดว่าเราจะได้อะไรจากสิ่งที่ทำไปทำให้เราหลงทางไปที่ผลประโยชน์ โดยลืมจุดประสงค์ที่แท้จริง ว่าเรา ทำ เราเกิด มาเพื่ออะไรเพราะมนุษย์เกิดมาแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้ และการมุ่งเน้นผลประโยชน์ของเราไปที่ความสำเร็จก็เท่ากับการใช้ชีวิตไปสู่ความว่างเปล่าที่ไม่มีอยู่จริงและทำให้เรารีบดีดตัวไปเพื่อความสำเร็จที่มุ่งเน้นไปที่ สั่นและรวดเร็วให้ประสบความสำเร็จไวๆ เป็นไงล่ะทีนี้ความดีงามเพื่อให้ตนเองดีกว่าผู้อื่น เป็นต้น

 

คุณต้องถามตัวเองว่า

คุณกำลังจะเป็นใคร

ไม่ใช่

คุณกำลังจะได้อะไร

คุณกำลังพัฒนาตัวเองไปถึงไหน

ไม่ใช่

คุณกำลังจะได้อะไรจากสิ่งที่คุณทำ

 

#ฌอนบูรณะหิรัญ

 

 

ความหายนะทั้งหมดของความไม่รู้แล้วทำลงไปหลายคนคิดว่าไม่รู้ไม่ผิด ทั้งหมดนั้นมาจากการที่จริงแล้วไม่ได้ทำไปโดยที่เรารู้จักตัวเองจริงๆ ว่าที่จริงแล้วชีวิตเรานั้นเราต้องการอะไรอยากได้อะไรความสุขของเราคืออะไรและมีแต่ภาวะพะวงกับสิ่งที่มีแล้วกลัวจะทำหายแล้วมัวแต่ให้เพื่อที่จะอยากได้แล้วพยายามทำเพื่อให้มี เพื่อให้ผลประโยชน์ของตัวเราเองโดยก็ลืมตระหนักไปจริงๆแล้วว่าชีวิตนั้นแสนสั้นเกินกว่าที่จะเก็บอะไรได้หมดและสั้นเกินกว่าที่จะมีอะไรทุกอย่างได้ในชีวิตเราสามารถทำได้เพียงบางสิ่งเท่านั้นและรู้ในเรื่องบางเรื่องเท่านั้นแล้วความรู้สึกนั้นไม่มีความจริงอยู่ในนั้นเพราะความรู้สึกนั้นมันเปลี่ยนไปตลอด ผลประโยชน์ที่ได้นั้นก็ไม่มีความมั่นคงเที่ยงแท้

คนที่พยายามหาความจริงของตัวเองย่อมพบว่าความสุขของตัวเองคืออะไร ยิ่งเราพูดว่าเรารู้เราก็จะไม่รู้ ยิ่งเราพูดว่าเราไม่รู้เราก็จะได้รับความรู้ ไม่มีใครเกิดมารู้ทุกเรื่องแต่อย่างน้อยก็ควรจะรู้"รู้จักตัวเอง"

 

เราว่าเรารู้แต่เราก็ไม่รู้อะไรเลย

#zero

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น