โลกไม่ได้แย่ฉันแค่แพ้ใจตัวเอง

ตอนที่ 19 : รู้สึก"รัก"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

 

 

 

 

 

" ชีวิตคนเราแขวนอยู่บนการตัดสินใจอะไรบางอย่างทั้งนั้นเสมอ "

#zero

 

น้องพร้อมแล้วเหรอ เพิ่งคบกันไม่นานเองนะ

 

มันไม่เกี่ยวกับเวลาหรอกพี่ ทำไงอะ ผมรักไปแล้วอะ

 

มันใช่ความรัก จริงๆเหรอว่ะ

เมือมันมาถึงพี่จะรู้สึกเองละ

 

นั้นคือบทสนทนาที่ผมคุยกับน้องชายมาดเซอร์ตัวเล็กๆ ใส่แว่น ท่าทางใจดีแสดงออกมาจนเห็นได้จากแววตาที่ไม่คิดเอาเปรียบใคร

 

บางครั้งเราก็หลงทาง ผมว่าผมเองนั้นหละที่หลงทาง ความจริงที่ทำให้คนเรารักกันแท้ที่จริงมันคืออะไร คนเราได้รักกันมันมีเหตุผลไหม แม้ว่าเราจะหาคำตอบที่สับสนนี้จากใจอย่างไร ความคิดก็ไม่ได้รับการยอมรับจากความรู้สึกในใจอยู่ดี

 

รักไม่ต้องการเวลาคำกล่าวนี้มาจากบทเพลงที่ขึ้นชื่อของวงดนตรี ผมว่าเนื้อเพลงนี้คงอธิบายเรื่องนี้ได้ดี แต่ก็แน่ละเมือเรากลับไปฟังเพลง นี้ก็คงนึกถึงหนังเรื่อง กวน มึน โฮ เรื่องราวที่คนสองคนที่พบกันและรักกันดั่งเรื่องบังเอิญ ความเข้าใจที่มีความคิดที่ว่ารัก มาจากความสัมพันธ์ มาจากการใช่เวลาด้วยกันด้วยความเข้าใจ หรือ มันอาจจะเป็นอะไรที่ง่ายดายกว่านั้น มันอาจจะมาจากการได้เป็นตัวของตัวเองกับใครสักคนและตกหลุมรักความเป็นตัวเองของอีกคน เหมือนดั่งคำพูดของ กวีท่านหนึ่งที่บอก ว่า “ สิ่งใดใดนั้นสวยงามเพราะมันไม่ใช่มันในเวลานั้น และเราไม่ใช่เราตอนที่เรารู้สึกรักมัน ” การก้าวข้ามความรู้สึกของการไม่นึกถึงแต่ตัวเองเพื่อนึกถึงอีกคนเพื่อรักอีกคนอย่างเป็นตัวเอง ความรักทำให้เราเป็นมากกว่าแค่ตัวเราเอง

 

 

มันสวยงามเพราะเราคิด มันสวยงามเพราะเราไม่ตัดสิน มันสวยงามเพราะเราไม่ได้เอาตัวเราไปอยู่ในสิ่งนั้น

#ZERO

 

 

 

สภาว่ะการก้าวข้าม รัก ที่ทำให้เราเป็นมากกว่าแค่การรักตัวเอง มันอาจจะดูซับซ้อนถ้าหากอธิบายแบบนั้น แต่ถ้าจะเอาให้ง่าย ผมคิดว่า มันคือการแสดงออกของการเป็นได้มากกว่าเป็นตัวเอง มันอาจจะดูสับสนและย้อนแย้งกับ ที่มีคนเคยพูดไว้ว่า “ก่อนจะรักใครให้รักตัวเองให้เป็นก่อน” แล้วความรักจะทำให้เราเป็นมากกว่าแค่ตัวเราเองได้อย่างไร จริงๆแล้วมันก็เป็นเพียงแค่มุมมองง่ายๆ ที่เรามีต่อความเข้าใจ

 

ว่าความรักนั้นมีผลต่อความรู้สึกที่เรามีต่อหัวใจของเรา ความสำคัญของอะไรก็ตามมาจากการที่เราให้คุณค่ากับมัน ถ้าหากเราไม่ไปให้ความ สำคัญหรือ เห็นคุณค่าของคำว่ารัก มีต่อสิ่ง หรือบุคคลที่อยู่ตรงนั้น สิ่งเหล่านั้นที่อยู่ในมุมมองของเรา ก็จะไม่มีเรา เพราะ เรากำลังให้คุณค่ากับสิ่งนั้น การตัดสินมันหายไป ความเข้าใจมันเลยไม่จำเป็น มันเป็นเพียงความรู้สึก ที่เรียบง่าย ที่อยู่ในใจ ว่ารักของฉันคืออะไร

 

หลักการนี้ทางวิทยาศาสตร์ อธิบายไว้ตามกลไกสมอง แสนง่าย มันเหมือนกับเวลาที่เราจ้อง มองลูกมะม่วง เราจะลืมสังเกตุต้นมะม่วงที่อยู่ตรงหน้า เพราะเราเข้าใจว่าเรารู้แล้ว และสมองมันสั่งการว่าให้มองมะม่วงผ่านความคิดที่สั่งการ เราจึงไม่ได้สนใจมองไปที่ต้นมะม่วงทั้งต้น แต่กลับมองไปที่ มะม่วงเป็นลูก แทน

 

สภาว่ะ นี้ที่เราให้ความสำคัญของสิ่งที่เรามองหา เราจึงพบความสำคัญของสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งมันไม่ใช่การให้ค่า ไม่ใช่การตัดสิน แต่เป็นเพียง ความสนใจที่มีต่อสิ่งที่อยู่ในความคิด ในหวงของอารมณ์ที่ค้นหานั้น เราจะไม่ตัดสิน ไม่สนอย่างอื่น ไม่เป็นตัวเอง หรือพูด ง่ายๆ เรา “หลง”

 

อ่าว รัก หายไปไหนละ !! จริงๆสภาว่ะที่เราชื่นชมอะไรบางอย่างจนลืมสังเกตความคิดของตัวเราเองจริงๆแล้วมันเกิดขึ้นอยู่บ๋อยๆในชีวิตประจำวัน แต่ว่าเราไม่ได้ตั้งสติค่อยสังเกตุอารมณ์บ๋อยๆก็น่าจะพอมองเห็น และเข้าใจว่าจริงๆ แล้ว

 

“ รัก คือสภาวะที่เราไม่ได้ตัดสิน คือ ชื่นชมสิ่งนั้นนั้น ด้วยใจที่ไม่ตัดสิน โดยมีความเข้าใจดีดี ที่เกิดขึ้นในความรู้สึกดีดี ส่งผลให้เรา คิดถึงเรื่องดีดี ต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ด้วยใจที่เป็น สุขสงบ

 

เป็นเพียงข้อเท็จจริงนะครับและเป็นมุมมองของผมที่มีต่อสิ่งนี้ด้วยเจตคจำนงของตัวผมเอง โดยจริงๆ แล้ว รัก อาจจะเป็นอะไรก็ได้และไม่ได้เกี่ยวข้องกัน ตามความเข้าใจของผู้อ่านนะครับ เห็นต่างได้นะครับ ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกันนะครับ เพียงแต่จากประสบการณ์ผู้เขียนแค่พูดถึง ” ความรู้สึกดีดีที่เกิดขึ้นในสภาว่ะใจที่ไม่ตัดสิน” เท่านั้นเอง

 

 

 

รัก ทำให้เรา เป็นตัวเอง ในแบบที่เราไม่เคยเป็น

#ZERO

 

 

 

ผมว่าคำว่ารักที่น้องผมบอก มันเรียบง่ายดีนะครับ และก็รู้สึกได้ถึงความสงบสุขในใจ บางครั้งเราก็ตั้งโจทย์ที่ยากมากมายเพื่อรอใครสักคนมาตอบ เงื่อนใขที่ยุ่งยากที่เราเข้าใจจริงๆว่ามัน อาจจะทำให้เราได้คนดีดีเข้ามาในคำว่ารักของเรา แต่ในทางกลับกัน คำถามง่ายๆ ที่หมดจดแต่รอบคอบก็ทำให้เราได้คนดีดีมารักเราได้ไม่ต่างกัน เพียงแต่เหตุผลที่เราเข้าใจในความคิด ที่รู้สึกเอาเองมันหลอกให้เราคิดว่าการทำแบบนั้น แบบนี้ จะทำให้เราไม่ตกเป็นทาสของความรู้สึกของคนที่ไม่ดี ทั้งที่มันจริงๆแล้วมันอาจจะไม่ได้เกี่ยวกันเลย การตั้งเงื่อนใขอาจได้รับความท้าทายว่าถ้าทำได้ในข้อแม้ยากๆ คือคนที่รักเรา และสนใจเราจริงๆ โดยที่จริงๆแล้วมันอาจไม่ได้เกี่ยวกันเลย สิ่งที่คัดกรอง คนที่ดีที่สุด อาจไม่มีใครบอกได้ว่าทำอย่างไร ลองถามใจดูนะครับท่านผู้อ่าน ใจเราลึกๆ

 

เราตามหาคนที่ขาดในความรู้สึก หรือจริงๆแล้ว ตามหาคนที่รักเราอย่างที่เป็น

ขอบคุณครับผม กวีสีเทา

 

 

การรอใครสักคนมารักก็เหมือนตั้งโจทย์ให้ใครสักคนมาตอบ

#ZERO

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น