โลกไม่ได้แย่ฉันแค่แพ้ใจตัวเอง

ตอนที่ 16 : แก้เรื่องใหญ่ด้วยอะไรเล็กเล็ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 มิ.ย. 63

 

ความลำบากมักจะทดสอบความอดทนของคุณเสมอ

#ZERO

 

เขาบอกว่าถ้าเราไม่รู้เราก็จะไม่กลัวมันจริงหรอ?

การศึกษามีบทบาทสำคัญมากที่ช่วยให้เราเรียบเรียงความสำคัญของชีวิตได้ว่าอะไรมาอย่างไง อย่างมีแบบแผน และที่ทำให้ รู้ว่าจริงๆแล้วเนี่ยเราทุกคน ล้วนแล้วแต่ก็ระวังตัวในเรื่องนี้ด้วยกันทั้งนั่น ไม่มีใครอยากตกตายไปโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดมาเพื่อตัวเองและตายเพราะอะไร


ตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่2 ที่มีผู้คนอดอยากจำนวนมาก และความลำบากนั้นอาจจะเข้าใจอย่างลึกซึ้งเข้าใจในการปฏิบัติจริงแล้วถามว่าถ้าคุณไปอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีแบบเขาเราจะคิดและทำอย่างไรเพื่อเอาตัวรอดจาก อดีตหรือปัจจุบันความหิวโหยก็ยังอยู่ในวิถีชีวิตของเราอยู่ดี เราถูกบรรจุอยู่ในวัฒนธรรมที่การอธิบายเรื่องชีวิตที่น้อย


ความลำบากช่วยให้เราได้ รู้จักเขาใจชีวิตเข้าใจตนเอง

ขนาดอากาศเป็นสิ่งที่หลายคนไม่ต้องแย่งชิงกันเป็นของจำเป็นแต่ถ้าวันนึงมันเกิดไม่ไม่มีอากาศขึ้นมาให้เราหายใจได้ฟรีๆเราจะต้องแย่งชิงกันเพื่อหายใจทางเดียวที่เราจะอยู่รอดได้อาจจะต้องเป็นการทำร้ายหรือแย่งชิงจากผู้อื่นเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนั้นมั่นคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความรุนแรงแต่ทว่าบนความเลวร้ายนั้นก็ได้พบกับคนที่ดีจากใจจริงๆและคนที่ยินยอมที่จะเสียสละตนเพื่อช่วยคนอื่น เพราะฉะนั้นวิกฤตที่จะต้องรอดก็เป็นเหมือนโอกาสที่จะทำให้เราได้พบความดีงามเช่นกัน

 

ความดีมันมีอยู่จะน้อยจะมากมันก็งดงามเสมอ

#ZERO

 

จะจริงไม่จริงแต่ว่าการพยายามตามหาคนที่ดีได้ในช่วงเกิดวิกฤตนี้ที่ทุกคนต้องดิ้นร้นเพื่อเอาตัวรอดหากแต่ทว่าบางคนตามหาคนดีดีเพื่อที่จะพึงพาหรือหาผลประโยชน์จากคนดีดีเหล่านั้นต้องการที่จะดีแบบเขาหรือให้ความดีของเขานั้นช่วยเหลือให้เราดีขึ้นได้ จ่ายราคาเท่าไรเพื่อซื้อความสบายใจนั้นด้วยกาย ด้วยความรัก ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องเล็กที่เอาความรู้สึกมาหากินเพื่อเอาตัวรอด การหาทางลัดแบบนั้นมันก็เป็นช่องโหว่ที่ทำให้คนที่เขาดีกว่าเราเนี่ยจับกินกับความรู้สึกของคนที่สมยอม


คงโทษใครไม่ได้เพราะเรายอมเอง

#zero

 

ความเห็นอกเห็นใจที่ถูกลดลงไปตามความเอาตัวรอดของแรงผลักที่จะทำให้ตัวเราเนี่ยเห็นแก่ตัวเพื่อที่จะยึดอยู่โยงเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากความลำบากและต้องการเป็นคนที่มีชีวิตอยู่รอดที่มีตัวเองดีขึ้นไปในทิศทางที่ตัวเองต้องการ ความตระหนักในสิ่งนั้นๆลดลงไปตามศิลธรรมและคุณธรรมมันถูกทำเป็นเรื่องที่ไม่จำเป็นในสภาวะที่ต้องเอาตัวรอด

ความดีจะมีประโยชน์อะไรหากผู้คนในสังคมนั้นไม่ได้ต้องการ

#zero

ปรัญญาที่ชาวตะวันออกและและชาติตะวันตกก็มีการศึกษาปรัชญาและศาสนาที่เข้มแข็ง

ชีวิตสร้างสถาณ์การนั้น อาจจะเลวร้ายแต่ก็ต้องยึดมั่นในสิ่งที่ดีงามไว้บ้าง เปรียบเทียบหนังwalking dead ตะวันตก กับหนังเรื่องthe kingdom ตะวันออก ซอมบี้เหมือนกันแต่เป็นหนังที่ถูกสร้างมาโดยคนละชาติ ซอมบี้ตะวันตกอีกทางนึงเป็นตะวันออก

ซึ่งความแตกต่างของเนื้อหานั้นไม่ได้แตกต่างกันมากนักแต่ในเรื่องของการใช่วิธีคิดมองในเชิงที่เป็นปรัชญานั้นสอดแทรกอยู่ในเนื้อหาของละครที่เราได้ทำการชม

 

ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร

#ซิกมันด์ฟรอยด์

 

 

นอกจากจะเป็นเรื่องของการเอาตัวรอดแล้วจะเห็นได้ว่าภูมิหลังของแต่ละคนนั้นมีผลต่อวิถีชีวิตและสิ่งที่เป็น เพื่อเอาตัวรอด

ทางเลือกที่เป็นตัวแนะนำมาสู่ความเอาตัวรอดของเราที่ทำให้ตัวเขารอดมาจนถึงทุกวันนี้มันเป็นเรื่องจริงๆนะสิ่งมีชีวิตที่อยู่รอดนั้นไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดแต่คือสิ่งมีชีวิตที่รู้จักปรับตัว

มันมีเหตุผลหลายอย่างมากมายที่โยงเรื่องราวเข้าด้วยกันแต่ทว่าในเรื่องบางเรื่องมันทำให้ ผู้เขียนฉุกคิดว่าการที่มันตกผลึกไปในทิศทางว่าคนที่เชื่อว่าตัวเองสามารถอยู่รอดได้ในสภาวะวิกฤตจะต้องมีความเห็นแก่ตัวและต้องฉลาดที่จะเอาตัวรอดก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะรอดเสมอไป

สิ่งที่เราตัดสินใจลงไปต่อสถานการลงไปในทิศทางที่ตัวเองต้องการเพื่อไปถึงจุดยืนให้ตัวเองยังคงอยู่ได้ในสภาวะล้มละลายแบบนี้ จะชอบไหมแล้วคุณจะเชื่อไหมล่ะว่าสุดท้ายแล้วสิ่งที่คุณจะได้รับก็มาจากนิสัยของคุณเองแล้วมันก็จะนำพาคุณไปสู่ผลลัพธ์ของเรื่องนั้น

 

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายเพียงใดมีข้อจำกัดมากมายเท่าไหร่สิ่งที่คุณเป็นนำพาคุณไปหาสิ่งที่คุณจะได้แน่นอนคนที่คบกันเช่นกัน

#zero

ในหนังที่ต้องเอาตัวรอดของชาติตะวันตกจะมองไปที่การอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มอยู่ร่วมทำงานเป็นทีมอยู่ด้วยช่วยกัน แต่บางคนนั้นก็เลือกที่จะทำงานเพียงคนเดียวเขาเชื่อว่าทักษะส่วนตัวนั้นจะทำให้เราอยู่รอดและการพึ่งพาอาศัยกันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับมนุษย์ด้วยกันซึ่งเป็นเรื่องปกติทางชีววิทยาพื้นฐานของสังคมทั่วไป และในวอคกิ้งเดดซอมบี้ของฝรั่งนั่นปัญหาก็ไม่ใช่ซอมบี้แต่กลับเป็นคนที่รอดชีวิตด้วยกัน

 

ในขณะที่ทางตะวันออกในหนังซอมบี้เดอะคิงดอมนั้นมองไปในเรื่องของปัญหาที่เกิดขึ้นจากชนชั้นสูงและชนชั้นล่างหลักๆแล้วเกิดขึ้นมาโดยที่ชนชั้นผู้นำนั้นนำปัญหามาสู่ชนชั้นล่างที่ไม่สามารถมีสิทธิ์เรียกร้องสิทธิพื้นฐานของมนุษยชนได้

จึงมีความแตกต่างในเรื่องของการใช้สิทธิ์ของตัวเองกับชาติในขนาดที่ชาติตะวันตกนั้นที่มีอิสระมากกว่าในการเลือกที่จะแสดงออกแต่ในทางกลับกันชาติตะวันออกนั้นจะต้องดูแลและดิ้นร้นเอาตัวเองรอดและผู้ที่ตกเป็นเหยื่อในวิกฤตนั้น โดยส่วนมากจะเป็นผู้ที่ไม่มีความรู้มากพอที่จะช่วยเหลือตนเองได้

 

ซึ่งตอนนี้ล่ะจะขออธิบายแบบวิทยาศาสตร์ของด้านมืดของความถี่ของภัยจากมนุษย์ของเราที่มีต่อมนุษย์ด้วยกันอันเป็นเรื่องไม่ธรรมชาติ จริงๆเราถึงจุดหนึ่งมันก็เรียกได้ว่าเมือเกิดเหตุที่ต้องเดือดร้อนแม้ว่าจิตสำนึกจะรู้ดีรู้ชั่วแต่จิตใต้สำนึกนั้นมันก็ไม่แคร์เพื่อนมนุษย์มันก็สามารถนิ่งเฉยดูดายกับความเจ็บปวดความทุกข์ทรมานคนอื่นได้

มีงานวิจัย ชิ้นหนึ่งนะครับที่ทำทำการทดลองโดยการแบ่งกลุ่มคนวิจัยออกเป็น สองกลุ่ม ซึ่งทั้งสองกลุ่ม ถูกแบ่งเข้าไปในห้องที่เท่าๆกันนะครับ ซึ่งแต่ละห้องมีจำนวนคนที่เข้าทดลองเท่ากันและในแต่ละห้องจะมีลำโพงที่ปล่อยคลื่นความถี่ที่ฟังแล้วรบกวนฟังแล้วน่ารำคาญนะครับออก มาเพียงแต่ทั้งสองห้องมีเพียงห้องเดียวที่มีปุ๋มกดปิด แต่ในขนาดอีกห้องต้องนั้งทนเฉยๆ แบบนั้นระยะเวลาที่อยู่ในห้องเท่ากันนะครับคือ ห้องละ 2ชั่วโมง จากผลการทดลองห้องที่มีปุ๋มกดปิด ได้ เพียวเปิดสัญญาณมาเพียงแค่ไม่กี่นาที คนภายในห้องนั้นก็ช่วยกันหาปุ๋มและปิดเสียง ตั้งแต่ 5นาทีแรก ในขนาดที่อีกห้องไม่มีปุ๋มกดปิดหลังจากคนในห้องหา อะไรปิดลำโพงไม่ได้พวกเขาก็นั้งเฉยๆในห้องนั้น ไม่ทำอะไร

ต่อมา ในรอบที่2 นะครับ ได้นำคนทั้งสองห้องมาอยู่รวมกันในห้องเดียวกัน ผลปรากฎว่าคนที่เคยอยู่ในห้องที่มีปุ๋มกดปิดเสียงได้ ลุกขึ้นไปปิด สัญญาณรบกวนตั้งแต่ 5นาทีแรกในขนาดที่คนที่เคยอยู่ในห้องที่ไม่มีปุ๋มกดปิดสัญญาณกลับนั้งเฉยๆ จากผลการวิจัยก็คือ สรุปว่า คนเรานะครับภายใต้สภาว่ะกดดดันที่ยากลำบาก หากเราไม่สามรถแก้ใขอะไรได้คนเราสามรถที่จะยอมรับความกดดันที่ลำบากนั้นอย่างจำยอมนะครับ

จากการศึกษาเรื่องนี้ก็น่าสนใจโดยธรรมชาติคนเรานี่ก็แยกแบ่งมุมความเป็นมนุษย์ออก 2 แบบ

1 คนเราเกิดมาดี

ความดีงามในตัวเองแบบบริสุทธิ์มันก็จะทำแต่ความดีแต่ว่าเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมหล่อหลอมทำให้ความดีงามตั้งแต่เกิดมานั้นค่อยๆลดหายไป

หรือ

2 มองว่าจริงๆคนเรามีความดีความชั่วมีปีศาจอยู่ภายในซึ่งโดนกดไว้แล้วก็ไม่รู้จะลงอะไรบาง คือมองไปทางด้านไหนคนเราก็สุภาพและอ่อนโยนแต่ว่าภายในใจลึกๆเราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเขาเป็นคนยังไง

จริงๆแล้วเนี่ยไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือคนไม่ดี ผมไม่ได้อยากยกยอความดีหรือปลุกระดมให้ทุกคนไปเป็นคนดีนะครับ เพียวแต่ว่าในมุม คนเราที่มีชีวิตปกติต่างก็สามรถทำเรื่องผิดได้ ดีได้ เพียงแต่ว่า พื้นฐานของจิตสำนึกของแต่ละคนมีความแตกต่างกันนะครับไม่มีผิดมีถูก เพราะแต่ละคนมีหน้าปัญหาแวดล้อมที่แตกต่างกันเพราะฉะนั้น ความดีความไม่ดีผมว่ามันขึ้นอยู่กับประสบกาณ์ของแต่ละคนที่แก้ใขมันไม่ว่าทางที่เลือกจะดีไม่ดี ผลของมันก็แตกต่างกันโดยเราเป็นส่วนหนึ่งของปัจจัยที่มีต่อปัญหา

ทีษฎีแห่งความสุข

ชีวิตที่เรียบง่ายและเงียบสงบจะนำความสุขมาให้ยิ่งกว่ากว่าการไล่ล่าความสำเร็จที่นำความกังวลมาด้วย

#ไอน์สไตน์

 

 

ไม่ว่าจะด้วยมุมมองไหนที่เราคิดว่าเราเป็นก็ได้มีการตัดสินใจว่าคนเราเกิดมามีความเป็นตัวเองคือคนเราก็อาจจะเกิดมาด้วยความดีงามหรืออาจจะมีมอมสเตอร์อยู่ในตัวเองด้วยแต่ว่า 'ด้วยสังคมด้วยความที่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่พึ่งพาสังคม' ด้วยเหมือนกันนั่นแหละ เราก็อยู่ในสังคมแล้วก็อยู่รวมตัวกันตามทางประวัติศาสตร์มนุษย์มีวิวัฒนาการอะไรต่างๆที่ที่ค่อนข้างยาวนานแล้วก็ได้เรียนรู้เรื่องของการอยู่ด้วยกันเพราะฉะนั้นคือไม่รู้เลยว่ามันน่าจะเป็นการกดไว้หรือเปล่าแต่ว่าไม่แน่กฎของเรื่องของความเป็นมอสเตอร์อยู่ในตัว หากถึงเวลาที่ต้องเผชิญคำพูดของใครและใครที่ไม่มีภายในแข็งแรง ใครที่ไม่พร้อมเมื่อไรก็ตาม ก็ต้องตายจากไปแล้วก็อยู่ไม่ได้แล้วก็ปล่อยให้ตาย

ผู้เขียนคิดว่าน่าจะเป็นอะไรที่เหมาะกับยุคสมัยที่มนุษย์เรายังแบบไม่สามารถจะก่อไฟขึ้นมาได้หรือว่าอาจจะแบบว่ายังไม่รู้วิธีล่าสัตว์หรือว่ายังไม่รู้วิธีการทําเกษตรกรรมหรือว่าอะไรก็ตามที่เชื่อแต่มันไม่สามารถที่จะทำให้ตัวเรารอดได้แล้วก็สืบเชื้อสายสืบพันธุ์ไปเรื่อยๆ ซึ่เรามันก็คงจะคาดหวังว่ามีคนที่เป็นคนพิเศษคนที่เป็นคนที่แข็งแกร่ง เกิดขึ้นมาเองทั้งที่ จริงๆแต่ว่าลึกๆแล้วก็แบบแค่กำลังมองเฉยๆว่าเมื่อยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วเราจะสามรถตามจิตวิญญาณหรือ ความดีที่เกิดจากส่วนลึกภายในได้อย่างไรแล้วความดีที่เกิดขึ้นจากส่วนไหนกันแน่ที่ทำให้คนลำบากแต่ไม่เห็นแก่ตัว

 

เราอยู่ในสังคมที่มีกฎกติกาแล้วก็มีเรื่องความคิดในเชิงแบบประชาธิปไตย เรื่องของรัฐสวัสดิการว่าเรื่องของระบบสารสนเทศคืออะไรก็ตามคือสิ่งเหล่านี้มันคือสิ่งที่มันจะต้องมีวัฒนาการเพิ่มเติมขึ้นมาหรือเปล่าในอดีตเราอาจแค่ทำเพื่ออาหารสืบพันธุ์และมีชีวิตเพื่ออยู่รอดแต่ในปัจจุบันนั้นชุดความรู้มันถูกพัฒนา เราจะไม่คิดแค่นั้นว่า ใครอยู่รอดได้แต่มันกลายเป็นว่าใครรวยที่สุดในยุคสมัยนี้

แนวคิดที่เจริญเติบโตไปพร้อมการวิวัฒนาการของเผ่าพันธ์มนุษย์มีความซ้บซ้อนมากขึ้นเมือเกิดระบบสังคม

ความคิดที่เพิ่มเติมมันก็มีเรื่องของเศรษฐกิจเข้ามาเกี่ยวข้องมันก็มีเรื่องของเพื่อนและมันก็คงไม่ใช่เรื่องแค่ความแข็งแรงเท่านั้นที่จะเป็นความแข็งแกร่งขับเคลื่อนชีวิตผ่านวิวัฒนาการหรือโลกที่มีสภาพความพร้อมที่จะดูด้วยความดีงามและเจ็บปวดทุกข์ทรมานของคนอื่นแต่ว่าเราสามารถจัดสรรสร้างสังคมขึ้นมามันเป็นเรื่องแปลกที่ซับซ้อนว่าในขณะที่เราเห็นคนเอาตัวรอดและอดอยากในช่วงวิกฤตแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่ปกติและมนุษย์ก็สามารถที่จะคุยกับคนแปลกหน้าสามารถจับมือทำธุรกิจกันได้มีความไว้เนื้อเชื่อใจ ความมหัศจรรย์ทางเชิงชีววิทยาในเรื่องของความสัมพันธ์ของความเป็นมนุษย์ ถึงแม้ว่าเราจะมองจากมุมไหนมันก็ยังคงเป็นเรื่องที่พิศวงอยู่ดี

แล้วก็ไอ้ความรักชีวิตธรรมดาที่สุดในโลกของเราให้มันเป็นยาหล่อลื่นช่วยเหลือด้วยความรู้สึกที่เรียกว่า รัก ผ่านกาลเวลาเมือต้องเห็นคนได้รับความลำบากก็อยากจะช่วยอย่างอัศจรรย์ การมารวมกันแล้วก็ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมันมีอะไรดีๆ

แต่ว่าส่วนใหญ่ก็คบหากันเพื่ออย่างอื่นที่นอกเหนือจากการ ต่อสู้หรือความแข็งแกร่ง และไปที่การทำธุรกิจหรือการเอาตัวรอดรูปแบบอื่นที่ไม่ได้มองในมุมของการทำเพื่อชีวิตก็ 95% และก็ไม่ต้องการ ไม่มีความรุนแรงอะไรที่มันแบบว่าชีวิตทุกวันมันไม่ได้ต้องอดทนกับเรื่องธรรมดานะ ไอ้ความมีเสถียรภาพการที่คนเราร่วมมือกันไม่มีความรุนแรงที่เกิดจากดั่งเรื่องอดีต แต่ทว่าความรุนแรงนั้นมันเกิดจากอะไรก็ได้ แค่เพียงได้ยินคนพูดที่ทำร้ายจิตใจหรือการทิ้งขยะไม่ลงถังก็อาจนำมาสู่การละเลยและนำไปสู่การรับผิดชอบส่วนร่วมนำมาซึ่งความรุนแรง

ในสังคมนั้นไม่ว่าเกิดจากทางเลือกโครงสร้างหรือว่าระบบอะไรสักอย่างมันทำให้เกิดปัญหาขึ้นมาถึงหากแม้จะไม่ใช้ระบบโครงสร้างอะไรที่พูดถึงมัน

ก็ทำให้มีความสุขมากมาย

 

แต่ว่าสาเหตุที่ทำให้สังคมสามารถอยู่ร่วมกันได้ส่วนหนึ่งก็มาจากทุกคนบอกว่าธรรมxยถึง”ตัวเองเราเอง” หรือยกปัญหาไปที่เรื่องการศึกษาจะเพราะมีปัญหามากมายที่ไม่ต้องการศึกษา และการศึกษาศาสนา

ศาสนาที่มีปัญหามากมายจากการทำกันเองของมนุษย์ที่ยึดอยู่กับกฎและเงื่อนใขต่างๆ ทำให้อะไรที่เป็นปัญหาสังคมก็อาจจะมาจากศาสนามากเรื่องความเชื่อ เรื่องทัศนคติและค่านิยมและทุกคนที่มาบอกว่ามันเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างสังคมที่ทำให้เกิดความไม่เท่าเทียม เกิดปัญหาอะไรต่างๆในสังคม

ผู้เขียนคิดว่ามันไม่ใช่มันเป็นโครงสร้างที่ไม่สมบูรณร้อยเปอร์เซ็นต์แต่โครงสร้างที่สำคัญที่ทำให้เกิดความไม่สงบได้เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้นายหน้าหากินกันตามธรรมชาติลดเพิ่มอัตราดอกเบี้ยเกินกฎหมายกำหนดไว้ทำให้เกิดความอัศจรรย์ความร่วมมือขึ้นมาได้

โครงสร้างอะไรทั้งหลายในสังคมทุกวันนี้มันก็ไม่ได้เปิดปัญหามากมายแต่ระวังด้วยนะ ระวังอะไรก็บอกว่าการเอาแต่จะคิดล้มโครงสร้างยังไม่หมดจากแนวคิดของคนรุ่นหลังหรือรุ่นใหม่ การสร้างใหม่โครงสร้างเก่าไม่เคยเป็นอะไรที่แฟร์กับเรา เราควรเลิกใช้มันเถอะอันตรายใดๆที่มาใช้ยังคงสร้างนี้ผู้คนมากมายเป็นหนี้หมดอะไรที่มันเคยให้มันคงพังครืนลงไปในความผิดความเป็นมอสเตอร์ภายในตัวของมนุษย์

 

ในศตวรรษที่อะไรทั้งนั้นส่องให้เห็นแต่ด้านมืดการนองเลือดความชั่วร้ายความรักความผิดของมนุษย์มันออกมาเห็นความน่าเกลียดน่ากลัวฉะนั้นก็จดบันทึกและมีการบอกต่อให้กับกลุ่มแนวร่วมให้ระวังกันไว้ ใช่ระบบโครงสร้างอะไรมันก็ไม่ได้เพอร์เฟคแต่ก็ระมัดระวังจะเปลี่ยนอะไรเนี่ยอย่าถึงขั้นต่ำกว่าหรือคิดทำปฏิวัติล้มล้างทำลายทุกสิ่ง

 

แต่ว่าจะทำยังไงถึงจะดีกว่าไปสู่โครงสร้างที่ดีกว่านะค่อยๆปรับค่อยๆแก้กันไปก็น่าจะดีกว่าการปรับใหม่ทั้งหมด และทำหน้าที่ในส่วนของแต่ละคนที่ทำได้โดยไม่ต้องไปยุ่งกับโครงสร้างหรือล้มล้างใคร ทุกคนทำหน้าที่ ที่ตัวเองรับผิดชอบ และทำสิ่งที่ชอบภายใต้โครงสร้างหรือกฎที่ผู้อื่นบอกอย่างมีความสุขนั้นก็พอแล้ว ไม่ต้องไปสู้รบปรบมือกับใครสุดท้ายผู้เขียนขอยกคำของอัฉริยะท่านหนึ่งมาจบท้ายว่า

ผมเตือนสติตัวเองวันละเป็นร้อยๆครั้งว่า ชีวิตทั้งภายในและภายนอกของผม ล้วนต้องพึงพาแรงงานและหยาดเหงื่อของผู้อื่นทั้งผู้ที่มีชีวิตอยู่และวายชนย์ไปแล้วและนั้นทำให้ผมต้องทุ่มเทความมานะและความพยามทั้งเพื่อหมอบสิ่งเดียวกันกับที่ผมเคยได้รับและยังได้รับจนทุกวันนี้ให้แก่พวกเขา

#อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์

 

 

เมื่อคืนหลับขนาดนั้งพิมผมก็เพลอหลับนิดหน่อย สรุปเรื่องเลยหลักก็คือการจะเปลี่ยนอะไรให้ค่อยๆทีละเล็กทีละน้อย อย่าคิดว่าเราสามารถที่จะล้มระบบเก่าแล้วก็ออกแบบโครงสร้างใหม่ที่ดีแล้วก็สมบูรณ์แบบได้

แต่ให้มันจะเป็นมุมมองที่คิดว่าเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรในปริมาณมันมากเกินไปและไม่ต้องระวังด้วยเพราะว่ามีความมืดความดี และคนที่มองหาความผิดซึ่งอาจจะอยู่ในตัวเราทุกคนหากเรารู้ว่าเราไม่ดีและผู้อื่นเองก็ไม่ได้ดีเหมือนเราความพร้อมที่จะคิดถึงเสมอมันก็จะช่วยลดการปะทะที่ต้องการนองเลือด ความน่าเกลียด อะไรก็ตามที่มันก็เกิดขึ้นได้เกิดระหว่างการเปลี่ยนแปลงเรื่องเห็นด้วยไม่เห็นด้วยมากที่สุดคืออะไร คือต้องบอกว่า

แทนที่จะพยายามล้มกระดานเพื่อเล่นใหม่ทำไมเราไม่พยายามอยู่ร่วมกันและปรับโครงสร้างไปทีละเล็กทีละน้อย

ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครั หวังว่าจะช่วยให้ผู้อ่านมองโลกได้ดีขึ้นกว่าที่เคยนะครับ ผมกวีสีเทา

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น