Zero เสียศูนย์​แต่อย่าสูญเสีย​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 469 Views

  • 18 Comments

  • 7 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36

    Overall
    469

ตอนที่ 8 : ไปเป็นทีมและการต่อสู้ทางความคิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61



บันทึกวันอาทิตย์​ ที่28 พฤศจิกาย 2561
เสียงเพลง one man Chane the world
ดังขึ้นเป็นเสียงปลุก แสงจากจอโทรศัพท์ทำให้ผมต้องลี่ตามองตัวเลข 2.30 ที่จอบอกเวลาทำคิ้วผมย่นใต้ผ้าห่มอากาศเย็นๆ "วันนี้มีแข่งวิ่งมาราธอนที่อุตรดิตย์" ผมกะเด้งจากผ้าห่มลุกทันที ที่ทราบเหตุผลจากข้อความเตือนที่เขียนมาพร้อมนาฬิกาปลุก  จะว่าไปไอ้การลุกตอนเช้าแบบนี้ทำให้ผมนึกถึงสมัยลุกไปยกผักที่ตลาดกับขายหมูปิ้ง ผมต้องตื่นนอนแต่เช้ามืดทุกวัน ผมเองก็งงหมือนกันทำไมผมนึกถึง สงสัยสมงสมองผมน่าจะไปหมดแล้ว ฮ่าๆ

"เราทุกคนดีขึ้นจากความลำบาก"
zero​

ดั่งคำกล่าวโบราณ  ความลำเข็ญจะเข็นชีวิตให้ดีขึ้น" น่าจะเป็นความจริง ผมลุกไปอาบน้ำผ่านอากาศเย็นๆ น้ำจากฝักบัวที่โปรยใส่ตัวพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของผม (หอนหาคู่สินะนายน่าจะถนัด)​  และถึงแม้มันจะเย็นแต่ผมก็ผ่านมันมาได้ครับ ฮ่าๆ (ทำเป็นเท่กาก)​

เวลาตี 3.10 พี่อัพ (รุ่นพี่เครพรู้จัก) ก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน รถวิ่งออกไปสบทบกับกลุ่มพี่ หลังจากแวะรับและพวกพี่ๆทุกคนมาจนครบ รถก็วิง่สู่เสนทางไปงานที่จังหวัดอุตรดิตถ์

"ความพร้อม" มาจาก ความตั้งใจ "
"ความตั้งใจ มาจาก ความเชื่อมั่น "
"ความเชื่อมั่น มาจาก ความไว้ใจ"
"ความไว้ใจ มาจาก สัจจะ"
" คนมีสัจจะเขาจะรู้จักรักษาสัญญา​"
" คำสัญญา ทำให้คน ไว้ใจคุณ"
zero​

เวลาประมาณ 05.33  คณะเดินทางกลุ่มพี่ๆ  Lion hao  (สิงโตเห่า)​ (กูจะแปลทำไม)​ ฟ้ายังไม่สว่างนักตอนนั้น ภายในงานมีน้ำผุ แสงสีตามต้นไม้ห้อยสวยงดงามอลังการมาก พวกพี่วอมร่างกายเอ็กเซอร์ซายยืนเส้น ส่วนผมเหรอครับผมมองซ้ายมองขวาหาห้องน้ำครับ ฮ่าๆ (นั้งรถมาไกลก็ปวดอะเนอะ)​  (คนอะไรพิมเข้าข้างตัวเอง)​  ด้วยความที่ต่างสถานที่ผมก็เลยไม่รู้ว่าห้องน้ำเขาอยู่แถวไหนมองหาพุ่มไม้หวังว่าจะหมอบการเจริญเติบโตให้ (พฤติกรรมอัปปรีเด็กๆไม่ควรทำตามนะครับ)​   นู้นไงห้องน้ำ เสียงรุ่นพี่ที่ชื่อว่าพี่ต่อ (หนึ่งในรุ่นพี่ที่เดินทางมาด้วยกัน)​พูดพร้อมชี้ไปทางขวามือ  ผมเพ่งมองตัดผ่านความมืดสลั่วตามที่พี่ต่อชี้ไปก็พบห้องน้ำที่เหมือนห้องน้ำตามสวนสาธารณะทั่วไป อ่อผมลืมบอกครับว่าสถานที่จัดงานที่เราไปเขาเรียกกันสวนหนองพระแล จ. อุตรดิตถ์​ (ควายครับคุณโหน่งทำไมไม่บอกท่านผู้อ่านพรุ่งนี้เลยละครับ)​ แน่นอนครับผมกับพวกพี่ๆอีกสามคนมุ่งตรงด้วยความไว น่าจะปวดจัดเหมือนกันนะครับ ฮ่าๆ (ทำเป็นแซวเขาตัวเองก็ปวดเดียวตบทิ่ม)​   ผมเดินตามกับพวกพี่ๆทันที สายตาก็มองสำรวจไปรอบๆห้องน้ำ ซึ่งก็ดูเหมือนว่าเป็นห้องน้ำเก่าๆที่ดูจากสภาพมันไม่น่าจะเปิดให้ใช่งาน ประตูไม้สีดำซีดๆที่พอเปิดออกยังไม่ทันจะได้เห็นเลยว่าข้างในเป็นอย่างไรกลิ่นก็มาก่อนเลยครับ เหม็นจนแทบจะอ้วก กลิ่นมันอารมณ์ประมาณหมาเน่า5000พันตัวไรงี่เลยครับ  (แม้พอคนสะอาดทำเป็นรังเกียจ)​ แน่นอนครับหลังจากได้กลิ่นขาผมเลี้ยวหันไปทางสวนป่าดานหลังห้องน้ำทันที ฮ่าๆๆ พวกพี่ๆที่เดินเข้าไปใช่บริการก็ตะโกนดังมาพร้อมเสียงบ่นด่าว่ามันเหม็นจะจริงจะอ้วก ฮ่าๆ คือประเด็นพวกพี่ก็ยังจะเดินเข้าไปใจจัด  (คือพวกพี่ๆแก่ก็ยังจะเดินเข้าไปเนาะ)​

หลังจากนั้นไม่นานทั้งคณะก็เดินทางก็เดินทางกันเข้าไปในงาน บรรยากาศในงานผมต้องบอกเลยครับว่าอลังการงานสร้าง งานนี้ผมพอจะเดินกร้างๆดูนู้นนั้นนี้ได้เพราะไปกะพวกพี่ๆ คือเดินมั้วไปดูนู้นนั้นนี้ได้อะครับฮ่าๆ (พูดง่ายๆคือเดินเล่นเป็นเด็กว่างั้น)​ และที่ผมชอบและให้เป็นอีกหนึ่งไฮไลด์ของงานของอุตรดิตถ์​เลยก็คือเตนท์ของกินครับ โอ้โห้วต้องบอกเลยครับว่า โจ็ก ข้าวต้ม ปาท่องโก้ น้ำเต๋าหู้ หมูข้าวเหนียว เพียบและเน้นย่ำได้เลยครัับว่าไม่อั๋น ครับกินไม่อั๋น (มาวิ่งหรือมากินเน้นจริงว่าไม่อั๋นครับคุณโหน่ง)​ เต็นท์ของกินยาวเลยครับ ยังกะงานเจกินฟรี บุฟเฟต์หมูกะทะ คือถ้าไม่เห็นคนใส่เสื้อวิ่งในงานผมคงนั้งลืมและนั้งกินอยู่แถวนั้นแล้วครับ ฮ่าๆๆ  (ตะกละจนอ้วนลดน้ำหนักครับโหน่งมาวิ่งครับไม่ใช่มาแด๊ก)​ และที่สำคัญของงานนี้เลยผมบอกได้เลยครับว่างานที่อุตรดิษถ์​งานวิ่งนี้ ขาวจริงๆครับ ฮ่าๆๆ สาวๆในงานผมขอบอกเลยครับว่าไม่ธรรมดา (บ้ากามจริงๆผมไม่แปลกใจที่ผู้เขียนไม่มีเมียสักที)​ (โห่ววว ซ่ำอย่างเดียวเลยเนอะ)​ ผมเป็นคนอ้วน ผมเคยหนัก 155  มาวิ่งในงานก็มีแต่คนหุ้นดีดีมาวิ่งกัน แต่ผมก็คิดว่า

ผมก็อายครับที่อ้วนแล้วมาวิ่ง
แต่ว่า
ผมจะอายกว่าถ้าผมอ้วนแต่ไม่รู้จักพยาม
Zero

จริงๆงานนี้ผมจะต้องวิ่งสิบกิโล พวกพี่ก็ถามว่าไหวไมพร้อมไม อย่าฝืนตัวเองเอาแค่ชนะตัวเองที่ทำได้ ผมก็คิดอยู่นานครับว่าจะวิ่งสิบกิโลดีไม อัตตราการซ่่อมของผมที่ทำเป็นประจำช่วยให้ผมตัดสินใจได้ดีมาก เพราะถ้าเรารู้ตัวเองไหวแค่ไหนเราจะไม่ต้องตัดสินใจนาน

การรู้จักตัวเอง ช่วยให้เรา เข้าใจตัวเอง
การเข้าใจตัวเอง ทำให้เราพบ
"ความพอของตัวเอง"
zero​

การรับผิดชอบตัวเอง ทำให้เราโตเป็นคนที่รู้จัก เห็นแก่ตัวเพื่อเอาตัวรอด ไม่ใช่เห็นแก่ได้จนดูสนใจแต่ผลประโยชน์ของตัวเองพูดง่ายๆคือ
เห็นแก่ตัวมันคนละเรื่องกับคนเห็นแก่ได้

"ทำเเพื่อเอาชนะตนเอง ไม่ใช่ทำเพราะอีโก้"
zero​

ถาม
ทำไมต้องระวังการเอาชนะขีดจำตัวเอง สิบกิโลมาเป็นแค่วิ่งห้ากิโล เพราะอะไร
ตอบ
เพราะการทำอะไรจากการรักที่จะทำ มันจะทำให้เราไม่เบื่อถึงแม้ว่าการทำอะไรเกินตัวมันอาจทำให้เราทลายหรือข้ามขีดจำกัดตัวเองได้และส่งเสริมความมั่นใจให้ตัวผมเองก็ตาม แต่ ผมจะลืมว่าจริงแท้แล้ว "ผมมาวิ่งทำไม" ผมวิ่งห้ากิโลแต่ก็เป็นการวิ่งมากกว่าเดินและนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเริ่มมีการวิ่งสลับกับการเดินหลังจากลองทำและผ่านงานนี้ผมก็รู้ตัวเลยครับว่าผมยังต้องซ่อมอีกมาก ต้องปรับปรุ่งแก้ใขวิธีการซ่อมซึ่งถ้าผมโดดไปวิ่งสิบกิโลผมก็อาจจะรูุ้สึกว่าผมเป็นคนท้ายๆ ที่วิ่งมาถึงช้าแน่ๆ

ทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีเสียก่อนที่จะเริ่มทำอะไรใหม่
อยู่กับปัจจุบันให้ดีเสียก่อนที่จะผวงถึงอนาคต
zero​


การเอาชนะตัวเองในทิศทางที่ดีผมเชื่อว่ามันจะทำให้เราเติบโตทางความคิดเป็นผู้ใหญ่ที่ดีและมีสุขภาพแข็งแรง

อย่าหยุดพยามที่จะดีในแบบเรา
เป็นตัวเองให้มีความสุขแม้ทุกข์ก็สบายใจ
zero​

การเอาชนะตนเอง กับ การบังคับตัวเอง
มันไม่ได้มีรูปแบบที่ตายตัวในวิธีการที่จะเห็นคุณค่าในตัวเองผมแค่คิดว่า ใจของเราก็สำคัญไม่ต่่างจากความคิด 


ใจ ที่มากเกิน ก็เป็นเอาแต่ ใจ
ความคิด ที่มากเกินไปก็เป็น ลืมตัว


เพราะความคิดเหตุผลที่มากเกินไปจะมีแต่หนุ้นส่งอีโก้ให้มากขึ้นเท่านั้นช่วงที่เราพัฒนาตัวเองก็ต้องคอยระวังความคิดเราที่จะเติบโตไปกับตัวเราด้วยต้องคอยปลูกฝั่งสิ่งดีดีให้ตัวเองด้วย ซึ่งทุกวันนี้ผมก็ยังไม่ดีพอ ผมไม่เคยบอกว่าผมเป็นคนดี ผมคือคนเหี้ยครับแต่ผมคือ"คนเหี้ยที่พยามเป็นคนดี" ผมว่ามันไม่น่าอายที่เราจะพยามเป็นคนดีแต่คงจะน่าละอายมากกว่าที่เราไม่พยามดี ผมไม่ได้มาบอกหรือแนะนำให้คุณหรือใครต้องเป็นมหาบรุษหรือวีรสตรี ผมแค่อยากบอกว่า

ดีในแบบที่เราอยากดี
เป็นในสิ่งที่คุณอยากจะเป็น
ทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ
รักและใช่ชีวิตในแบบที่เป็น
เพราะ
เราเป็นคนเดียวที่อยู่กับตัวเองตั้งแต่
"เกิด" จน "ตาย"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #3 puny-i- (@puny-i-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:05

    zoo zoo na ka https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-01.png pim thai mai dai wtf. https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #3
    1
    • #3-1 กวีสีเทา (@koonma) (จากตอนที่ 8)
      23 พฤศจิกายน 2561 / 08:21

      ขอบคุณ​ครับ​ ที่สนับสนุน​ผม
      #3-1