Zero เสียศูนย์​แต่อย่าสูญเสีย​

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 469 Views

  • 18 Comments

  • 7 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36

    Overall
    469

ตอนที่ 7 : 7ปีที่อยู่คนเดียว วิธีเผชิญหน้า​กับ​ความผิดหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    16 ก.พ. 62



ภาค2
เจ็ดปีที่รักคน คนเดียว
เจ็ดปีที่อยู่คนเดียว

"อยู่คนเดียวให้เฟี้ยวมันจริงปะ
รักตัวเองมันคืออะไร"

"อยู่คนเดียวให้เฟี้ยวฟ้าวแล้วคุณจะว้าวกับความโสด"
zero

ความรักที่ยาวนานจบลงด้วยบทสนทนาไม่กี่นาที ผมก็แทบจะไม่เชื่อเหมือนกันว่าการจากลาจะเดินทางมาเป็นถึง แต่ก็นั้นละครับ
"งานเลี้ยงย่อมมีการเลิกลา"
น้ำตามากมายไหลออกมาตอนที่สุดเสียงจากปลายสายความเข็มแข็งที่เรามีดูเหมือนมันเปราะบางจนแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ ผมจ้องมองไปบนเพดานในความมืดที่จะพอมองเห็นด้วยตาเปล่าแต่ในใจผมมีแต่ความ​มืดมิด​จนเมือผมหลับตาความรู้สึกบอกผมว่าความมืดในใจนั้นเลือนลางไรแสงมากกว่าตาที่มองเห็ความมืดและแสงสว่างของความหวังครั้งนี้นั้นแทบไม่มีอีกแล้ว

"อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดมันเป็นสัจธรรม" 
ท่านพุทธทาส

"เหตุผลคนเราเติบโตผ่านกาลเวลา
และ
การจากลาเป็นเรื่องจริงไม่ใช่บังเอิญ"
#Zero​

ผมก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้นละครับ ไม่วิเศษกว่าใคร ในตอนนั้นผมก็เอาแต่ถามตัวเองซ่ำๆว่า  เราทำอะไรผิดรึเปล่านะ เรายังไม่ดีพอรึเปล่า เราทำอะไรได้บาง แต่ทุกครั้งที่ไม่ว่าเราจะถามอะไรในใจตัวผมเองเท่าไร มันก็จะวนมาที่คำคำนี้ที่ว่า
เราเลิกกันแล้ว
ถ้อยคำมากมาย คำถาม ความสงสัยวิ่งวนอยู่ในหัวผมตลอดเวลา หลังจากคืนนั้น ผมกถามตัวเองตลอดแต่ก็ดูเหมือนว่าจะตอบคำถามให้ตนเองได้ไม่ค่อยดีนัก เหมือนวิ่งวนอยู่กับที่

การลืมเพื่อที่จะไม่จำมันคือการกระทำที่จะจำไม่มีลืม
#​Zero​


ผมบอกตัวเองตอนที่เลิกกันมาได้สักพักว่าต่อไปนี้ผมจะไม่รักใครอีกแล้ว ถ้าไม่รักก็ไม่ต้องเจ็บ ถ้าไม่อยากเจ็บก็ไม่ต้องรัก  หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปนานเท่าไรผมก็ยังจำไม่ได้ ก้มหน้าตาทำอย่างอื่นเหมือน   คนทั่วไปมักจะบอกว่าไม่อยากเจ็บก็อย่ารู้สึกถึงมันอย่าพูดถึงมัน เดินทางผ่านวันเวลาอย่างโดนเดียวและสูญเสียคำว่าหวังและฝันจาก รัก ที่ผมเคยมี

ฉันเคยเดินทางโดดเดียวผ่านวันเวลา
ฉันเคยเสียน้ำตาและเลิกรัก
แต่ เธอไม่จำเป็นต้องประสบเผชิญเรื่องแบบฉัน เพราะคุณได้อ่านเรื่องของผมแล้ว คุณจะได้เรียนรู้มัน
#Zero​

อยู่มาวันหนึ่ง มีเพื่อนมาหาผมที่บ้าน
มาเล่าว่าเขากำลังมีปัญหาเรื่องความรักและกำลังจะเลิกลากัน  พวกเขาลองคบและคุยกันมาได้ประมาณสามเดือนแล้ว เพื่อนผมเล่าตั้งแต่สมัยที่เขาเริ่มคบกันจนเลิกลา ผมนั้งฟังเขาอย่างตั้งใจ วันนั้นผมปลอบเพื่อนว่า ไม่เป็นไร และตัวผมก็ได้เข้าใจในอะไรบางอย่างว่า ความรักไม่ว่ามันจะยาวนานหรือแสนสั้น เราก็ไม่สามารถเอามันออกจากควาทรงจำไปได้
วันเวลาจะเยียวยา​เราด้วยความจริง

สิ่งที่ยากที่สุดที่ผมค้นพบไม่ใชการที่อยู่โดยที่ไม่มีเขา แต่ที่มันยากเป็นเพราะหัวใจและความรู้สึกมันอยู่กับความทรงจำ
"ความทรงจำ"  สร้าง   "ภาพจำ"
"ภาพจำ"   สร้าง   "ภาพซ่ำ"
"ภาพซ่ำ"  มาจาก "ความคิดถึง"
ความคิดถึงจะ  "เศร้า"
หากเรา  "อาลัยอาวรณ์"
ความคิดถึงจะ  "สนุก"
หากเรา   "ลุกมารับความจริง"

แล้วความรู้สึกมันไม่ดีเหรอ เราเองเป็นคนไม่ดีเหรอที่  ความรักของเรามันไม่ดีเหรอ  ไม่เกียวหรอกครับ เพราะ อดีตที่ไม่ดีที่เราเผชิญมันกำลังจะกลายเป็นบทเรียนเมือเราเริ่มต้นที่จะรับความจริง
รับให้ได้ครับว่า  เขาไม่ได้รักเราแล้ว
เราไม่ได้เป็นความสุขของเขาแล้ว  เราเลิกกันแล้ว เขาจากเราไปแล้ว
ไม่มีใครช่วยเราได้จากความรู้สึกที่เราสร้างขึ้นมาเอง

เรื่องที่แย่จะกลายเป็นบทเรียนเมือคุณ
"คิดได้"
"คิดได้"  จะมาเมือคุณมี​เวลาให้ตนเอง
"ได้คิด"
#Zero​


เมือผมโสดผมมองเห็นว่าผมมีเวลามากขึ้น ผมทำอะไรได้มากขึ้น เวลาที่เคยให้ใครไปมันกลับมาเป็นของผมทั้งหมด และเมื่อผมเริ่มทำอะไรบางอย่าง ผมเริ่มสนุกกับสิ่งที่ผมทำ ผมเริ่มจากรักที่จะทำในบางสิ่งที่ผมอยากทำและผมรู้สึกดีที่ได้ทำมัน เช่นงานเขียน ผมเริ่มสนุกที่ได้แบ่งปั่นเรื่องราวของผมเป็นเรื่องเล่าให้กับผู้อื่น ผมไม่ได้พิเศษกว่าคนอื่นๆ ยังมีผู้คนอีกมากที่ทุกข์และเจอเรื่องแย่ๆกว่าผม 
กำลังใจคือสิ่งที่ไม่มีให้ผมเลยในวันนั้นแต่ผมจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ต้อง
เริ่มต้น รักใครใหม่  เริ่มต้นที่จะต้องพยามที่จะรักใครสักคน  เริ่มต้นที่จะต้องสู้กับอะไรสักสิ่ง  เริ่มต้นในการเชื่อศรัทธา​กับอะไรใหม่ๆ 

"สิ่งที่เราไม่รู้มากที่สุด คือตัวเราเอง "
ZERO

ความโสดคือการเดินทางเพื่อสร้างความสุขของการกลับมารักและเห็นคุณค่าในตัวเอง ถึงแม้ว่าตอนนี้นาทีนี้ที่เราไม่เหลือใคร  คุณยังเหลือตัวคุณเอง  ความล้มเหลวที่เกิดขึ้นสอนให้ผมเห็นคุณค่าของความสัมพันธ์ สอนให้ให้เห็นว่ารักมันมีค่าแค่ไหน ผมยังขาดความละเอียดในชีวิตคู่ และเมือมีโอกาสที่จะได้รับรักครั้งใหม่มาผมจะไม่พลาดอีก และผมเชื่อ ว่าผมสามารถรักใครก็ตามที่เดินเข้ามาร่วมทางผมได้ยาวนานอีก ผมเคยทำมาแล้ว ผมทำได้มาแล้ว ผมคือรักแท้ของตัวผมเอง ผมคือรักแท้ของคนที่ผมรัก แม้ว่าปัจจุบันผมจะไม่มีแฟนก็ตาม  ฮ่าๆๆ

ระยะทางพิสูจน์​ม้า​กาลเวลา​พิสูจน์​คน​
ผมไม่ได้เป็นคนคิดประโยคนี้หรอกครับ
แต่   ผมเป็นคนทำ
ZERO

ขอบคุณ​ทุกคนที่อ่านงานผมมาจนจบนะครับ​ ผมหวังว่าเนื้อหาที่อ่านน่าจะเป็นกำลังใจและเป็นประโยชน์ให้วิธีคิดแปลกใหม่กับทุกท่านที่เข้ามาอ่าน​ไม่มากก็น้อย สนับสนุนผมหน่อยนะครับ
aka​ zero​

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น