ตอนที่ 19 : เรื่องของการ "ขอโทษ"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.พ. 62



การขอโทษไม่เคยทำให้ใครต่ำลง
เพราะ มันแสดงถึงคุณธรรมในใจตนของคนที่พูดมัน
#Zero​

ทุกทวงทำนองจังหวะของชีวิต มีจังหวะสูงต่ำของทำบทเพลงของโชคชะตา บางครั้งบางครา ชีวิตก็ผิดได้ ไม่มีใครดีที่สุดโดยไม่เคยผิดและไม่มีใครผิดจนดีอีกไม่ได้ เพราะชีวิตมักจะเกิดอุบัติเหตุกับความรู้สึกที่มาจากการจราจรทางอารมณ์ที่ผิดกฎของหัวใจ

อุบัติเหตุทางความรู้สึก
มาจากการจราจรของอารมณ์
ที่ขาดสัณญาณไฟจากสติ
#​Zero​

ผลงานที่ผิดพลาด การกระทำที่ขาดการไตร่ตรอง ความผิดของตัวเราที่กระทำต่อเพื่อนมนุษย์ อาจมาจากหลายสาเหตุ และมีหลายทางที่นำเราไปสู่การทำไม่ดีต่อความรู้สึกผู้อื่น ความผิดที่ก่อขึ้นย่อมนำมาสู่ปัญหา และหนึ่งในการเป็นมนุษย์ที่ดีก็มาจากการรับผิดชอบต่อตนเองและผู้อื่น

นิสัยความรับผิดชอบ
แสดงออกถึงความองอาจ
และความเข็มแข็งสำหรับผู้กระทำ
#​Zero​

ความรับผิดชอบ
คือ การยอมรับผลทั้งที่ดีและไม่ดีที่ตนได้ทำลงไปหรืออยู่ในความดูแลของตน
ให้ความหมายจากพจนาณุกรมฉบัยราชบัณฑิตยสถาณ พุทธศักราช​ สองห้าห้าสี่

การรับผิดชอบคือการแสดงออกต่อการยอมรับสิ่งที่เราทำและเป็นการเครพการตัดสินใจตัวเอง
#​Zero​

รู้จักรับชอบ
เมือความตั้งใจทำให้เรารับผลของความสำเร็จ การยินดีและรุ่มล้อมไปด้วยคำชมก็คงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้น คำชมไม่ได้ทำให้เราหลงตัวว่าดีแล้วจนหยิ่งยโส แต่มันคือเครื่องบรรณาการที่ให้พลังใจเราขับเคลื่อนทำสิ่งดีดีต่อไปอย่างมันคงทรนงในตนเอง หลายคนมักจะออกมาพูดหรือวิจารญ์ทำให้คนไม่ค่อยชอบคำชมเพราะมันดูจะเป็นเรื่องเสียหายที่ทำร้ายคนที่ได้รับ ไปเพิ่มอัตตาให้กลายเป็นคนลุ่มหลงตัวเอง ความชอบก็เหมือนความผิด เมือคำชมมาก็ต้องตั้งใจรับมันไว้เพราะมันคือความสามารถของเราที่พยามจนเราได้มาแต่ทว่าต้องถ่อมตนเสมอไม่ใช่ดีแล้วหลงลืมความลำบากของตนเอง ขอแค่เท้าติดพื้นก็จะไม่ลืมกำพืดตัวเอง

คำชมมิใช่เปลวไฟมันไม่เผ่าทำร้ายใครหากใจเรานิ่งพอ
#​Zero​

รู้จักรับผิด
เมือปัญหาเกิด อย่าหนีเตลิดจนสิ้นปัญญาแต่พยามรักษาสิ่งมีค่าที่เรียกว่าสติ เพราะความสงบเยือกเย็นจะทำให้เราเข้าใจปัญหาด้วยปัญญา การทำผิดพลาดไม่ใช่การแสดงออกว่าเราไม่ดีหรือเราผิด แต่ความผิดพลาดสอนเราว่า เราคือคนธรรมดา เราทำผิดได้ คนอื่นก็ทำผิดได้เหมือนเรา แน่นอนว่าเราก็คน เขาก็คน ใครก็ทำผิดได้ เมือทำผิดต้องกล้าหาญพอพอกับตอนที่ตัดสินใจว่าจะทำ ฉันทำ ฉันจะรับผลมันเอง ความกล้าหาญที่ดีงามคือการยอมรับผิดต่อสิ่งที่เราได้ทำลงไป อาจไม่ได้การยอมรับจากคนที่เราทำผิดเพราะเราทำร้ายกับเขา ทำไม่ดี แต่อย่างน้อยการยอมรับสิ่งที่ทำก็เหมือนให้โอกาสตัวเราเองได้ยอมรับต่อความผิดเพราะด้วยการยอมรับว่าผิดจะช่วยทำให้คุณยอมรับในตัวเองในสิ่งที่คุณทำ ความกล้าที่แสดงออกต่อตนเองนั้นนอกจากจะให้ความกล้าในด้านนจิตใจแล้วก็ยังบ่งบอกด้วยว่าตัวคุณเองเป็นคนมีความละอายต่อความผิดที่ตนกระทำ ความละอาย ที่ทำให้เรายอมรับผิดถือเป็นก้าวแรกที่ดีในการยอมรับ ความจริง

การรับผิดชอบคือความกล้าหาญที่งดงามเสมอ
#​Zero​

การละอาย ทำให้รู้สึกผิด
ความรู้สึกผิด  ทำให้ รู้สึกเสียใจ
ความเสียใจ คือ ความในใจที่มาจากใจจริงที่รู้สึก
#​Zero​

การขอโทษ มาจาก ความสำนึก
ความสำนึก มาจาก จิตสำนึก
จิตสำนึก มาจาก การสั่งสอนตัวเอง
การสอนตัวเอง มาจาก ประสบการณ์ชีวิต
ประสบกาณ์ชีวิต มาจาก การใช่ชีวิต

เริ่มต้นที่ ผิดก็ขอโทษ
การขอโทษคือการแสดงออกต่อผู้คนที่เราแคร์ความรู้สึก  การขอโทษแท้จริงมันคือการรักษาความรู้สึกของคนที่เราขอโทษ หากการขอโทษมันไม่ได้ส่งถึงคนที่เสียความรู้สึกได้อย่างดีพอมันก็อาจทำให้ผู้รับคำขอโทษไม่รู้สึกถึงความละอายของเราในการกระที่ผิด พูดง่ายๆคือฟังไม่จริงใจขอโทษไปก็เท่านั้น เช่น
คู่รักที่เคยโดนแฟนนอกใจ
แม้จะขอโทษไปแต่เขาก็ยังรู้สึกแย่กับเราอยู่ดี  ไม่ใช่เพราะไม่จริงใจกับคำขอโทษแต่คุณได้ทำลายความคิดที่จะรู้สึกไว้ใจต่อเขาที่มีให้คุณไปแล้ว
เพื่อนที่เคยโดยเพื่อนหักหลัง
เขาก็อาจจะคุยกับผู้คนมากมายแต่จะให้ใจหรือระมัดระวังตัวเองมากที่จะไว้ใจใครสักคนจนถึงขั้นหวาดระแวงได้
เป็นต้น

ความรู้สึกที่เสียไปมันจะไม่กลับมา
และการขอโทษก็คือการขอขมาต่อความรู้สึกที่เสียไป
#​Zero​

การขอโทษนอกจากจะเป็นการแสดงออกของการเห็นคุณค่าของความรู้สึกและคุณค่าของความสัมพันธ์  การขอโทษทำให้เราเห็นคุณค่าของความรู้สึกของคนที่เรารัก ก็นะ  ถ้าไม่รักไม่แคร์เาจะขอโทษทำไมจริงไม อิอิ 
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นจากทั้งหมด  
ถ้าไม่ผิดเลยจะดีกว่ามานั้งขอโทษกัน เพราะการคิดก่อนทำว่าจะเดือดร้อนใครไมก็สำคัญกว่ามานั้งขอโทษขอโพยกันที่หลัง และบางคนก็ไม่ค่อยชอบคำขอโทษด้วย เพราะการทำผิดบางคนก็แค่  ได้คิด ไม่ใช่ คิดได้

การทำผิดที่คิดไม่ได้
มันก็ไม่ต่างจาก
ขอโอกาสทำผิดอีกครั้ง
#​Zero​

0 ความคิดเห็น