ตอนที่ 16 : ความไม่สำเร็จหมอบอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มี.ค. 62



จงรักความผิดพลาด ให้เท่าเทียม
กับความสำเร็จ
#​Zero​

บางครั้ง บางเวลา บางโอกาส ชีวิตก็มิอาจหลีกหนีความผิดพลาดที่เดินทางมาหาเรา จะด้วยความตั้งใจ หรือบังเอิญ เมือมันเกิดขึ้นมาแล้วก็ต้องยอมรับมันว่ามันเกิดขึ้นกับเรา แม้ว่าการยอมรับความผิดของตนเองจะทำให้คุณดูแย่และการรับสภาพสถาณการณ์จะทำให้เราเสียใจแต่ทว่าในความเจ็บปวดมันก็ทำให้เราเข้มแข็งเพราะมันเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่คนเราเกิดมาแล้วที่จะไม่ผิดพลาดกับกับอะไรเลย

คนที่ไม่มีความผิดอีกแล้วคือคนที่ไม่มีลมหายใจ
#Zero​

ความยินดี ความสมหวัง มันเป็นที่ชื่นชอบชื่นชม มันหอมหวาน ใครๆต่างก็อยากที่จะมีส่วนร่วมชิมความอร๋อยของความสำเร็จของคุณ เราสามารเลือกที่จะยินดีกับใครก็ได้ในวันที่เราสำเร็จเพราะยังไงคนที่ชื่นชมเรามากมายเพราะในวันนั้น วันที่เราได้ดีเพราะใครก็อยากเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จของใครสักคนเพราะมันคงจะทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าที่ได้พลัดดันช่วยเหลือเกื้อหนุนใครสักคนจนได้ดี  ส่วนของความล้มเหลวหรือความผิดพลาดที่พอเกิดปัญหาผู้คนก็มักจะกล่าวโทษไปที่คนอื่นหรือโทษตัวเองบางก็โทษโชคชะตาฟ้าดิน ชะตากรรมหรือแม้กระทั้งเทพเทวดาก้ยังถูกกล่าวอ้า่งในความผิดที่เกิดขึ้นจะด้วยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ดี ความล้มเหลวความผิดพลาดแม้มันจะตรงข้ามกันเลยกับควาวสำเร็จ แต่ทว่าในวันที่คุณลำบากผมเชื่อว่ามันคงยากมากที่จะหาคนช่วยเหลือในวันที่คุณอ่อนแรง

มีคนสองแบบในชีวิตที่เราไม่ควรลืม
หนึ่งคือคนที่ไม่ช่วยอะไรเลยในวันที่เดือดร้อน กับสองคนที่อยู่กับคุณเสมอในวันที่คุณไม่มีใคร
#Zero​


อย่างน้อยความผิดพลาด หรือจะมองว่ามันเป็น ความลำบากที่เราเผชิญ บางมุมความคิดก้อาจจะมองได้ว่ามันก็อาจจะทำให้คุณได้พบว่าใครคือมิตรแท้ มิตรเทียม เพราะในวันที่เราหมดประโยชน์ที่เขาจะพึงพาได้คนเหล่านี้พวกเขาก็จะจากไป แต่คนที่มาหาเราโดยไม่ได้หวังอะไร เขาจะยังคงอยู่กับคุณในวันที่คุณไม่เหลือสิ่งใด แม้ว่าในมุมหลายๆครั้งที่ปัญหาส่งเรื่องลำบากใจมาจากความงี่เง่าที่เราเผชิญหรือจากการทำตัวของเราเองหรือสังคมรอบตัวประนาณเราก็ถือว่าได้โอกาสทรรศณะต่อวิสัยทัศน์ทางความคิดของผู้คนรอบๆตัว

เห็นไมครับว่าความผิดพลาดที่ทำให้เราต้องล้มเหลวก็ไม่ต่างจากรางวัลในวันที่เราสำเร็จ อย่างน้อยคุณก็จะได้รู้ว่าใครคือรักของคุณในวันที่เสียใจและได้รู้ว่าเพื่อนแต่ละคนรอบๆตัวคุณเป็นอย่างไรในวันที่ล้มเหลว แต่ถ้าคุณต้องอยู่คนเดียวไม่เหลือใครเลย ก็บอกกับตัวเองได้เลยว่าคุณกำลังจะได้เริ่มต้นมีเพื่อนใหม่ๆ มีชีวิตใหม่ มีคนรักคนใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิต สำหรับผมผมจะคิดว่าชีวิตกำลังให้วิชากับเรา วิชาการดูคน การเรียนรู้คนไม่มีสอนในโรงเรียนหรือตำราไหนๆ แลผมเชื่อว่าเราทุกคนได้มันมาตอนที่เราล้มเหลวหรือตอนที่ชีวิตแย่ไม่เหลืออะไรเลยนั้นละ
ความลำบากจะคัดคนที่ไม่จริงใจไปจากชีวิตของเราเอง


เราจะคบคนเลวอีกกี่คนก็ได้ในชีวิต
แต่ไม่จำเป็น
ต้องคบกับคนเลวคนเดิม
#Zero​


ความผิดพลาดที่ทำให้เราล้มเหลว นอกจากจะทำให้เราได้รู้ว่าใครคือเพื่อนแท้เพื่อนกินและวิชาความรู้เรื่องคนต่างๆแล้ว ความล้มเหลวก็ยังทำให้เราได้เห็น หัวใจ ของตัวเราเอง ว่าเราแท้จริงแล้วเราเข้มแข็งไม เราผิดหรือเปล่า เราใช่ชีวิตมาตามที่เราต้องการแล้วหรือไม เวลาที่เกิดปัญหาเป็นโอกาสดีที่เราจะได้ตั้งสติกับตัวเราเองอยู่กับกับปัญหาและทบทวนสาเหตุที่เกิดทุกข์ในใจของเราได้ เรายังเอาความสุขของเราไปอยู่ที่คนอื่นรึเปล่า เราเห็นคุณค่าของวัตถุมากกว่าใจคนรึไม เราเอาความไว้ใจที่น่าจะให้ตัวเองก่อนไปใว้ที่คนอื่นรึเปล่า ยังคาดหวังให้คนอื่นชื่มชมเราหรือไม ทำไมเราไม่สงสารตัวเราเองบาง ที่พยามอะไรก็ตามมาด้วยตัวเองเสมอ ทำไมเราไม่ไว้ใจตัวเองบางทั้งที่ก็อยู่ได้มานานขนาดนี้ ทุกวันนี้เราทำ เราพยามเพื่ออะไรเพื่อใคร แท้ที่จริง เราไม่ดีพอหรือแท้จริงเราแค่ยังไม่พอดี ทำความเข้าใจปัญหาที่ลายล้อมเรา อาจจะแก้มันไม่ได้แต่อย่างน้อยคุณก็จะได้ทำความเข้าใจ เพื่อหาสาเหตุหรือต้นเหตุของความผิดพลาดนั้น มาจากอะไร ถ้ามันมาจากเราแก้ได้ก็แก้

ปัญหาแก้ไม่ได้ไม่เป็นไร เพราะเมือเข้าใจมันก็ช่วยคลายกังวล

เมือเบากังวลได้   มันก็จะ ไม่เครียด
เมือเบาเครียดได้ 
มันก็จะ ผ่อนคลายอารมณ์
ผ่อนคลายอารณ์ได้ 
มันก็จะ  ไม่อามรณ์เสีย
ไม่อารมณ์เสียบ๋อยๆ  มันก็จะ
ไม่หงุดหงิด ไม่พาล
เมือเบาไม่โทษไม่พาล
มันก็จะ  ไม่ทำร้ายใคร
เมือไม่ต้องทำร้ายใคร
มันก็จะ
ไม่เดือดร้อนใคร 
เมือไม่เดือดร้อนใคร
มันก็จะไม่ มีปัญหา

มันอาจไม่ง่ายเลยในครั้งแรกที่จะทำ มันก็ยากสำหรับผมเหมือนกัน พยามไปพร้อมกันนะครับ

มุมมองของสิ่งที่เราจะทำบนทางที่เราจะเป็นบางครั้งเราอาจทำสิ่งที่สมควรและไม่สมควร สิ่งที่มารยาทจรรยาบรรณไม่มีใครบอกได้หรอกว่าใครเหมาะสมในเรื่องใด มาตรฐานอันมาจากจิตสำนึกของแต่ละคนอยู่บนความแตกต่างของสังคมโลกยากที่จะหาคนบอกนิยามที่เที่ยงตรงได้ว่าเรื่องใดเหมาะสมหรือควรกระทำ เพราะความดีงามที่แต่ละคนมีล้วนมีเจตนาและเวลาที่แสดงออกที่แตกต่างกันตรงรอยแยกของสถาณะความคิดความต่างในการเข้าใจในสัจธรรมที่แตกต่างย่อมนำมาซึ่งความบาดหมางทางความรู้สึกที่เรียกง่ายๆ ว่าไม่คู่ควร ซึ่งอาจนำมาสู่ปัญหาง่ายๆที่เรียกว่า ความไม่เข้าใจ เพราะแต่ละมุมมองที่มีต่อความสำเร็จหรือล้มเหลวนั้นล้วนแตกต่างกัน แต่ถูกจำกัดให้อยู่ในรูปแบบ มารยาท วัฒนธรรม หรือกฎหมาย ในขนาดที่โลกเรียกร้องให้สร้างสิ่งที่ปัจเจกเพื่อสร้างสรรค์โลกและสังคมให้ดีขึ้น การเป็นปัจเจกชนเป็นเอกในตัวเองกลับเป็นเรื่องไม่สมควร ความเหมาะสมที่ไม่ควรค่าในระดับสติปัญญากลายเป็นภาระทางสมองที่ใช่คิดวิเคราะห์ เพื่อหาความผิดพลาดแทนที่จะรังสรรค์ประโยชน์ ความรู้ที่ผ่านวิธีคิดอันซับซ้อนแต่ไรซึ่งความดีงามในแก่นแท้จึงเป็นดั่งมลพิษมากกว่ากลวิธีคิดที่จะเข้าใจถึงความเชื่อซึ่งไม่มีบททดสอบใดใดหรือความหยั่งรู้ได้ในโลกปัจจุบันให้ถึงความสำเร็จ​ถ้าไม่หยั่งถึงบทพิสูจน์​อันมีค่าคู่ควรตรรกะจึงกลายเป็นโทษมากกว่าคุณ  

แม้ว่าความสำเร็จเราจะอยากได้มากแค่ไหนในวันนี้แต่ตอนนี้นาทีนี้ทุกคนก็ต้องผ่านความย้ำแย่ในชีวิต ซึ่งบางครั้งมันก็เหมือนของขวัญถ้าเราลองมองมันอีกมุมหนึ่งที่ได้อะไรจากมัน ความลำบากก็เป็นสิ่งจำเป็นและสำคัญพอพอกับความสำเร็จ เพราะเราจะไม่รู้จักคุณค่าของร้อยยิ้มเลยถ้าเราไม่เคยร้องไห้

ความเจ็บที่คิดไม่ได้
ก็ไม่ต่างจากการ
ขอโทษที่ขอโอกาสทำผิด

กวีสีเทา

ขอบคุณ​ทุกคนที่อ่านงานผมมาจนจบนะครับ​ ผมหวังว่าเนื้อหาที่อ่านน่าจะเป็นกำลังใจและเป็นประโยชน์ให้วิธีคิดแปลกใหม่กับทุกท่านที่เข้ามาอ่าน​ไม่มากก็น้อย
ติดตามได้ที่ ??‘???‘???????‘???????????????‘?
https://my.dek-d.com/koonma/writer/view.php?id=1870949

0 ความคิดเห็น