{ Fic my hero academia } หลงเข้ามาซะแล้วสิ

ตอนที่ 4 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    18 มี.ค. 63

"อิคคุง~เช้าแล้วน้าา~ ไปร.ร.กันน~"ยูกิ


"รอแปปนึงนะ! ยูจัง!"อิคคุง


"จร้าา~"ยูกิ






5 นาที ผ่านไป



"อิคคุงกินข้าวเช้ารึยังเอ่ย~?"ยูกิ


"กินแล้วละ แล้วยูจังละ?"อิคคุง


"กินแล้วจร้า"ยูกิ


"ออ"อิคคุง


ตูม!


"วิลเลินหรอ?"ยูกิ


"อะ! นั่นมันคามุยนี่นา!"อิคคุง


"หืม?"ยูกิ


"คามุยมีอัตลักษณ์€¢~|√$€`•√¢$€√{===^÷||$°{√|•°$^{$√}]✓©✓[¢π{`•=√÷∆÷¢¶•π[$€¢`√×✓||π•|ππ``√✓|√}×||π¶`|•{•}×}¢"อิคคุง


"...."ยูกิ


เสร็จรึยังนะ? ไม่อยากไปสายด้วยสิ อืม...


"ขอโทษด้วยนะค่ะ ขอทางหน่อยค่ะ"ยูกิ


"แม่หนู! ไปใกล้ๆมันอันตรายนะ!"


"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"ยูกิ


"ด้ายวายุ.."


"เฮ้ย!!"วิลเลิน


"อะไรมันมามัดฉันไว้เนี่ย!!"วิลเลิน


"..."


ตึง..


ตึง..


ฮีโร่? น่าจะประเภทขยายร่างสินะ งั้นก็


"เฮ้ยๆๆๆๆ อะไรมันกำลังยกฉันอยู่ฟระ!!!!"วิลเลิน


ปู..


"เอ๊ะ? ...ไหงวิลเลินถึงลอยแล้วมาหาเราได้ละเนี่ย?.."ฮีโร่สาวตัวโต


"อะ เอ่อ สวัสดีค่ะ! ฉันเลดี้เมาส์! ขอฝากตัวด้วยนะค่ะ!!"เลดี้เมาส์


"เฮ้!"


"พี่สาวคนสวย!"


"หุ่นแจ่มมากก!!"


'ฝากตัวด้วยย!!"


"อิคคุงไปเถอะ"ยูกิ


"ฝีมือยูจังเหรอ อย่าทำแบบนี้สิ มันไปแย่งงานของเหล่าฮีโร่เค้านะ.."อิคคุงเอ่ยเสียงอ่อย


"ช่างมันสิ乁( •_• )ㄏไม่เกี่ยวกับฉันซะหน่อย"ยูกิ


"เฮ้อ"อิคคุง


"รีบไปเถอะมันจะสายแล้วนะอิคคุง"ยูกิ


"อะ จริงด้วยไปเถอะครับ!!"อิคคุง






คาบโฮมรูม



"เอาละ นักเรียน! อาชีพในอนาคตที่เธออยากเป็นนะ คงเป็นฮีโร่อยู่แล้วล่ะน้าา~"


เมื่ออาจารย์พูดจบก็โยนกระดาษทิ้ง และเหล่านักเรียนเกือบทั้งห้องก็เริ่มแสดงอัตลักษณ์กัน


"..." เพื่ออะไร? ยูกิคิด


"โฮ้ย จารย์ อย่าเอาผมไปรวมกับเจ้าพวกตัวประกอบสิคร้าบ~"บาคุโก


"อา บาคุโก จะไปต่อที่ยูเอ สินะ"อาจารย์


"หา ร.ร. รัฐบาลที่เข้าอยากนั่นน่ะนะ!?"


"แล้วก็มิโดรินะกับชิไดคุงด้วยละนะ"อาจารย์


"..."


"5555อย่างมิโดริยะเนี่ยนะ! แค่ฉลาดอย่างเดียวทำอะไรไม่ได้หรอกนะ! ส่วนคุณชิไดก็ไม่รู้ว่าจะมีอัตลักษณ์หรือเปล่าอีก555"


"ตะ แต่ว่าถ้าไม่พยายามลองดูมันก็ไม่รู้หรอกนะ!"อิคคุงเอ่ยขึ้น


"หา!? เดกุ! แกกล้ายังไงถึงได้มาเรียนที่เดียวกับฉันหะ!?"บาคุโก


"อัตลักษณ์กากๆ แกยังไม่มีเลยยังจะสะเออะไปอีกเหรอวะ!?"บาคุโก


บึ้ม!


ฝึบ!


"..."ยูกิ


"หุบปากไปเถอะ..ไม่ได้มีความกล้าอย่างอิคคุงก็เงียบไปซะ แล้วก็ไอหมาบ้าอย่าดูถูกอิคคุงเชียวนะอนาคตน่ะมันไม่แน่นอนหรอกนะ"ยูกิ


"หนอย! หึ้ม!"บาคุโก






เลิกเรียน



"ยังไม่กลับอีกเหรอ?"ยูกิ


"ว่าจะเขียนถึงฮีโร่เมื่อเช้าให้เสร็จก่อนน่ะ"อิคคุง


"เหรอ งั้นฉันจะรอนะ"ยูกิ


"ไม่เป็นไรหรอก จะกลับก่อนก็ได้นะ"อิคคุง


"ไม่เป็นไรหรอก"ยูกิ


"อืม.."อิคคุง


.

.

.

.

"เห้ย!? ไอเดกุ! แกกล้าดียังไงถึงได้ไปสมัครสอบวะ!?"บาคุโก


"ตะ แต่มันเป็นฝันตั้งแต่เด็กๆของฉันแล้วนะคัตจัง"อิคคุงเอ่ยออกมาด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆ


กัดไม่ปล่อยจริงๆ เฮ้อ


"หยุดได้แล้วเจ้าหมาบ้า"ยูกิ


"แกก็เงียบไปซะยับหงอก! ทำไมแกชอยปกป้องมันจังวะ!?"บาคุโก


"..."


"อิจฉาไง?//ยิ้มยี่ยวน"ยูกิ


"หะ.. อะ ไม่ได้อิจฉาว้อยย!?"บาคุโก


"อาว แล้วทำไมนายน่าแดง? เป็นไข้?"ยูกิ 


กำลังจะเอามือไปอิงหน้าผากบาคุโกแต่ถูกบาคุโกปัดไปซะก่อน


"ไม่ใช่เฟ้ย!"บาคุโก


"หืม หนังสือวิเคราะห์ฮีโร่? ฮะๆ บาคุโกดูนี่ดิ"


ฟึบ


บึ้ม!


"อะ ยัยหงอก!"บาคุโก


"เรียกไม?"ยูกิ


"ชิ แล้วก็แกเดกุ ถ้าอยากมีอัตลักษณ์ก็ไปโดดตึกตายไปซะ!! เผื่อว่าชาติหน้าแกจะมีอัตลักษณ์นะ5555"บาคุโกและเหล่าลูกน้องหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน


"...อิคคุงไม่เป็นไรใช่ไหม?"ยูกิ


"ไม่เป็นไรหรอก ยูจัง.."อิคคุง


"..งั้นหรอ.. วันนี้ฉันไม่ได้กลับด้วยนะต้องรีบไปซื้อของน่ะ"ยูกิ


"ครับ.."อิคคุง


.

.

.

.

.

.

.

.

.

__________________________________________


#เดะค่อยเขียนต่อ~ เดะมันจะยาวไป~


#แล้วก็ขออธิบายสักนิดนึงเกี่ยวกะน้องคือน้องจะสวมน่ากากไว้นะจ๊ะสวมในวันถัดมาจากวันที่ได้พบกับอิคคุงและคัตจัง ส่วนโทมุระก็ไม่ได้ใส่ เพราะลืม+เกะกะ


นี่คือหน้ากากที่น้องสวม ถามว่าทำไมต้องสวมพอดีน้องสวยและน่ารักเกินไป โทชิโนริซังเลยให้ใส่ป้องกันไว้ 


ยูกิ : เกะกะจะตายไป เฮ้อ


ไรท์ : น่าๆ ทนๆหน่อย


แน่นอนว่าคัตจังกับอิคคุงตอนแรกก็สงสัยแต่พอบอกไปก็เข้าใจแล้ว


ย้อนไปตอนเห็นครั้งแรก


อิคคุง : ยูจัง ทำไมถึงใส่หน้ากากหรอ?


ผู้ปกครองให้ใส่น่ะ ส่วนเหตุผลไม่รู้หรอก : ยูกิ


คัตจัง : .... เห้ย! ยัยหงอกมาสู้กัน!


? เอาสิ : ยูกิ

ตุบตับๆๆ

.

.

.

.

ยูกิชนะจร้า


จบการย้อนความ..


#ส่วนพลังน้องจะไม่ขออธิบายนะจ๊ะ;)


ยูกิ : ขี้เกียจก็บอกมาเถอะ..


ไรท์ : อย่าบอกเด้! คนเค้ารู้หมด..


ยูกิ : ...(รู้กันมาตั้งนานละจากหลายเรื่องที่แกเองนี่แหละ)


#บาย ไปนอนละ ฝรรดีฮับ(*´ω`*)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #9 tinkung32 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 11:55
    อย่าลืมมาอัปน่าาาา
    #9
    0
  2. #8 koom6413 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 03:48
    ด้นสดสุดๆเอามาจากเศษส่วนน้อยๆในสมองค่ะ ดังนั้นจะงงๆหน่อยคำบางคำอาจสลับกันบ้าง และแน่นอนว่าที่เหลือจะไปอ่านแทนค่ะ บะบายย
    #8
    0