[fic hunter × hunter] มาเกิดใหม่เป็นจิ้งจอกละ!

ตอนที่ 2 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 มี.ค. 64

'อึก อา..ที่นี่ที่ไหนกันนะ?'



"หืม?"



ที่นี่มันสนามสอบหนิ? เริ่มมาเอ๊งจะให้เริ่มสอบเลยเรอะಠಿ_ಠ เฮ้อ ช่างเถอะพวกกอร์น จะมารึยังนะ? 

แล้วหมายเลขของเราคือ? 



"...."



'100 งั้นหรอ? ถัดมาจากคิรัวร์ เองแหะ ช่างเถอะ'



"นี่ๆ นายน่ะเด็กใหม่ใช่ไหม? ฉันชื่อทอมป้านะ! "ทอมป้า



'นาย? ออ คงเพราะผ้าคลุมสินะ'



"อืม คิสสึเนะ"คิสสึเนะ



'เอ้ะ? ท ทำไม..ปากถึงพูดไปเองล่ะ?? ไม่ใช่ว่าร่างนี้เป็นร่างที่ไอเฮงซวยสร้างขึ้นมาหรอกหรอ? อะ อึก.. ความทรงจำนี้มันอะไรน่ะ??'



"เห๋? ชื่อนายยังกับชื่อผู้หญิงแหนะ? ช่างเถอะ นี่น้ำส้ม! ตัวแทนแห่งการพบกันครั้งแรกนะ!"ทอมป้า



"อืม"คิสสึเนะ



หลังจากที่คิสสึเนะรับน้ำส้มไปก็ดื่มทันที



'? ยาถ่ายสินะ รสชาติแย่ชะมัดเลย'



"นี่ คราวหน้าถ้าจะทำแบบนี้ก็ควรหาอะไรที่อร่อยหน่อยนะรสชาติยาถ่ายมันชวนอ้วกสุดๆ"คิสสึเนะ



พอคิสสึเนะพูดจบทอมป้าและคนอื่นๆก็อึ้งในตอมการรับรสเลยทันที



แต่คิสสึเนะก็ไม่ได้สนใจ จึงได้หลับรอพวกกอร์นและการสอบเริ่มขึ้น


.


.


.


.


.


.


.


'อ่า สายตาน่าขนลุกชะมัดเลยเจ้าบ้านั่น'


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


"กริ่งงงงงงงงงงง"



"สวัสดีครับ ผมชื่อซาธ็อท เป็นผู้คุมสอบรอบแรก และกระผมขอให้ทุกคนเดินตามผมมาด้วยครับ"



หลังพูดจบซาธ็อทซังก็เริ่มเดินด้วยความเร็ว



'อืม..พวกกอร์นอยู่ตรงไหนนะ?'



หันซ้าย หันขวา



'อ่ะ! เจอแล้ว'



"อืม อย่าพึ่งเข้าไปคงจะดีกว่าสิ..นะ?" พึมพำ



'แต่ถ้าวิ่งไปให้กอร์นเห็น แต่ไม่ทักรอกอร์นทักเองดีกว่า พวกคุราปีก้าจะได้ไม่ระแวงด้วย อืม! ดีล่ะ!' พยักหน้างึกๆกับตัวเอง



"แต่ว่า.. ช้าชะมัด ขี้เกียดวิ่งแล้วแหะ อืม..อ่ะ จริงสิ! ถ้าวิ่งนำพวกกอร์นแล้วไปถึงก่อนกอร์นก็จะสนใจขึ้นมาก็ได้! อืมๆ วิ่งไปหาซาธ็อทซังแล้วบกว่านำไปก่อนดีกว่า ฮืม ฮืม~"



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



"นี่ๆ ซาธ็อทซัง ข้างหน้าทางตรงสินะ! งั้นขอนำไปก่อนได้รึเปล่า?"



"!  อ่า.. ครับ เชิญได้เลย"ซาธ็อท



หลังซาธ็อทซังพูดจบคิสสึเนะก็หายลับไปในสายตาผู้เข้าสอบคนอื่นๆ



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



"อื้ม~ ถึงแล้ววว~ รอพวกกอร์นมาดีกว่า~" พูดจบก็เพิ่งกำแพงนอนรอพวกกอร์น


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.



.



.



.



.



"ถึงแล้วววว!!!"



สะดุ้ง!



'ตกใจหมดเลย เฮ้อ' ลูบอกตัวเองไปมา



"นี่ๆ คุณซาธ็อท ใครมาถึงก่อนหรอ?"กอร์นถาม



"ถ้าถึงก่อนล่ะก็เด็กคนนั้นครับ แล้วก็ผมเห็นพวกคุณมาพร้อมกันนะครับ"ซาธ็อท



"เอ๋~"กอร์น



'! คนๆ นั้น เราไม่เห็นจะรู้สึกตัวเลยว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย! อันตราย!'คิรัวร์คิด



สักพักผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ก็มาถึงรวมถึงคุราปิก้ากับเลโอลีโอด้วย



"กอร์น ใครมาถึงก่อนล่ะ"คุราปิก้า



"หมอนั่นที่ใส่เสื้อคลุมน่ะ"คิรัวร์



"ใช่น่าเสียดาย เนอะ! คิรัวร์!"กอร์น



"นั่นสิน้าาา"คิรัวร์



ถึงคิรัวร์จะพูดอย่างนั้น แต่ก็ยังคงระแวงตัวตนของคิสสึเนะอยู่


.


.


.


.


.


.


.


.


"ทุกคนอย่าไปเชื่อเจ้าหมดนั่นนะ!! เจ้าหมอนั่นน่ะคือตัวปลอม! ผู้คุมสอบตัวจริงน่ะคือฉัน! นี่คือหลักฐาน! ลิงหน้าคนไงล่ะ!"



ลิงหน้าคนได้ชูศพปลอมๆของลิงหน้าคนขึ้นมา



แซดๆ



"จริงหรอ?"



"แต่ดูสิหน้าเหมือนกันเปี๊ยบเลย!!"



"ละ แล้วการ์ดฮันเตอร์ของนายล่ะ!"



"ฉันโดนเจ้านั่นขโมยการ์ดไปแล้ว!!"ลิงหน้าคน



ซุบซิบๆ



'เนื้อลิง อร่อยไหมนะ?' น้ำลายไหล



"นี่ๆ นายคือผู้คุมสอบจริงๆน่ะเหรอ? แล้วทำไมถึงแพ้ล่ะ ตอบได้รึเปล่า? หืม??" 



คิสสึเนะได้เดินไปถามลิงหน้าคนและเปิดผ้าคลุมให้ลิงหน้าคนได้เห็นเพียงแค่คนเดียว



"แล้ว...เนื้อของนายอร่อยไหม?"กระซิบ



ขนลุกซู่!!!



เมื่อลิงได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มกลัวคิสสึเนะขึ้นมา ด้วยสัญชาตญาณของลิงและได้กลิ่นความแข็งแกร่งที่คิสสึเนะปล่อยออกมาเบาๆ



ฟิ้ว



ฉึก!



ฟิ้ว



ฟิ้ว



"ก็แค่ทดสอบก็พอแล้วนี่นา★ ทำไมทำอะไรให้มันยุ่งยากด้วยล่ะ♥"คนสติไม่เต็มเต็ง



"จิ้ น่าเสียดายๆ อดกินเนื้อลิงย่างเลยแหะ"คิสสึเนะ



'เจ้าหมอนี่คิดจะกินจริงๆหรอเนี่ย!'เหล่าผู้เข้าสอบ



"แล้วผู้คุมสอบคงไม่กระจอกขนาดโดนการโจมตีทีเดียวแบบนี้หรอกเนอะ~♠"คนสติไม่เต็มเต็ง



"กระผมขอรับไว้ในเรื่องคำชมครับ แต่ถ้ามีอีกคงต้องขอปรับตกในเรื่องโจมตีผู้คุมสอบครับ"ซาธ็อทซัง



"คร้าบบบ~♣"คนสติไม่เต็มเต็ง


"แล้วก็ขณะนี้ขอให้ผู้เข้าสอบทุกคนตามกระผมมาอย่าให้คลาดสายตาด้วยครับเราจะไปสนามสอบรอบที่ 2 กันครับ"ซาธ็อทซัง



"นี่ยังไม่จบรอบแรกเลยหรอ!?"เหล่าผู้เข้าสอบตะโกนถาม



"ครับ เรายังต้องเข้าไปในป่าดิบชื้นนูเมเล่ หรืออีกชื่อหนึ่งคือรังนักต้มตุ๋น ตัวอย่างก็เมื่อกี้เลยครับ ลิงหน้าคนด้วยความที่ไม่มีแรงมากจึงได้ใช้การปลอมตัวและหลอกล่อเหยื่อไปที่รังและจับกินครับ"



'ดีนะ ที่ยังไม่ตามไปน่ะ!' เหล่าผู้เข้าสอบ



"กรุณาตามมาด้วยครับ"ซาธ็อท



พูดจบซาธ็อทซังก็ออกตัวไปทันที



ตึก



ตึก



ตึก



ตึก



'เฮ้ออ น่าเบื่อชะมัด อะ จริงด้วย ฉากนี้คุราปิก้ากับเลโอลีโอโดนเจ้าสติไม่ดีนั่นทำร้ายสินะ อืม..ไปช่วยดีกว่า! ถึงแม้อาจจะช่วยไรไม่ค่อยได้ก็เถอะนะ..'ยิ้มแห้ง



"อย่างแรกคงต้องลบตัวตนธรรมดาๆไปก่อน เพราะ

เรายังไม่ได้เรียนรู้การใช้เน็นเลยแถมอยากใช้พร้อมพวกกอร์นด้วย"



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



ฟุบ



'อ่ะ มาถึงฉากนี้พอดีเลยแฮะ'



คุราปิก้ากับเลโอลีโอได้ตกลงกันแล้วแยกกันหนี แต่สุดท้ายก็วิ่งกลับมาสู้กันอยู่ดี



'อืม ก็ซึ้งในเรื่องมิตรภาพอยู่หรอก แต่ว่านะถ้าเกิดเป็นการสู้จริงๆ มันเป็นการกระทำที่โง่มากที่สุด'คิสสึเนะแอบตำหนิในใจ



เมื่อเลโอลีโอพลาดท่าคิสสึเนะก็ได้ช่วยด้วยการสั่งต้นไม้ลากเลโอลีโอที่โดนฮิโซกะต่อยทีเดียวจนสลบออกมา(แอบหัวเราะเบาๆ)



"หืม~★ ออกมาได้แล้วล่ะมั้งคนที่แอบช่วยน่ะ~♠"



ฟุบ



ตึก



"..."คิสสึเนะ



"ว่าแล้วเชียวว่านายเนี่ยน่าสนใจจังน้าา★"ฮิโซกะ


ฟุบ



ปัก



หลังฮิโซกะพูดจบจู่ๆ กอร์นก็พุ่งมานำเบ็ดเหวี่ยงไปโดนหน้าฮิโซกะเต็มๆ



'อ่า เจ็บน่าดู แต่หน้าหมอนั่นน่าจะไปเจ็บเท่าไหร่ก็ด้านแล้วหนิเนอะ'



"นี่ นายสนามหญ้า"คิสสึเนะเรียกกอร์น



"อ เอ๊ะ ร เรียกผมเหรอ?!"กอร์น



"ใช่ เพราะผมนายมันทรงหญ้าชัดๆ"คิสสึเนะ



"เอ๋! ผมชื่อกอร์นนะ ชื่อกอร์น!"กอร์น



"อืม สนามหญ้า ฉันขอเอาตาลุงนี่ไปสนามสอบก่อนล่ะกันนะ"ว่าจบคิสสึเนะก็ใช้ต้นไม้ลากเลโอลีโอไป



"กอร์นหมอนั่นไว้ใจได้หรอ?"คุราปิก้าถามกอร์นและพึ่งสังเกตุว่าฮิโซกะโดนไม้พันธนาการไว้อยู่



"คงไม่เป็นไรหรอกมั้งนะ แฮะๆ"กอร์นได้แต่ยิ้มแห้งๆ



"แต่ว่าเรารีบตามไปกันก่อนนะ คุราปิก้าฉันจำกลิ่นน้ำหอมของเลโอลีโอได้ แถมผ้าคลุมคุงก็มีกลิ่นเฉพาะตัวด้วยมันหอมเย็นๆ สบายๆ แล้วรู้สึกอาการเหนื่อยหายไปนิดหน่อยด้วย"กอร์น



"งั้นเหรอ งั้นเราไปกันเถอะ"คุราปิก้าได้ฟังที่กอร์นพูดแล้วถึงเริ่มที่จะเดินมากกลิ่นของทั้ง 2 ไป



".....★"ฮิโซกะ



'ลืมแบบนี้ไม่ได้น้าา♥'ฮิโซกะได้แต่คิดและคอตกอยู่ในใจ



หลังจากที่กอร์นกับคุราปิก้าเดินไปไกลแล้วต้นไม้ก็คลายออกให้ฮิโซกะออกมาได้และเดินเข้าไปสอบรอบ 2



"ต้นไม้นี่แข็งยังน้า♥ ถ้าจะออกคงต้องใช้เน็นขั้นสูง★ เด็ก 2 คนนั้นนี่♦...น่าสนใจ♠น่าสนใจสุดๆ♠ คงต้องรอให้ผลสุขงอมก่อนสิน้าา♥"



 .



.



.



.



.



.



.



.



.



.



.



.



ขนลุก!



"จู่ๆ ก็ขนลุกขึ้นเฉยเลยแหะ "คิสสึเนะ



"เอาล่ะใกล้ถึงแล้วคงต้องเปลี่ยนเป็นอุ้มแทนสินะ? อืม.... ไม่เอาอ่ะ ┐(´ー`)┌  ลากไปแบบเดิมโดยเราเป็นคนลากเองนี่แหละหนักจะตายไป บู่วๆ"คิสสึเนะหลังจากที่ตัดสินใจได้แล้วก็ลากเลโอลีโอไปถึงสนามสอบรอบ 2

.



.



.



.



.



.



"เห้! กอร์น! นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"คิรัวร์หลังจากที่เห็นกอร์นเดินมาก็รีบพุ่งเข้าไปถามทันที



"อื้ม! ฉันไม่เป็นอะไรหรอกต้องของคุณผ้าคลุมคุงน่ะที่ช่วยพวกฉันไว้ แล้วก็คิรัวร์! นายเห็นทั้งสองคนไหม? ผ้าคลุมคุงกับเลโอลีโอน่ะ!"กอร์นถามคิรัวร์



"อืม อยู่ตรงต้นไม้ต้นนั้นน่ะ"พูดจบคิรัวร์ก็ชี้ให้ดู



พวกกอร์นก็ได้เดินมาหาเลโอลีโอที่นอนอยู่โดยยังไม่เห็นคิสสึเนะ



"แล้วนายตามออกมาได้ไงน่ะ"คิรัวร์



"ตามกลิ่นของเลโอลีโอกับผ้าคลุมคุงมาน่ะ เลโอลีโอฉีดน้ำหอมแรงจนฉันตามกลิ่นมาเจอส่วนกลิ่นของผ้าคลุมคุงมันได้กลิ่นแล้วลืมไม่ลง มันหอมเย็นๆ สบายๆ แล้วรู้สึกร่างกายหายเหนื่อยนิดๆด้วย!"กอร์น



"หืม ขนลุกนิดๆนะ ที่น่ายดมกลิ่นของฉันน่ะ"คิสสึเนะ



"หวา! ข ขอโทษนะ!"กอร์น



"นายโผล่มาจากไหนน่ะ!"คิรัวร์



"...."คุราปิก้ากำลังประมวลผลอยู่



"ก็ต้องอยู่แต่แรกสิ ฉันนอนอยู่ข้างบนไง ซื่อบื่อจริงๆ ┐(´д`)┌"คิสสึเนะ



"ห๊าาาา? นี่นายหาเรื่องกันรึไงงง!?"คิรัวร์



"แน่นอนสิเจ้าแมวขาวซื่อบื้อ! ร้องเหมียวๆ ไปเถอะ หึ!"คิสสึเนะ



"หวาๆ ทั้ง 2 คนใจเย็นน้าาา"กอร์น



"นายชื่ออะไรล่ะ ฉันคุณราปิก้า นี่กอร์น คนที่นายเถียงเมื่อกี้คือคิรัวร์ ส่วนคนที่นายพามาชื่อเลโอลีโอ"คุราปิก้าพูดแนะนำตัวและคนที่เหลือ



"เห้! คุราปิก้านายไปแนะนำตัวกับหมอนี่ทำไมเล่า!?"คิรัวร์



"..."คิสสึเนะ



"หึ! หมอนี่ไม่ควรคบจะตายไป ไม่ต้องไปยุ่งหรอกน่า!"คิรัวร์



"จิ้ ซึสึกิ คิสสึเนะ ยินดีที่ได้รู้จักพวกนายยกเว้นเจ้าแมวขาวนะ"คิสสึเนะ



"เหอะ! ชื่ออย่างกับผู้หญิงแหน่ะ"คิรัวร์



"ฉันฟังไม่รู้เรื่องหรอกนะ ร้องเหมียวๆ ต่อไปเถอะ"คิสสึเนะ



"นี่นายหาเรื่องกันเรอะ! หน่อยยยย"คิรัวร์



ขณะนั้นเองคิรัวร์กำลังจะอ้าปากเถียง ผู้คุมสอบรอบ 2 ก็ได้พูดขัดขึ้น



"เอาล่ะทุกคนฟัง! ฉันชื่อเม็นจิ เป็นฮันเตอร์เลิศรส!"เม็นจิ



"ฉัน บูฮาร่า



"การสอบที่สองคือ!  การทำอาหาร!"เม็นจิ



"ห๊าาา"เหล่าผู้เข้าสอบ










จบ



#เลโอลีโอตื่นตอนทั้ง2ทะเลาะกันอยู่นะแต่ไม่มีใครสนใจเท่าไหร่

.


#แต่งเท่าที่ขุดมาเลยไม่ได้ดูนานแล้วเลยจำไม่ค่อยได้


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 rotazx9077 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 23:12
    555+ขำคิรัวร์อ่ะ😂😂
    #4
    0