บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,489 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,753 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    79

    Overall
    579,489

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 2 เกมสตาร์ท (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12575
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

คุณใหญ่ถึงกับทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อจะจ้างเขาเลยเหรอคะ? เขาเก่งขนาดนั้นเชียวเหรอคะ? ที่สำคัญไว้ใจได้เหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยอีกครั้ง น้ำเสียงหวานนั้นเย้ยหยันชัดเจนแบบไม่คิดจะปิดบัง มันทำให้น่านฟ้าต้องขึงตามองเป็นการเตือน แต่ปลายตะวันไม่สนใจ แถมยังเอ่ยต่ออีกว่า “แล้วนี่คุณใหญ่ถามน้องหรือยังคะว่าน้องอยากได้คนมาคอยคุมความประพฤติหรือเปล่า?”

ยายน้อง!” คนเป็นพี่เอ่ยเสียงดุ เขาหันกลับไปมองแขกทั้งสองคน แล้วส่งสายตาเป็นการขอโทษ ก่อนจะหันกลับมามองน้องสาวอีกครั้ง ทำไมทำตัวเสียมารยาทแบบนี้

น้องโตแล้วนะคะคุณใหญ่ อายุยี่สิบหกแล้วนะคะ ไม่ใช่เด็กหกขวบหรือเด็กอายุสิบเจ็ด ไม่จำต้องมีคนมาคอยเฝ้าติดเป็นเงาตามตัวแบบนี้ปลายตะวันเอ่ยเสียงเรียบ แต่จริงจัง

สีหน้าของคนเป็นพี่เคร่งเครียด เพราะอายุที่น้องสาวเอ่ยนั้นคือช่วงเวลาสองครั้งที่เธอถูกลักพาตัว เขาสงสารน้องสาวที่ต้องโตมากับความทรงจำแบบนี้ เขาเองก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น หากเลือกได้เขาอยากจะเป็นเหยื่อในการลักพาตัวทั้งสองครั้งเองเสียมากกว่า

ให้คนของคุณใหญ่กลับไปเถอะค่ะ น้องไม่ต้องการ

ครั้งนี้พี่คงตามใจน้องไม่ได้ และน้องก็รู้ดีว่าทำไม

ริมฝีปากของปลายตะวันเม้มเข้าหากัน ก่อนที่สายตาจะมองเลย      ไหล่กว้างของพี่ชายไปยังผู้เป็นพ่อซึ่งยังนั่งอยู่บนโซฟาหลุยส์ราคาแพง

ที่คุณพ่อชอบหาเรื่องพวกมาเฟียผู้มีอิทธิพลโดยไม่สนความปลอดภัยของคนในครอบครัวน่ะเหรอคะ?”

ปลายตะวัน!” น่านฟ้าเรียกชื่อคนเป็นน้องด้วยเสียงเข้ม ดวงตาคมจ้องมองบอกชัดว่าไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ยิน

ปลายตะวันนิ่ง ไม่ตอบโต้อะไร แต่ดวงตาก็ไม่ได้มีแววสำนึกผิดเช่นกัน ซ้ำท่าทางของเธอยังแข็งกร้าวอีกต่างหาก

น่านฟ้ามองคนเป็นน้องแล้วได้แต่ถอนหายใจยาว เพราะรู้ดีว่าอะไรคือที่มาของพฤติกรรมอย่างนี้ของปลายตะวัน น้องสาวเขายังคงโทษว่าเป็นความผิดของผู้เป็นพ่อที่ทำให้ทั้งสองต้องเสียแม่ไป แม้จะผ่านมาเป็นร่วม    ยี่สิบปีแล้ว แต่ความโกรธของเธอไม่เคยลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว

พี่รู้ว่าเราไม่ชอบ แต่ยังไงครั้งนี้ก็เลี่ยงไม่ได้ มันอันตรายเกินไป

ปลายตะวันเห็นความจริงจังในดวงตาของพี่ชาย สายตาที่บอกเธอว่าน่านฟ้าจะไม่เปลี่ยนใจอย่างแน่นอน ไม่ว่าเธอจะยืนกรานแค่ไหนก็ตาม และสำหรับเธอคนทั้งโลกไม่มีความหมาย คนคนเดียวที่เธอไม่อยากให้ขุ่นเคือง      ก็คือน่านฟ้า

ก็ได้ค่ะ นี่เพราะคุณใหญ่เป็นคนพูดหรอกนะคะ น้องถึงยอม      ปลายตะวันตอบกลับเหมือนจะยอมแพ้ แต่ใบหน้าและสายตาที่ยังดื้อดึง     ของเธอทำให้น่านฟ้าไม่ไว้ใจ

น้องไม่ได้วางแผนอะไรอยู่ใช่ไหม?”

คุณใหญ่ไม่ไว้ใจน้องขนาดนั้นเชียวเหรอคะ?” คนเป็นน้องตอบกลับ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย น้องสัญญานะคะว่าจะยอมให้บอดี้การ์ดของ       คุณใหญ่ได้มีโอกาสพิสูจน์ฝีมือ ว่าคุ้มค่าจ้างที่คุณใหญ่ใจป้ำเสนอแบบไม่อั้นให้หรือเปล่า คนนี้เขาจะไม่เห็นแก่เงินเหมือนคนก่อนใช่ไหมคะ

สีหน้าของน่านฟ้าขรึมเครียด เพราะเขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทางเหมือน   ไม่แยแสอะไรของน้องสาวมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

อ้อ... แล้วก็หวังว่าคนนี้จะเก่งจริงเหมือนมิสเตอร์สโนว์แมนที่        คุณใหญ่ส่งไปเมื่อคืนนะคะ

มิสเตอร์สโนว์แมน? เมื่อคืน?” น่านฟ้าทวนถาม

ใช่ค่ะ ก็บอดี้การ์ดหน้าตายที่คุณใหญ่ส่งไปหาน้องที่ผับเมื่อคืนไงคะ ปลายตะวันเอ่ยโดยไม่ทันได้สังเกตสีหน้าพี่ชาย เพราะเธอกำลังนึกถึงคนหน้าตายชวนน่าโมโหอยู่ ถึงจะทำตัวเย็นชาเป็นมิสเตอร์สโนว์แมน ตีหน้าขรึม      ขี้เก๊กไปนิด แต่ฝีมือก็ดีจริง ที่สำคัญดูเหมือนจะฉลาดกว่าคนก่อนๆ ที่         คุณใหญ่หามาด้วย แล้วก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง ฉลาดจนน่าหมั่นไส้

พี่ไม่ได้ส่งใครไปนะน้อง น่านฟ้าเอ่ยเสียงเครียดยิ่งกว่าเดิม คนฟังเองก็รู้สึกไม่ต่างกันนัก หญิงสาวลอบกัดริมฝีปากเมื่อรู้ตัวว่าพลาดครั้งใหญ่เสียแล้ว เมื่อคืนเกิดเรื่องขึ้นใช่ไหมน้อง?”

เอ่อ... เหรอคะ ถ้าอย่างงั้นดูเหมือนน้องจะเข้าใจผิดไปเอง

น่านฟ้าไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ เขาเอื้อมมือไปจับข้อศอกเล็กของน้องสาวเอาไว้แล้วคาดคั้นต่อ มันต้องมีสิ เมื่อกี้เราพูดว่ามีฝืมือใช่ไหม แสดงว่าเมื่อคืนมีคนร้ายเข้ามาทำร้ายน้องใช่ไหม?”

ปลายตะวันไม่อยากอธิบายอะไรมาก จึงรีบหาทางหนีจากสถานการณ์ตรงหน้า เธอเบือนหน้าหลบสายตาพี่ชายมองข้ามไหล่กว้างของเขา เธอเห็นไหล่กว้างของใครบางคน แต่เธอไม่เห็นหน้าเขา คนที่เธอสบตาด้วยก็คือสารวัตรหนุ่มหน้าคมที่นั่งถัดไป จึงรีบคว้าโอกาสนั้นทันที

เอาไว้เราค่อยพูดกันวันหลังเถอะนะคะ คนเป็นพี่ทำท่าจะค้าน แต่ปลายตะวันไม่ยอมง่ายๆ ถ้าเกิดแขกของคุณใหญ่เขาคิดว่าน้องเป็นตัวปัญหาระดับชาติ เงินเท่าไรก็คงจะซื้อเขาไม่ได้หรอกนะคะ

คนเป็นพี่จ้องมองน้องสาวอย่างคาดโทษ สายตาคมจริงจังนั้นอ่านได้ชัดเจนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปอย่างแน่นอน ซึ่งมันทำให้ปลายตะวันได้แต่ส่งยิ้มแหยกลับไปให้ สองพี่น้องยืนเงียบกันอยู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนน่านฟ้าจะเป็นฝ่ายถอนหายใจยาวยอมแพ้ เขาหมุนตัวพร้อมจูงมือน้องสาวออกเดิน    เพื่อพาไปแนะนำให้รู้จักกับแขกคนสำคัญที่ขยับลุกขึ้นจากโซฟามายืนคอยต้อนรับเจ้าของบ้านคนสวยอยู่ก่อนแล้ว

สารวัตรนฤเดช คุณกันธีร์ นี่น้องสาวผมปลายตะ... น่านฟ้าเอ่ยยังไม่ทันจบเสียงหวานของน้องสาวก็ร้องแทรกขึ้น

มิสเตอร์สโนว์แมน!!!” มือน้อยยกขึ้นชี้ตรงไปที่ใบหน้าหล่อเหลา     ซึ่งเครื่องหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย ยกเว้นคิ้วหนาที่เลิกสูงขึ้นเล็กน้อยกับคำเรียกขานประหลาด ขณะที่ปลายตะวันนั้นดวงตาเบิกกว้าง     ริมฝีปากอ้าค้าง และคิ้วขมวดจนแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

ภายในห้องรับแขกหรูตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครขยับหรือเอ่ยอะไรอยู่นาน เพราะต่างคนต่างตะลึงงง เกริกเกียรติขยับลุกขึ้นยืนช้าๆ ส่วนนฤเดชได้แต่มองเพื่อนสนิทกับสาวสวยสลับกันไปมา

คุณมาทำอะไรที่นี่!” ปลายตะวันถามเสียงดัง ท่าทางเอาเรื่อง

เจอกันอีกแล้วนะครับกันธีร์ตอบกลับเสียงเรียบไม่แสดงอารมณ์โกรธสักนิด

สองคนรู้จักกันมาก่อนเหรอ?” น่านฟ้าเป็นคนเอ่ยถาม

ก็ผู้ชายคนนี้แหละค่ะที่... คำพูดของปลายตะวันถูกหยุดกลางคันทั้งๆ ที่ยังพูดไม่จบประโยค เพราะภาพความทรงจำเมื่อสิบกว่าชั่วโมงก่อนผ่านเข้ามาหลังม่านตา และไม่รู้ทำไม ภาพในหัวเธอถึงไปค้างเอาตรงแผ่นอกล่ำเปลือยเปล่าของเขาเสียหลายวินาที เรียกอุณหภูมิบนใบหน้าให้สูงขึ้นหลายองศาเลยทีเดียว

ว่าไงน้อง เราเคยพบคุณกันธีร์เขามาก่อนเหรอ?”

ก็... เมื่อคืน... ปลายตะวันอึกอักตอบไม่ถูก ภาพเหตุการณ์เมื่อวานมันโจมตีเข้ามาในความทรงจำอย่างต่อเนื่องทำให้ใบหน้าร้อนผ่าว แถมหัวใจดวงน้อยยังสั่นไหวผิดจังหวะอีกต่างหาก

เมื่อคืน?” ชายต่างวัยสามคนที่อยู่ภายในห้องรับแขกเอ่ยขึ้นพร้อมกัน สายตาทั้งสามมองปลายตะวันและกันธีร์สลับกัน ก่อนที่น่านฟ้าจะเป็นคนเอ่ยถาม เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?”

            เอ่อ...

ว่าไงยายน้อง ตกลงว่าเราเคยเจอคุณกันธีร์เขามาก่อนหรือเปล่า?”

ปลายตะวันสูดหายใจลึก ก่อนจะยอมรับแบบเลี่ยงไม่ได้ เพราะสายตาทั้งสามคู่จ้องมองเธอชนิดไม่ยอมละไปไหนเลย

ค่ะ เรามีเรื่องกันนิดหน่อยที่ผับเมื่อคืน มันเป็นคำตอบแบบเลี่ยงๆ ใช้คำทั่วไป ไม่ลงถึงรายละเอียด ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะค่ะ ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก

น่านฟ้ายังคงจ้องคนเป็นน้องนิ่ง ในฐานะพี่ชาย เขาเชื่อว่ารู้จักเธอดีกว่าใคร ท่าทางตะบึงตะบอน ใบหน้างอง้ำของปลายตะวันในตอนนี้ ไม่มีทางเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยอย่างที่เจ้าตัวว่าแน่ๆ แต่การคาดคั้นเอากับปลายตะวันก็เหมือนเอามือเปล่าไปงัดตะปูนั่นแหละ

เขาเหลือบไปมองอดีตนายตำรวจที่ยังยืนนิ่ง สีหน้าสงบแบบ         เดาอารมณ์หรือความคิดไม่ออกเลย

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้นเอง อะไรบางอย่างก็สะดุดกึกในความคิด ก่อนหน้านี้น้องสาวเขาพูดถึงคนที่เข้าไปช่วยเธอเมื่อคืนนี้ใช่ไหม? คนมีฝีมือ    ที่เขาไม่ได้เป็นคนส่งไป และเธอก็เรียกเขาว่า...

"มิสเตอร์สโนว์แมน?" น่านฟ้าเอ่ยทวนกับตัวเอง สายตาเหลือบมองไปทางกันธีร์ที่ตอนนี้หน้านิ่วขึ้นเล็กน้อย

อดีตนายตำรวจหนุ่มบอกไม่ได้ว่าทำไม แต่เขาไม่ชอบเลยกับฉายา    ที่ได้รับ แม้มันจะฟังดูน่ารักกว่า หินเดินได้ ที่กิตติกวินชอบเรียกเขาก็ตาม

น่านฟ้าหันกลับไปมองน้องสาวแล้วเอ่ยถามอีกครั้ง "คุณกันธีร์คือคน  ที่ช่วยน้องเมื่อคืนใช่ไหม คนที่น้องบอกว่ามีฝีมือ และฉลาด

“มันก็... ใช่” ปลายตะวันตอบกลับอย่างไม่เต็มเสียงนัก เพราะเธอรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่ไม่ดีเอาเสียเลย และเมื่อเธอกำลังจะพูดต่อ คนเป็นพี่ก็เอ่ยขัดตัดโอกาสของเธอเสียแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นน้องก็ไม่น่าจะมีปัญหาถ้าคุณกันธีร์เขามารับหน้าที่คนคุ้มกันน้องใช่ไหม?

อะไร...นะคะ ใครจะมาทำหน้าที่คุ้มกันน้องนะคะคุณใหญ่?”

น่านฟ้ายิ้มกว้าง แล้วเดินไปหยุดเคียงข้างกันธีร์ คุณกันธีร์เขาจะมาทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดคนใหม่ของน้อง

"คุณใหญ่!!!" ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างอย่างตกใจ เธออ้าปากจะเถียง แต่ถูกหยุดอีกครั้งด้วยมือที่ยกขึ้นห้ามของพี่ชาย

"เท่าที่พี่จำได้ น้องไม่เคยชมใครอย่างที่ชมคุณกันธีร์มาก่อน แบบนี้ก็ดีเลย ทั้งสองคนรู้จักกันแล้ว น้องเองก็เห็นฝีมือคุณกันธีร์เขามาแล้ว จะได้ไม่ต้องเสียเวลาแนะนำกันมาก"

 “น้องขอค้าน!!” เสียงหวานเอ่ยเสียงดังชัดเจน เสียงนั้นก้องสะท้านอยู่ในห้องรับแขกที่ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์หลุยส์ราคาแพงที่รวมๆ คงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้าน แต่ความสวยอลังการนั้นไม่ได้ทำให้พายุอารมณ์ของคนที่อยู่ภายในลดลงได้แม้แต่น้อย ใบหน้าหวานสวยบอกชัดถึงความโกรธขึ้งจริงจัง

ทำไมละน้อง? ไหนเมื่อกี้พูดเองว่าคุณกันธีร์เขามีฝีมือ

คำพูดของพี่ชายทำให้ใบหน้าหวานยิ่งงอง้ำ ถ้าย้อนเวลาได้ ถ้ารู้ก่อนว่าคนเก่งของคุณใหญ่เป็นใคร เธอคงไม่พูดประโยคนั้นออกไปแน่

อย่าบอกนะว่าจะกลับคำพี่?” น่านฟ้าถามอีก เมื่อกี้เราตกลงแล้วนะเรื่องคนคุ้มกัน

            คนคุ้มกันน่ะน้องไม่เกี่ยงหรอกนะคะ คุณใหญ่จะหามาสักสิบคน น้องก็ไม่ว่า แต่ปัญหามันอยู่ที่ ใคร มากกว่า

            คำว่า ใคร นั้นถูกจงใจโดยการกระแทกเสียง พร้อมสายตาที่มองไปยังคนหน้าตายที่ยังนั่งนิ่ง ปฏิกิริยาตอบสนองมากที่สุดของเขาต่อคำพูดประชดประชันของเธอก็คือการเหลือบสายตามามองเท่านั้น

            ยังมาทำหน้านิ่งใสซื่ออยู่อีกนะ! ปลายตะวันลอบเหน็บอีกฝ่ายอยู่    ในใจ

            เป็นนฤเดชเสียอีกที่เดือดร้อน เขารีบออกปากดันเพื่อนสนิททันที     “ผมขอยืนยันนะครับว่านายกันธีร์มีความสามารถพอที่จะคุ้มครองคุณให้ปลอดภัย ถึงเขาจะเป็นอดีตตำรวจ แต่ผมรับรองได้ว่าฝีมือไม่มีตกแน่นอน    ถ้าพูดกันตามตรง นายกันเขายิงปืนแม่นกว่าผมซะอีกนะครับ

“แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีไม่ใช่เหรอคะ?” ปลายตะวันย้อนกลับไป ซึ่งทำเอาสารวัตรหนุ่มถึงกับหน้าเหวอไปเลยทีเดียว

 ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มมุมปาก ดวงตากลมโตเลื่อนกลับไปมองคนที่ยังเอาแต่นั่งนิ่งเป็นตอไม้ไร้อารมณ์

ดูสิคะคุณใหญ่ ขนาดเราคุยกันถึงเรื่องเขาแท้ๆ เขายังไม่คิดจะออกความเห็นเลยสักนิด

แต่...น่านฟ้ากำลังจะโต้ว่ากันธีร์เก่ง ที่สำคัญคือเชื่อใจได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยประโยคที่ตั้งใจ อดีตนายตำรวจหนุ่มก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

ผมยังไม่ได้บอกว่าจะรับทำหน้าที่คุ้มกันคุณเลยนะ


***



การลงซ้ำเป็นเจตนาของผู้เขียน


***


คุณใหญ่ถึงกับทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อจะจ้างเขาเลยเหรอคะ? เขาเก่งขนาดนั้นเชียวเหรอคะ? ที่สำคัญไว้ใจได้เหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยอีกครั้ง น้ำเสียงหวานนั้นเย้ยหยันชัดเจนแบบไม่คิดจะปิดบัง มันทำให้น่านฟ้าต้องขึงตามองเป็นการเตือน แต่ปลายตะวันไม่สนใจ แถมยังเอ่ยต่ออีกว่า “แล้วนี่คุณใหญ่ถามน้องหรือยังคะว่าน้องอยากได้คนมาคอยคุมความประพฤติหรือเปล่า?”

ยายน้อง!” คนเป็นพี่เอ่ยเสียงดุ เขาหันกลับไปมองแขกทั้งสองคน แล้วส่งสายตาเป็นการขอโทษ ก่อนจะหันกลับมามองน้องสาวอีกครั้ง ทำไมทำตัวเสียมารยาทแบบนี้

น้องโตแล้วนะคะคุณใหญ่ อายุยี่สิบหกแล้วนะคะ ไม่ใช่เด็กหกขวบหรือเด็กอายุสิบเจ็ด ไม่จำต้องมีคนมาคอยเฝ้าติดเป็นเงาตามตัวแบบนี้ปลายตะวันเอ่ยเสียงเรียบ แต่จริงจัง

สีหน้าของคนเป็นพี่เคร่งเครียด เพราะอายุที่น้องสาวเอ่ยนั้นคือช่วงเวลาสองครั้งที่เธอถูกลักพาตัว เขาสงสารน้องสาวที่ต้องโตมากับความทรงจำแบบนี้ เขาเองก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น หากเลือกได้เขาอยากจะเป็นเหยื่อในการลักพาตัวทั้งสองครั้งเองเสียมากกว่า

ให้คนของคุณใหญ่กลับไปเถอะค่ะ น้องไม่ต้องการ

ครั้งนี้พี่คงตามใจน้องไม่ได้ และน้องก็รู้ดีว่าทำไม

ริมฝีปากของปลายตะวันเม้มเข้าหากัน ก่อนที่สายตาจะมองเลย      ไหล่กว้างของพี่ชายไปยังผู้เป็นพ่อซึ่งยังนั่งอยู่บนโซฟาหลุยส์ราคาแพง

ที่คุณพ่อชอบหาเรื่องพวกมาเฟียผู้มีอิทธิพลโดยไม่สนความปลอดภัยของคนในครอบครัวน่ะเหรอคะ?”

ปลายตะวัน!” น่านฟ้าเรียกชื่อคนเป็นน้องด้วยเสียงเข้ม ดวงตาคมจ้องมองบอกชัดว่าไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ยิน

ปลายตะวันนิ่ง ไม่ตอบโต้อะไร แต่ดวงตาก็ไม่ได้มีแววสำนึกผิดเช่นกัน ซ้ำท่าทางของเธอยังแข็งกร้าวอีกต่างหาก

น่านฟ้ามองคนเป็นน้องแล้วได้แต่ถอนหายใจยาว เพราะรู้ดีว่าอะไรคือที่มาของพฤติกรรมอย่างนี้ของปลายตะวัน น้องสาวเขายังคงโทษว่าเป็นความผิดของผู้เป็นพ่อที่ทำให้ทั้งสองต้องเสียแม่ไป แม้จะผ่านมาเป็นร่วม    ยี่สิบปีแล้ว แต่ความโกรธของเธอไม่เคยลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว

พี่รู้ว่าเราไม่ชอบ แต่ยังไงครั้งนี้ก็เลี่ยงไม่ได้ มันอันตรายเกินไป

ปลายตะวันเห็นความจริงจังในดวงตาของพี่ชาย สายตาที่บอกเธอว่าน่านฟ้าจะไม่เปลี่ยนใจอย่างแน่นอน ไม่ว่าเธอจะยืนกรานแค่ไหนก็ตาม และสำหรับเธอคนทั้งโลกไม่มีความหมาย คนคนเดียวที่เธอไม่อยากให้ขุ่นเคือง      ก็คือน่านฟ้า

ก็ได้ค่ะ นี่เพราะคุณใหญ่เป็นคนพูดหรอกนะคะ น้องถึงยอม      ปลายตะวันตอบกลับเหมือนจะยอมแพ้ แต่ใบหน้าและสายตาที่ยังดื้อดึง     ของเธอทำให้น่านฟ้าไม่ไว้ใจ

น้องไม่ได้วางแผนอะไรอยู่ใช่ไหม?”

คุณใหญ่ไม่ไว้ใจน้องขนาดนั้นเชียวเหรอคะ?” คนเป็นน้องตอบกลับ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย น้องสัญญานะคะว่าจะยอมให้บอดี้การ์ดของ       คุณใหญ่ได้มีโอกาสพิสูจน์ฝีมือ ว่าคุ้มค่าจ้างที่คุณใหญ่ใจป้ำเสนอแบบไม่อั้นให้หรือเปล่า คนนี้เขาจะไม่เห็นแก่เงินเหมือนคนก่อนใช่ไหมคะ

สีหน้าของน่านฟ้าขรึมเครียด เพราะเขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทางเหมือน   ไม่แยแสอะไรของน้องสาวมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

อ้อ... แล้วก็หวังว่าคนนี้จะเก่งจริงเหมือนมิสเตอร์สโนว์แมนที่        คุณใหญ่ส่งไปเมื่อคืนนะคะ

มิสเตอร์สโนว์แมน? เมื่อคืน?” น่านฟ้าทวนถาม

ใช่ค่ะ ก็บอดี้การ์ดหน้าตายที่คุณใหญ่ส่งไปหาน้องที่ผับเมื่อคืนไงคะ ปลายตะวันเอ่ยโดยไม่ทันได้สังเกตสีหน้าพี่ชาย เพราะเธอกำลังนึกถึงคนหน้าตายชวนน่าโมโหอยู่ ถึงจะทำตัวเย็นชาเป็นมิสเตอร์สโนว์แมน ตีหน้าขรึม      ขี้เก๊กไปนิด แต่ฝีมือก็ดีจริง ที่สำคัญดูเหมือนจะฉลาดกว่าคนก่อนๆ ที่         คุณใหญ่หามาด้วย แล้วก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง ฉลาดจนน่าหมั่นไส้

พี่ไม่ได้ส่งใครไปนะน้อง น่านฟ้าเอ่ยเสียงเครียดยิ่งกว่าเดิม คนฟังเองก็รู้สึกไม่ต่างกันนัก หญิงสาวลอบกัดริมฝีปากเมื่อรู้ตัวว่าพลาดครั้งใหญ่เสียแล้ว เมื่อคืนเกิดเรื่องขึ้นใช่ไหมน้อง?”

เอ่อ... เหรอคะ ถ้าอย่างงั้นดูเหมือนน้องจะเข้าใจผิดไปเอง

น่านฟ้าไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ เขาเอื้อมมือไปจับข้อศอกเล็กของน้องสาวเอาไว้แล้วคาดคั้นต่อ มันต้องมีสิ เมื่อกี้เราพูดว่ามีฝืมือใช่ไหม แสดงว่าเมื่อคืนมีคนร้ายเข้ามาทำร้ายน้องใช่ไหม?”

ปลายตะวันไม่อยากอธิบายอะไรมาก จึงรีบหาทางหนีจากสถานการณ์ตรงหน้า เธอเบือนหน้าหลบสายตาพี่ชายมองข้ามไหล่กว้างของเขา เธอเห็นไหล่กว้างของใครบางคน แต่เธอไม่เห็นหน้าเขา คนที่เธอสบตาด้วยก็คือสารวัตรหนุ่มหน้าคมที่นั่งถัดไป จึงรีบคว้าโอกาสนั้นทันที

เอาไว้เราค่อยพูดกันวันหลังเถอะนะคะ คนเป็นพี่ทำท่าจะค้าน แต่ปลายตะวันไม่ยอมง่ายๆ ถ้าเกิดแขกของคุณใหญ่เขาคิดว่าน้องเป็นตัวปัญหาระดับชาติ เงินเท่าไรก็คงจะซื้อเขาไม่ได้หรอกนะคะ

คนเป็นพี่จ้องมองน้องสาวอย่างคาดโทษ สายตาคมจริงจังนั้นอ่านได้ชัดเจนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปอย่างแน่นอน ซึ่งมันทำให้ปลายตะวันได้แต่ส่งยิ้มแหยกลับไปให้ สองพี่น้องยืนเงียบกันอยู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนน่านฟ้าจะเป็นฝ่ายถอนหายใจยาวยอมแพ้ เขาหมุนตัวพร้อมจูงมือน้องสาวออกเดิน    เพื่อพาไปแนะนำให้รู้จักกับแขกคนสำคัญที่ขยับลุกขึ้นจากโซฟามายืนคอยต้อนรับเจ้าของบ้านคนสวยอยู่ก่อนแล้ว

สารวัตรนฤเดช คุณกันธีร์ นี่น้องสาวผมปลายตะ... น่านฟ้าเอ่ยยังไม่ทันจบเสียงหวานของน้องสาวก็ร้องแทรกขึ้น

มิสเตอร์สโนว์แมน!!!” มือน้อยยกขึ้นชี้ตรงไปที่ใบหน้าหล่อเหลา     ซึ่งเครื่องหน้าของเขาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เลย ยกเว้นคิ้วหนาที่เลิกสูงขึ้นเล็กน้อยกับคำเรียกขานประหลาด ขณะที่ปลายตะวันนั้นดวงตาเบิกกว้าง     ริมฝีปากอ้าค้าง และคิ้วขมวดจนแทบจะชนกันอยู่แล้ว

 

ภายในห้องรับแขกหรูตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครขยับหรือเอ่ยอะไรอยู่นาน เพราะต่างคนต่างตะลึงงง เกริกเกียรติขยับลุกขึ้นยืนช้าๆ ส่วนนฤเดชได้แต่มองเพื่อนสนิทกับสาวสวยสลับกันไปมา

คุณมาทำอะไรที่นี่!” ปลายตะวันถามเสียงดัง ท่าทางเอาเรื่อง

เจอกันอีกแล้วนะครับกันธีร์ตอบกลับเสียงเรียบไม่แสดงอารมณ์โกรธสักนิด

สองคนรู้จักกันมาก่อนเหรอ?” น่านฟ้าเป็นคนเอ่ยถาม

ก็ผู้ชายคนนี้แหละค่ะที่... คำพูดของปลายตะวันถูกหยุดกลางคันทั้งๆ ที่ยังพูดไม่จบประโยค เพราะภาพความทรงจำเมื่อสิบกว่าชั่วโมงก่อนผ่านเข้ามาหลังม่านตา และไม่รู้ทำไม ภาพในหัวเธอถึงไปค้างเอาตรงแผ่นอกล่ำเปลือยเปล่าของเขาเสียหลายวินาที เรียกอุณหภูมิบนใบหน้าให้สูงขึ้นหลายองศาเลยทีเดียว

ว่าไงน้อง เราเคยพบคุณกันธีร์เขามาก่อนเหรอ?”

ก็... เมื่อคืน... ปลายตะวันอึกอักตอบไม่ถูก ภาพเหตุการณ์เมื่อวานมันโจมตีเข้ามาในความทรงจำอย่างต่อเนื่องทำให้ใบหน้าร้อนผ่าว แถมหัวใจดวงน้อยยังสั่นไหวผิดจังหวะอีกต่างหาก

เมื่อคืน?” ชายต่างวัยสามคนที่อยู่ภายในห้องรับแขกเอ่ยขึ้นพร้อมกัน สายตาทั้งสามมองปลายตะวันและกันธีร์สลับกัน ก่อนที่น่านฟ้าจะเป็นคนเอ่ยถาม เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?”

            เอ่อ...

ว่าไงยายน้อง ตกลงว่าเราเคยเจอคุณกันธีร์เขามาก่อนหรือเปล่า?”

ปลายตะวันสูดหายใจลึก ก่อนจะยอมรับแบบเลี่ยงไม่ได้ เพราะสายตาทั้งสามคู่จ้องมองเธอชนิดไม่ยอมละไปไหนเลย

ค่ะ เรามีเรื่องกันนิดหน่อยที่ผับเมื่อคืน มันเป็นคำตอบแบบเลี่ยงๆ ใช้คำทั่วไป ไม่ลงถึงรายละเอียด ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะค่ะ ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก

น่านฟ้ายังคงจ้องคนเป็นน้องนิ่ง ในฐานะพี่ชาย เขาเชื่อว่ารู้จักเธอดีกว่าใคร ท่าทางตะบึงตะบอน ใบหน้างอง้ำของปลายตะวันในตอนนี้ ไม่มีทางเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อยอย่างที่เจ้าตัวว่าแน่ๆ แต่การคาดคั้นเอากับปลายตะวันก็เหมือนเอามือเปล่าไปงัดตะปูนั่นแหละ

เขาเหลือบไปมองอดีตนายตำรวจที่ยังยืนนิ่ง สีหน้าสงบแบบ         เดาอารมณ์หรือความคิดไม่ออกเลย

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้นเอง อะไรบางอย่างก็สะดุดกึกในความคิด ก่อนหน้านี้น้องสาวเขาพูดถึงคนที่เข้าไปช่วยเธอเมื่อคืนนี้ใช่ไหม? คนมีฝีมือ    ที่เขาไม่ได้เป็นคนส่งไป และเธอก็เรียกเขาว่า...

"มิสเตอร์สโนว์แมน?" น่านฟ้าเอ่ยทวนกับตัวเอง สายตาเหลือบมองไปทางกันธีร์ที่ตอนนี้หน้านิ่วขึ้นเล็กน้อย

อดีตนายตำรวจหนุ่มบอกไม่ได้ว่าทำไม แต่เขาไม่ชอบเลยกับฉายา    ที่ได้รับ แม้มันจะฟังดูน่ารักกว่า หินเดินได้ ที่กิตติกวินชอบเรียกเขาก็ตาม

น่านฟ้าหันกลับไปมองน้องสาวแล้วเอ่ยถามอีกครั้ง "คุณกันธีร์คือคน  ที่ช่วยน้องเมื่อคืนใช่ไหม คนที่น้องบอกว่ามีฝีมือ และฉลาด

“มันก็... ใช่” ปลายตะวันตอบกลับอย่างไม่เต็มเสียงนัก เพราะเธอรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่ไม่ดีเอาเสียเลย และเมื่อเธอกำลังจะพูดต่อ คนเป็นพี่ก็เอ่ยขัดตัดโอกาสของเธอเสียแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นน้องก็ไม่น่าจะมีปัญหาถ้าคุณกันธีร์เขามารับหน้าที่คนคุ้มกันน้องใช่ไหม?

อะไร...นะคะ ใครจะมาทำหน้าที่คุ้มกันน้องนะคะคุณใหญ่?”

น่านฟ้ายิ้มกว้าง แล้วเดินไปหยุดเคียงข้างกันธีร์ คุณกันธีร์เขาจะมาทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดคนใหม่ของน้อง

"คุณใหญ่!!!" ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างอย่างตกใจ เธออ้าปากจะเถียง แต่ถูกหยุดอีกครั้งด้วยมือที่ยกขึ้นห้ามของพี่ชาย

"เท่าที่พี่จำได้ น้องไม่เคยชมใครอย่างที่ชมคุณกันธีร์มาก่อน แบบนี้ก็ดีเลย ทั้งสองคนรู้จักกันแล้ว น้องเองก็เห็นฝีมือคุณกันธีร์เขามาแล้ว จะได้ไม่ต้องเสียเวลาแนะนำกันมาก"

 “น้องขอค้าน!!” เสียงหวานเอ่ยเสียงดังชัดเจน เสียงนั้นก้องสะท้านอยู่ในห้องรับแขกที่ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์หลุยส์ราคาแพงที่รวมๆ คงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้าน แต่ความสวยอลังการนั้นไม่ได้ทำให้พายุอารมณ์ของคนที่อยู่ภายในลดลงได้แม้แต่น้อย ใบหน้าหวานสวยบอกชัดถึงความโกรธขึ้งจริงจัง

ทำไมละน้อง? ไหนเมื่อกี้พูดเองว่าคุณกันธีร์เขามีฝีมือ

คำพูดของพี่ชายทำให้ใบหน้าหวานยิ่งงอง้ำ ถ้าย้อนเวลาได้ ถ้ารู้ก่อนว่าคนเก่งของคุณใหญ่เป็นใคร เธอคงไม่พูดประโยคนั้นออกไปแน่

อย่าบอกนะว่าจะกลับคำพี่?” น่านฟ้าถามอีก เมื่อกี้เราตกลงแล้วนะเรื่องคนคุ้มกัน

            คนคุ้มกันน่ะน้องไม่เกี่ยงหรอกนะคะ คุณใหญ่จะหามาสักสิบคน น้องก็ไม่ว่า แต่ปัญหามันอยู่ที่ ใคร มากกว่า

            คำว่า ใคร นั้นถูกจงใจโดยการกระแทกเสียง พร้อมสายตาที่มองไปยังคนหน้าตายที่ยังนั่งนิ่ง ปฏิกิริยาตอบสนองมากที่สุดของเขาต่อคำพูดประชดประชันของเธอก็คือการเหลือบสายตามามองเท่านั้น

            ยังมาทำหน้านิ่งใสซื่ออยู่อีกนะ! ปลายตะวันลอบเหน็บอีกฝ่ายอยู่    ในใจ

            เป็นนฤเดชเสียอีกที่เดือดร้อน เขารีบออกปากดันเพื่อนสนิททันที     “ผมขอยืนยันนะครับว่านายกันธีร์มีความสามารถพอที่จะคุ้มครองคุณให้ปลอดภัย ถึงเขาจะเป็นอดีตตำรวจ แต่ผมรับรองได้ว่าฝีมือไม่มีตกแน่นอน    ถ้าพูดกันตามตรง นายกันเขายิงปืนแม่นกว่าผมซะอีกนะครับ

“แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นคนมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีไม่ใช่เหรอคะ?” ปลายตะวันย้อนกลับไป ซึ่งทำเอาสารวัตรหนุ่มถึงกับหน้าเหวอไปเลยทีเดียว

 ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มมุมปาก ดวงตากลมโตเลื่อนกลับไปมองคนที่ยังเอาแต่นั่งนิ่งเป็นตอไม้ไร้อารมณ์

ดูสิคะคุณใหญ่ ขนาดเราคุยกันถึงเรื่องเขาแท้ๆ เขายังไม่คิดจะออกความเห็นเลยสักนิด

แต่...น่านฟ้ากำลังจะโต้ว่ากันธีร์เก่ง ที่สำคัญคือเชื่อใจได้ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยประโยคที่ตั้งใจ อดีตนายตำรวจหนุ่มก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

ผมยังไม่ได้บอกว่าจะรับทำหน้าที่คุ้มกันคุณเลยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #3156 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 14:06
    พี่กันมีชื่อใหม่ด้วยอ่ะ มิสเตอร์สโนว์แมน
    #3156
    0
  2. #2474 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:30
    อิอิ เอากับเขาสิคะ 

    เยี่ยมไปเลยค่ะคุณกันนนมอย่าไปยอมๆ
    #2474
    0
  3. #2388 Snook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 14:07
    กันธีร์นี่มานิ่งๆเงียบๆ

    เเต่พูดทีนี่ต่อยนางเอกร่วงเลย
    #2388
    0
  4. #1109 'princess (@pronaveiy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 23:01
    - คู่นี้เหมาะกันสุดสุด คุณกันกับน้องปลาย
    ปากร้ายพอกันทั้งคู่ คนนึงโวยวายอีกคนเย็นชา
    นานๆทีจะเจอนิยายที่ถูกใจ
    #1109
    0
  5. #410 เลือดสีชมพู. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:31
    โดนโวยวายบ้านแตกเลย 55555555
    #410
    0
  6. #327 basorexia7 (@yellow-gardenia) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 22:02
    เป็นไงล่ะบางทีนางเอกเอาแต่ใจน่าจะโดนแบบนี้ซะบ้าง
    #327
    0
  7. #293 fsn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 22:45
    เหอะๆๆๆๆๆ ให้มันได้อย่างนี้ซิคุณกัน เบรคซะ เอี๊ยดเลย
    #293
    0
  8. #278 kaikaikaiexo (@kaikaikaikey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 21:53
    เจอดอกนี้ไป เงิบไปเลยจ้าาา  สนุกกกกกกกกกกก
    #278
    0
  9. #277 pandanusblume (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 17:34
    สนุกอ่ะ
    #277
    0
  10. #276 onenuengkha (@onenuengkha) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 15:33
    อาอิยาอิยาาาาาาา สนุกๆๆๆ ติดตามๆๆต่อไปคร้าาาาาาาา
    #276
    0
  11. #275 ยวิษฐา (@supathratpp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 11:12
    สนุกละงานนี้ มิสเตอร์โนแมนจะมีคนมาป่วนชีวิตแล้ว
    #275
    0
  12. #274 อลวน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 23:16
    มิสเตอร์สโนแมน ..แหม่น่ารักจริงๆเลยฉายา

    แต่ หินเดินได้ ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบนะ //จะละลาย

    #274
    0
  13. #273 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 21:01
    รอดูตอน สโนวแมน ฮอต 5555
    #273
    0
  14. #272 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 20:33
    เย็นชา สมกับฉายา มีสเตอร์สโนแมนมาก 555
    #272
    0
  15. #271 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 20:31
    55555. เย็นชาจิงๆด้วย มีสเตอร์สโนแมน
    #271
    0
  16. #267 ICCube (@naonic37) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 06:15
    ฉายาน่ารักออกกกกก mister snowman
    #267
    0
  17. #265 ahora (@ahora) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 02:00
    พูดน้อยต่อยหนักจริงๆ
    #265
    0
  18. #264 coffee coffee (@coffee21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 23:35
    คุณกันต์ดับนิสัยปลายตะวันด้วยนะ เล่นเอาพูดไม่ได้ เถียงไม่ออกไปเลย ให้สมกะที่เค้าตั้งฉายาให้5555
    #264
    0
  19. #257 Nook01 (@965478) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 21:23
    เงิบทั้งพี่ทั้งน้อง55555555!!!!!
    #257
    0
  20. #256 minimoj (@minimj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 20:26
    ฮาเลย เล่นหักกลางลำเลยพี่กันนนนน
    #256
    0
  21. #255 ป้าดา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 18:58
    หมอก้องไม่ว่าง..อยากได้ลูกชายบ้านนี้เป็น..ลูก(เขย)สักคน 555
    #255
    0
  22. #254 DAHLA (@dahlajra) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 18:43
    ฮาไปแล้ว
    #254
    0
  23. #253 z-par (@z-par) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 18:33
    มาอั๊พไวๆ
    #253
    0
  24. #252 แว่นใส (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 18:11
    ปฏิเสธดีไหมน๊า
    #252
    0
  25. #250 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 16:42
    พี่กันต์ตอกให้หงายทีเหอะค่า จะอะไรขนาดนั้น หยังงี้ต้องเจอปราบค่า
    #250
    0