บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,472 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,753 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    62

    Overall
    579,472

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 เกมสตาร์ท (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

Chapter 2


เกมสตาร์ต

 

 

 

 

“ขอบคุณคุณกันธีร์มากนะครับที่ยอมมา เกริกเกียรติซึ่งเป็นเจ้าของบ้านเอ่ยด้วยน้ำเสียงชื่นชม รอยยิ้มและใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง     ไม่ต่างจากลูกชายคนโตซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาเดี่ยวตรงข้ามกับกันธีร์และนฤเดช

สารวัตรนฤเดชบอกว่าตอนเรียนที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจคุณเป็นที่หนึ่งของรุ่น แถมตอนทำงานอยู่กองปราบฯ ก็มีผลงานใหญ่ๆ ตลอดน่านฟ้าเอ่ยเสริมอีก

กันธีร์ยิ้มนิดๆ ให้เจ้าของบ้านทั้งสองคน เขาไม่ได้ปลื้มปริ่มอะไรกับ   คำชมนั้นเลย คำพูด สายตา และท่าทางของทั้งสองกลับทำให้เขารู้สึกอึดอัด เพราะมันจะทำให้การปฏิเสธเป็นเรื่องยากและเสียมารยาทเนื่องจากอีกฝ่ายอาวุโสกว่าเขามาก

คุณกันธีร์ทราบแล้วใช่ไหมครับว่าทำไมผมกับคุณพ่อถึงต้องการคนที่เชื่อใจได้มาทำหน้าที่นี้?”

อดีตนายตำรวจหนุ่มรับคำสั้นๆ ไม่พูดอะไรมากกว่านั้น นฤเดชเล่าให้เขาฟังตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

คุณเกริกเกียรติเป็นทนายความชื่อดัง มีความสามารถ แต่ที่โดดเด่นจนทำให้มีชื่อเสียงอย่างทุกวันนี้ก็เพราะเขากล้าที่จะว่าความในคดีที่ทนายน้อยคนนักจะทำ เพราะโจทก์ส่วนใหญ่เป็นพวกผู้มีอิทธิพลทั้งนั้น หรือภาษาที่ชาวบ้านเรียกกันว่าพวกมาเฟีย บางคนแม้แต่ตำรวจท้องที่ยังไม่กล้าจะยุ่ง แต่นั่นไม่ได้ทำให้ทนายเกริกเกียรติยอมถอย เขาต่อสู้เพื่อคนธรรมดาที่ถูกรังแกให้ได้รับความยุติธรรม

กันธีร์นับถือชายสูงวัยในเรื่องนี้ และมันทำให้เขายอมมาที่นี่ในวันนี้ แต่เขาก็ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะรับหน้าที่บอดี้การ์ดคุ้มกันลูกสาวคนเดียวของเกริกเกียรติหรือเปล่า

อดีตนายตำรวจหนุ่มรู้สึกแปลกๆ ในเรื่องนี้ เขามีลางสังหรณ์ว่า      การตัดสินใจในวันนี้จะส่งผลต่อชีวิตที่เหลือของเขา

และที่ผ่านมาลางสังหรณ์ของกันธีร์ก็แทบไม่เคยผิดพลาดเลย

ผมรู้ว่าหน้าที่นี้มันเสี่ยงและอันตรายมาก เพราะฉะนั้นผมยินดีจ่ายให้คุณเต็มที่ ขอให้คุณบอกมาได้เลย เกริกเกียรติเอ่ยอีกครั้ง และหากคุณเกิดบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ผมก็ยินดีที่จะจ่ายเงินชดเชยให้คุณและครอบครัวอย่างเหมาะสม

ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกครับ กันธีร์ตอบกลับด้วยเสียงเรียบๆ

อย่าเข้าใจผิดคิดว่าพวกผมใช้เงินเพื่อซื้อคุณนะ น่านฟ้าเอ่ยอย่างร้อนรนเพราะกลัวอดีตนายตำรวจซึ่งเป็นความหวังเดียวจะเข้าใจผิด คุณพ่อกับผมแค่เห็นถึงความเสี่ยงในการทำงานเท่านั้น

นายกันเขาไม่ได้คิดมากขนาดนั้นหรอกครับ นฤเดชตอบแทนเพื่อน เพราะรู้ดีว่ากันธีร์ไม่ใช่คนที่ชอบพูดอะไรมากนัก ถ้าเขาไม่อยากทำงานนี้ เขาคงไม่ยอมมาที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว

เพื่อนสนิทของเขา อดีตพันตำรวจตรีกันธีร์ กิตติรัตนอนันท์เลือกมาเป็นตำรวจด้วยหัวใจรักชาติล้วนๆ เพียงแค่เงินเดือนข้าราชการไม่กี่หมื่นบาทเมื่อเอาไปเทียบกับผลกำไรจากไร่ชาที่ติดอันดับต้นๆ ของเชียงรายที่กันธีร์      เป็นเจ้าของแล้ว มันก็น้อยนิดจนเรียกว่าเงินเดือนตำรวจอย่างพวกเขาเป็นแค่ค่าขนมกินเล่นเลยก็ว่าได้

นฤเดชรู้จักเพื่อนดี รู้ว่าเงินไม่ใช่ตัวแปรสำคัญในการตัดสินใจกันธีร์เลย เผลอๆ เพื่อนเขาอาจจะรับงานโดยไม่คิดค่าจ้างเลยด้วยซ้ำ

ก็อย่างที่ลูกชายผมบอกนั่นแหละครับ งานคุ้มกันในครั้งนี้มีความเสี่ยงมาก อีกอย่างผมอยากให้คุณคอยคุ้มกันยายน้องตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ยี่สิบสี่ชั่วโมง?” กันธีร์ทวนคำพร้อมคิ้วหนาที่เลิกสูง

น้องสาวผมไม่ได้ทำงาน เพราะอย่างนั้นตอนที่จะออกไปไหนมาไหน จึงไม่ค่อยเป็นเวลาเท่าไร ถ้านึกอยากจะไปก็ไป อยากจะกลับก็กลับ ใคร       ก็ห้ามไม่ได้

สิ่งที่ได้ยินทำให้คิ้วหนายิ่งขมวดเข้าหากัน

นายเดชบอกผมว่าน้องสาวคุณอายุยี่สิบหกปีแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”

น่านฟ้าหันไปสบตากับผู้เป็นพ่อเล็กน้อย แล้วหันกลับมามอง          อดีตนายตำรวจหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ

ปีนี้ยายน้องอายุยี่สิบหกปีอย่างที่คุณกันธีร์เข้าใจนั่นแหละครับ   น่านฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะรีบอธิบายต่อเมื่อคิ้วของแขกหนุ่มทั้งสองเลิกสูงขึ้น ยายน้องไม่ใช่เด็กเกเรหรอกนะครับ เธอจบปริญญาตรีด้านบริหารธุรกิจ ผมเคยให้เธอมาช่วยงานที่บริษัท แต่ยายน้องไม่ชอบฟังคำสั่งใคร เลยทำงานได้ไม่กี่เดือนก็ลาออก

คำอธิบายเพิ่มเติมนั้นไม่ได้ทำให้คิ้วของสองอดีตนักเรียนโรงเรียนนายร้อยตำรวจเลื่อนต่ำลงจากตำแหน่งเดิมเลยสักนิด ตรงกันข้ามคิ้วของนฤเดชกลับยิ่งเลิกสูง ขณะที่คิ้วของกันธีร์ขมวดเข้าหากัน

เรื่องนี้เป็นความผิดของผมเอง ครั้งนี้เกริกเกียรติเป็นคนเอ่ย เพราะงานของผมทำให้ยายน้องโดนลักพาตัวถึงสองครั้ง ครั้งแรกนั้นทำให้แกต้องเสียแม่ไปต่อหน้าต่อตา หลังจากนั้นผมเลยประคบประหงมแกมาตลอด

ส่วนครั้งที่สองเป็นคนคุ้มกันที่ผมจ้างมาเอง เขารับข้อเสนอจากคนร้าย ร่วมมือกันลักพาตัวยายน้องทั้งๆ ที่ทำงานมาเกือบปี และสนิทกับ   ยายน้องพอสมควร น่านฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าเคร่งเครียด เพราะแบบนั้นครั้งนี้ผมกับคุณพ่อถึงอยากได้คนที่ไว้ใจได้จริงๆ คนที่เงินจะซื้อไม่ได้

คิ้วหนาของคนฟังคลายลง แต่ก็ไม่มากนัก การทำงานในอาชีพตำรวจ พวกเขาทั้งสองรู้ดีว่าการลักพาตัวส่งผลอะไรบ้างต่อเหยื่อ พวกเขาเห็นมาแล้วหลายรูปแบบ หนักสุดก็คือแบบที่ไม่สามารถใช้ชีวิตปกติในสังคมได้ ความหวาดกลัว หวาดระแวง มันซึมลึกเข้าไปในจิตใจของเหยื่อ และสำหรับคนไทยส่วนใหญ่ การไปปรึกษาจิตแพทย์ยังคงเป็นเรื่องน่าอาย

ยายน้องถูกตามใจจนชิน คุณคงปวดหัวไม่น้อยที่ต้องรับมือกับ      ลูกสาวคนเล็กของผม

ผมกับคุณพ่อถึงบอกว่าคุณสามารถเรียกจำนวนเงินได้อย่างเต็มที่” สองพ่อลูกรับส่งกันได้อย่างดีไม่มีสะดุด

แหม สปอร์ตจังเลยนะคะคุณใหญ่ เสียงหวานเอ่ยขึ้นก่อนที่กันธีร์    จะทันได้เอ่ยอะไร

การเรียกที่แปลกนั้นอาจจะสะดุดหูใครหลายคนที่เพิ่งจะได้ยิน แต่มันเป็นสิ่งที่คุ้นชินเสียแล้วในบ้านนี้ เด็กหญิงตัวน้อยร้องเรียกพี่ชายว่า คุณใหญ่ ตามแม่นมที่เลี้ยงเธอจนมันติดปากไปเสียแล้ว

แน่นอนว่าการปรากฏตัวของปลายตะวันเรียกความสนใจของทั้งสี่คนได้อย่างดี โดยเฉพาะน่านฟ้าที่ลุกพรวดขึ้นจากโซฟาเดินตรงเข้าไปหาน้องสาว ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่กันธีร์หันไปมอง สิ่งที่เขาเห็นจึงมีเพียงแผ่นหลัง       ของคนเป็นพี่เท่านั้น แต่ความเป็นตำรวจเก่าก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะสำรวจมองส่วนที่เหลือ

ขาทั้งสองข้างเรียวยาว ยิ่งดูโดดเด่นเพราะรองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่

ปกติกันธีร์ไม่ใช่พวกติดตาต้องใจกับเรือนร่างของผู้หญิงมากนัก       ไม่เหมือนกิตติกวินน้องชายฝาแฝดของเขาที่มักมองผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตา แต่เขาก็ต้องยอมรับว่า เรียวขาคู่นั้นสวยจนละสายตาได้ยากจริงๆ

แต่มันก็ให้ความรู้สึกคุ้นอย่างประหลาดด้วยเหมือนกัน เหมือนเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...



****


การลงซ้ำเป็นเจตนาของผู้เขียน


***


Chapter 2


เกมสตาร์ต

  

 

“ขอบคุณคุณกันธีร์มากนะครับที่ยอมมา เกริกเกียรติซึ่งเป็นเจ้าของบ้านเอ่ยด้วยน้ำเสียงชื่นชม รอยยิ้มและใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง     ไม่ต่างจากลูกชายคนโตซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาเดี่ยวตรงข้ามกับกันธีร์และนฤเดช

สารวัตรนฤเดชบอกว่าตอนเรียนที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจคุณเป็นที่หนึ่งของรุ่น แถมตอนทำงานอยู่กองปราบฯ ก็มีผลงานใหญ่ๆ ตลอดน่านฟ้าเอ่ยเสริมอีก

กันธีร์ยิ้มนิดๆ ให้เจ้าของบ้านทั้งสองคน เขาไม่ได้ปลื้มปริ่มอะไรกับ   คำชมนั้นเลย คำพูด สายตา และท่าทางของทั้งสองกลับทำให้เขารู้สึกอึดอัด เพราะมันจะทำให้การปฏิเสธเป็นเรื่องยากและเสียมารยาทเนื่องจากอีกฝ่ายอาวุโสกว่าเขามาก

คุณกันธีร์ทราบแล้วใช่ไหมครับว่าทำไมผมกับคุณพ่อถึงต้องการคนที่เชื่อใจได้มาทำหน้าที่นี้?”

อดีตนายตำรวจหนุ่มรับคำสั้นๆ ไม่พูดอะไรมากกว่านั้น นฤเดชเล่าให้เขาฟังตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

คุณเกริกเกียรติเป็นทนายความชื่อดัง มีความสามารถ แต่ที่โดดเด่นจนทำให้มีชื่อเสียงอย่างทุกวันนี้ก็เพราะเขากล้าที่จะว่าความในคดีที่ทนายน้อยคนนักจะทำ เพราะโจทก์ส่วนใหญ่เป็นพวกผู้มีอิทธิพลทั้งนั้น หรือภาษาที่ชาวบ้านเรียกกันว่าพวกมาเฟีย บางคนแม้แต่ตำรวจท้องที่ยังไม่กล้าจะยุ่ง แต่นั่นไม่ได้ทำให้ทนายเกริกเกียรติยอมถอย เขาต่อสู้เพื่อคนธรรมดาที่ถูกรังแกให้ได้รับความยุติธรรม

กันธีร์นับถือชายสูงวัยในเรื่องนี้ และมันทำให้เขายอมมาที่นี่ในวันนี้ แต่เขาก็ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะรับหน้าที่บอดี้การ์ดคุ้มกันลูกสาวคนเดียวของเกริกเกียรติหรือเปล่า

อดีตนายตำรวจหนุ่มรู้สึกแปลกๆ ในเรื่องนี้ เขามีลางสังหรณ์ว่า      การตัดสินใจในวันนี้จะส่งผลต่อชีวิตที่เหลือของเขา

และที่ผ่านมาลางสังหรณ์ของกันธีร์ก็แทบไม่เคยผิดพลาดเลย

ผมรู้ว่าหน้าที่นี้มันเสี่ยงและอันตรายมาก เพราะฉะนั้นผมยินดีจ่ายให้คุณเต็มที่ ขอให้คุณบอกมาได้เลย เกริกเกียรติเอ่ยอีกครั้ง และหากคุณเกิดบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ผมก็ยินดีที่จะจ่ายเงินชดเชยให้คุณและครอบครัวอย่างเหมาะสม

ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกครับ กันธีร์ตอบกลับด้วยเสียงเรียบๆ

อย่าเข้าใจผิดคิดว่าพวกผมใช้เงินเพื่อซื้อคุณนะ น่านฟ้าเอ่ยอย่างร้อนรนเพราะกลัวอดีตนายตำรวจซึ่งเป็นความหวังเดียวจะเข้าใจผิด คุณพ่อกับผมแค่เห็นถึงความเสี่ยงในการทำงานเท่านั้น

นายกันเขาไม่ได้คิดมากขนาดนั้นหรอกครับ นฤเดชตอบแทนเพื่อน เพราะรู้ดีว่ากันธีร์ไม่ใช่คนที่ชอบพูดอะไรมากนัก ถ้าเขาไม่อยากทำงานนี้ เขาคงไม่ยอมมาที่นี่ตั้งแต่แรกแล้ว

เพื่อนสนิทของเขา อดีตพันตำรวจตรีกันธีร์ กิตติรัตนอนันท์เลือกมาเป็นตำรวจด้วยหัวใจรักชาติล้วนๆ เพียงแค่เงินเดือนข้าราชการไม่กี่หมื่นบาทเมื่อเอาไปเทียบกับผลกำไรจากไร่ชาที่ติดอันดับต้นๆ ของเชียงรายที่กันธีร์      เป็นเจ้าของแล้ว มันก็น้อยนิดจนเรียกว่าเงินเดือนตำรวจอย่างพวกเขาเป็นแค่ค่าขนมกินเล่นเลยก็ว่าได้

นฤเดชรู้จักเพื่อนดี รู้ว่าเงินไม่ใช่ตัวแปรสำคัญในการตัดสินใจกันธีร์เลย เผลอๆ เพื่อนเขาอาจจะรับงานโดยไม่คิดค่าจ้างเลยด้วยซ้ำ

ก็อย่างที่ลูกชายผมบอกนั่นแหละครับ งานคุ้มกันในครั้งนี้มีความเสี่ยงมาก อีกอย่างผมอยากให้คุณคอยคุ้มกันยายน้องตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ยี่สิบสี่ชั่วโมง?” กันธีร์ทวนคำพร้อมคิ้วหนาที่เลิกสูง

น้องสาวผมไม่ได้ทำงาน เพราะอย่างนั้นตอนที่จะออกไปไหนมาไหน จึงไม่ค่อยเป็นเวลาเท่าไร ถ้านึกอยากจะไปก็ไป อยากจะกลับก็กลับ ใคร       ก็ห้ามไม่ได้

สิ่งที่ได้ยินทำให้คิ้วหนายิ่งขมวดเข้าหากัน

นายเดชบอกผมว่าน้องสาวคุณอายุยี่สิบหกปีแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”

น่านฟ้าหันไปสบตากับผู้เป็นพ่อเล็กน้อย แล้วหันกลับมามอง          อดีตนายตำรวจหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ

ปีนี้ยายน้องอายุยี่สิบหกปีอย่างที่คุณกันธีร์เข้าใจนั่นแหละครับ   น่านฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะรีบอธิบายต่อเมื่อคิ้วของแขกหนุ่มทั้งสองเลิกสูงขึ้น ยายน้องไม่ใช่เด็กเกเรหรอกนะครับ เธอจบปริญญาตรีด้านบริหารธุรกิจ ผมเคยให้เธอมาช่วยงานที่บริษัท แต่ยายน้องไม่ชอบฟังคำสั่งใคร เลยทำงานได้ไม่กี่เดือนก็ลาออก

คำอธิบายเพิ่มเติมนั้นไม่ได้ทำให้คิ้วของสองอดีตนักเรียนโรงเรียนนายร้อยตำรวจเลื่อนต่ำลงจากตำแหน่งเดิมเลยสักนิด ตรงกันข้ามคิ้วของนฤเดชกลับยิ่งเลิกสูง ขณะที่คิ้วของกันธีร์ขมวดเข้าหากัน

เรื่องนี้เป็นความผิดของผมเอง ครั้งนี้เกริกเกียรติเป็นคนเอ่ย เพราะงานของผมทำให้ยายน้องโดนลักพาตัวถึงสองครั้ง ครั้งแรกนั้นทำให้แกต้องเสียแม่ไปต่อหน้าต่อตา หลังจากนั้นผมเลยประคบประหงมแกมาตลอด

ส่วนครั้งที่สองเป็นคนคุ้มกันที่ผมจ้างมาเอง เขารับข้อเสนอจากคนร้าย ร่วมมือกันลักพาตัวยายน้องทั้งๆ ที่ทำงานมาเกือบปี และสนิทกับ   ยายน้องพอสมควร น่านฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าเคร่งเครียด เพราะแบบนั้นครั้งนี้ผมกับคุณพ่อถึงอยากได้คนที่ไว้ใจได้จริงๆ คนที่เงินจะซื้อไม่ได้

คิ้วหนาของคนฟังคลายลง แต่ก็ไม่มากนัก การทำงานในอาชีพตำรวจ พวกเขาทั้งสองรู้ดีว่าการลักพาตัวส่งผลอะไรบ้างต่อเหยื่อ พวกเขาเห็นมาแล้วหลายรูปแบบ หนักสุดก็คือแบบที่ไม่สามารถใช้ชีวิตปกติในสังคมได้ ความหวาดกลัว หวาดระแวง มันซึมลึกเข้าไปในจิตใจของเหยื่อ และสำหรับคนไทยส่วนใหญ่ การไปปรึกษาจิตแพทย์ยังคงเป็นเรื่องน่าอาย

ยายน้องถูกตามใจจนชิน คุณคงปวดหัวไม่น้อยที่ต้องรับมือกับ      ลูกสาวคนเล็กของผม

ผมกับคุณพ่อถึงบอกว่าคุณสามารถเรียกจำนวนเงินได้อย่างเต็มที่” สองพ่อลูกรับส่งกันได้อย่างดีไม่มีสะดุด

แหม สปอร์ตจังเลยนะคะคุณใหญ่ เสียงหวานเอ่ยขึ้นก่อนที่กันธีร์    จะทันได้เอ่ยอะไร

การเรียกที่แปลกนั้นอาจจะสะดุดหูใครหลายคนที่เพิ่งจะได้ยิน แต่มันเป็นสิ่งที่คุ้นชินเสียแล้วในบ้านนี้ เด็กหญิงตัวน้อยร้องเรียกพี่ชายว่า คุณใหญ่ ตามแม่นมที่เลี้ยงเธอจนมันติดปากไปเสียแล้ว

แน่นอนว่าการปรากฏตัวของปลายตะวันเรียกความสนใจของทั้งสี่คนได้อย่างดี โดยเฉพาะน่านฟ้าที่ลุกพรวดขึ้นจากโซฟาเดินตรงเข้าไปหาน้องสาว ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่กันธีร์หันไปมอง สิ่งที่เขาเห็นจึงมีเพียงแผ่นหลัง       ของคนเป็นพี่เท่านั้น แต่ความเป็นตำรวจเก่าก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะสำรวจมองส่วนที่เหลือ

ขาทั้งสองข้างเรียวยาว ยิ่งดูโดดเด่นเพราะรองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่

ปกติกันธีร์ไม่ใช่พวกติดตาต้องใจกับเรือนร่างของผู้หญิงมากนัก       ไม่เหมือนกิตติกวินน้องชายฝาแฝดของเขาที่มักมองผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตา แต่เขาก็ต้องยอมรับว่า เรียวขาคู่นั้นสวยจนละสายตาได้ยากจริงๆ

แต่มันก็ให้ความรู้สึกคุ้นอย่างประหลาดด้วยเหมือนกัน เหมือนเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #3198 Papatsara Pludnoo (@katekadae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 17:39
    อ๊าย
    #3198
    0
  2. #3155 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 13:55
    คู่กันแล้วไม่แคล้วกันจริงๆ คนนี้ล่ะมั้งที่ะปราบพยศยัยน้องของคุณใหญ่ได้
    #3155
    0
  3. #2472 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:27
    นั่นไงงง

    คู่กันแล้วไม่แคล้วจจริงๆ เหอๆ สงสารคุณกัน เจอโจทย์ยากเชียว
    #2472
    0
  4. #2387 Snook (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 14:03
    ลางสังหรณ์ของกันธีร์นี้เเม่นจริงอะไรจริงนะค่ะ 5555555555555555555555
    #2387
    0
  5. #1108 'princess (@pronaveiy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 22:54
    - คุณกันนี่ไว้ใจได้แน่นอนเลยค่าา -/-
    ขนาดยังไม่ได้จ้างยังคุ้มกันปลายได้ขนาดนั้น
    ชอบสรรพนามของปลายกับพี่ชายอะ น่าร้ากก
    #1108
    0
  6. #409 เลือดสีชมพู. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 23:26
    เด็กโดนโอ๋ต้องโดนคุณกันขัดใจซะให้เข็ด555555555
    #409
    0
  7. วันที่ 16 กันยายน 2557 / 10:22
    ไม่ใช่แค่เคยเห็นค่ะคุณตำรวจ เคยวาดโอบรอบเอวคุณตำรวจมาแล้วเมื่อคืนนี้เอง  อิอิ
    #305
    0
  8. #270 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 20:24
    เจอกันเพียงขา 5555 ชอบนะ คิดได้ดี
    #270
    0
  9. วันที่ 12 กันยายน 2557 / 22:57
    พูดแต่ละคำ อึ้งกันไปหมดเลยยยย
    #263
    0
  10. #260 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 22:29
    น่อวววว มาเงียบๆนะคะคุณกันธีร์~ 555
    #260
    0
  11. #251 Chunye (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 18:02
    จำได้แต่ขาใช่ไหมพี่กันต์
    #251
    0
  12. #246 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 14:38
    ต้องคุ้นสินะ คลุกวงในกันมาแล้วนี่
    #246
    0
  13. วันที่ 11 กันยายน 2557 / 13:33
    แหม จะไม่คุ้นได้ไงล่ะ ก็คุณพึ่งฉีกชุดเค้าไปเมื่อคืนนี่
    #232
    0
  14. #231 ICCube (@naonic37) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 11:22
    ไม่คุ้นได้ไงคะ เห็นระยะใกล้สะขนาดนั้น
    #231
    0
  15. #230 Eight (@eight8) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 09:20
    รออ่านค่ะ ^^
    #230
    0
  16. #229 fairy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 08:26
    ก็เคยเห็นไงคุณกันธีร์เล่นตัดชุดเค้าจนขาด
    #229
    0
  17. #228 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 05:30
    เจอกันอีกแล้วงานนี้มีสงคราน้ำลายเกิดขึ้นแน่ๆ
    #228
    0
  18. #227 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 01:21
    ไปยกขาเค้าจน ชินตาเลยเรอะ พี่กันต์
    #227
    0
  19. #225 อลวน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 22:54
    ขา..ขาว คุ้นขาเขาเนี่ยนะ ดูจิตเล็กๆแหะ
    #225
    0
  20. #224 รุ้งวลี (@lugvle) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 21:58
    พี่กันชอบมองขาสวยๆ
    #224
    0
  21. #223 coffee coffee (@coffee21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 21:51
    ตอบให้เลยคุณกัน เคยเจอสิคะ แถมทำชุดเค้าเสียด้วย555
    #223
    0
  22. #221 Naskloud (@yoonb) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 21:08
    รอต่อแบบจริงจังค่ะ ไรท์แซ่บเฟ่ออออ
    #221
    0
  23. #220 z-par (@z-par) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 21:07
    มาอั๊พไวๆ
    #220
    0
  24. #203 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 16:13
    พี่น่านก็ลุกมาได้จังหวะพอดีเลย พอเจอคงสนุกน่าดูจะรอค่ะ
    #203
    0
  25. #202 p๋ngpAng (@pang232) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 16:13
    พี่น่านก็ลุกมาได้จังหวะพอดีเลย พอเจอคงสนุกน่าดูจะรอค่ะ
    #202
    0