ตอนที่ 59 : บทส่งท้าย Update Now

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    10 ม.ค. 58



บทส่งท้าย

 

ณ ห้องบอลลูมใหญ่ของโรงแรมชื่อดังกลางกรุง ดอกกุหลาบสีขาวมากมายถูกประดับตกแต่งอยู่รอบบริเวณทั้งภายนอกงานและด้านใน เพราะมันเป็นสีธีมของงานในวันนี้ เพลงช้าๆ จังหวะดนตรีหวานถูกเปิดเพื่อช่วยเสริมบรรยากาศของงานฉลองมงคลสมรสให้ยิ่งอบอวล แขกเหรื่อซึ่งคุ้นหน้าคุ้นตากันดีในสังคมพากันทยอยเดินเข้างาน  พวกเขาหยุดแวะทักทายเจ้าภาพงานทั้งสองซึ่งยืนต้อนรับอยู่หน้าประตูห้องบอลลูมบานใหญ่

แขกแต่ละคนที่มาร่วมงานล้วนดูตื่นเต้นกันไม่น้อยทีเดียว โดยเฉพาะบรรดาสาวโสดที่ยืนออกันอยู่หน้างาน ดวงตาของแต่ละคนหยอดหวานทอดสะพานให้สองหนุ่มสุดหล่อที่ยืนอยู่หน้างาน แม้ว่าหนึ่งในสองคนนั้นจะกำลังอุ้มเด็กหญิงตัวเล็กเอาไว้ในอ้อมแขนด้วยก็ตาม

ถัดขึ้นไปหลายสิบชั้น ภายในห้องสวีทสุดหรู ที่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง เจ้าสาวร่างบางกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ แต่เธอไม่มีโอกาสได้ส่องกระจกดูตัวเอง เพราะมีช่างแต่งหน้าและช่างทำผมซึ่งเป็นสาวประเภทสองสามคนยื่นรายล้อมอยู่

“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ แบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ทันกันพอดี” เจ้าสาวร่างเล็กบ่นเปราะ

“น้องปลายตะวันไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ รับรองว่าพวกพี่เนรมิตให้น้อยปลายเป็นเจ้าหญิงได้ทันเวลาอย่างแน่นอน” หนึ่งในช่างเสริมสวยเอ่ย

แต่มันไม่ใช่อย่างที่ปลายตะวันต้องการ

“ฉันหมายถึงเวลากินข้าวต่างหากล่ะ”

“แหม น้องปลายนี่อารมณ์ดีจริงๆ นะคะเนี่ย แต่พี่เข้าใจนะ เพราะเจ้าบ่าวน่ะ หล่อล่ำน่าหม่ำซะขนาดนี้” ช่างแต่งหน้าเอ่ยแล้วโน้มตัวลงมาหาจนแก้มแนบจะชิดเธอ ภาพสะท้อนในกระจกทำให้ดวงตาที่เป็นประกายเจิดจ้าของคนพูดได้อย่างชัดเจน “เป็นพี่จะค่อยๆ ละเลียดกินทีละนิด ไล่ตั้งแต่หัวลงไปเลยล่ะค่ะ แล้วก็จะกินช้าๆ จะกัด จะเม้มทุกตารางนิ้วให้ทั่วถึงเลย”

ปลายตะวันซึ่งเพิ่งจะดูดน้ำเข้าปากไปได้หน่อยเดียวสำลักพรวดออกมาทางเดิม ทำเอาช่างเสริมสวยทั้งสามร้องวี้ดว้ายกันใหญ่ หญิงสาวสำลักไอจนหน้าดำหน้าแดงเลยทีเดียว

เรื่องเวลากินที่ปลายตะวันพูดถึงน่ะ เธอหมายถึงว่าตั้งแต่เช้ามืดของวันนี้มาเธอก็ยุ่งจนแทบไม่มีเวลาได้หาอะไรใส่ท้องตัวเองเลย ตอนนี้หิวจนไส้จะบิดอยู่แล้ว ไม่ได้หมายถึงเรื่องที่เธอจะกินเจ้าบ่าวสักหน่อย

แต่คิดอีกที...ที่ช่างแต่งหน้าพูดก็มีส่วนถูกอยู่นิดๆ น่ะนะ เพราะพ่อตอไม้ของเธอน่ะ น่ากินอยู่ไม่หยอกนี่

แก้มนวลแดงระเรื่อขึ้นอีกโดยไม่ต้องอาศัยบลัชออนมาช่วยเสริม เธอมองตัวเองในกระจก และต้องชะงักเมื่อเห็นรอยยิ้มกว้างของวิลาสินีซึ่งนั่งอยู่ที่ปลายเตียง

“งานพี่วิก็แบบนี้หรือเปล่าคะ ยุ่งหัวหมุนจนไม่มีเวลาได้กินข้าวแบบนี้”

“งานแต่งพี่กับคุณก้องไม่ได้จัดใหญ่โตแบบนี้หรอก แค่งานเล็กๆ เลี้ยงกันที่ไร่ แขกไม่ถึงห้าสิบคนด้วยซ้ำ พี่กับคุณก้องไม่ชอบเรื่องแบบนี้เท่าไหร่”

“น่าอิจฉาจัง น้องก็อยากจะจัดงานเล็กๆ เหมือนพี่วิบ้าง แต่คุณพ่อกับคุณใหญ่ไม่ยอม”

“ถึงสองคนนั้นยอม คุณแม่ก็ไม่ยอมหรอกค่ะ เพราะพี่กับคุณก้องทำให้ท่านผิดหวังมาครั้งหนึ่งแล้ว”

“คุณแม่ชอบงานใหญ่ๆ เหรอคะ?” ปลายตะวันถามกลับทันที คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เธออาจจะรู้จักคุณเอื้องพรได้ไม่นานก็จริง แต่เธอก็ไม่เห็นว่าผู้อาวุโสกว่าจะเป็นคนเจ้ายศเจ้าอย่างเลยสักนิด

วิลาสินีนั้นพอจะเดาความคิดคนอายุน้อยกว่าได้ จึงรีบเอ่ยเพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดให้

“คุณแม่ไม่ได้เป็นคนชอบคิดอะไรใหญ่โตหรอกนะ ท่านก็แค่อยากให้เกียรติคนที่เข้ามาเป็นสะใภ้ แต่เท่าที่พี่ดู คุณแม่อยากจะอวดลูกสะใภ้มากกว่า คุณก้องยังชอบโอดครวญกับท่านบ่อยๆ ว่ารักพี่มากกว่าเขา”

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

“ที่คุณวิพูด...ไม่ผิดหรอก” เสียงทุ้มเข้มดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงของกันธีร์ที่เดินผ่านประตูห้องเข้ามา

สามช่างเสริมสวยรีบยืดตัวขึ้นทำท่าสดชื่น มือไม้ทั้งสองข้างรีบยกขึ้นจัดการดูแลเสื้อผ้าหน้าผมตัวเอง แล้วแข่งกันยิ้มกว้างส่งไปให้เจ้าบ่าวสุดหล่อ

“คุณกันธีร์สนใจให้พวกพี่เติมแป้งให้สักหน่อยไหมคะ?”

อดีตนายตำรวจหนุ่มกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธอย่างสุภาพ ซึ่งทำเอาทั้งสามพากันถอนหายใจยาวอย่างเสียดาย แต่ก็ไม่วายจะออดอ้อนหนุ่มหล่ออีก

ปลายตะวันและวิลาสินีซึ่งมองดูสถานการณ์อยู่ต้องพากันกลั้นยิ้มเอาไว้ เมื่อว่าคนเยือกเย็นอยู่เสมอตอนนี้ดูเหมือนจะวางหน้าไม่ถูก ยิ่งเมื่อถูกช่างทั้งสามเข้ามารุมเร้า อดีตนายตำรวจหนุ่มก็ถึงกับส่งสายตาไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าสาวของเขาเลยทีเดียว

แต่เมื่อเธอไม่ให้ความร่วมมือเขาจึงต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด

“จะเป็นไปได้ไหมครับ ถ้าผมจะขออยู่กับปลายตะวันสักครู่” คำพูดของเขาทำให้คนฟังพากันเบิกตาโพล่งเลยทีเดียว

“ความจริงบ่าวสาวเขาห้ามเห็นหน้ากันก่อนเข้าพิธีนะคะคุณกัน” วิลาสินีเอ่ยด้วยเสียงที่พยายามอย่างเต็มที่ไม่ให้หลุดหัวเราะออกมา เธอเดาความคิดของเขาออก และเธอก็เชื่อคนอื่นก็ต้องเดาได้เหมือนกัน

“นั่นสิค่ะ โบราณเขาถือนะ ถ้าอยากได้คนคุยด้วย พวกพี่พร้อมเสมอนะคะ”

สิ่งที่ได้ยินนั้นทำให้กันธีร์ถึงกับสำลัก แต่เขาปิดบังเอาไว้ด้วยการแสร้งกระแอมแทน

“ขอบคุณครับสำหรับความหวังดี แต่ผมมีเรื่องสำคัญต้องพูดกับภรรยาผมเป็นการส่วนตัว” เขาเน้นสถานะนั้นอย่างชัดเจน ทำเอาสามสาวประเภทสองถึงกับทำหน้าเซ็ง ก่อนจะพากันทยอยออกจากห้องไป

วิลาสินีหัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะขยับลุกขึ้นจากขอบเตียง

“ฉันจะลงไปรอข้างล่างก่อน ยังไงฝากคุณกันธีร์พาเจ้าสาวลงไปให้ทันเวลาด้วยก็แล้วกันนะคะ”

เจ้าบ่าวหน้าคมพยักหน้ารับ สายตาของเขากล่าวคำขอบคุณพี่สะใภ้จากใจจริง

 

เมื่อทุกคนออกไปหมดแล้ว กันธีร์จึงก้าวเข้ามา พร้อมมือหนาที่เอื้อมไปดึงประตูปิดตามหลัง ร่างสูงเดินไปหยุดซ้อนด้านหลังของเจ้าสาวแสนสวย ดวงตาสองคู่มองสบประสานกันผ่านทางกระจกเงา

ปลายตะวันทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกและความคิดถูกสายตาคมร้อนแรงนั้นช่วงชิงเอาไปหมด หัวใจในอกข้างซ้ายมันเต้นรัวแรงจนอื้ออึงอยู่ในหูทั้งสองข้าง ริมฝีปากเม้มเข้าหากันช้าๆ เมื่อความเงียบนั้นยืดยาวออกไป

คนบ้า! ไม่คิดจะพูดอะไรบางเลยหรือไง มัวแต่จ้องเอาๆ อยู่ได้ เธอไม่ใช่ปลากัดสักหน่อย ถึงจะตั้งท้องเพราะการจ้องตา

กันธีร์ยังคงไม่พูดอะไร แต่เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนต้นแขนเรียวเล็กของเจ้าสาว ออกแรงนิดๆ เพื่อดึงตัวคนร่างเล็กให้ลุกขึ้นยืน จับเธอหมุนช้าๆ ให้หันมาเผชิญหน้าเขา ก่อนมือหนาจะเลื่อนไปอยู่ที่เอวบาง รวบเอาไว้แน่นก่อนจะยกเธอนั่งลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง

“ทำอะไรน่ะ!” หญิงสาวโวย ก่อนจะต้องกลั้นลมหายใจเอาไว้เมื่อคนร่างสูงขยับเข้ามาใกล้ ขายาวแข็งแรงนั้นกางคร่อมขาทั้งสองข้างของเธอไว้ และเขาทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้นเมื่อก้มลงใช้ริมฝีปากของตัวเองแตะแผ่วเบาที่ริมฝีปากเธอ

แต่ไม่ มันยังไม่จบแค่นั้น เพราะริมฝีปากหนานั้นพรมจูบไปทั่วใบหน้าเรียวเล็ก หยุดที่กลางหน้าผากมน กดย้ำสัมผัสร้อนผ่าวของเขาที่นั่นเนิ่นนาน ก่อนจะถอยห่าง

“ทำอะไรของคุณเนี่ย” เสียงหวานพึมพำ พร้อมมือน้อยที่ทุบลงบนอกกว้างของเขาเบาๆ แทบไม่ทำให้รู้สึกได้เลยด้วยซ้ำ

“นายก้องบอกข่าวดีผมเมื่อกี้”

“ข่าวดี?” ปลายตะวันเงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมคิ้วเรียวที่ขมวดเข้าหากัน

“ใช่ ข่าวดี” กันธีร์ย้ำพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่ทำให้หัวใจคนฟังตีลังกาไปหลายตลบ พลางอดคิดไม่ได้ว่าข่าวดีแบบไหนถึงทำให้เสือยิ้มยากอย่างเจ้าบ่าวของเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนบ้าแบบนี้

“เสียสติไปแล้วหรือไง?” ปลายตะวันว่าเพราะเขาเอาแต่มองเธอแล้วยิ้มโดยไม่พูดอะไร

“อาจจะ” เขาตอบกลับ แล้วอดใจไม่ไว้ก้มลงหอมแก้มภรรยาอีกรอบ กดย้ำแก้มนุ่มๆ ของเธออย่างหมั่นเขี้ยว รู้สึกได้เลยว่าเนื้อบริเวณนี้นุ่มหยุ่นกว่าปกติเล็กน้อย

“คุณเป็นใครเนี่ย!” ปลายตะวันว่าก่อนจะต้องหัวเราะคิกคักจั๊กจี้ เพราะจมูกโด่งของเขาปัดไล้แถวลำคอและกกหู “นี่คุณไม่ได้เมายาใช่ไหมเนี่ย คุณกัน!!

วงแขนของกันธีร์โอบรัดตัวภรรยาสาวร่างเล็กแล้วรั้งเธอเข้ามาแนบชิดที่อกกว้าง ก่อนเขาจะวางคางตัวเองบนศีรษะเธอ

“นี่คุณ เดี๋ยวผมฉันยุ่งหมดกันพอดี”

“ขอบคุณนะปลายตะวัน ขอบคุณมาก” เสียงทุ้มพึมพำแนบศีรษะเธอ แถมเขายังโยกตัวเธอไปมา และที่ทำให้ปลายตะวันตะลึงจนแทบช็อกก็คือกันธีร์ฮัมเพลงเบาๆ ด้วย!

“คุณไม่ได้โดนใครทุบหัวมาใช่ไหม?”

กันธีร์ไม่สนใจคำเหน็บแนมของหญิงสาว แต่เอ่ยสวนกลับไปว่า “ขอให้เด็กคนนี้เป็นผู้หญิง และถ้าเป็นไปได้ผมอยากได้สองคนเลย”

“พูดอะไรของคุณ?” ปลายตะวันยังไม่เข้าใจการกระทำและสิ่งที่เขาพูด อะไรทำให้สามีเธอมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปขนาดนี้ เมื่อเช้าเขาก็ยังเป็นคุณตอไม้ของเธออยู่เลย แล้วอะไรทำให้ตอนนี้เขากลายเป็นแมวตัวเขื่องได้ล่ะ

แล้วทำไมจู่ๆ ถึงพูดเรื่องเด็กขึ้นมา...ความคิดของปลายตะวันสะดุดกึก ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เธอดิ้นไปมาในอ้อมแขนเขา จนกันธีร์ต้องคลายวงแขนที่กอดรัดออก

“เด็ก...ผู้หญิง??” เสียงที่ถามนั้นแหบพร่าแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ใบหน้าหวานสวยฉายชัดถึงความตกใจ แล้วมือน้อยที่ก่อนหน้านี้วางอยู่บนอกของกันธีร์ก็เลื่อนกลับมาวางที่หน้าท้องแบนราบของตัวเองแทน

“นายก้องอยากให้คุณไปตรวจกับเขาที่โรงพยาบาลวันพรุ่งนี้เพื่อให้แน่ใจอีกครั้ง” กันธีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ริมฝีปากหนายังคงคลี่กว้างเป็นรอยยิ้ม “นายก้องยังไม่ฟันธงหรอก เขาบอกแค่ว่า 90% แต่ผมรู้ว่าใช่อย่างแน่นอน”

“ตะ...แต่เขาจะแน่ใจได้ยังไง คุณ...แน่ใจได้ยังไง?

“นายก้องเป็นหมอสูติฯ นะอย่าลืมสิ นี่เป็นเรื่องที่เขาเชี่ยวชาญ แต่ผมมั่นใจว่าต้องใช่ ช่วงนี้คุณทานอาหารมากกว่าปกติ ก่อนหน้านี้คุณไม่ชอบทานของหวาน แต่ช่วงนี้คุณเรียกร้องหาแต่ของหวาน”

“ฉันไม่มีอาการอะไรเลย ไม่แพ้ท้อง ไม่คลื่นไส้ ไม่เวียนศีรษะด้วย”

“นายก้องบอกว่าคนท้องไม่ได้มีอาการเหมือนกันหมดทุกคน บางคนไม่แพ้เลย บางคนแพ้จนกระทั่งถึงเจ็ดแปดเดือนก็มี และบางคนสามีเป็นฝ่ายที่แพ้ท้องแทน”

ปลายตะวันพูดอะไรไม่ออก ทุกอย่างมันกะทันหันเกินไป สมองเธอยังมึนชาจากสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้

“ฉัน...ท้อง?” หญิงสาวเอ่ยอีกครั้งหลังจากเงียบอยู่นาน

กันธีร์ยังคงยิ้มกว้าง เขาวางมือทั้งสองข้างซ้อนทับบนมือเรียวลงบนหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงทุ้มนุ่มอ่อนโยน “ถึงผมจะไม่เชี่ยวชาญเหมือนนายก้อง แต่ผมเชื่อว่าอีกไม่เกินหกเดือนเราจะได้อุ้มแกอย่างแน่นอน”

 ดวงตาที่เขามองมานั้นเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและมีเลศนัยบางอย่าง ปลายตะวันต้องใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะตีความนัยในประโยคที่สามีพูดออก แก้มเนียนแดงจัดเมื่อนึกย้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสามเดือนก่อน ความเขินอายทำให้เธอมองหน้าเขาต่อไปไม่ไหว ต้องก้มหน้าหลบ

แต่กันธีร์ไม่ยอม เขาใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของปลายตะวันเอาไว้ในมือ ดันเชยปลายคางของเธอให้เงยหน้าสบตาเขา

“ขอบคุณสำหรับของขวัญแต่งงานที่ดีที่สุด” กันธีร์เอ่ยแล้วก้มลงหมายจะมอบจูบอ่อนหวานให้คนเป็นภรรยา แต่เขาต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงกระแอมดังขึ้น

บ่าวสาวหันไปมองทางประตูห้องนอนซึ่งเป็นทิศทางของเสียงนั้น ก่อนแก้มของปลายตะวันจะแดงจัดขึ้นในพริบตาเมื่อพบว่าที่หน้าประตูนั้นครอบครัวเธอและครอบครัวกันธีร์กำลังยืนออกระจุกกันอยู่ ดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายและใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของแต่ละคนที่มองมานั้นทำเอาปลายตะวันไม่กล้ามองหน้าใคร จึงก้มลงซุกหน้าตัวเอากับอกของสามี

ส่วนกันธีร์นั้นยืนนิ่ง ใบหน้าไม่บอกอารมณ์ แต่สายตาคมนั้นบอกชัดว่าขัดใจ

“ฉันโทรหานายตั้งหลายสาย แต่นายไม่รับ” กิตติกวินเอ่ยเป็นคนแรก

“แม่เป็นห่วงก็เลยขึ้นมาตาม” เอื้องพรเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกริ่มบนใบหน้า

“ผมก็กังวลเหมือนกัน เห็นว่าใกล้เวลาแล้ว แต่ยังไม่ลงไปสักที” ครั้งนี้เป็นตาเกริกเกียรติ

“แขกเหรื่อเขาถามหากันแทบทั้งงาน แล้วพอรู้ว่าคุณกิตติดต่อคุณไม่ได้ ผมก็เลยรีบขึ้นมาดู” น่านฟ้าพูดแล้วยักไหล่นิดๆ

“ฉันอาจจะหลุดอะไรบางอย่างไปนิดหน่อย แต่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ แค่บอกแม่ว่าพรุ่งนี้ฉันจะแทรกคิวให้คุณน้องเท่านั้นเอง”

สายตาคมของกันธีร์เลื่อนไปหยุดที่คนสุดท้าย วิลาสินีกับหลานสาวตัวน้อยซึ่งอยู่ในอ้อมแขนเธอ

“ยัยหนูร้องจะกินนมน่ะค่ะ”

กันธีร์ไล่สายตามองพวกเขาทีละคนอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“แล้วนี่จะยืนมองกันอีกนานไหมครับ?”

คิ้วทั้งหกคนเลิกสูง ก่อนแต่ละคนจะเหลือบมองสบตากันอย่างมีนัย แล้วจึงพากันหันหลังเดินออกจากกรอบประตูไปทีละคนพร้อมรอยยิ้มกว้าง แต่ไม่มีใครสักคนที่จะเอื้อมมือมาปิดประตูห้องให้เลย เจ้าบ่าวมองครอบครัวเขาที่กระจายกันอยู่ในห้องนั่งเล่นด้านนอก และไม่มีทีท่าจะไปไหนซะด้วย สิ่งที่เห็นนั้นทำให้คนเป็นเจ้าบ่าวต้องลอบถอนหายใจยาว

กันธีร์โน้มหน้าลงให้ริมฝีปากอยู่แนบใบหูเล็กของเจ้าสาว แล้วกระซิบ

“เอาไว้คืนนี้ค่อยต่อนะ”

ปลายตะวันเงยหน้าขึ้นจากอกเขาทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้าง แก้มแดงจัดจนเหมือนจะระเบิด ขณะที่ริมฝีปากเผยอค้างด้วยอาการตกใจ แต่มันช่างดูเร้าใจเหลือเกินในสายตาของคนมอง กันธีร์เหลือบสายตาไปมองด้านนอกเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงงับริมฝีปากล่างของหญิงสาวเบาๆ และรวดเร็ว

“ผมจะพยายามอดทนจนกว่าจะจบงาน เพราะฉะนั้นอย่ายั่วกันมากนักเลยนะ”

ปลายตะวันไม่คิดว่าเธอจะอายไปได้มากกว่านี้แล้ว เท่าที่เป็นอยู่หัวใจเธอก็ทำงานหนักเกินไปแล้ว

กันธีร์ถอยหลังไปสองก้าว มือหนารวบเอวบางเอาไว้ประคองให้ร่างบางลงมายืนบนพื้น ก่อนกับมือหนาที่จะยื่นส่งไปให้

ปลายตะวันยิ้มอย่างอายๆ เล็กน้อย ก่อนจะวางมือตัวเองลงบนมือหนา ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขา และหัวใจดวงน้อยก็ต้องเต้นรัวอีกระลอก เมื่อเธอพบดวงตาคมอบอุ่นที่มองตอบกลับมา มันทำให้ความรู้สึกบางอย่างเบ่งบานอัดแน่นอยู่อก มากจนไม่อาจจะเก็บเอาไว้ได้อีกต่อไป

“ฉันรักคุณ”

ริมฝีปากหนาคลี่เป็นรอยยิ้มกว้างก่อนเขาจะตอบกลับด้วยเสียงทุ้มลึก

“คุณคือดวงใจของผม”

 

                                        The END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #3661 Jenny (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 03:35
    จะมีอีบุ๊คด้วยมั้ยค่ะ
    #3661
    0
  2. #3660 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 21:53
    หายไป2-3วันกลับมาทันก่อนลบตอนจบพอดีเลยล่ะค่ะ แล้วหลังจากคุณกิตจะมีรุ่นต่อไปไหมคะ
    #3660
    0
  3. #3656 xhkfk (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 18:33
    เข้ามาอ่านเรื่องอื่น...ก่อนจากกันก้อยังแว๊บมาเยี่ยมคุณกันกับหนูปลาย....

    #3656
    0
  4. #3655 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 12:29
    เค้าอ่านไม่ทันอ่ะ ไม่เป็นไร ได้อ่านตอนนี้ก็ดีใจแล้ว
    #3655
    0
  5. #3652 ธาราจากสรวงสวรรค์ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 20:35
    เราชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะ ขอบคุณไรท์มาก
    #3652
    0
  6. #3648 goldensun (@goldensun) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 12:33
    หลังจากประทับใจกับคู่หมอก้องแล้ว ตามมาอ่านคุณกัน ไม่ผิดหวังเลยค่ะ แถมหมอก้องก็ยังมาแจมด้วย
    จบแบบครอบครัวสุขสันต์ อบอุ่นดีแท้ ขอบคุณไรเตอร์มากๆ เลยค่ะ ตามอ่านผลงานต่อๆ ไปแน่นอนค่ะ
    #3648
    0
  7. #3643 มโนนาง (@sweetytictoc) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 06:59
    ขอบคุณจริงๆๆได้กลับมาอ่านตอนจบ. น่ารักจิกหมอนเหมือนอย่างที่ไรเตอร์โปรยไว้ รอเป็นเล่มและลุ้นลูกคุณกันในเล่มคุณกิต. หนังสือขายดีมากๆๆนะคะ
    #3643
    0
  8. #3642 Thippayapat Changlek (@emmy_thip) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 02:52
    ขอบคุณนิยายสนุกๆเรื่องนี้นะค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์ผทำนิยายดีๆแบบนี้มาอีกนะคะ
    #3642
    0
  9. #3641 Flfah (@flrah2happy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 01:30
    ขอบคุณค่ะ
    #3641
    0
  10. #3640 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 01:08
    ขอบคุณคร่าาาที่สร้างสรรนิยายดีๆออกมาให้อ่าน
    ให้หัวใจรีดเดอร์กระชุ่มกระชวย 💕
    #3640
    0
  11. #3639 Fon Proy (@fonproy12) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 00:37
    ติดภารกิจ 1 วัน อ่านไม่ทันเลย >~<
    #3639
    0
  12. #3638 อิจิโกะ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 00:34
    สนุกจังค่ะ รอน้่องชายคนเล็กอยู่ แต่ขอแก้ บอลลูม เป็น บอลรูม และ เบิกตาโพลง ไม่ใช่ โพล่งค่ะ
    #3638
    0
  13. #3631 niramol (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 20:35
    ขอบคุณมากๆๆคะ
    #3631
    0
  14. #3630 fcหนูปลาย (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 20:14
    ลงจนครบ อ่านไป ๔ รอบ

    ใครถ้าอ่านไม่ทัน...แค่ ๒ ตอนสุดท้ายก้อใจละลายได้เหมือนกัน

    ขอบคุณไรท์เตอร์มากค่ะ
    #3630
    0
  15. #3629 fcหนูปลาย (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 20:14
    ลงจนครบ อ่านไป ๔ รอบ

    ใครถ้าอ่านไม่ทัน...แค่ ๒ ตอนสุดท้ายก้อใจละลายได้เหมือนกัน

    ขอบคุณไรท์เตอร์มากค่ะ
    #3629
    0
  16. #3628 fcหนูปลาย (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 20:14
    ลงจนครบ อ่านไป ๔ รอบ

    ใครถ้าอ่านไม่ทัน...แค่ ๒ ตอนสุดท้ายก้อใจละลายได้เหมือนกัน

    ขอบคุณไรท์เตอร์มากค่ะ
    #3628
    0
  17. #3625 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 19:34
    กะลางอ่านรอบ2 แง~กับมาอีกที ลบแล้ว. ออกเร็วน๊าาาาาาา อยากอ่านแล้ว
    #3625
    0
  18. วันที่ 11 มกราคม 2558 / 19:25
    อ่านคุณกันไม่ทันตั้ง 5 ตอนค่ะ  แต่สองตอนสุดท้าย ก็หวานซะจนกำเดาแทบไหล 5555

    ขอบคุณไรเตอร์ค่ะ
    #3624
    0
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #3622 Rarin Tiw (@0810533345) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:43
    ขอบคุณที่ได้ลงให้อ่านจนจบค่ะ ขอบคุณมาก
    #3622
    0
  21. #3621 Rarin Tiw (@0810533345) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:43
    ขอบคุณที่ได้ลงให้อ่านจนจบค่ะ ขอบคุณมาก
    #3621
    0
  22. #3617 ณิรอร (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:38
    กลับมาอ่านซ้ำอีกครั้ง ก่อนไรท์เตอร์จะลบ ..อ่านซ้ำๆตรงฉากแสนหวานของคุณกัน ไรท์เตอร์เก่งจัง เขียนได้แบบ..ทำให้เรารู้สึกและสัมผัสได้ถึงความรื่นรมย์อารมณ์ดีแบบสุดๆของคุณกัน หลังทราบข่าวดี ..



    อยากให้ถึงกุมภาพันธ์เร็วๆ อยากมีเล่มไว้ในครอบครองแล้ววววววว ..



    รอลุ้นว่านายกันฯ จะได้ลูกสาวหรือลูกชาย ..

    คาดว่าใน กามเทพป่วนรัก ต้องมีเฉลยแน่นอน ^^



    #3617
    0
  23. #3616 ปลาสวาย (@lovecat00) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:30
    หวานมากกกกกกก ติดคุณกันมากกว่าหมอก้องอีกค่ะ น่ารักมากกกก พอบอกจะลบนี่ต้องไปนั่งย้อนอ่านตั้งแต่ตอนแรกเลย สนุกมากๆ ค่ะ จบแล้วใจหายเลย เดะแอดนิโคลัสไว้จิ้นต่อ ไรเตอร์สู้ๆ นะคะ จะรอสนับสนุนทุกๆ เรื่องเลยค่ะ
    #3616
    0
  24. #3614 กระตู้วู้ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:10
    ขอบคุณนะคะไรท์ ที่ลงให้อ่านจนจบเลย

    ชอบ 3 หนุ่มกิตติรัตนอนันท์มากๆ เลย

    รอเรื่องของคุณกิต ด้วยใจจดจ่อนะคะ

    ขอให้หนังสือของไรท์ขายดี ตีพิมพ์หลายๆ ครั้งค่ะ
    #3614
    0
  25. #3609 Penquin Pink (@noojan) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 17:07
    ขอบคุณมากค่ะ เพิ่งไปอุ้มคุณก้องมากอดวันนี้ รออุ้มคุณกันค่า
    #3609
    0