บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,487 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,753 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    77

    Overall
    579,487

ตอนที่ 58 : ตอนที่ 24 อย่าหายไปจากสายตาผมอีก (100%) Update

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    10 ม.ค. 58



ตอนที่ 24 อย่าหายไปจากสายตาผมอีก

          

 “คุณกันธีร์ นี่คุณ!!!” เสียงหวานของปลายตะวันเรียกร้องเขามาตลอดทาง แต่คนที่กำลังลากเธอเธออย่างเอาเป็นเอาตายนั้นไม่ตอบสนอง

เธอถูกลากออกมาจากคอนโดมิเนียมร้าง ถูกจับยัดเข้ามานั่งในรถ โดยที่เขาไม่ยอมพูดหรือตอบคำถามของเธอสักคำ และกันธีร์ขับรถราวกับคนบ้า หน้าตาที่ปกติมักจะเรียบเฉย ตอนนี้ปรากฏอารมณ์หนึ่งให้เห็นอย่างชัดเจนนั่นก็คือโกรธจัดเพราะเคยถูกพามาที่นี่ครั้งนี้แล้ว ปลายตะวันจึงพอจำเส้นทางได้ เธอรู้ก่อนที่กันธีร์จะจอดรถว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

คอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองซึ่งวิลาสินี ผู้เป็นพี่สะใภ้ของเขาเป็นเจ้าของ

“คุณกันธีร์” ปลายตะวันเอ่ยเรียกอีกครั้ง ขณะที่สายตาเหลือบไปมองตัวเลขดิจิตอลกำลังเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามชั้นที่สูงขึ้น “คุณควรจะไปให้หมอตรวจดูแผลที่ต้นแขนคุณหน่อยนะ”

ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ผลก็ยังเหมือนเดิม เธอไม่ได้รับคำตอบ ไม่มีเสียงสักนิดหลุดลอดออกมาให้ได้ยิน มีเพียงดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธจัดเท่านั้นที่ตวัดกลับมามอง

“นี่คุณ ฉันเพิ่งจะถูกลักพาตัวมานะ คุณควรจะปลอบใจฉันมากกว่าไม่ใช่เหรอ คุณควรจะอ่อนโยนสิ ไม่ใช่ทำตัวเหมือนยักษ์ขี้โมโหแบบนี้” ปลายตะวันบ่นไปตลอดทาง แต่กันธีร์ไม่ได้หันมาสนใจเธอเลย เขามุ่งตรงไปที่ประตูห้องพัก กดรหัสเพื่อปลดล็อก “คุณกัน...ว้ายยยย”

คำพูดของปลายตะวันถูกเปลี่ยนเป็นเสียงร้องอย่างตกใจ เมื่อกันธีร์ฉุดเธอเข้าไปในห้องด้วยแรงที่ไม่ได้เบานัก

และสิ่งต่อมาที่เกิดขึ้นนั้นมันรวดเร็วจนปลายตะวันแทบตามเหตุการณ์ไม่ทัน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ขณะที่มือเธอกำเสื้อบริเวณไหล่กว้างเอาไว้แน่น หลังเธอถูกดันชิดติดบานประตู ขณะที่คำพูดและลมหายใจถูกเขาดูดกลืนเข้าไปในปากจนหมดสิ้น

ริมฝีปากหนาของเขาบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างไร้ความปราณี ราวกับจะให้บอบช้ำกันเลยทีเดียว อ้อมแขนที่โอบรัดรอบตัวเธอเองก็รัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ความเร่าร้อนรุนแรงของเขาทำให้เธอตกใจ แต่ไม่มีสักเสี้ยวของความหวาดกลัว

“อย่าทำแบบนั้นอีกนะ อย่าทำอีกเด็ดขาด!!!” เสียงทุ้มคำรามแนบริมฝีปากบาง และเขาไม่ให้โอกาสเธอได้ตอบโต้ เพราะริมฝีปากหนานั้นฉกลงมาบดขยี้อีกครั้ง ด้วยมุมที่ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม ร่างหน้าดันเบียดร่างบางเข้ากับบานประตู

กันธีร์ในตอนนี้หน้ามืดตามัวไปด้วยไฟปรารถนาและความโกรธจัด

ปลายตะวันแทบไม่ได้ยินที่เขาพูด เพราะหูมันอื้ออึงด้วยจังหวะหนักๆ และถี่รัวของหัวใจ สมองเหมือนจะขาวโพลนไปหมดแล้ว ในหัวในว่างเปล่าจนคิดอะไรไม่ออก สิ่งที่รับรู้มีเพียงสัมผัสร้อนแรงที่แผดเผาทุกอย่างในตัวเธอ ความไปถึงความอายด้วย มือน้อยที่ก่อนหน้านี้กำเสื้อเขาเลื่อนขึ้นไปด้านหลังลำคอแกร่ง ก่อนที่นิ้วเรียวจะสอดเข้าไปในเรือนผมหนานุ่มของเขา ปลายเท้าเขย่งจนแทบสุด ขณะที่ริมฝีปากเปิดรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ

การตอบรับของเธอเรียกเสียงครางกระหึ่มจากลำคอแกร่งได้อย่างดี วงแขนทั้งสองข้างโอบรัดร่างบางเอาไว้แน่น

“เกี่ยวขารอบเอวผมไว้” เขาผละริมฝีปากออกแล้วเอ่ยสั่ง แต่ไม่ยอมให้คนฟังได้ตั้งสติ เขาออกแรงเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เท้าของปลายตะวันลอยขึ้นจากพื้นได้อย่างง่ายดาย

สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นผลจากสัญชาตญาณล้วนๆ ทันทีที่เท้าพ้นจากพื้น ขาเรียวก็ตวัดรัดเอวสอบแน่น แขนทั้งสองข้างเองก็โอบรอบลำคอแกร่งเช่นกัน ตอนนี้เธอต้องเป็ยฝ่ายที่ก้มลงมองเขา ผมยาวตกลงมาคลอเคลียอยู่บนแก้มสาก หน้าอกของเธออยู่ตำแหน่งเดียวกับริมฝีปากเขาแบบพอดิบพอดี

ท่าทางที่สนิมสนมอย่างมากนี้ทำให้แก้มเนียนยิ่งแดงจัด

สายตาของกันธีร์ถูกตรึงอยู่ที่ริมฝีปากบางซึ่งยามนี้บวมช้ำจากแรงรักของเขา สิ่งที่เห็นนั้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกผิดเลยสักนิด ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ มันกลับทำให้ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ

ความเร่าร้อนที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคมที่มองมานั้นทำให้ปลายตะวันต้องลอบกลืนน้ำลาย

กันธีร์ไม่เอ่ยอะไร เขาเพียงแค่หมุนตัวและออกเดินตรงไปยังทิศทางที่เป็นห้องนอนเท่านั้น พร้อมกับคนร่างน้อยในอ้อมแขน ทุกย่างก้าวของเขาทำให้เกิดการเสียดสีระหว่างร่างทั้งสอง ซึ่งมันทำให้แก้มนวลยิ่งแดงก่ำ หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำอยู่ในอก ปลายตะวันทั้งอาย และรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน

การที่รับรู้ว่าเธอกำลังมีอิทธิพลเหนือเขามันทำให้เธออดที่จะภูมิใจไม่ได้

เขาเปิดประตูห้องนอนทั้งๆ ที่ยังอุ้มเธออยู่ ก้าวเข้าไปด้านใน เดินตรงไปที่เตียง เขาโยนร่างบางลงบนเตียงกว้างทำให้ปลายตะวันร้องเสียงหลง เธอกระดอนอยู่บนเตียงสองครั้ง และกำลังจะตั้งหลักเพื่อหันมาต่อว่าเขา แต่ก็ต้องชะงักเมื่อคนร่างสูงปีนตามขึ้นมาคร่อมอยู่เหนือร่างแล้ว

ดวงตาคมของเขาเต็มไปด้วยความพิศวาสร้อนแรงจนทำให้หัวใจหวั่นไหวก็จริง หากแต่มันก็เต็มไปด้วยความโกรธจัดด้วยเช่นกัน ปลายตะวันลอบกลืนน้ำลาย ศอกทั้งสองข้างที่ใช้รับน้ำหนักตัวเองขยับอย่างไม่มั่นใจนัก

กันธีร์กวาดสายตาเขาไปทั่วใบหน้าหวาน เห็นรอยบูดนิดๆ ที่ขมับซ้ายของเธอ รอยถลอกเล็กๆ ที่โหนกแก้ม และรอยแดงช้ำชัดเจนที่ลำคอระหง และยิ่งเมื่อคิดถึงสิ่งที่เธอทำลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนด้วยแล้ว กันธีร์ก็ต้องขบกรามแน่น

“อะ...อะไรกันคุณ สายตาโกรธแบบนั้น?”

“แล้วผมสมควรโกรธหรือเปล่าล่ะ” เขาถามเสียงขุ่น พร้อมดวงตาที่ขึงมองเธอ “ผมควรจะบีบคอคุณด้วยซ้ำ”

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เธอยันตัวเองบนศอกทั้งสองข้าง พยายามดันร่างขึ้นเพื่อเผชิญหน้ากับเขา

“ฉันทำอะไร? ฉันไม่ได้อยากให้ตัวเองถูกลักพาตัวสักหน่อย”

“แต่คุณก็ไม่ควรเสี่ยงทำให้ตัวเองบาดเจ็บแบบนั้น คุณคิดบ้าอะไรอยู่ตอนที่ทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้น!!!

“ก็คิดว่าไม่อยากเป็นแม่หม้ายทั้งๆ ที่เพิ่งมีสามีได้ไม่ถึงเดือนน่ะสิ!

เธอยังกล้าเถียงเขาอีกอย่างนั้นเหรอ หลังจากที่เธอทำให้เขากลัวแทบตายแบบนั้น!

เสียงคำรามดังขึ้นในลำคอแกร่ง ก่อนกันธีร์จะก้มลงและจัดการสั่งสอนริมฝีปากรั้นๆ ที่กล้าโต้เถียงกับเขา

แต่ครั้งนี้หญิงสาวไม่ยอมให้ความร่วมมือง่ายๆ เธอหันหน้าหนี และปัดป้องตัวเอง มือน้อยทั้งสองข้างแผลงฤทธิ์ด้วยการทั้งทุบทั้งตบใส่ใบหน้าคมสัน แต่เมื่อไม่สามารถกันเขาได้ ปลายตะวันก็กัดริมฝีปากของเขาแทน

“โอ๊ยยย!!!” กันธีร์ร้องลั่น แล้วรีบยันกายขึ้นอีกครั้ง รสชาติแปร่งๆ ของเลือดบนปลายลิ้นนั้นทำให้ดวงตาคมเบิกกว้าง “คุณกัดผม!

“ใช่! แล้วก็สมน้ำหน้าด้วย คุณอยากมารังแกฉันก่อนทำไม!” ปลายตะวันโต้กลับ เธอเองก็หงุดหงิดขึ้นมาไม่น้อยแล้วเหมือนกันนะ  เรื่องอะไรที่เขาต้องมาว่าเธอแบบนี้หลังจากที่เธอช่วยเขาไม่ให้มีรูที่ตัว หรืออาจจะที่สมอง “ตอนนี้ฉันกำลังคิดนะว่าตัวเองอาจจะคิดผิดก็ได้ที่ยอมจดทะเบียนกับคุณ บางทีอาจจะมีผู้ชายคนอื่นที่ดีกว่า อย่างเช่นสารวัตรนฤเดช!

ครั้งนี้ดวงตาคมหรี่แคบ ก่อนเขาจะเอ่ยด้วยเสียงเข้มจริงจัง “คุณมีสามีคนเดียวปลายตะวัน และคนคนนั้นก็คือผม”

“ใครเป็นคนบอกล่ะ!” ปลายตะวันโต้กลับ ดวงตากลมโตมองเขาอย่างท้าทาย

ก่อนหน้านี้เธอโกรธเขา ตอนนี้ก็ยังโกรธ แต่เธอกำลังสนุกด้วย กันธีร์มองเธอด้วยสายตาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ท่าทางของเขาเหมือนเสือที่พร้อมจะฉีกกระชากเหยื่อ คนอื่นอาจจะกลัวหัวหดเลยก็ได้ ถ้าต้องเผชิญหน้ากับเขาในตอนนี้ แต่ปลายตะวันไม่กลัว เธอรู้ดีว่าเขาจะไม่ทำร้ายเธอ ถึงเขาจะจูบเธออย่างรุนแรง แต่มันไม่ได้ทำให้เธอเจ็บปวด ตรงกันข้ามมันกลับทำให้เธอร้อนฉ่า

และยิ่งตอนนี้เธอได้รู้ว่าคนที่ทำตัวเป็นตอไม้อยู่เสมอกำลังระเบิดอารมณ์ของเขาออกมาเพราะเธอ มันก็ทำให้เธอหุบยิ้มไม่ได้เลย

“อย่ามายิ้มนะ!” กันธีร์คำรามใส่ เขาขึงตามองเธอ พยายามทำให้เธอกลัว แต่ปลายตะวันกลับยิ่งยิ้มกว้าง

“ที่คุณโกรธจนแทบเป็นบ้าตอนนี้ เพราะคุณเป็นห่วงฉันใช่ไหม?” คำถามของเธอมาพร้อมสัมผัสอุ่นๆ และกลิ่นหอมๆ จากมือน้อยของเธอที่ยกขึ้นแตะแก้มเขา

กันธีร์หลับตาและเอียงหน้าเข้าหามืออุ้งมือนั้นทันที ก่อนดวงตาคมจะเปิดลืมขึ้นอีกครั้ง คิ้วหนากลับไปขมวดผูกกันเป็นปมเหมือนเดิม

“แบบนี้มันไม่ได้ทำให้ความผิดของคุณน้อยลงหรอกนะ”

ปลายตะวันหรี่ตาเล็กน้อย คราวนี้เธอยกแขนทั้งสองข้างขึ้นคล้องลำคอของเขา ออกแรงดึงเบาๆ ให้เขาโน้มตัวลงมาหา หญิงสาวแอบยิ้มเล็กน้อย เพราะความจริงเธอแทบไม่ได้ออกแรงเลย ก็แค่กดน้ำหนักที่ปลายนิ้วเท่านั้น

“เอาล่ะคุณสามี ฉันยอมรับผิดก็ได้” หญิงสาวเอ่ยแนบริมฝีปากเขา ซึ่งมันทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น ปลายตะวันไม่หยุดแค่นั้น เธอเลื่อนริมฝีปากไปตามแก้มสาก และหยุดที่ริมใบหูของเขา “คุณคิดเอาไว้หรือยังละว่า...จะลงโทษฉันยังไง”

ดวงตาคมหรี่แคบ พร้อมประกายบางอย่างวาบขึ้นในดวงตาเขา รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าปลายตะวัน และเธอทันหายใจได้เพียงเฮือกเดียวเท่านั้น ก่อนริมฝีปากหนาจะก้มลงมาปิดปากเธอแน่นอีกครั้ง ความเร่าร้อนของเขาทำให้ร่างเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เสื้อผ้าถูกถอดออกจากร่างอย่างรวดเร็วชนิดที่หญิงสาวแทบไม่รู้ตัว มาสะดุ้งเฮือกอีกครั้งก็ยามที่ริมฝีปากหนาพร้อมสัมผัสเปียกชื้นของลมหายใจร้อนผ่าวนั้นสัมผัสที่เนินอกอิ่ม

หลังเธอแอ่นหยัดขึ้นรับสัมผัสนั้นทันที พร้อมเสียงสำลักของลมหายใจ สมองว่างเปล่าเพราะพายุรักร้อนแรงที่ถูกโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวหรือเตรียมใจ

“อย่าทำแบบนั้นอีกนะปลายตะวัน อย่าได้บังอาจทำอีกเด็ดขาด!” กันธีร์กระซิบแนบอกอิ่ม เน้นย้ำทุกคำของเขาด้วยการขบเม้มริมฝีปากกับเนินอกหอมหวานของปลายตะวัน แรงกดนั้นทำให้เกิดรอยสีแดงเป็นจ้ำเล็กๆ ราวกับกลีบกุหลาบ และนั่นไม่ใช่รอยเดียวบนร่างเธอที่เขาทิ้งไว้

ทุกส่วนที่ริมฝีปากร้ายกาจนั้นเคลื่อนไป ล้วนทิ้งร่องรอยเอาไว้เบื้องหลังทั้งสิ้น

กันธีร์ยามนี้เหมือนเสือร้ายที่ถูกปลุก มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปทั่วร่างเธอ สำรวจอย่างถี่ถ้วนทุกซอกทุกมุม

“คุณ...กัน...” เสียงหวานกระซิบแผ่ว ร่างบางผวาเยือก เมื่อมือหนานั้นลูบไล้ลงไปด้านล่าง มือน้อยจับต้นแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเขาไว้แน่น เล็บคมจิกลงบนผิวที่แข็งราวกับเหล็กหนา

ความเจ็บจี๊ดนั้นเรียกเสียงคำรามอย่างพึงพอใจในลำคอแกร่งได้อย่างดี เขาอยากสำรวจร่างเธอมากกว่านี้ อยากใช้เวลาทั้งหมดไปกับการปรนเปรอความสุขให้เธอ ให้สัมผัสของเธอ ให้เสียงร้องครางของเธอช่วยปลอบประโลมความหวาดกลัวในใจเขา ปัดเป่าความดำมืดนั้นออกจากหัวใจ แต่มันเหมือนจะยังไม่พอ เขาต้องการมากกว่านี้

ต้องการแน่ใจว่าเธอยังอยู่กับเขา

“ของผม คุณเป็นของผมปลายตะวัน!” เขากระซิบข้างใบหูเล็ก ให้เสียงของเขาฝังอยู่ในความคิดและความทรงจำของเธอ ขณะที่ใช้ร่างกายตัวเองฝากฝังสัมผัสลึกล้ำในรังไหมอ่อนนุ่มของเธอ

เสียงหวีดร้องดังจากริมฝีปากบางได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะมันถูกกักเก็บเอาไว้ในริมฝีปากหนาของกันธีร์ ริมฝีปากเขาบดขยี้ร้อนแรง ขณะร่างกายท่อนล่างก็เคลื่อนไหวต่อเนื่องด้วยจังหวะหนักหน่วงไม่ผ่อนปรน ทั้งดิบเถื่อนและเร่าร้อน จนเตียงนอนหลังใหญ่ต้องส่งเสียงประท้วง

ลมหายใจของปลายตะวันหอบกระเส่า อุณหภูมิร่างกายร้อนขึ้นเรื่อยๆ การเสียดสีร้อนแรงนั้นส่งให้เธอลอยละลิ่วสูงขึ้นเรื่อยๆ

เสียงคำรามราวสัตว์ป่าดังขึ้นจากลำคอแกร่ง กันธีร์ในยามนี้เสียการควบคุมตัวไปอย่างสิ้นเชิง เขาสั่งให้ตัวเองช้าลงไม่ได้ เพราะทุกอย่างถูกควบคุมด้วยสัญชาตญาณความเป็นเพศชายโดยสิ้นเชิง ยิ่งเมื่อคนใต้ร่างตอบสนองด้วยความเร่าร้อนที่เท่าเทียม มันก็ยิ่งทำให้ความยับยั้งชั่งใจนั้นบินหายลับไป

ปลายตะวันรู้สึกได้ว่าเขารุนแรงกว่าครั้งก่อน แต่มันไม่ได้ทำให้เธอหวาดกลัวเลยสักนิด เพราะส่วนลึกในหัวใจเธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันทำร้ายเธอ และการรับรู้ว่าเธอคือต้นเหตุที่ทำให้เขาเสียการควบคุมของตัวเองนั้นมันกลับยิ่งทำให้รู้สึกเร้าใจ เธอปล่อยให้ทุกให้เขานำทาง ให้เขาพาเธอไปสู่แดนหฤหรรษ์ที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าร่ำไร

เขารับรู้การบีบรัดเป็นจังหวะของเธอ รู้ว่าเขากำลังจะส่งเธอถึงฝั่งฝัน ซึ่งเขาเองก็กำลังยืนอยู่ขอบเหวของมันเช่นกัน กันธีร์เคลื่อนไหวด้วยจังหวะหนักๆ อีกสามครั้งก่อนร่างหนาจะเกร็งสะท้าน หลังแอ่นหยัดเหยียดตรงราวกับคันธนู เสียงกรีดร้องของเธอประสานไปกับเสียงคำรามห้าวลึกของเขา 

ร่างหนาจะทรุดฮวบลงบนร่างน้อย มีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงเท่านั้นดังให้ได้ยินภายในห้องนอนกว้าง

 

สิ่งที่เพิ่งทำลงไปทำให้กันธีร์ไม่อยากจะขยับตัว และเขาคงหลับไปแล้วหากไม่ใช่เพราะความรู้สึกเหนียวเหนอะแหนะของเหงื่อที่ซึมไหลเป็นทางไปทั้งร่าง ซึ่งก็ไม่ได้ต่างจากคนร่างน้อยนัก เธอยังหลับตาอยู่ก็จริง แต่เหงื่อเม็ดใหญ่ก็พราวอยู่ทั่วหน้าผากมน มันก็ไม่น่าแปลกนักหรอก เพราะทั้งสองอยู่ในห้องที่ไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศ

เพราะเหงื่อจากร่างของทั้งสองทำให้ผ้าปูที่นอนเปียกชื้น ถึงอากาศภายในห้องนี้จะร้อน แต่ที่นอนซึ่งปียกชื้นก็ยังเสี่ยงทำให้ปอดบวมได้ และมันก็ทำให้กันธีร์ตัดสินใจขยับยันกายบนแขนแข็งแรงของตัวเอง สายตาคมมองคนใต้ร่างที่ยังหลับตาพริ้ม แถมยังทำท่าเหมือนจะหลับอยู่รอมร่ออีกด้วย

ดวงตาคมที่ทอดมองนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนรักใคร่อย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้

เขามองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจช้อนร่างบางขึ้นสู่วงแขน

“ว้าย!!!” ปลายตะวันร้องเสียงหลง ตอนแรกเธอตวัดแขนโอบรอบลำคอแกร่ง ก่อนจะรีบเปลี่ยนใจ เลื่อนมือกลับมาปิดหน้าอกและของสงวนของตัวเองแทน และความเปียกชื้นที่บริเวณนั้นก็ทำใบหน้าหวานยิ่งแดงก่ำ เพราะมันคือหลักฐานชัดเจนของสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่าน “จะ...ทำอะไร?”

“ผมจะพาคุณไปอาบน้ำ” เขาพูดขณะอุ้มเธอเดินตรงไปยังห้องน้ำ

“ฉันอาบเองได้!” หญิงร้องแหวเสียงหลง แก้มนวลแดงจัดขึ้นไปอีก และถ้าเธอมีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้นสองชิ้นล่ะก็ เธอคงจะดิ้นลงจากอ้อมแขนเขาไปแล้ว

เมื่อไม่มีอะไรมากั้นกลางระหว่างผิวของเธอกับความร้อนจากตัวเขา ปลายตะวันก็กล้าพอที่จะดิ้น

“ฉันอาบน้ำเองได้” หญิงสาวย้ำอีกครั้งด้วยเสียงอู้อี้เล็กน้อย

กันธีร์ไม่เหลือบมองคนในอ้อมแขนด้วยซ้ำ เมื่อเริ่มออกเดินก้าวแรก

“นี่คุณ!!

“ผมจะไม่ยอมให้คุณคลาดสายตาเด็ดขาด”

ปลายตะวันที่กำลังอ้าปากจะเถียงถึงกับชะงักค้างกับสิ่งที่ได้ยิน น้ำเสียงเขาไม่ได้เรียบไร้อารมณ์เหมือนปกติ แต่มันจริงจังมากทีเดียว

ผู้ชายคนนี้มีศิลปะในการพูดจริงๆ พูดออกมาทีทำให้เธอทั้งโกรธ ทั้งอาย ทั้งภูมิใจได้ในเวลาเดียวกัน จะหาคนไหนมาเหมือนเขาคนนี้คงไม่มีอีกแล้ว คิดแล้วปลายตะวันก็ต้องกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองหลุดยิ้มออกมา

กันธีร์อุ้มภรรยาร่างน้อยเข้าไปในห้องน้ำ ก้าวผ่านเข้าไปในส่วนที่ถูกกั้นด้วยกระจกใส่แบ่งส่วนแห้งส่วนเปียก เขาค่อยๆ ผ่อนร่างบางในอ้อมแขนลงยืน ช่วยจับประคองเธอเอาไว้เมื่อเห็นว่าเธอยืนด้วยตัวเองได้จึงหันไปปิดประตูกระจก และเอื้อมมือดึงฝักบัวมาถือไว้  ส่วนอีกมือเอื้อมไปปรับระดับอุณหภูมิของเครื่องทำน้ำอุ่น

ตลอดเวลานั้นปลายตะวันได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น ทั้งเขิน ทั้งอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนอาบน้ำให้ เพียงแต่นั้นมันเรื่องตั้งแต่สมัยเธอยังเป็นเด็ก และสิบเก้าปีที่ผ่านมาเธอก็อาบน้ำเองมาโดยตลอด แล้วจู่ๆ วันนี้ก็มีคนมาอาสาจะอาบให้ แบบนี้จะไม่ให้ประหม่าได้ยังไงไหว

แล้วดูเอาเถอะ ตัวเป็นชีเปลือยไม่มีเสื้อผ้าเลยสักชิ้นแต่เดินไปเดินมาไม่นึกอายฟ้าอายดิน หรืออย่างน้อยก็ควรจะอายเธอบ้างสิ หรือเพราะก้นเด้งๆ นั้นมันน่าภูมิใจซะเหลือเกินกันยะ! ปลายตะวันได้แต่แอบบ่นอุบอิบอยู่ในใจ ขณะที่เธอเองก็ได้แต่ยืนบิดตัว ต้นขาหนีบกันแน่น มือและแขนทั้งสองข้างพยายามปกปิดเรือนร่างตัวเองให้มากที่สุด แม้จะรู้ดีกว่าเปล่าประโยชน์ และปลายตะวันต้องรีบก้มหน้าหลบเมื่อคนร่างสูงหันกลับมาเผชิญหน้าอีกครั้ง

แต่มันก็สายไปแล้วเพราะเธอเห็นร่างเปลือยๆ ของเขาอย่างเต็มตาซะแล้ว

ความตกใจนั้นทำให้เธอยกมือขึ้นปิดหน้า แล้วต้องรีบลดมือมาปิดเรือนร่างตัวเองเหมือนเดิม เปลี่ยนเป็นหลับตาแน่นแทน

คิ้วหนาเลิกสูงกับอาการของหญิงสาว มุมปากกระตุกยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเธออายจนแดงก่ำไปทั้งตัว

“อายอะไร?”

คำถามของเขาทำให้เปลือกตาข้างหนึ่งเปิดลืมขึ้น พยายามให้ปรับตำแหน่งของสายตาอยู่แต่ที่หน้าของเขา “ใครเขาจะไปหน้าด้านเหมือนคุณ”       

กันธีร์ไม่ได้รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องแปลกอะไรนัก เพราะสมัยเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจเขาก็ต้องทำแบบนี้อยู่บ่อยๆ อดีตนายตำรวจหนุ่มยักไหล่ แล้วเอื้อมมือไปดึงคนร่างบางให้มายืนซ้อนอยู่ด้านหน้าเขา ใต้สายน้ำของฝักบัวที่ยามนี้อุ่นกำลังดี

ปลายตะวันสะดุ้งนิดๆ เมื่อสายน้ำกระทบร่าง เธอทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรได้ตามใจชอบ

กันธีร์เริ่มงานของเขาจากศีรษะของเธอ เขาบีบแชมพูใส่มือแล้วจัดการขยี้ลงบนศีรษะทุบเล็กค่อยๆ สระทำความสะอาดอย่างอ่อนโยน เสร็จจากการสระผมเขาก็เปลี่ยนมาใช้ครีมนวด มือหนาของเขาคลึงเบาๆ ไปทั่วศีรษะ ทำให้รู้สึกสบายจนปลายตะวันเผลอเอนร่างไปพิงเขา เปลือกตาหลับพริ้ม

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นท่าทางผ่อนคลายของคนในอ้อมแขน นี่เธอกำลังคิดว่าตัวเองอยู่ในสปาหรือไง เขาคิดและได้แต่ส่ายศีรษะเบาๆ แต่สายตาก็อดไม่ได้ที่เลื่อนต่ำลงไป จะเพราะความเชื่อใจหรือลืมตัวเขาเองก็บอกไม่ได้ รู้แต่เพียงว่าตอนนี้ปลายตะวันไม่ได้ใช้มือปิดบังหน้าอกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว

สิ่งที่เห็นนั้นกระตุ้นความร้อนในกายของอดีตนายตำรวจหนุ่มได้อย่างดี ก่อนที่มันจะต้องสะดุดเพราะรอยแดงช้ำที่ลำคอระหงของเธอ และเมื่อคิดว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงเสียงคำรามก็ดังขึ้นในอกแกร่ง หญิงสาวสะดุ้งลืมตาขึ้น แต่เธอยังไม่ทันได้ตั้งสติ ร่างเธอก็ถูกหมุนให้หันมาเผชิญหน้าเขา มือหนาทั้งสองข้างที่ยึดต้นแขนดันร่างเธอจนแผ่นหลังแนบชิดกับผนังเย็นเฉียบ

“คุณ...กันธีร์?” ปลายตะวันเรียกชื่อเขาอย่างงงงัน รับไม่ทันกับอารมณ์ที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนไปของเขา

“อย่าทำแบบนั้นอีกนะปลายตะวัน” เขาเอ่ยหลังจากเงียบอยู่ครู่หนึ่ง มือหนาเลื่อนจากต้นแขนมาหยุดตรงรอยช้ำที่ลำคอของเธอ  ดวงตาคมมองสบดวงตาคู่สวยอย่างจริงจัง “อย่าทำให้ผมต้องกลัวแบบวันนี้อีก”

ท่าทางของเขาทำให้ปลายตะวันพูดอะไรไม่ออก เธอไม่เคยเห็นสีหน้าแบบนี้ของเขามาก่อนเลย แม้แต่ตอนที่คนร้ายชี้ปากกระบอกปืนไปที่เขา ในตอนที่ชีวิตเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย ใบหน้าของกันธีร์ก็ยังมีเพียงความนิ่งสงบไร้อารมณ์ แต่ตอนนี้ความกลัวฉายชัดอยู่ในดวงตาและบนใบหน้าของเขา

มันจริงจังเสียจนทำให้ปลายตะวันรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งอก

“อย่าทำแบบนั้นกับผมอีก” เขาเอ่ยอีกครั้ง น้ำเสียงทุ้มเข้มแต่สั่นสะท้าน และมันสะเทือนไปทั้งหัวคนฟัง “อย่าทำให้ผมต้องรู้สึกเหมือนตกนรกแบบนั้นอีกเด็ดขาดนะปลายตะวัน”

หญิงสาวทนรับความรู้สึกนี้ต่อไปอีกไม่ไหว เธอโผกอดเขาแน่น แขนทั้งสองข้างยกขึ้นเกาะเกี่ยวไหล่หนาเอาไว้ ขณะที่พึมพำคำขอโทษกับต้นคอแข็งแกร่ง

กันธีร์หลับตาลงช้าๆ พยายามขับไล่ความหวาดกลัวนั้นออกไปจากหัวใจ แต่มันก็ทำได้ยากเหลือเกิน เขารู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้จะเป็นตะกอนที่อยู่ในใจเขาไปชั่วชีวิต เขาจะไม่มีวันหลับตาลงได้ ถ้าไม่มีร่างนุ่มอบอุ่นของเธออยู่ในอ้อมแขน

ลำแขนแข็งแรงกอดเธอเอาไว้แน่น ขณะที่ริมฝีปากเริ่มประพรมจูบร้อนๆ ไปทั่วใบหน้าหวาน มือข้างขึ้นดันประคองใบหน้าเรียวเล็กเอาไว้

“ผมจะไม่ยอมให้คุณไปจากผมอีกเด็ดขาด” เขาพูดก่อนจะประทับคำมั่นสัญญานั้นลงบนริมฝีปากนุ่มของเธอ ซึ่งปลายตะวันก็ตอบรับด้วยความเต็มใจ มันเป็นจูบที่อ่อนหวานและล้ำลึกในเวลาเดียวกัน ก่อนที่มันจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นการดุนดันร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพายุของอารมณ์ปรารถนาเริ่มโหมกระหน่ำอีกระลอก

“คุณเป็นของผม ของผมตลอดไป” เสียงทุ้มถูกกระซิบครั้งแล้วครั้งเล่าของค่ำคืนที่ยาวนาน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #3592 เลือดสีชมพู. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 13:49
    ดุเด็ดเผ็ดมันจ้าาา 5555555
    #3592
    0
  2. #3591 ผัดกุ้ง (@armsame) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 13:47
    ขอบคุณมากน่ะค่ะ
    #3591
    0
  3. #3554 ชะเอิง-เอิงเอย (@pratsanee77) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 07:53
    อ่านฉากกิ๊บกิ๊วของคู่นี้ทีไรนึกถึงทไวไลท์ 
    #3554
    0
  4. #3546 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 07:20
    ผู้ชายคนนี้ น่ารักเกินไปแล้ว. บอกเลอออออ. อยากจิตายแทบอกเทอ. ฟิน~~~~~~
    #3546
    0
  5. #3545 Ple (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 07:10
    อยากมีผู้ชายแบบพี่กันบ้าง
    #3545
    0
  6. #3510 Queenratifa (@queenfa) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 02:09
    ถ้าจะหวงขนาดนี้นะคุณกันนน อ้ายยย เขิน อย่างปลายตะวันต้องเจอคนแบบคุณกันนี้แหละค่ะ เหมาะสมที่สุดแล้ว > <
    #3510
    0
  7. #3509 mitarine (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 02:06
    ช่างดิบเถื่อนเร่าร้อนได้ถึงใจจริงๆ ชาตินี้จะมีบุญเหมือนหนูปลายมั๊ยนะ 555+
    #3509
    0
  8. #3473 Snook (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 23:13
    อุ๊ยตาย อยากโดนลงโทษ
    #3473
    0
  9. #3441 fsn (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:29
    เมื่อตอไม้ กลายเป็นภูเขาไฟ อิจฉาปลายจุงเบย
    #3441
    0
  10. #3429 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:16
    พี่กันน่ารักได้อีกจริงๆ รัก ห่วง หวง และปกป้องทุกอย่างที่จะมาทำอันตรายคนที่เป็นหัวใจตนเอง เวลาโกรธน่ากลัวจริงๆ ถ้าใครไม่อยากตายอย่าได้แตะปลายตะวัน
    #3429
    0
  11. #3421 ยวิษฐา (@supathratpp) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:04
    ฟินมากคะ ผู้ชายแบบพี่กันอยากได้ๆ 😍😍😍😍
    #3421
    0
  12. #3419 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 22:02
    กลืนลงท้องเลยดีไหม๊ค่ะ อิอิ
    #3419
    0
  13. วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:58
    ปลื้มปริ่ม อิ่มเอมมมม
    #3412
    0
  14. #3401 zssga (@zssga) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:49
    รังไหม ศัพท์ คำใหม่(หรือป่าว ไม่รุ้
    #3401
    0
  15. #3400 Nimanratee(Namfon) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:47
    ชอยเวลาคุนกันตบะแตกจัง ฟินรั่วๆๆๆ
    #3400
    0
  16. #3389 sunshine-day (@thesunshine-day) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:37
    โอ้ พระเจ้าฉันรู้ล่ะ ว่าอาการที่ฉันเป็นมาตลอด ในการอ่าน นิยายเรื่องนี่คือ ฉันเขินคุณกันนี่เอง ถ้าไม่ติดว่าคุณกันรักปลายตะวันน่ะ ฉันส่งใบสมัครคนแรกเลย555
    #3389
    0
  17. #3379 lattii (@ladtida) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:31
    กรี๊ดๆๆๆ เขีนอัะ ฟีนอะ คุณกันค่าาาาา
    #3379
    0
  18. #3352 coffee coffee (@coffee21) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 21:00
    โอ๊ยยย...เค้าขอไปกรี๊ดให้บ้านแตกเป็บนะ
    #3352
    0
  19. #3313 kumiko_chan (@monkeyfly) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 20:11
    กรี๊ดดด โซฮอตมากค่า ฟินนน
    #3313
    0
  20. #3303 Omi (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 19:46
    ยังมีอีกมั้ยแบบพี่กัน อยากได้ๆๆๆ
    #3303
    0
  21. #3299 mewdys (@mewdys) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 19:38
    อยากโดนทำโทษ จะเป็นของคุณดันตลอดไปค่า
    #3299
    0