บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,471 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,754 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    61

    Overall
    579,471

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 1 ค่ำคืนแห่งโชคชะตา (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    17 ม.ค. 61

ทุกย่างก้าวของปลายตะวันได้รับความสนใจเหมือนทุกที เสียงผิวปากดังขึ้นตลอดทาง แต่ร่างบางไม่คิดจะสนใจ ยังคงเดินตรงไปทางห้องน้ำ เพราะมันไม่ใช่ความต้องการของร่างกาย เมื่อมาถึงห้องน้ำปลายตะวันจึงไปหยุดยืนอยู่หน้ากระจกแทน เธอมองภาพตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกเงานั้นทำให้    ริมฝีปากแดงจัดกระตุกเล็กน้อย

ดวงตากลมโตนั้นไม่มีแววชื่นชมหรือหลงใหลสิ่งที่เห็นเลยสักนิด ตรงกันข้ามมันกลับเย้ยหยันสิ่งที่สะท้อนอยู่ในนั้นเสียด้วยซ้ำ

เสียงเพลงจากด้านนอกดังเข้ามาให้ได้ยิน แต่มันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นเลย มันทำให้เธอรู้สึกเบื่อหน่ายจนต้องถอนหายใจ ยิ่งคิดถึงคนที่กำลังรออยู่ด้านนอกด้วยแล้ว ปลายตะวันก็หมดอารมณ์ที่จะอยู่ต่อ

ค่ำคืนดีๆ ของเธอต้องเสียหมด เพราะนายธวัฒน์คนเดียว!!! หญิงสาวต่อว่าเขาอยู่ในใจ ก่อนจะตัดใจอย่างเซ็งๆ เธอไม่เหลือบมองตัวเองเลยสักนิดตอนที่สะบัดหน้าออกมาจากห้องน้ำ

ห้องน้ำของผับถูกจัดเป็นสัดส่วน โดยมีทางเชื่อมจากตัวอาคารหลักเพียงทางเดียว ก่อนจะแยกซ้ายขวาเป็นห้องน้ำชายหญิง ปลายตะวันเดินมาจนถึงทางเชื่อมนั้นแล้ว เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเดินสวนเข้ามากระแทกไหล่เธออย่างแรง ทำให้ปลายตะวันเสียหลักเซไปด้านหลัง เป็นผลให้เท้าบนรองเท้าส้นเข็มแหลมเล็กพลิกเคลื่อน ร่างเอียงวูบ แขนเรียวกางออกกว้างเพื่อไขว่คว้าหาหลักยึด แต่สิ่งที่เธอคว้าได้มีเพียงอากาศเท่านั้น

ปลายตะวันคิดว่าเธอต้องเจ็บแน่ จึงได้แต่ทำใจ แต่ตอนนั้นเองแขนแข็งแรงของใครบางคนเอื้อมเข้ามารับร่างเธอเอาไว้ได้ทันก่อนที่ปลายตะวันจะล้มลงไปกองกับพื้น เจ้าของแขนออกแรงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็สามารถตวัดร่างบางเข้าไปอิงซบแนบชิดอยู่กับอกได้

ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ความร้อนจากคนที่โอบรัดร่างเธออยู่ทำให้หัวใจปลายตะวันสั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือของเขาที่วางอยู่บนหลังเปลือยเปล่านั้นทั้งอุ่นทั้งนุ่มอย่างน่าสงสัย และที่น่าแปลกก็คือสัมผัสของไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกจะคลื่นไส้เหมือนที่ผู้ชายคนอื่นมักทำให้เกิด

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?” เสียงทุ้มดังที่ข้างหู

นั่นมากพอให้ปลายตะวันเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง มือหนาช่วยเธอให้ขยับยืนตรงได้อีกครั้ง เธอยกมือขึ้นจับปอยผมยาวเป็นลอนสลวยขึ้นทัดที่ใบหู พยายามรักษาฟอร์มแล้วเชิดหน้าขึ้น สะดุดเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่เห็นในระดับสายตาคือคางคมสัน เธอเงยหน้าขึ้นช้าๆ จนกระทั่งสบเข้ากับดวงตาคมที่กำลังมองมา

กึก!

หัวใจดวงน้อยกระตุกผิดจังหวะไปเล็กน้อยเมื่อสายตาประสานเข้ากับดวงตาคมที่แฝงแววเศร้านิดๆ

ข้อเท้าคุณ โอเคใช่ไหม?” เขาถามโดยที่มือทั้งสองข้างยังจับประคองอยู่ที่เอวบางของเธอ

ค่ะปลายตะวันตอบ พยายามควบคุมความตื่นเต้นของตัวเองแต่ไม่รู้ทำไมถึงทำได้ยากนัก มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่คุ้นเคยมาก่อน ความรู้สึกเขินอย่างประหลาดกำลังแผ่ซ่านไปทั่วอกข้างซ้าย

แหม โชคดีจังนะ มีผู้ชายมารับเอาไว้ได้ตลอดเสียงใครบางคนดังขึ้น และมันก็ทำให้ปลายตะวันสามารถถอนสายตาจากคนที่ช่วยเธอเอาไว้ได้

ด้านหลังเธอคือผู้หญิงสามคน พวกเธอแต่งตัวด้วยชุดเปิดเผยไม่แพ้กัน ใบหน้าตกแต่งด้วยเครื่องสำอางจัดจ้าน ดวงตาใส่คอนแทคเลนส์สี        เน้นดวงตาให้กลมโต

ราวกับว่ามันจะช่วยให้พวกเธอดูไร้เดียงสาได้อย่างนั้นแหละ ปลายตะวันอดที่จะเหน็บทั้งสามในใจไม่ได้

ฉันไม่รู้จักพวกเธอ ทำไมต้องมาหาเรื่องกันด้วย

พวกฉันไปหาเรื่องเธอตอนไหน ฉันก็แค่เดินชนเธอนิดหน่อยเท่านั้น เธอคงไม่รีบกลับบ้านไปฟ้องพ่อเธอใช่ไหม?” หนึ่งในสามคนเอ่ย ขณะที่      อีกสองคนแสยะยิ้มเยาะหยันมาที่เธอ     

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกหาเรื่องแบบนี้ พวกผู้ชายชอบเธอ แต่กับผู้หญิงแล้วมันตรงกันข้าม ปลายตะวันเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เธอไม่อยากมีเรื่องกับคนพวกนี้ เพราะในสายตาผู้หญิงกลุ่มนี้ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็คงจะผิดไปหมดนั่นแหละ

คืนนี้ไม่ใช่คืนของเธอจริงๆ สินะ!!! ปลายตะวันได้แต่ลอบบ่นอยู่ในใจ ก่อนจะถอนหายใจยาว

เธอหันไปขอบคุณชายหนุ่มที่ช่วยเธอเอาไว้แล้วจึงก้าวเท้าอีกครั้ง เส้นทางมุ่งหน้าตรงออกจากผับ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ามีผู้ชายสามคนเดินตามไปด้วย

ท่าทางผิดปกติ รวมไปถึงการส่งสัญญาณของชายฉกรรจ์ท่าทาง     น่าสงสัยนั้นไม่สามารถหลุดลอดไปจากสายตาของอดีตสารวัตรหนุ่มได้ คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน ดวงตาคมจ้องมองตามหลังทั้งสี่คนไป

เขาคงจะปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไป หากไม่ใช่เพราะเขาสังเกตเห็นสิ่งที่ทั้งสามคนเหน็บเอาไว้ที่ขอบกางเกงด้านหลัง ในผับมีแสงไม่มากก็จริง แต่เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาคุ้นชินเป็นอย่างดี เพียงแค่ส่วนเสี้ยวนิดๆ ที่ได้เห็น แต่กันธีร์ก็สามารถบอกได้อย่างดีว่ามันคือปืนพกแบบกึ่งอัตโนมัติ

และสิ่งนั้นก็มากพอแล้วที่จะดึงให้เขาสนใจ

เพราะปลายตะวันไม่อยากจะตอบคำถามของธวัฒน์ เธอจึงเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขาโดยการออกประตูด้านหลังของผับซึ่งเชื่อมกับลานจอดรถซึ่งเป็นทางอ้อมสำหรับเธอ เพราะรถเธอจอดอยู่ในที่จอดสำหรับลูกค้าวีไอพีด้านหน้า แต่หญิงสาวไม่คิดจะสนใจ

สำหรับเธอแล้ว การเดินในลานจอดรถที่มืดสลัว ก็ยังดีกว่าการต้องพูดกับผู้ชายอย่างธวัฒน์

เธอเดินมาครึ่งทางแล้วตอนที่โทรศัพท์มือถือดังขึ้น ขาเรียวที่กำลังก้าวหยุดชะงัก เธอพลิกหน้าจอขึ้นมาดู ทันทีที่เห็นว่าใครโทรเข้ามา นิ้วเรียวสวยกดปุ่มตัดสายทิ้งอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด ปลายตะวันเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและเตรียมจะก้าวเดินต่อ

แต่ตอนนั้นเองที่มือหนาของใครบางคนเอื้อมมือจับที่ข้อศอกของเธอ เธอยังไม่ทันได้หันไปมองด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร เธอก็ถูกมือหนานั้นดึงรั้ง      อย่างแรง ร่างเธอปลิววืดไปตามแรงกระชาก ฉุดเธอให้ล้มลงในเงามืดระหว่างรถยนต์สองคัน เสียงหวานหลุดลอดออกมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นก่อนที่มันจะถูกมือหนาอีกข้างของเขาปิดเอาไว้

หัวใจดวงน้อยเต้นแรง ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ก่อนมันจะกลายเป็นความมึนงงเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่ฉุดเธอได้อย่างชัดเจน

ผู้ชายที่หน้าห้องน้ำ!?

เงียบก่อน เสียงทุ้มเข้มกระซิบที่ข้างหู

หญิงสาวยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เธอจึงพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการของเขา

อยู่นิ่งๆ สิ!” เสียงดุเข้มพร้อมดวงตาคมที่จ้องมองอย่างไม่พอใจ       ซึ่งมันทำให้ปลายตะวันขึงตามองเขา และพยายามดิ้นหนักยิ่งขึ้น ก่อนเธอจะชะงักเมื่อเสียงสบถของใครบางคนดังขึ้นไม่ไกลนัก

หายไปไหนแล้ววะ!” ประโยคแรกเพียงแค่ทำให้ปลายตะวันหยุดฟังเท่านั้น แต่ประโยคหลังที่ตามมานั้นทำให้หัวใจดวงน้อยแทบจะหยุดเต้น     เลยทีเดียว แกวิ่งไปดูที่หน้าผับซิว่ารถมันยังอยู่ไหม?”

เสียงพูดคุยเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้ง

รถยังอยู่พี่ แต่ไม่มีใครเห็นนังปลายตะวันเลย

ลมหายใจของปลายตะวันกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง

พวกนั้นหมายถึงคุณใช่ไหม?” กันธีร์กระซิบถาม

เพราะไม่สามารถจะเอ่ยตอบออกมาเป็นคำพูดได้ หญิงสาวจึงพยักหน้ารับแทน

จะยืนเซ่อกันอยู่ทำไมวะ รีบไปหาตัวนังปลายตะวันให้เจอสิ ฉันตามมันมาติดๆ มันต้องอยู่แถวนี้นั่นแหละ คงไปไหนได้ไม่ไกลหรอก แกไปเฝ้า       ที่รถมันเอาไว้ ถ้ามันมาเมื่อไรก็จับตัวได้เลย ส่วนแกกลับเข้าไปหาข้างในอีกครั้ง นังปลายตะวันมันใส่ชุดสีเงินเด่นซะขนาดนั้น หาไม่ยากหรอก

เธอได้ยินเสียงคำสั่งชัดทุกคำ รวมไปถึงฝีเท้าที่ออกวิ่งบนพื้นหินกรวดด้วย

ความกลัวค่อยๆ แผ่ซึมเข้ามาในหัวใจช้าๆ ฝ่ามือทั้งสองข้างเย็นเฉียบ แต่ใบหน้าหวานยังคงสงบนิ่งเชิดสูง

“คุณรู้จักพวกมันไหม?” คนข้างกายกระซิบถามอีกครั้ง คราวนี้เขาคลายมือออกด้วย

“ถ้ารู้จักฉันจะมานั่งหลบอย่างนี้ทำไมล่ะ”

กันธีร์เลื่อนสายตากลับมามองคนพูดเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองชายฉกรรจ์ที่ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน อดีตนายตำรวจกวาดมองเพื่อประเมินสถานการณ์รอบด้านทันที

ลานจอดรถที่โล่งกว้าง ไม่มีต้นไม้ใหญ่หรือซอกอาคารให้พอหลบหลีกได้ แถมพื้นยังเป็นกรวดที่จะทำให้เกิดเสียงเวลาเคลื่อนไหวอย่างแน่นอน พวกเขาอาศัยตัวรถเป็นที่กำบังก็จริง แต่การจะเคลื่อนไหวเพื่อหลบหนีแทบเป็นไปไม่ได้ แต่จะให้รออยู่อย่างนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นทางเลือกที่ดีนัก เพราะมันมีความเป็นไปได้ที่จะมีการตรวจค้นบริเวณโดยรอบ

อีกครั้งที่สายตาคมหันไปมองคนร่างเล็กที่เขาช่วยเอาไว้ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อคำพูดของคนร้ายผ่านเข้ามาในหัว

ชุดที่ผู้หญิงคนนี้ใส่เด่นจริงๆ นั่น ไม่ใช่แค่โป๊จนแทบจะเปลือยอย่างเดียวหรอกนะ แต่เนื้อผ้าที่สะท้อนล้อแสงไฟนั้นก็ทำให้เด่นสะดุดตาได้         ไม่แพ้กัน และมันก็ยิ่งทำให้การเคลื่อนไหวในเงามืดเป็นไปได้ยากด้วย

จ้องอะไรยะ!”เสียงกระซิบแหวขึ้น พร้อมดวงตากลมสวยที่ขึงมองเขาอย่างเอาเรื่อง มือน้อยทั้งสองข้างยกขึ้นปิดบังบริเวณหน้าอกตัวเอง

แก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าวไปหมด โชคดีที่บริเวณนี้มืด มันจึงทำให้เธอแน่ใจว่าเขาไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเธอ แต่สิ่งที่ปลายตะวันไม่เข้าใจก็คือความรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจ ปกติเธอไม่แคร์หรอกว่าใครจะมองเธอด้วยสายตาหยาบโลนแค่ไหน เธอสะใจด้วยซ้ำที่พวกผู้ชายทำท่าเหมือนน้ำลายจะไหลล้นออกจากปาก แต่กับผู้ชายคนนี้มันต่างกัน

สายตาที่ไม่มีความหยาบโลนสักนิดของเขามันทำให้หัวใจเธอ        เต้นระรัวสั่นไหวอยู่ในอก

หน้าอกฉันมันส่องให้เห็นหน้าคนร้ายหรือไง!

กันธีร์ไม่สนใจความขุ่นมัวในดวงตาคู่นั้น แต่หันกลับไปมองทางทิศที่คนร้ายอยู่อีกครั้งซึ่งยังเดินวนอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับไปไหน

อดีตนายตำรวจเม้มริมฝีปากแน่นขณะที่สมองกำลังหาทางเลือก       ที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์ตรงหน้า

ไม่มีทางไหนดีไปกว่าการหลบออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด!

นี่คุณ เสียงคนข้างกายกระซิบเรียกอีกครั้ง แต่กันธีร์ไม่ได้หันไปมอง เพราะสายตายังมองสำรวจหาทางหนีทีไล่ แต่คนถูกเมินไม่ยอมง่ายๆ นิ้วเรียวยื่นมาจิ้มที่เอวสอบของเขา และเธอทำอย่างนั้นจนกระทั่งชายหนุ่มทนไม่ไหวต้องหันกลับไปมองด้วยสายตาขุ่นดุ

ปลายตะวันขึงตากลับไป ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางด้านขวาของตัวเอง

ตรงนั้นมีประตูเล็กๆ เชื่อมไปอีกร้าน

กันธีร์มองตามและเห็นประตูทางเชื่อมจริงอย่างที่หญิงสาวบอก      มันอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ซึ่งจะว่าใกล้ก็ได้ หรือจะบอกว่าไกลก็ใช่อีกเหมือนกัน ระยะทางไม่ใช่ปัญหา แต่มันเป็นเสียงหินกรวดเวลาเดินต่างหาก เขาคิดและหันไปมองทางคนร้ายอีกครั้ง ตอนนี้ชายฉกรรจ์ร่างสูงกำลังหันหลังให้ มันเป็นโอกาสที่ทั้งสองจะหลบออกไปได้

“คุณ” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้อดีตนายตำรวจหนุ่มตั้งใจจะหันไปต่อว่าเธอที่ไม่ยอมอยู่เงียบๆ แต่เขากลับต้องตกตะลึงเมื่อคนที่ควรจะนั่งอยู่ข้างกายนั้นไปอยู่ที่รถยนต์อีกคันแล้ว ร่างบางก้มคุดคู้อยู่บนพื้นหินกรวด เพราะรถคันนี้จอดโดยการเอาด้านหน้าเข้า

ดวงตากันธีร์เบิกกว้าง เขากะพริบตาติดๆ กันสองครั้ง ยอมรับเลยว่ามึนงงมากที่เธอเคลื่อนไหวโดยไม่มีเสียงได้ขนาดนั้น และตอนนั้นเองที่เธอยกมือที่ถือรองเท้าส้นสูงของตัวเอาไว้กวักเรียกเขา

ภาพที่เห็นทำให้เขาทั้งขำ ทั้งโกรธในเวลาเดียวกันเลยทีเดียว

เธอเก่งในการเอาตัวรอด มีความรอบคอบ แต่ก็บ้าบิ่นเกินไป

เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่นั่งจ้องเธอนิ่ง ปลายตะวันจึงหยิบกรวดเล็กๆ ขึ้นมาและจัดการปาใส่เขา

กรวดก้อนเล็กโดนตัวเขาจึงไม่เกิดเสียงมากมายนัก แต่ถ้ามันโดน    ตัวรถล่ะก็เป็นเรื่องแน่

ปลายตะวันกำลังจะหยิบกรวดก้อนเล็กอีกก้อน แต่เธอต้อผงะเมื่อคนร่างสูงเคลื่อนไหวรวดเร็ว เงียบกริบ วินาทีก่อนเขายังนั่งอยู่ที่เดิม แต่วินาทีถัดมาเขาก็มาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว แถมใกล้มากเสียจนเธอรู้สึกถึงไอร้อนจากตัวเขาเลยด้วยซ้ำ

อย่าขยับไปไหนอีกจนกว่าผมจะสั่ง

ใบหน้าหวานสวยแสดงอาการไม่พอใจชัดเจน แถมดวงตากลมโตที่จ้องกลับมาก็บอกชัดถึงความดื้อรั้นเสียด้วย ถ้าคิ้วของกันธีร์สามารถขมวดผูกกันได้เป็นปมล่ะก็ ป่านนี้กลางหน้าผากเขาคงมีปมก้อนคิ้วประดับอยู่แน่ๆ

ตามผมมาช้าๆ ระวังอย่าให้เกิดเสียง รอสัญญาณจากผมถึงขยับ เข้าใจไหม?”

ปลายตะวันกลอกตาขึ้นฟ้า ริมฝีปากบางเบะเบ้อย่างไม่พอใจ ก่อนจะขยับเปิดทางให้ด้วยท่าทีประชดประชันกันแบบสุดๆ

กันธีร์จ้องมองหญิงสาวชั่วครู่ ตัดใจไม่พูดอะไรอีก เขายืดตัวขึ้นอย่างระวังเพื่อมองหาคนร้าย แต่ยังไม่ทันจะหาเจอ เสียงหวีดร้องแหลมก็ดังขึ้นจากคนข้างกายเสียก่อน อดีตนายตำรวจหันรีบหันกลับมามองหญิงสาวทันที และเห็นว่าเธอกำลังใช้มือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองแน่น ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเพราะความตกใจ ศีรษะส่ายไปมาจนผมสะบัด ก่อนเธอจะใช้มือข้างหนึ่งชี้ไปที่ตัวต้นเหตุ

ลูกแมวตัวน้อยกำลังเดินนวยนาดอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ทั้งสองอยู่นัก    มันหันกลับมามองมนุษย์อย่างเบื่อหน่ายก่อนจะกระโดดขึ้นกำแพงหายไป

นั่นใคร!!!” เสียงห้าวตะโกนก้องขึ้นไม่ไกลนัก ซึ่งมันทำให้กันธีร์ต้องลอบสบถอย่างเจ็บใจ

เสียงร้องไม่ได้ดังมาก และก็เป็นเพียงระยะสั้นๆ เกือบจะเหมือนเสียงสะอึกเสียด้วยซ้ำ แต่ในลานจอดที่เงียบสนิทแบบนี้ เสียงเพียงเล็กน้อยก็สามารถดึงความสนใจของคนร้ายได้

ฉันถามว่านั่นใคร ออกมาให้ฉันเห็นเดี๋ยวนี้?”

กันธีร์ก้มลงมองลอดใต้ทางรถ และต้องลอบสบถอีกครั้งเมื่อเห็นเท้าของคนร้ายกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ปลายตะวัน นั่นแกใช่ไหม!

คุณ!” เสียงคนข้างกายเรียกอย่างร้อนรน ความตื่นตระหนกเด่นอยู่บนใบหน้าหวานขาวซีดของเธอ ยิ่งเสียงฝีเท้าขยับเข้ามาใกล้มาเท่าไร ความตื่นตระหนกนั้นก็ยิ่งชัดเจน อดีตนายตำรวจหนุ่มเองก็เครียดไม่แพ้กัน

ไม่มีทางให้หนี พื้นที่เปิดโล่งเกินไป และที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือคนร้ายรู้ว่าเป้าหมายแต่งตัวอย่างไร!

นังปลายตะวัน แกหนีฉันไม่พ้นหรอก!” เสียงเหี้ยมดังขึ้นอีกครั้งในขณะที่เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ทำยังไงดีล่ะคุณ?” เสียงหวานสั่นอย่างชัดเจน

กันธีร์หันไปมองหญิงสาวอีกครั้ง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

คุณจะทำ... คำพูดถูกหยุดอยู่แค่นั้น เมื่ออดีตนายตำรวจหนุ่มเคลื่อนไหวรวดเร็ว เขาถอดเสื้อสูทตัวนอกโยนไปไว้บนฝากระโปรงหน้ารถ กระชากเสื้อตัวเองจนกระดุมกระเด็นหลุดร่วงลงไปที่พื้น แล้วหยิบมีดพับออกมาจากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ดีดใบมีดเปิดออก สอดคมมีดเข้าไปที่ชายกระโปรงชุดเดรสที่เธอสวมอยู่ คุณจะทำ...

อีกครั้งที่คำพูดถูกหยุดเมื่อคมมีดนั้นตัดเนื้อผ้าให้ขาดแยกออกจากกัน



*****


การลงซ้ำเป็นเจตนาของผู้เขียน


****


ทุกย่างก้าวของปลายตะวันได้รับความสนใจเหมือนทุกที เสียงผิวปากดังขึ้นตลอดทาง แต่ร่างบางไม่คิดจะสนใจ ยังคงเดินตรงไปทางห้องน้ำ เพราะมันไม่ใช่ความต้องการของร่างกาย เมื่อมาถึงห้องน้ำปลายตะวันจึงไปหยุดยืนอยู่หน้ากระจกแทน เธอมองภาพตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกเงานั้นทำให้    ริมฝีปากแดงจัดกระตุกเล็กน้อย

ดวงตากลมโตนั้นไม่มีแววชื่นชมหรือหลงใหลสิ่งที่เห็นเลยสักนิด ตรงกันข้ามมันกลับเย้ยหยันสิ่งที่สะท้อนอยู่ในนั้นเสียด้วยซ้ำ

เสียงเพลงจากด้านนอกดังเข้ามาให้ได้ยิน แต่มันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นเลย มันทำให้เธอรู้สึกเบื่อหน่ายจนต้องถอนหายใจ ยิ่งคิดถึงคนที่กำลังรออยู่ด้านนอกด้วยแล้ว ปลายตะวันก็หมดอารมณ์ที่จะอยู่ต่อ

ค่ำคืนดีๆ ของเธอต้องเสียหมด เพราะนายธวัฒน์คนเดียว!!! หญิงสาวต่อว่าเขาอยู่ในใจ ก่อนจะตัดใจอย่างเซ็งๆ เธอไม่เหลือบมองตัวเองเลยสักนิดตอนที่สะบัดหน้าออกมาจากห้องน้ำ

ห้องน้ำของผับถูกจัดเป็นสัดส่วน โดยมีทางเชื่อมจากตัวอาคารหลักเพียงทางเดียว ก่อนจะแยกซ้ายขวาเป็นห้องน้ำชายหญิง ปลายตะวันเดินมาจนถึงทางเชื่อมนั้นแล้ว เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเดินสวนเข้ามากระแทกไหล่เธออย่างแรง ทำให้ปลายตะวันเสียหลักเซไปด้านหลัง เป็นผลให้เท้าบนรองเท้าส้นเข็มแหลมเล็กพลิกเคลื่อน ร่างเอียงวูบ แขนเรียวกางออกกว้างเพื่อไขว่คว้าหาหลักยึด แต่สิ่งที่เธอคว้าได้มีเพียงอากาศเท่านั้น

ปลายตะวันคิดว่าเธอต้องเจ็บแน่ จึงได้แต่ทำใจ แต่ตอนนั้นเองแขนแข็งแรงของใครบางคนเอื้อมเข้ามารับร่างเธอเอาไว้ได้ทันก่อนที่ปลายตะวันจะล้มลงไปกองกับพื้น เจ้าของแขนออกแรงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็สามารถตวัดร่างบางเข้าไปอิงซบแนบชิดอยู่กับอกได้

ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ความร้อนจากคนที่โอบรัดร่างเธออยู่ทำให้หัวใจปลายตะวันสั่นไหวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มือของเขาที่วางอยู่บนหลังเปลือยเปล่านั้นทั้งอุ่นทั้งนุ่มอย่างน่าสงสัย และที่น่าแปลกก็คือสัมผัสของไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกจะคลื่นไส้เหมือนที่ผู้ชายคนอื่นมักทำให้เกิด

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?” เสียงทุ้มดังที่ข้างหู

นั่นมากพอให้ปลายตะวันเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง มือหนาช่วยเธอให้ขยับยืนตรงได้อีกครั้ง เธอยกมือขึ้นจับปอยผมยาวเป็นลอนสลวยขึ้นทัดที่ใบหู พยายามรักษาฟอร์มแล้วเชิดหน้าขึ้น สะดุดเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่เห็นในระดับสายตาคือคางคมสัน เธอเงยหน้าขึ้นช้าๆ จนกระทั่งสบเข้ากับดวงตาคมที่กำลังมองมา

กึก!

หัวใจดวงน้อยกระตุกผิดจังหวะไปเล็กน้อยเมื่อสายตาประสานเข้ากับดวงตาคมที่แฝงแววเศร้านิดๆ

ข้อเท้าคุณ โอเคใช่ไหม?” เขาถามโดยที่มือทั้งสองข้างยังจับประคองอยู่ที่เอวบางของเธอ

ค่ะปลายตะวันตอบ พยายามควบคุมความตื่นเต้นของตัวเองแต่ไม่รู้ทำไมถึงทำได้ยากนัก มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่คุ้นเคยมาก่อน ความรู้สึกเขินอย่างประหลาดกำลังแผ่ซ่านไปทั่วอกข้างซ้าย

แหม โชคดีจังนะ มีผู้ชายมารับเอาไว้ได้ตลอดเสียงใครบางคนดังขึ้น และมันก็ทำให้ปลายตะวันสามารถถอนสายตาจากคนที่ช่วยเธอเอาไว้ได้

ด้านหลังเธอคือผู้หญิงสามคน พวกเธอแต่งตัวด้วยชุดเปิดเผยไม่แพ้กัน ใบหน้าตกแต่งด้วยเครื่องสำอางจัดจ้าน ดวงตาใส่คอนแทคเลนส์สี        เน้นดวงตาให้กลมโต

ราวกับว่ามันจะช่วยให้พวกเธอดูไร้เดียงสาได้อย่างนั้นแหละ ปลายตะวันอดที่จะเหน็บทั้งสามในใจไม่ได้

ฉันไม่รู้จักพวกเธอ ทำไมต้องมาหาเรื่องกันด้วย

พวกฉันไปหาเรื่องเธอตอนไหน ฉันก็แค่เดินชนเธอนิดหน่อยเท่านั้น เธอคงไม่รีบกลับบ้านไปฟ้องพ่อเธอใช่ไหม?” หนึ่งในสามคนเอ่ย ขณะที่      อีกสองคนแสยะยิ้มเยาะหยันมาที่เธอ     

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกหาเรื่องแบบนี้ พวกผู้ชายชอบเธอ แต่กับผู้หญิงแล้วมันตรงกันข้าม ปลายตะวันเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เธอไม่อยากมีเรื่องกับคนพวกนี้ เพราะในสายตาผู้หญิงกลุ่มนี้ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็คงจะผิดไปหมดนั่นแหละ

คืนนี้ไม่ใช่คืนของเธอจริงๆ สินะ!!! ปลายตะวันได้แต่ลอบบ่นอยู่ในใจ ก่อนจะถอนหายใจยาว

เธอหันไปขอบคุณชายหนุ่มที่ช่วยเธอเอาไว้แล้วจึงก้าวเท้าอีกครั้ง เส้นทางมุ่งหน้าตรงออกจากผับ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ามีผู้ชายสามคนเดินตามไปด้วย

ท่าทางผิดปกติ รวมไปถึงการส่งสัญญาณของชายฉกรรจ์ท่าทาง     น่าสงสัยนั้นไม่สามารถหลุดลอดไปจากสายตาของอดีตสารวัตรหนุ่มได้ คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน ดวงตาคมจ้องมองตามหลังทั้งสี่คนไป

เขาคงจะปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไป หากไม่ใช่เพราะเขาสังเกตเห็นสิ่งที่ทั้งสามคนเหน็บเอาไว้ที่ขอบกางเกงด้านหลัง ในผับมีแสงไม่มากก็จริง แต่เพราะมันเป็นสิ่งที่เขาคุ้นชินเป็นอย่างดี เพียงแค่ส่วนเสี้ยวนิดๆ ที่ได้เห็น แต่กันธีร์ก็สามารถบอกได้อย่างดีว่ามันคือปืนพกแบบกึ่งอัตโนมัติ

และสิ่งนั้นก็มากพอแล้วที่จะดึงให้เขาสนใจ

เพราะปลายตะวันไม่อยากจะตอบคำถามของธวัฒน์ เธอจึงเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขาโดยการออกประตูด้านหลังของผับซึ่งเชื่อมกับลานจอดรถซึ่งเป็นทางอ้อมสำหรับเธอ เพราะรถเธอจอดอยู่ในที่จอดสำหรับลูกค้าวีไอพีด้านหน้า แต่หญิงสาวไม่คิดจะสนใจ

สำหรับเธอแล้ว การเดินในลานจอดรถที่มืดสลัว ก็ยังดีกว่าการต้องพูดกับผู้ชายอย่างธวัฒน์

เธอเดินมาครึ่งทางแล้วตอนที่โทรศัพท์มือถือดังขึ้น ขาเรียวที่กำลังก้าวหยุดชะงัก เธอพลิกหน้าจอขึ้นมาดู ทันทีที่เห็นว่าใครโทรเข้ามา นิ้วเรียวสวยกดปุ่มตัดสายทิ้งอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด ปลายตะวันเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและเตรียมจะก้าวเดินต่อ

แต่ตอนนั้นเองที่มือหนาของใครบางคนเอื้อมมือจับที่ข้อศอกของเธอ เธอยังไม่ทันได้หันไปมองด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร เธอก็ถูกมือหนานั้นดึงรั้ง      อย่างแรง ร่างเธอปลิววืดไปตามแรงกระชาก ฉุดเธอให้ล้มลงในเงามืดระหว่างรถยนต์สองคัน เสียงหวานหลุดลอดออกมาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นก่อนที่มันจะถูกมือหนาอีกข้างของเขาปิดเอาไว้

หัวใจดวงน้อยเต้นแรง ความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ก่อนมันจะกลายเป็นความมึนงงเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่ฉุดเธอได้อย่างชัดเจน

ผู้ชายที่หน้าห้องน้ำ!?

เงียบก่อน เสียงทุ้มเข้มกระซิบที่ข้างหู

หญิงสาวยังไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เธอจึงพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการของเขา

อยู่นิ่งๆ สิ!” เสียงดุเข้มพร้อมดวงตาคมที่จ้องมองอย่างไม่พอใจ       ซึ่งมันทำให้ปลายตะวันขึงตามองเขา และพยายามดิ้นหนักยิ่งขึ้น ก่อนเธอจะชะงักเมื่อเสียงสบถของใครบางคนดังขึ้นไม่ไกลนัก

หายไปไหนแล้ววะ!” ประโยคแรกเพียงแค่ทำให้ปลายตะวันหยุดฟังเท่านั้น แต่ประโยคหลังที่ตามมานั้นทำให้หัวใจดวงน้อยแทบจะหยุดเต้น     เลยทีเดียว แกวิ่งไปดูที่หน้าผับซิว่ารถมันยังอยู่ไหม?”

เสียงพูดคุยเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้ง

รถยังอยู่พี่ แต่ไม่มีใครเห็นนังปลายตะวันเลย

ลมหายใจของปลายตะวันกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง

พวกนั้นหมายถึงคุณใช่ไหม?” กันธีร์กระซิบถาม

เพราะไม่สามารถจะเอ่ยตอบออกมาเป็นคำพูดได้ หญิงสาวจึงพยักหน้ารับแทน

จะยืนเซ่อกันอยู่ทำไมวะ รีบไปหาตัวนังปลายตะวันให้เจอสิ ฉันตามมันมาติดๆ มันต้องอยู่แถวนี้นั่นแหละ คงไปไหนได้ไม่ไกลหรอก แกไปเฝ้า       ที่รถมันเอาไว้ ถ้ามันมาเมื่อไรก็จับตัวได้เลย ส่วนแกกลับเข้าไปหาข้างในอีกครั้ง นังปลายตะวันมันใส่ชุดสีเงินเด่นซะขนาดนั้น หาไม่ยากหรอก

เธอได้ยินเสียงคำสั่งชัดทุกคำ รวมไปถึงฝีเท้าที่ออกวิ่งบนพื้นหินกรวดด้วย

ความกลัวค่อยๆ แผ่ซึมเข้ามาในหัวใจช้าๆ ฝ่ามือทั้งสองข้างเย็นเฉียบ แต่ใบหน้าหวานยังคงสงบนิ่งเชิดสูง

“คุณรู้จักพวกมันไหม?” คนข้างกายกระซิบถามอีกครั้ง คราวนี้เขาคลายมือออกด้วย

“ถ้ารู้จักฉันจะมานั่งหลบอย่างนี้ทำไมล่ะ”

กันธีร์เลื่อนสายตากลับมามองคนพูดเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองชายฉกรรจ์ที่ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน อดีตนายตำรวจกวาดมองเพื่อประเมินสถานการณ์รอบด้านทันที

ลานจอดรถที่โล่งกว้าง ไม่มีต้นไม้ใหญ่หรือซอกอาคารให้พอหลบหลีกได้ แถมพื้นยังเป็นกรวดที่จะทำให้เกิดเสียงเวลาเคลื่อนไหวอย่างแน่นอน พวกเขาอาศัยตัวรถเป็นที่กำบังก็จริง แต่การจะเคลื่อนไหวเพื่อหลบหนีแทบเป็นไปไม่ได้ แต่จะให้รออยู่อย่างนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นทางเลือกที่ดีนัก เพราะมันมีความเป็นไปได้ที่จะมีการตรวจค้นบริเวณโดยรอบ

อีกครั้งที่สายตาคมหันไปมองคนร่างเล็กที่เขาช่วยเอาไว้ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อคำพูดของคนร้ายผ่านเข้ามาในหัว

ชุดที่ผู้หญิงคนนี้ใส่เด่นจริงๆ นั่น ไม่ใช่แค่โป๊จนแทบจะเปลือยอย่างเดียวหรอกนะ แต่เนื้อผ้าที่สะท้อนล้อแสงไฟนั้นก็ทำให้เด่นสะดุดตาได้         ไม่แพ้กัน และมันก็ยิ่งทำให้การเคลื่อนไหวในเงามืดเป็นไปได้ยากด้วย

จ้องอะไรยะ!”เสียงกระซิบแหวขึ้น พร้อมดวงตากลมสวยที่ขึงมองเขาอย่างเอาเรื่อง มือน้อยทั้งสองข้างยกขึ้นปิดบังบริเวณหน้าอกตัวเอง

แก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าวไปหมด โชคดีที่บริเวณนี้มืด มันจึงทำให้เธอแน่ใจว่าเขาไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเธอ แต่สิ่งที่ปลายตะวันไม่เข้าใจก็คือความรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจ ปกติเธอไม่แคร์หรอกว่าใครจะมองเธอด้วยสายตาหยาบโลนแค่ไหน เธอสะใจด้วยซ้ำที่พวกผู้ชายทำท่าเหมือนน้ำลายจะไหลล้นออกจากปาก แต่กับผู้ชายคนนี้มันต่างกัน

สายตาที่ไม่มีความหยาบโลนสักนิดของเขามันทำให้หัวใจเธอ        เต้นระรัวสั่นไหวอยู่ในอก

หน้าอกฉันมันส่องให้เห็นหน้าคนร้ายหรือไง!

กันธีร์ไม่สนใจความขุ่นมัวในดวงตาคู่นั้น แต่หันกลับไปมองทางทิศที่คนร้ายอยู่อีกครั้งซึ่งยังเดินวนอยู่ที่เดิมไม่ยอมขยับไปไหน

อดีตนายตำรวจเม้มริมฝีปากแน่นขณะที่สมองกำลังหาทางเลือก       ที่ดีที่สุดสำหรับสถานการณ์ตรงหน้า

ไม่มีทางไหนดีไปกว่าการหลบออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด!

นี่คุณ เสียงคนข้างกายกระซิบเรียกอีกครั้ง แต่กันธีร์ไม่ได้หันไปมอง เพราะสายตายังมองสำรวจหาทางหนีทีไล่ แต่คนถูกเมินไม่ยอมง่ายๆ นิ้วเรียวยื่นมาจิ้มที่เอวสอบของเขา และเธอทำอย่างนั้นจนกระทั่งชายหนุ่มทนไม่ไหวต้องหันกลับไปมองด้วยสายตาขุ่นดุ

ปลายตะวันขึงตากลับไป ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางด้านขวาของตัวเอง

ตรงนั้นมีประตูเล็กๆ เชื่อมไปอีกร้าน

กันธีร์มองตามและเห็นประตูทางเชื่อมจริงอย่างที่หญิงสาวบอก      มันอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ซึ่งจะว่าใกล้ก็ได้ หรือจะบอกว่าไกลก็ใช่อีกเหมือนกัน ระยะทางไม่ใช่ปัญหา แต่มันเป็นเสียงหินกรวดเวลาเดินต่างหาก เขาคิดและหันไปมองทางคนร้ายอีกครั้ง ตอนนี้ชายฉกรรจ์ร่างสูงกำลังหันหลังให้ มันเป็นโอกาสที่ทั้งสองจะหลบออกไปได้

“คุณ” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้อดีตนายตำรวจหนุ่มตั้งใจจะหันไปต่อว่าเธอที่ไม่ยอมอยู่เงียบๆ แต่เขากลับต้องตกตะลึงเมื่อคนที่ควรจะนั่งอยู่ข้างกายนั้นไปอยู่ที่รถยนต์อีกคันแล้ว ร่างบางก้มคุดคู้อยู่บนพื้นหินกรวด เพราะรถคันนี้จอดโดยการเอาด้านหน้าเข้า

ดวงตากันธีร์เบิกกว้าง เขากะพริบตาติดๆ กันสองครั้ง ยอมรับเลยว่ามึนงงมากที่เธอเคลื่อนไหวโดยไม่มีเสียงได้ขนาดนั้น และตอนนั้นเองที่เธอยกมือที่ถือรองเท้าส้นสูงของตัวเอาไว้กวักเรียกเขา

ภาพที่เห็นทำให้เขาทั้งขำ ทั้งโกรธในเวลาเดียวกันเลยทีเดียว

เธอเก่งในการเอาตัวรอด มีความรอบคอบ แต่ก็บ้าบิ่นเกินไป

เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่นั่งจ้องเธอนิ่ง ปลายตะวันจึงหยิบกรวดเล็กๆ ขึ้นมาและจัดการปาใส่เขา

กรวดก้อนเล็กโดนตัวเขาจึงไม่เกิดเสียงมากมายนัก แต่ถ้ามันโดน    ตัวรถล่ะก็เป็นเรื่องแน่

ปลายตะวันกำลังจะหยิบกรวดก้อนเล็กอีกก้อน แต่เธอต้อผงะเมื่อคนร่างสูงเคลื่อนไหวรวดเร็ว เงียบกริบ วินาทีก่อนเขายังนั่งอยู่ที่เดิม แต่วินาทีถัดมาเขาก็มาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว แถมใกล้มากเสียจนเธอรู้สึกถึงไอร้อนจากตัวเขาเลยด้วยซ้ำ

อย่าขยับไปไหนอีกจนกว่าผมจะสั่ง

ใบหน้าหวานสวยแสดงอาการไม่พอใจชัดเจน แถมดวงตากลมโตที่จ้องกลับมาก็บอกชัดถึงความดื้อรั้นเสียด้วย ถ้าคิ้วของกันธีร์สามารถขมวดผูกกันได้เป็นปมล่ะก็ ป่านนี้กลางหน้าผากเขาคงมีปมก้อนคิ้วประดับอยู่แน่ๆ

ตามผมมาช้าๆ ระวังอย่าให้เกิดเสียง รอสัญญาณจากผมถึงขยับ เข้าใจไหม?”

ปลายตะวันกลอกตาขึ้นฟ้า ริมฝีปากบางเบะเบ้อย่างไม่พอใจ ก่อนจะขยับเปิดทางให้ด้วยท่าทีประชดประชันกันแบบสุดๆ

กันธีร์จ้องมองหญิงสาวชั่วครู่ ตัดใจไม่พูดอะไรอีก เขายืดตัวขึ้นอย่างระวังเพื่อมองหาคนร้าย แต่ยังไม่ทันจะหาเจอ เสียงหวีดร้องแหลมก็ดังขึ้นจากคนข้างกายเสียก่อน อดีตนายตำรวจหันรีบหันกลับมามองหญิงสาวทันที และเห็นว่าเธอกำลังใช้มือทั้งสองข้างปิดปากตัวเองแน่น ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเพราะความตกใจ ศีรษะส่ายไปมาจนผมสะบัด ก่อนเธอจะใช้มือข้างหนึ่งชี้ไปที่ตัวต้นเหตุ

ลูกแมวตัวน้อยกำลังเดินนวยนาดอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ทั้งสองอยู่นัก    มันหันกลับมามองมนุษย์อย่างเบื่อหน่ายก่อนจะกระโดดขึ้นกำแพงหายไป

นั่นใคร!!!” เสียงห้าวตะโกนก้องขึ้นไม่ไกลนัก ซึ่งมันทำให้กันธีร์ต้องลอบสบถอย่างเจ็บใจ

เสียงร้องไม่ได้ดังมาก และก็เป็นเพียงระยะสั้นๆ เกือบจะเหมือนเสียงสะอึกเสียด้วยซ้ำ แต่ในลานจอดที่เงียบสนิทแบบนี้ เสียงเพียงเล็กน้อยก็สามารถดึงความสนใจของคนร้ายได้

ฉันถามว่านั่นใคร ออกมาให้ฉันเห็นเดี๋ยวนี้?”

กันธีร์ก้มลงมองลอดใต้ทางรถ และต้องลอบสบถอีกครั้งเมื่อเห็นเท้าของคนร้ายกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ปลายตะวัน นั่นแกใช่ไหม!

คุณ!” เสียงคนข้างกายเรียกอย่างร้อนรน ความตื่นตระหนกเด่นอยู่บนใบหน้าหวานขาวซีดของเธอ ยิ่งเสียงฝีเท้าขยับเข้ามาใกล้มาเท่าไร ความตื่นตระหนกนั้นก็ยิ่งชัดเจน อดีตนายตำรวจหนุ่มเองก็เครียดไม่แพ้กัน

ไม่มีทางให้หนี พื้นที่เปิดโล่งเกินไป และที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือคนร้ายรู้ว่าเป้าหมายแต่งตัวอย่างไร!

นังปลายตะวัน แกหนีฉันไม่พ้นหรอก!” เสียงเหี้ยมดังขึ้นอีกครั้งในขณะที่เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ทำยังไงดีล่ะคุณ?” เสียงหวานสั่นอย่างชัดเจน

กันธีร์หันไปมองหญิงสาวอีกครั้ง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

คุณจะทำ... คำพูดถูกหยุดอยู่แค่นั้น เมื่ออดีตนายตำรวจหนุ่มเคลื่อนไหวรวดเร็ว เขาถอดเสื้อสูทตัวนอกโยนไปไว้บนฝากระโปรงหน้ารถ กระชากเสื้อตัวเองจนกระดุมกระเด็นหลุดร่วงลงไปที่พื้น แล้วหยิบมีดพับออกมาจากระเป๋ากางเกงด้านหลัง ดีดใบมีดเปิดออก สอดคมมีดเข้าไปที่ชายกระโปรงชุดเดรสที่เธอสวมอยู่ คุณจะทำ...

อีกครั้งที่คำพูดถูกหยุดเมื่อคมมีดนั้นตัดเนื้อผ้าให้ขาดแยกออกจากกัน 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #3151 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 13:36
    เจอกันครั้งแรกก็สร้างความประทับใจกันซะแล้ว งานเข้านางเอกซะงั้น
    #3151
    0
  2. #2470 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:14
    พระเอกดูเท่ห์ระเบิดไปเลยยยยยย วุ้ว เชียร์สุดใจ
    #2470
    0
  3. #2379 Snook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 13:25
    สนุกมาก
    #2379
    0
  4. #1107 'princess (@pronaveiy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 21:20
    - ปลายตะวันนน คือนางเอกเรื่องนี้แซ่บมากค่า
    แต่คุณกันธีร์ที่ก็ชวนหลงไม่แพ้กัน -/- ดูไว้ใจได้อะ
    แล้วชอบผู้ชายชื่อนี้ด้วย แอร้ยยยยยยยยยยย
    #1107
    0
  5. #846 ฮานี่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 01:02
    อยากได้นิยายเจ้าสาวทะเลทรายต้องทำอย่างไรคร่า เบอร์ 0849696694
    #846
    0
  6. วันที่ 16 กันยายน 2557 / 09:59
    ลุ้นเสียงก้อนกรวดจนตัวโก่งแล้วค่ะ 
    #299
    0
  7. #236 Snook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 22:26
    น่าติดตามค่ะ
    #236
    0
  8. #187 รุ้งวลี (@lugvle) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 09:21
    ชูป้ายไฟเชียรพ่กันต์
    #187
    0
  9. #166 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:40
    น่าตื่นเต้นจิงๆ ลุ้นระทึกตั้งแต่ต้นเรื่อง รออ่านอยู่นร้าาา
    #166
    0
  10. #164 กิ่ง ก้าน ใบ. (@themarz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:17
    โอ๊ย เรื่องนี้มีแววว่าจะชอบนางเอกมากกว่าพระเอกละนะ
    ยัยปลายเอ๊ยยัยปลาย ทำไมน่ารักได้ขนาดนี้คะเธอ 555555
    #164
    0
  11. วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:04
    ไรเตอร์คะ สั่งหนังสือ ยังไม่ได้เมลล์จากไรเตอร์เลยอ่ะค่ะ รบกวนไรเตอร์ส่งให้ใหม่ได้มั้ยคะ beartyut.gmail.com ขอบคุณล่วงหน้าค่า
    #163
    0
  12. #162 Zanv (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 20:34
    แอร๊ยยย น่าร๊ากเหมาะสมกันดีจริงๆ
    #162
    0
  13. #159 นักอ่านเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 14:41
    ซื้อหนังสือจ่ายเงินทางใหนได้บ้างครับ
    #159
    0
  14. #158 พี่ก้า (@almightyminly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 13:15
    ค่ะ จะไม่ขยับค่ะ จะเชื่อฟังอย่างดีเลยค่ะคุณสารวัตร
    #158
    0
  15. #157 Naskloud (@yoonb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 12:31
    อู้ววววววววววว
    #157
    0
  16. #155 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 05:15
    ปลายตะวันเก่งเหมือนกันนะเนี่ย
    #155
    0
  17. #154 ก้อนหิน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 04:46
    ว้าว เรื่องนี้วี่แววจะมันสุดๆ
    #154
    0
  18. #153 Comcaes Ah (@comcase) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 00:49
    เก็บที่ไว้รอหนังสือ
    #153
    0
  19. #152 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 00:37
    แสบสมกันจริงๆ
    #152
    0
  20. #151 อลวน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 23:31
    นายกันขอให้สนุกนะ..
    #151
    0
  21. #150 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 21:21
    สนุกมากค่ะ รออ่านต่อนะจ๊ะ
    #150
    0
  22. #149 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 20:46
    กันธ์เอ้ย ขอไว้อาลัยแด่ความสงบสุขของชีวิตน่ะ ต่อจากนี้มันจะเป็นสีสันต์และความันของชีวิตล่ะ หุหุ
    #149
    0
  23. #148 Jeedza Samahlee (@jeedd_pn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 20:38
    สนุกมากกกกคร้า
    #148
    0
  24. #146 coffee coffee (@coffee21) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 20:20
    หนังสื้อหมอก้องออกแล้ว ไปเอามากอดดีกว่า

    ชีวิตสงบของคุณกันจบลงแล้วเหมือนตอนหมอก้องเจอหนูวิ5555
    #146
    0
  25. #145 chanisata (@367fafa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 20:11
    อยากรู้ต่อจัง รอซื้อกลเกมอยู่นะคะ
    #145
    0