ตอนที่ 17 : ตอนที่ 5 อดีตที่ถูกตอกย้ำ (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    9 ต.ค. 57

ขอบคุณที่รอนะคะ ไม่รู้จะว่ายังไงอะเนอะ บอกได้คำเดียวว่ายัง ยุ่ง เหมือนเดิม เหอะๆ  ประมาณปลายอาทิตย์นี้น่าจะลงตัวแล้วละนะ เฮ้ออออ

มาตามดูพี่กันต่อกันเถอะเนอะ

ตอนที่ 5 อดีตที่ถูกตอกย้ำ (ต่อ)


“ไม่ได้จอกันนานเลยนะรมิดา เธอเปลี่ยนไปมากเลย” ปลายตะวันเอ่ยเป็นครั้งแรก น้ำเสียงนิ่งเรียบผิดปกติ

มันทำให้คิ้วหนาของกันธีร์ขมวดเข้าหากัน สายตาคมจ้องมองผู้หญิงแปลกหน้าอย่างพิจารณา ความรู้สึกภายในใจชัดเจน เขาไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ และยิ่งไม่ชอบเมื่อเขาไม่รู้ประวัติของเธอ ในแฟ้มข้อมูลของปลายตะวันไม่มีอะไรบอกมากนักในช่วงนั้น ข้อมูลเดียวที่มีคือเธอจบจากมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังเท่านั้น

แต่จากที่ฟังน้ำเสียงและการพูดของผู้หญิงที่ชื่อรมิดาแล้ว มันก็บอกได้อย่างดีว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

"ฉันน่ะเปลี่ยนไม่มากเท่าเธอหรอก" รมิดาตอบเสียงหยัน "เมื่อกี้เพื่อนฉันชี้ให้ดูเธอและบอกว่านี่แหละลูกสาวทนายคนดัง  ตอนที่เห็นฉันแทบไม่เชื่อเลยนะ  แต่บาร์เทนเดอร์ที่นี้้เขาช่วยยืนยันอีกเสียงว่าเธอคือปลายตะวันคนนัั้นแน่นอน ฉันถึงเดินเข้ามาทัก ในใจก็กลัวจะหน้าแตกอยู่เหมือนกัน ก็แหม เธอเปลี่ยนไปจนฉันแทบจำไม่ได้เลยนี่ เหมือนคนที่อยู่ก้นเหวแต่จู่ๆ ก็ได้ติดปีกเป็นนางฟ้า แถมยังซ่อนกลิ่นดินเอาไว้ซะมิดชิดจนน่าตกใจ"

"พูดให้มันดีๆ นะรมิดา" ธวัฒน์เอ่ยด้วยท่าทางกร่างเอาเรื่อง

"ฉันก็แค่แปรียบเทียบเท่านั้นเอง" หญิงสาวตอบกลับหน้าตาย "ถ้าคุณเคยเห็นปลายตะวันสมัยเรียนเหมือนฉัน คุณก็ต้องคิดเหมือนกันนั่นแหละค่ะ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงท่าทางเรียบร้อยที่ใส่กระโปรงคลุมไปถึงตาตุ่ม ใส่เสื้อแขนยาวทับเสื้อนักศึกษาตลอด ราวกับแม่ชีคอนแวนส์วันหนึ่งจะลุกขึ้นมาแต่งตัวแบบนี้ได้"

ครั้งนี้คิ้วของกันธีร์เลิกสูง ในหัวพยายามนึกภาพตามที่เพิ่งได้ยิน แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกจริงๆ แถมภาพในหัวมันยังจะพาลไปเห็นภาพในคืนแรกที่ทั้งสองได้พบกันซะอีก

"แต่เห็นเธอแบบนี้แล้วฉันก็อดดีใจไม่ได้จริงๆ นะ" น้ำเสียงของคนพูดไม่ได้ใกล้เคียงความเป็นห่วงเลยสักนิด ตรงกันข้ามเลยด้วยซ้ำ

มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรนักอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ปลายตะวันอยากรู้ก็คือรมิดาต้องการอะไรกันแน่ในการเข้ามาทักเธอในครั้้งนี้ ทั้งๆ ที่สมัยเรียน ตลอดระยะเวลาสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งสองแทบไม่ได้คุยกันเลย

"นี่แสดงว่าการบำบัดกับจิตแพทย์ได้ผลสินะ"

ริมฝีปากปลายตะวันเม้มแน่น เธอไม่ถามเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงเหตุการณ์ไหน หนึ่งในหลายๆ ความทรงจำที่เธออยากจะฝั่งมันเอาไว้ที่ก้นบึ้งของหัวใจ

“คุณเคยรักษากับจิตแพทย์ด้วยเหรอปลาย?” เสียงธวัฒน์เอ่ยถาม ซึ่งมันทำให้ปลายตะวันต้องกัดริมฝีปากแน่น และบังคับตัวเองอย่างเต็มที่ไม่ให้หันไปด่าคนถามเสียหนึ่งยก

“โธ่ เป็นใครก็ต้องพึ่งจิตแพทย์ทั้งนั้นแหละค่ะ ก็เจอเหตุการณ์ร้ายแรงแบบนั้นมานี่หน่า” รมิดาพูดพร้อมทำสีหน้าเหมือนลำบากใจ แต่ดวงตากลับแพรวพราวสะใจอย่างชัดเจน

"เหตุการณ์อะไร?"

ประกายในดวงตาของคนอยากจะแฉตีแผ่เรื่องชาวบ้านส่องสว่างยิ่งกว่าเดิม “ก็เรื่องที่...”

“เรื่องในอดีตบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องเอาเล่าใหม่หรอกนะ” เสียงทุ้มของกันธีร์ที่เอ่ยขัดขึ้นก่อนที่รมิดาจะทันได้พูดสิ่งที่ต้องการเรียกความสนใจจากทั้งสามคน “โดยเฉพาะเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง”

แน่นอนว่าปฏิกิริยาที่ได้นั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ธวัฒน์ชายหนุ่มคนเดียวหันมามองเขาด้วยสายตาหาเรื่องแทบจะทันที ขณะที่รมิดาส่งสายตาเชิญชวนอย่างเปิดเผยมาให้ สายตาของทั้งสองคนไม่มีผลอะไรมากนักกับอดีตนายตำรวจหนุ่ม แต่เป็นดวงตากลมสวยของผู้หญิงที่ชื่อปลายตะวันต่างหากที่เขาสนใจ เพราะมันแสดงความสับสนอย่างชัดเจนแบบที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ปกติเธอมักจะทำท่าอวดดีใส่เขาเสมอ แต่ในเวลานี้เธอกลับเหมือนเด็กคนหนึ่งที่กำลังต้องการมือของใครสักคนที่ยื่นส่งไปให้ และนั่นมากพอที่จะทำให้เท้าของกันธีร์ขยับเข้าไปหยุดยืนเคียงข้างเธอ พร้อมมือหนาที่ยกขึ้นแตะที่แก้มเนียน

“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

สัมผัสอบอุ่นของทำให้ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นทันที นี่หากเธอไม่ได้กำลังยืนอยู่ในผับที่มีเพียงแสงมืดสลัวแล้วล่ะก็ ใครต่อใครคงได้เห็นกันหมดแล้วว่าแก้มของเธอแดงก่ำขนาดไหน

“อืม” คำตอบสั้นๆ จากปากปลายตะวัน

“แกเป็นใคร?” เสียงหาเรื่องดังมาจากด้านหลัง และก่อนปลายตะวันจะทันได้หันไปมอง ข้อศอกเธอก็ถูกคนพูดกระชาก เขารั้งเธอให้ไปยืนด้านหลัง ส่วนตัวเขาก้าวเข้ามาเผชิญหน้ากับกันธีร์ตรงๆ “เข้ามายุ่งเรื่องชาวบ้านไม่ดูตาม้าตาเรือ ระวังจะเจอตอ”

กันธีร์ยืนนิ่ง จ้องมองคนพูดกลับแบบไม่มีแววสะทกสะท้านให้เห็นแม้แต่น้อย คิ้วหนาเพียงแค่เลิกสูงนิดๆ ในใจอดคิดไม่ได้ว่ามันช่างเป็นประโยคคลาสสิคของคนที่เก่งแต่ปากจริงๆ

ธวัฒน์ยิ้มเยาะเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไม่โต้ตอบ เขาคิดว่ากันธีร์กลัวเหมือนกับที่ผู้ชายคนอื่นๆ กลัว เขายิ้มเยาะให้อีกฝ่าย ก่อนจะหมุนตัวและตั้งใจจะเข้าไปคว้าแขนปลายตะวัน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีมือของใครบางคนมาหยุดเอาไว้ ธวัฒน์มองที่ไหล่ตัวเอง ไล่ตามมือที่จับอยู่ไปที่แขนแล้วหยุดเมื่อสบตากับกันธีร์

“แกรู้หรือเปล่าว่าจับไหล่ใครอยู่?”

“ธวัฒน์ ดิเรกสกุล ลูกชายท่านรัฐมนตรีอดิศร ดิเรกสกุล” กันธีร์เอ่ยตอบเรียบๆ

“รู้แต่ยังกล้างั้นเหรอ?”

“ผมจะไม่ยุ่งกับคุณ ถ้าคุณเลิกยุ่งกับปลายตะวัน”

มันเป็นคำประกาศเรียบๆ แต่สามารถเรียกปฏิกิริยาของคนรอบด้านได้อย่างดี บรรดาสาวๆ ไทยมุงพากันอ้าปากค้าง มองคนพูดด้วยดวงตาหยาดเยิ้ม และพากันอิจฉาปลายตะวันกันถ้วนหน้า แม้แต่รมิดาเองก็ยังอดที่จะริษยาไม่ได้ ส่วนพวกผู้ชายพากันมองด้วยสายตาชื่นชมจากใจ ธวัฒน์นั้นขึงตามองอย่างโกรธจัดเพราะคิดว่าตัวเองเพิ่งจะถูกอีกฝ่ายดูถูก

แต่คนพูดนั้นไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิด เขาเพียงแค่พูดตามหน้าที่ในฐานะคนคุ้มกันเท่านั้น เมื่อปลายตะวันแสดงชัดเจนว่ารังเกียจสัมผัสของผู้ชายคนนี้

“นี่แก...” ธวัฒน์ก้าวเข้าหาเตรียมจะเอาเรื่องให้ได้ แต่กันธีร์เพียงแค่เบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย แล้วเดินผ่านคนอันธพาลไปหยุดตรงหน้าปลายตะวัน

“ข้อศอกเป็นอะไรไหม?”

น้ำเสียงเขานิ่งเรียบ ไม่ได้อ่อนโยนเลยสักนิด ดวงตาคมที่มองมาก็เห็นแต่ความเย็นชา แต่ไม่รู้ทำไม ปลายตะวันถึงรู้สึกอุ่นแปลกๆ ที่อกข้างซ้ายก็ไม่รู้ แถมยังเขินจนแทบไม่กล้าจะมองหน้าเขาอีกต่างหาก

“จะกลับหรือจะอยู่ต่อ?”

“กลับ” ปลายตะวันตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้สบตาคนถาม

อดีตนายตำรวจหนุ่มไม่คิดอะไรมาก เขาแค่พยักหน้ารับ มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กและเตรียมจะพาปลายตะวันกลับบ้าน หากแต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหน เพราะธวัฒน์เข้ามาขวางทางเอาไว้ซะก่อน กันธีร์มองอีกฝ่ายนิ่งไม่พูดอะไร แต่คิ้วหนาที่เลิกสูงนั้นเอ่ยคำถามแทนได้อย่างดี

“ฉันจะให้โอกาสแกเป็นครั้งสุดท้ายนะ ไสหัวไปซะ ปลายตะวันไม่ใช่ผู้หญิงที่แกจะมายุ่งได้” ธวัฒน์พูดด้วยเสียงเกือบจะเป็นตวาด ก่อนเขาจะเอื้อมมือออกไปข้างหนา หมายจะคว้าตัวปลายตะวัน

แต่กันธีร์ไม่ยอมให้อีกฝ่ายทำแบบนั้นได้อีกเป็นครั้งที่สอง เขายึดข้อมือของลูกชายท่านรัฐมนตรีเอาไว้แน่นด้วยมือเพียงข้างเดียว สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นทำให้บรรดาไทยมุงที่อยู่ในผับแทบจะกลั้นหายใจกันเลยทีเดียว แม้เพลงที่เปิดอยู่จะดังมาก แต่ก็เหมือนบรรยากาศรอบตัวมันเงียบสนิท

“แกมันวอนหาเรื่องเองนะ” ธวัฒน์พูดด้วยเสียงเยาะเย้ย แขนอีกข้างที่ไม่ได้ถูกยึดเงื้อขึ้นกลางอากาศพร้อมมือที่กำแน่น เป้าหมายของหมัดนั้นคือใบหน้าของอดีตนายตำรวจหนุ่ม

“หยุ.../อ๊ากกกก” เสียงร้องของปลายตะวันดังประสานกับเสียงร้องโหยหวนของธวัฒน์

ปลายตะวันที่กำลังจะก้าวเข้าไปห้ามต้องชะงักเมื่ออดีตนายตำรวจหนุ่มเคลื่อนไหวรวดเร็ว เขาหันหลังให้เธอพร้อมกับแขนที่ยกขึ้นกันหมัดที่ถูกส่งมาได้อย่างง่ายได้ พร้อมกันนั้นกันธีร์ก็ใช้มืออีกข้างรวบแขนข้างนั้นของธวัฒน์จับบิดกลางอากาศไพล่ไปด้านหลัง ท่าทางที่ถูกฝืนให้ผิดธรรมชาตินั้นส่งผลให้คนพาลถึงกับเข่าทรุด ลงไปร้องลั่นอยู่บนพื้น แทบเท้ากันธีร์

“ฉันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด!!!” ถึงจะเจ็บแต่ก็ยังไม่วายจะขู่

“คุณเป็นฝ่ายที่พุ่งเข้ามาจะทำร้ายผมก่อน ผมก็แค่ป้องกันตัวเท่านั้น” กันธีร์เอ่ยเสียงเรียบไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยสักนิด

“แกไม่รู้หรือไงว่าฉันลูกใคร!!!

“คุณจะเป็นลูกใครไม่สำคัญ แต่คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้องตัวผู้หญิงหากเธอไม่ยินยอม เพราะมันจะถือเป็นการลวนลามทันที”

“ปลายตะวันกับฉันคบหากันอยู่ ฉันจะแตะต้องเธอยังไงก็ได้!!

คนถูกโมเม้อ้าปากค้าง เธอกำลังจะเอ่ยตอบ แต่คนหน้านิ่งไวกว่า

“ผมไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างปลายตะวันจะสิ้นคิดขนาดนั้นหรอกนะ”

“แก!!!” ธวัฒน์คำรามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด เขาพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการจับกุมแต่ก็ทำไม่ได้ ซ้ำร้ายยิ่งดิ้นตัวเขาเองก็ยิ่งเจ็บ

“ปล่อยเขาเถอะคุณ อย่ามีเรื่องมากไปกว่านี้เลย” ปลายตะวันที่เห็นท่าเรื่องจะใหญ่โตไปกันใหญ่รีบบอก ซึ่งกันธีร์ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เพราะเขาเองก็ไม่ได้คิดอยากจะเป็นจุดเด่นอยู่แล้ว

เมื่อเป็นอิสระ ธวัฒน์ก็ลุกพรวดขึ้น ทำท่าจะเอาเรื่องอีก แต่ก็ไม่กล้าจะพุ่งเข้าไปหา เขาได้แต่กัดฟันอย่างเจ็บใจนี่เป็นการเสียหน้าครั้งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แถมจำนวนคนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่ตอนนี้ไม่น้อยเลย ถ้าขืนเขาปล่อยให้เรื่องจบลงแบบนี้ล่ะก็ คนคงได้เอาไปล้อเขาทั่วบ้านทั่วเมืองแน่ แต่ผู้ชายตรงหน้าก็ไม่ใช่จะเล่นงานได้ง่ายๆ เลย ท่าทางเหมือนพวกที่ฝึกการต่อสู้มาอย่างดี ไม่ว่าทางไหน ก็ดูไม่ดีสำหรับเขาเลยสักนิด

บัดซบเอ๊ย!!! ธวัฒน์กัดฟันกรอดอย่างเจ็บใจ สายตาตวัดมองกันธีร์อย่างอาฆาต

“อย่าโกรธเขาเลยนะคะธวัฒน์ คุณคนนี้เขาคงมีเหตุผลที่ไม่อยากให้คุณแตะต้องปลายตะวัน” รมิดาซึ่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น ดึงความสนใจของทุกคนให้หันไปมองเธอเป็นตาเดียว

“หุบปากไปเลย”

รมิดามองคนที่กำลังทำท่าเหมือนสุนัขบ้าอย่างสมเพช ก่อนจะหันไปมองสบตากับคนร่างสูงเจ้าของดวงตาคมนิ่งลึก

“จากที่เห็น คุณคงจะเป็นบอดี้การ์ดของปลายตะวันสินะคะ” รมิดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงยั่วยวนและท่าทางทอดสะพานอย่างชัดเจน เธอเหลือบไปมองคู่อริเก่าเล็กน้อย ส่งยิ้มเยาะไปให้ พร้อมที่ปากเอ่ยประโยคต่อมา “ปลายตะวันจ่ายค่าจ้องให้คุณเท่าไหร่คะ ฉันจะเพิ่มให้คุณสองเท่า ถ้าคุณมาอยู่กับฉัน”

คำพูดของรมิดาไม่ได้มีผลใดๆ ต่ออดีตนายตำรวจหนุ่มสักนิด แต่มันสร้างผลกระทบอย่างแรงกับคนด้านหลังเขา เพราะกันธีร์รู้สึกได้ว่าชายเสื้อด้านหลังดึงขึ้นเล็กน้อยจากแรงดึง เขาหันศีรษะกลับไปมองข้ามไหล่ตัวเอง และเห็นคนร่างเล็กที่ปกติเชิดหน้าสูงด้วยท่าทางเย่อหยิ่งเสมอ ตอนนี้กลับก้มหน้านิ่ง

ท่าทางของปลายตะวันเรียกรอยยิ้มสะใจจากรมิดาได้อย่างดี

“ว่ายังไงคะ หรือถ้าไม่พอ ฉันจะให้คุณสามเท่าเลย จ่ายสดตอนนี้เลยก็ได้นะ” ครั้งนี้เธอไม่ได้แค่พูดเฉยๆ แต่ก้าวเข้ามาประชิดร่างสูง มือเรียวทั้งสองข้างวางลงที่อกแกร่งอย่างยั่วยวน เธอจงใจวางคางตัวเองเอาไว้ที่ไหล่เขา เพื่อจะได้สบตากับปลายตะวันที่อยู่ด้านหลัง “ปลายตะวันเขาไม่คิดมากหรอกถ้าคุณจะรับข้อเสนอของฉัน เพราะเขาเคยชินกับเรื่องแบบนี้ดี”

มือของปลายตะวันที่ยึดชายเสื้อของกันธีร์ก่อนหน้านี้คลายออก ทิ้งตกลงข้างตัว ที่อกข้างซ้ายมันเหมือนมีหลุมดำเล็กๆ ที่ค่อยๆ ขยายกว้าง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #3174 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 16:04
    โดนเอาอดีตที่น่าเจ็บปวดมาโจมตี น่าสงสารปลายตะวันจริงๆ
    #3174
    0
  2. #2480 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:59
    หง่าาาา สงสารนางเอกจังงง

    มีเรื่องอะไรน้าาาา

    (ต่อมเผือกทำงาน อิอิ)
    #2480
    0
  3. #2400 Snook (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 14:54
    พูดน้อยต่อยหนักมากพระเอกเรา
    #2400
    0
  4. #695 Stamp4869 (@stamp159) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 22:34
    สนุกมากกกก
    #695
    0
  5. #689 fsn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 19:28
    เกิดมาเพื่อเป็นนางร้าย เลยเน๊อะ ยัยรมิ
    #689
    0
  6. #671 ดรานุช (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 06:17
    ไม่มีใครชอบให้คนอื่นมาพูดอดีตด้วยหรอก ฮึ่มมมมมมมไม่ชอบนาง
    #671
    0
  7. #669 SHfah (@fhash) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 20:16
    เริ่มสงสารปลายตะวันแล้วก็เกลียดยัยรมิดาแทน (แต่ไม่เคยเกลียดปลายตะวันนะแค่หมั่นไส้เฉยๆ55)
    #669
    0
  8. #668 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 17:40
    เหยยย อะไรอ้าาา ไรท์อ่ะ อย่าให้ค้างงง ><
    #668
    0
  9. #666 Behati Prinsloo (@-hellomox-) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 17:30
    มั่นใจตัวเองจริงจริ๊ง แม่นางร้าย24ชม.
    #666
    0
  10. วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 14:37
    คนอย่างสารวัตรกันธีร์    ความพอใจเท่านั้นจะที่ซื้อเขาได้   จำไว้นะจ๊ะ รมิดา
    #665
    0
  11. วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 11:43
    สงสารปลายตะวันจัง อดีตของปลายตะวันต้องแย่มากแน่ๆ
    #664
    0
  12. #663 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 11:30
    โอ๊ยคุณ คนนะไม่ใช่สินค้า จะมาซื้อกันง่ายๆ คุณกันเข้าไม่ได้เปิดประมูลตัวเองซะหน่อย อีกอย่างคุณกันเค้าไม่ใช้คนหน้าเงินและเค้ก็ฉลาดพอที่จะไม่เอาผู้หญิงอย่างเธอด้วย แบร่(เห็นด้วยกับคห.ที่669มากกก)
    #663
    0
  13. #661 onenuengkha (@onenuengkha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 08:11
    เฮียกันธ์จะทำยังไงนะ เว้ยๆ ลุ้นๆๆๆๆๆ รีบมาต่อนะคร้าาาาาาาาาา
    #661
    0
  14. #660 อิงะเดะมอ (@himeji) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 06:19
    กรี๊ด ค้าง อยากรู้จริงคุณกันธีร์จะตอบยังไง
    #660
    0
  15. #659 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 01:54
    ม่าอัพต่อเถอะนะ
    #659
    0
  16. #658 soundy (@sound-j) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 01:27
    โอ้ยค้างงงงงงง ไรท์ใจร้ายมากกกกกก
    #658
    0
  17. #657 เบื่อผู้หญิงขี้อวด (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 00:10
    ผู้ชายอย่างคุณกัน ไม่ได้มีไว้ให้ซื้อน้า

    หุ หุ เดี๋ยวก็รู้ว่าไผเปนไผ ได้หน้าแหกกันแน่ๆ ยัยรมิดา

    นึกว่าแน่ ผู้หญิงวัตถุนิยม นายกันสั่งสอนให้หน่อยนะจ๊ะ
    #657
    0
  18. #655 fefa44 (@mimin444) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 23:02
    อ่านมาถึงตรงนี้สงสารปลายตะวันมากอ่ะ สู้ๆนะปลายตะวัน
    #655
    0
  19. #653 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 21:51
    อย่าบอกนะเธอมีส่วนร่วมในการหักหลังน่ะ
    #653
    0
  20. #652 kaew boice (@kaew_lalana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 21:26
    มันคือเรื่องอะไรกันน่ะ.....รู้สึกค้างคา 
    สู้ๆ น่ะไรเตอร์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ 
    #652
    0
  21. #651 ณ มล (@kulrat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 20:20
    มีอดีตที่เจ็บช้ำกว่าการถูกลักพาตัวอีกหรือนี่ปลายตะวันผู้น่าสงสาร
    #651
    0
  22. #650 carray (@kannicha-p) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 20:04


    อยากอ่านต่อแล้วอ่าาา คุณกันจะทำน้า อยากรู้จริงๆ

    รีบมาต่อไวๆนะคะ


    #650
    0
  23. #649 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 20:04
    นู๋อยากโดนอุ้ม นู๋อยากโดนอุ้ม ขอบอดี้การ์ด ด่วนๆจร้าาา
    #649
    0
  24. #648 z-par (@z-par) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 19:55
    มาอั๊พไวๆนะ
    #648
    0
  25. #647 EaSTSeA " (@nivolay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 18:42
    อ้ายยย สงสารหนูปลายตะวัน
    #647
    0