บอดี้การ์ดหัวใจ (บ้านตัวก.)

  • 98% Rating

  • 38 Vote(s)

  • 579,467 Views

  • 3,690 Comments

  • 2,754 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    57

    Overall
    579,467

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 4 ก็ไม่รู้ว่าใครยั่วใคร (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    28 ม.ค. 61

ที่ริมสระว่ายน้ำกันธีร์กำลังนั่งอ่านข้อมูลเกี่ยวกับคนที่เขาต้อง          ทำหน้าที่คุ้มกันซึ่งได้มาจากนฤเดช แฟ้มข้อมูลซึ่งมีความหนาเกือบหนึ่งร้อยหน้าเลยทีเดียว ส่วนใหญ่จะเป็นข้อมูลเกี่ยวกับคดีลักพาตัวที่เกิดขึ้นสองครั้งก่อนหน้านี้ และอีกส่วนคือข้อมูลของคดีปัจจุบัน คนร้ายซึ่งน่าจะเป็นฝ่ายที่เสียประโยชน์จากการฟ้องร้องเรื่องนายทุนผู้มีอิทธิพลบุกรุกที่ทำกินของชาวบ้านส่งจดหมายข่มขู่เกริกเกียรติให้ยุติการว่าความให้กับฝ่ายชาวบ้านซึ่งเป็นโจทก์เพื่อแลกกับความปลอดภัยของปลายตะวัน

จดหมายข่มขู่ทั้งสองครั้งถูกส่งตรงไปที่สำนักงานกฎหมายของคุณเกริกเกียรติ  ภาพจากกล้องวงจรปิด คนที่นำจดหมายมาส่งคือวินมอร์เตอร์-ไซค์รับจ้างแถวนั้น มีการเขาไปสอบถามแล้วแต่เขาจำหน้าคนว่าจ้างไม่ได้    ให้การเพียงแต่ว่ารับเงินจำนวนหนึ่งร้อยบาทเป็นค่าตอบแทน ตัวจดหมายเองก็เป็นการพิมพ์จากเครื่องปริ๊นเตอร์ มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบ

ผู้ต้องสงสัยในคดีนี้มีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ขาดก็คือหลักฐานที่สามารถชี้ชัดในความผิดของจำเลยในคดีนี้เท่านั้น

รูปการณ์ของคดีนี้ดูมืดมนเหลือเกิน แสงสว่างเดียวที่มีก็คือภาพจากกล้องวงจรปิดที่น้องชายฝาแฝดของเขาไปขอเพื่อนซึ่งเป็นเจ้าของผับในคืนที่เกิดเหตุมา ตอนนี้ตำรวจได้รับก็อปปี้ไปแล้ว และกำลังตรวจสอบใบหน้าคนร้ายเพื่อนำไปหาข้อมูลอีกที

คิ้วหนาที่กำลังขมวดเข้าหากันคลายออกเล็กน้อยเมื่อประสาทสัมผัสปลายจมูกทำงาน กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยลอยเข้ามาก่อนที่เจ้าของกลิ่นหอมละมุนนั้นจะเดินเฉียดหน้าเขาไปหยุดที่โต๊ะกลมทำด้วยเหล็กข้างๆ เขา ที่ที่เขาวางแฟ้มเอกสารเอาไว้ เธอหมุนตัวหันหลังใช้สะโพกกลมกลึงอิงขอบโต๊ะ      ขายกตวัดไขว้กัน ปลายเท้าเล็กๆ ยื่นมาแตะที่ปลายเท้าเขาอย่างจงใจ

ทำหน้าเครียดอะไรแต่เช้าคะ คุณบอดี้การ์ดหน้าเหล็ก

ฉายาใหม่วันนี้ดูน่าตลกกว่าทุกครั้ง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้กันธีร์รู้สึกอะไรได้มากนักอยู่ดี

วันนี้คุณจะออกไปไหน?”

ฉันก็ยังไม่รู้หรอก แต่ตอนนี้... ปลายตะวันลากเสียง ก่อนจะยันตัวขึ้นยืน แล้วจัดการถอดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้นออกต่อหน้าต่อเขาแบบไม่มีอาการเขินอายสักนิด เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำทูพีซแนววินเทจ มันไม่ได้โป๊จนเกือบจะเปลือยเหมือนชุดบิกินีตัวเล็ก ท่อนบนนั้นเป็นเสื้อแบบคอเหลี่ยมแขนตุ๊กตาสีแดงลายดอกไม้สีขาว ความยาวตัวเสื้อต่ำกว่าใต้อกมาเล็กน้อย ขณะที่ท่อนล่างนั้นเป็นกางเกงเอวสูง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีพื้นที่ว่างเผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณใต้อกอิ่ม “...วันนี้ฉันจะว่ายน้ำ

ปลายตะวันพูดพร้อมหย่อนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของตัวเองใส่ตักเขา ใบหน้าหวานเชิดสูง

เป็นอย่างไรล่ะคุณสารวัตรหน้าตาย... ปลายตะวันกระหยิ่มอยู่ในใจ ขณะใช้มือสะบัดปลายผมนิดๆ เหมือนที่พวกนางร้ายในละครหลังข่าวชอบทำเวลายั่วพระเอก

แต่เธอกลับต้องชะงักค้างเมื่อหันมาพบใบหน้านิ่งสนิทราวกับรูปปั้นของเขา และมันทำให้ความมั่นใจที่มีเต็มร้อยก่อนหน้านี้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความอับอายทีละนิด

ชะ... ชุดฉันสวยไหม?” ปลายตะวันยังไม่ยอมแพ้ เธอเอ่ยถามพร้อมพยายามทำท่ายั่วยวนที่เห็นพวกนางแบบในนิตยสารชอบทำกัน

ก็ดูเหมาะกับคุณดีนะ

คำตอบของเขาน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่น้ำเสียงเรียบสนิทนี่สิมันอะไรกัน!!

ว่าก็ไม่แย้ง แกล้งก็ไม่ตอบโต้ ขนาดว่าแต่งตัวมายั่วก็ยังเอาแต่นั่งนิ่ง ผู้ชายคนนี้เป็นคนหรือหุ่นยนต์กันแน่เนี่ย!!! ปลายตะวันโวยวายอยู่ในใจ ก่อนจะหันกลับมามองเขาอีกรอบ

และเธอกลับต้องชะงักอีกครั้งเมื่อหันมาเจอสายตาคมที่จ้องมองตรงๆ ชนิดไม่คิดจะปิดบัง เขาไม่พูดอะไร แต่จ้องเอาๆ พร้อมกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน

ปลายตะวันบอกไม่ได้ว่าทำไมจู่ๆ เธอถึงรู้สึกเก้อเขินขึ้นมาแบบนี้ เธอรู้สึกว่าอุณหภูมิบนใบหน้ามันร้อนผ่าวขึ้นทีละนิด มือไม้แข้งขาก็พลันเก้งก้างไปหมด ไม่รู้จะขยับเอาไว้ตรงไหนดี นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธออวดเรือนร่างในชุดว่ายน้ำ เธอเคยไปปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำที่มีผู้ชายมากมายจับจ้องมองเธอด้วยซ้ำ แต่สายตาเป็นร้อยคู่กลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกได้เหมือนดวงตาคมของอดีตนายตำรวจหน้าตายคนนี้เลย

ผู้ชายบ้า คิดจะจ้องไปถึงเมื่อไรเนี่ย!!! คำสบถในใจเปลี่ยนทิศทางแทบจะทันที และเธอต้องลอบกัดกระพุ้งแก้มตัวเองเมื่อมือมันคันยุบยิบอยากจะหยิบเสื้อมาปิดบังเรือนร่างตัวเองจากสายตาเขา แต่มันติดอยู่ที่เสื้อตัวนั้นดันตกอยู่ที่ตักเขานี่สิ!

ขณะที่ปลายตะวันคิดเตลิดไปไกล ในหัวของกันธีร์มีเพียงคำถามเดียวสั้นๆ เท่านั้นก็คือ

เธอจะมาว่ายน้ำทำไมในเมื่อตัวเองก็ว่ายน้ำไม่เป็น!?

มันเป็นหนึ่งในข้อมูลที่อยู่ในแฟ้มเอกสารที่เขาได้รับมาจากนฤเดช      มีข้อมูลชัดเจนเกี่ยวกับตัวเธอ สิ่งที่ชอบ สิ่งที่เกลียด สิ่งที่กลัว รวมไปถึงสิ่งที่ต้องระวังอย่างมาก นั่นก็คือเรื่องที่ปลายตะวันว่ายน้ำไม่เป็น แถมยังกลัวน้ำจนไม่ยอมแม้แต่จะก้าวลงเรือ ไม่ว่าเรือลำนั้นจะเล็กแค่เรือพาย หรือเรือสำราญลำใหญ่กว่าโรงแรมทั้งหลัง

จ้องอะไรนักหนาคุณ หรือว่าคิดอะไรลามกอยู่!” ปลายตะวันแว้ดขึ้นหลังจากทนต่อไปไม่ไหว

กันธีร์เลื่อนสายตาขึ้นมองสบตาคนพูด และคิ้วหนาต้องเลิกสูงขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยได้รูปนั้นแดงก่ำ

คุณอาย?”

คำถามของเขาทำให้ปลายตะวันอ้าปากค้าง แทบจะร้องกรี๊ดเลยทีเดียว

ก็คุณเล่นจ้องเหมือนจะให้ทะลุไปถึงรูขุมขนแบบนั้นแล้วจะไม่ให้ฉันอายได้ยังไง เห็นหน้านิ่งๆ ไม่รู้คิดอะไรไปถึงไหน! แบบนี้น่ะเหรอคนที่คุณพ่อกับคุณใหญ่บอกว่าไว้ใจได้ แต่ใครจะรู้ว่าหน้านิ่งๆ นี่แหละตัวดีนัก!!

คุณเป็นคนถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผมเองนะ

ก็ใช่ แต่คุณไม่มีสิทธิ์มาจ้องฉันแบบนี้นี่!!” คนหาเรื่องยังเถียงต่อ      ไม่ยอมแพ้

กันธีร์ไม่ตอบโต้ เขาไม่อยากเถียงด้วย เขาไม่เหมือนพี่ชายที่ชอบหาเรื่องให้ภรรยาโกรธตลอดเวลา และก็ไม่ใช่น้องชายฝาแฝดที่ชอบหยอกล้อสาวๆ ไปทั่ว สำหรับเขาแล้วมันเป็นเรื่องไร้สาระเกินกว่าจะเก็บมาคิดด้วยซ้ำ

โดยไม่พูดอะไรอีก กันธีร์ก็เอื้อมมือไปคว้าแฟ้มเอกสารพร้อมลุกขึ้นยืน ก่อนจะหันหลังและออกเดิน

ปลายตะวันอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธจัด เธอก้าวตามเขา หมายจะเอาเรื่องแต่ต้องผงะเกือบหงายหลังเมื่อคนที่เดินนำอยู่หยุดและหมุนตัวกลับมาอย่างกะทันหัน

กันธีร์ยืนนิ่ง คิ้วหนาเลิกขึ้นนิดๆ ขณะที่สายตาไล่ไปมองแขนเรียวที่เงื้อขึ้นเหนือศีรษะ ปลายตะวันหน้าแดงก่ำจากความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว รวมไปถึงกิริยาที่ตัวเองกำลังจะทำด้วย

มือน้อยกำช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ลดลงข้างตัว ถึงตอนนี้เธอก็ไม่กล้าพอที่จะสบตาอีกฝ่ายแล้ว ริมฝีปากบางยื่นนิดๆ อาการเหมือนเด็กเวลา        ไม่พอใจ

ก็ดูน่ารักดี... ความคิดที่ผ่านเข้ามาในหัวทำให้กันธีร์อดตกใจตัวเองไม่ได้ แต่ปฏิกิริยาที่เขาแสดงออกมีเพียงคิ้วหนาที่เลิกสูงยิ่งกว่าเดิมเท่านั้น

หน้าผากย่นหมดแล้วนะคะคุณลุง!

คิ้วที่เลิกสูงของกันธีร์กลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมทันที ดวงตาที่ปกติไม่ฉายแววใดๆ กลับมีความโกรธให้เห็นอยู่นิดๆ ซึ่งมันเรียกความประหลาดใจจากปลายตะวันได้อย่างดีและเธอกำลังจะคว้าโอกาสนี้เอาไว้ แต่อดีต        นายตำตรวจหนุ่มไวกว่า เขานำเสื้อของเธอที่คว้าติดมือมาด้วยคลุมปิดลงบนใบหน้าหวานของเจ้าของ

ปลายตะวันร้องเสียงหลง แล้วรีบปัดเสื้อออกจากใบหน้า แต่คนร่างสูงก็เดินห่างออกไปหลายก้าวแล้ว


*****


การลงซ้ำเป็นเจตนาของผู้เขียน


***


ที่ริมสระว่ายน้ำกันธีร์กำลังนั่งอ่านข้อมูลเกี่ยวกับคนที่เขาต้อง          ทำหน้าที่คุ้มกันซึ่งได้มาจากนฤเดช แฟ้มข้อมูลซึ่งมีความหนาเกือบหนึ่งร้อยหน้าเลยทีเดียว ส่วนใหญ่จะเป็นข้อมูลเกี่ยวกับคดีลักพาตัวที่เกิดขึ้นสองครั้งก่อนหน้านี้ และอีกส่วนคือข้อมูลของคดีปัจจุบัน คนร้ายซึ่งน่าจะเป็นฝ่ายที่เสียประโยชน์จากการฟ้องร้องเรื่องนายทุนผู้มีอิทธิพลบุกรุกที่ทำกินของชาวบ้านส่งจดหมายข่มขู่เกริกเกียรติให้ยุติการว่าความให้กับฝ่ายชาวบ้านซึ่งเป็นโจทก์เพื่อแลกกับความปลอดภัยของปลายตะวัน

จดหมายข่มขู่ทั้งสองครั้งถูกส่งตรงไปที่สำนักงานกฎหมายของคุณเกริกเกียรติ  ภาพจากกล้องวงจรปิด คนที่นำจดหมายมาส่งคือวินมอร์เตอร์-ไซค์รับจ้างแถวนั้น มีการเขาไปสอบถามแล้วแต่เขาจำหน้าคนว่าจ้างไม่ได้    ให้การเพียงแต่ว่ารับเงินจำนวนหนึ่งร้อยบาทเป็นค่าตอบแทน ตัวจดหมายเองก็เป็นการพิมพ์จากเครื่องปริ๊นเตอร์ มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบ

ผู้ต้องสงสัยในคดีนี้มีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ขาดก็คือหลักฐานที่สามารถชี้ชัดในความผิดของจำเลยในคดีนี้เท่านั้น

รูปการณ์ของคดีนี้ดูมืดมนเหลือเกิน แสงสว่างเดียวที่มีก็คือภาพจากกล้องวงจรปิดที่น้องชายฝาแฝดของเขาไปขอเพื่อนซึ่งเป็นเจ้าของผับในคืนที่เกิดเหตุมา ตอนนี้ตำรวจได้รับก็อปปี้ไปแล้ว และกำลังตรวจสอบใบหน้าคนร้ายเพื่อนำไปหาข้อมูลอีกที

คิ้วหนาที่กำลังขมวดเข้าหากันคลายออกเล็กน้อยเมื่อประสาทสัมผัสปลายจมูกทำงาน กลิ่นน้ำหอมคุ้นเคยลอยเข้ามาก่อนที่เจ้าของกลิ่นหอมละมุนนั้นจะเดินเฉียดหน้าเขาไปหยุดที่โต๊ะกลมทำด้วยเหล็กข้างๆ เขา ที่ที่เขาวางแฟ้มเอกสารเอาไว้ เธอหมุนตัวหันหลังใช้สะโพกกลมกลึงอิงขอบโต๊ะ      ขายกตวัดไขว้กัน ปลายเท้าเล็กๆ ยื่นมาแตะที่ปลายเท้าเขาอย่างจงใจ

ทำหน้าเครียดอะไรแต่เช้าคะ คุณบอดี้การ์ดหน้าเหล็ก

ฉายาใหม่วันนี้ดูน่าตลกกว่าทุกครั้ง แต่มันก็ไม่ได้ทำให้กันธีร์รู้สึกอะไรได้มากนักอยู่ดี

วันนี้คุณจะออกไปไหน?”

ฉันก็ยังไม่รู้หรอก แต่ตอนนี้... ปลายตะวันลากเสียง ก่อนจะยันตัวขึ้นยืน แล้วจัดการถอดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้นออกต่อหน้าต่อเขาแบบไม่มีอาการเขินอายสักนิด เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำทูพีซแนววินเทจ มันไม่ได้โป๊จนเกือบจะเปลือยเหมือนชุดบิกินีตัวเล็ก ท่อนบนนั้นเป็นเสื้อแบบคอเหลี่ยมแขนตุ๊กตาสีแดงลายดอกไม้สีขาว ความยาวตัวเสื้อต่ำกว่าใต้อกมาเล็กน้อย ขณะที่ท่อนล่างนั้นเป็นกางเกงเอวสูง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีพื้นที่ว่างเผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณใต้อกอิ่ม “...วันนี้ฉันจะว่ายน้ำ

ปลายตะวันพูดพร้อมหย่อนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางของตัวเองใส่ตักเขา ใบหน้าหวานเชิดสูง

เป็นอย่างไรล่ะคุณสารวัตรหน้าตาย... ปลายตะวันกระหยิ่มอยู่ในใจ ขณะใช้มือสะบัดปลายผมนิดๆ เหมือนที่พวกนางร้ายในละครหลังข่าวชอบทำเวลายั่วพระเอก

แต่เธอกลับต้องชะงักค้างเมื่อหันมาพบใบหน้านิ่งสนิทราวกับรูปปั้นของเขา และมันทำให้ความมั่นใจที่มีเต็มร้อยก่อนหน้านี้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความอับอายทีละนิด

ชะ... ชุดฉันสวยไหม?” ปลายตะวันยังไม่ยอมแพ้ เธอเอ่ยถามพร้อมพยายามทำท่ายั่วยวนที่เห็นพวกนางแบบในนิตยสารชอบทำกัน

ก็ดูเหมาะกับคุณดีนะ

คำตอบของเขาน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่น้ำเสียงเรียบสนิทนี่สิมันอะไรกัน!!

ว่าก็ไม่แย้ง แกล้งก็ไม่ตอบโต้ ขนาดว่าแต่งตัวมายั่วก็ยังเอาแต่นั่งนิ่ง ผู้ชายคนนี้เป็นคนหรือหุ่นยนต์กันแน่เนี่ย!!! ปลายตะวันโวยวายอยู่ในใจ ก่อนจะหันกลับมามองเขาอีกรอบ

และเธอกลับต้องชะงักอีกครั้งเมื่อหันมาเจอสายตาคมที่จ้องมองตรงๆ ชนิดไม่คิดจะปิดบัง เขาไม่พูดอะไร แต่จ้องเอาๆ พร้อมกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน

ปลายตะวันบอกไม่ได้ว่าทำไมจู่ๆ เธอถึงรู้สึกเก้อเขินขึ้นมาแบบนี้ เธอรู้สึกว่าอุณหภูมิบนใบหน้ามันร้อนผ่าวขึ้นทีละนิด มือไม้แข้งขาก็พลันเก้งก้างไปหมด ไม่รู้จะขยับเอาไว้ตรงไหนดี นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธออวดเรือนร่างในชุดว่ายน้ำ เธอเคยไปปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำที่มีผู้ชายมากมายจับจ้องมองเธอด้วยซ้ำ แต่สายตาเป็นร้อยคู่กลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกได้เหมือนดวงตาคมของอดีตนายตำรวจหน้าตายคนนี้เลย

ผู้ชายบ้า คิดจะจ้องไปถึงเมื่อไรเนี่ย!!! คำสบถในใจเปลี่ยนทิศทางแทบจะทันที และเธอต้องลอบกัดกระพุ้งแก้มตัวเองเมื่อมือมันคันยุบยิบอยากจะหยิบเสื้อมาปิดบังเรือนร่างตัวเองจากสายตาเขา แต่มันติดอยู่ที่เสื้อตัวนั้นดันตกอยู่ที่ตักเขานี่สิ!

ขณะที่ปลายตะวันคิดเตลิดไปไกล ในหัวของกันธีร์มีเพียงคำถามเดียวสั้นๆ เท่านั้นก็คือ

เธอจะมาว่ายน้ำทำไมในเมื่อตัวเองก็ว่ายน้ำไม่เป็น!?

มันเป็นหนึ่งในข้อมูลที่อยู่ในแฟ้มเอกสารที่เขาได้รับมาจากนฤเดช      มีข้อมูลชัดเจนเกี่ยวกับตัวเธอ สิ่งที่ชอบ สิ่งที่เกลียด สิ่งที่กลัว รวมไปถึงสิ่งที่ต้องระวังอย่างมาก นั่นก็คือเรื่องที่ปลายตะวันว่ายน้ำไม่เป็น แถมยังกลัวน้ำจนไม่ยอมแม้แต่จะก้าวลงเรือ ไม่ว่าเรือลำนั้นจะเล็กแค่เรือพาย หรือเรือสำราญลำใหญ่กว่าโรงแรมทั้งหลัง

จ้องอะไรนักหนาคุณ หรือว่าคิดอะไรลามกอยู่!” ปลายตะวันแว้ดขึ้นหลังจากทนต่อไปไม่ไหว

กันธีร์เลื่อนสายตาขึ้นมองสบตาคนพูด และคิ้วหนาต้องเลิกสูงขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยได้รูปนั้นแดงก่ำ

คุณอาย?”

คำถามของเขาทำให้ปลายตะวันอ้าปากค้าง แทบจะร้องกรี๊ดเลยทีเดียว

ก็คุณเล่นจ้องเหมือนจะให้ทะลุไปถึงรูขุมขนแบบนั้นแล้วจะไม่ให้ฉันอายได้ยังไง เห็นหน้านิ่งๆ ไม่รู้คิดอะไรไปถึงไหน! แบบนี้น่ะเหรอคนที่คุณพ่อกับคุณใหญ่บอกว่าไว้ใจได้ แต่ใครจะรู้ว่าหน้านิ่งๆ นี่แหละตัวดีนัก!!

คุณเป็นคนถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผมเองนะ

ก็ใช่ แต่คุณไม่มีสิทธิ์มาจ้องฉันแบบนี้นี่!!” คนหาเรื่องยังเถียงต่อ      ไม่ยอมแพ้

กันธีร์ไม่ตอบโต้ เขาไม่อยากเถียงด้วย เขาไม่เหมือนพี่ชายที่ชอบหาเรื่องให้ภรรยาโกรธตลอดเวลา และก็ไม่ใช่น้องชายฝาแฝดที่ชอบหยอกล้อสาวๆ ไปทั่ว สำหรับเขาแล้วมันเป็นเรื่องไร้สาระเกินกว่าจะเก็บมาคิดด้วยซ้ำ

โดยไม่พูดอะไรอีก กันธีร์ก็เอื้อมมือไปคว้าแฟ้มเอกสารพร้อมลุกขึ้นยืน ก่อนจะหันหลังและออกเดิน

ปลายตะวันอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธจัด เธอก้าวตามเขา หมายจะเอาเรื่องแต่ต้องผงะเกือบหงายหลังเมื่อคนที่เดินนำอยู่หยุดและหมุนตัวกลับมาอย่างกะทันหัน

กันธีร์ยืนนิ่ง คิ้วหนาเลิกขึ้นนิดๆ ขณะที่สายตาไล่ไปมองแขนเรียวที่เงื้อขึ้นเหนือศีรษะ ปลายตะวันหน้าแดงก่ำจากความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว รวมไปถึงกิริยาที่ตัวเองกำลังจะทำด้วย

มือน้อยกำช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ลดลงข้างตัว ถึงตอนนี้เธอก็ไม่กล้าพอที่จะสบตาอีกฝ่ายแล้ว ริมฝีปากบางยื่นนิดๆ อาการเหมือนเด็กเวลา        ไม่พอใจ

ก็ดูน่ารักดี... ความคิดที่ผ่านเข้ามาในหัวทำให้กันธีร์อดตกใจตัวเองไม่ได้ แต่ปฏิกิริยาที่เขาแสดงออกมีเพียงคิ้วหนาที่เลิกสูงยิ่งกว่าเดิมเท่านั้น

หน้าผากย่นหมดแล้วนะคะคุณลุง!

คิ้วที่เลิกสูงของกันธีร์กลับมาอยู่ตำแหน่งเดิมทันที ดวงตาที่ปกติไม่ฉายแววใดๆ กลับมีความโกรธให้เห็นอยู่นิดๆ ซึ่งมันเรียกความประหลาดใจจากปลายตะวันได้อย่างดีและเธอกำลังจะคว้าโอกาสนี้เอาไว้ แต่อดีต        นายตำตรวจหนุ่มไวกว่า เขานำเสื้อของเธอที่คว้าติดมือมาด้วยคลุมปิดลงบนใบหน้าหวานของเจ้าของ

ปลายตะวันร้องเสียงหลง แล้วรีบปัดเสื้อออกจากใบหน้า แต่คนร่างสูงก็เดินห่างออกไปหลายก้าวแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #3686 Aom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 22:27
    คุณกันยั่วปานตะวันโง่ววฟินนน
    #3686
    0
  2. #3600 -มๅsงุงิ- (@nooneeja25) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 15:20
    อาร๊ายย เพิ่งมาอ่านฟินอ่ะ จะลบแล้วจะอ่านทันไหม แงๆ
    #3600
    0
  3. #3169 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 14:59
    พี่กันนี่ก็ใช่เล่นนะ มีวิธีป้อนยาเด็กดื้อแบบปฏิเสธไม่ได้ซะด้วย
    #3169
    0
  4. #2955 Mammy Sentereza (@mam3714) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 20:41
    เดี๋ยวก่อนนะประโยคหลังคืออะไร เฮียกันไปจุ๊บๆกับน้องศิแล้วเรอะ!!
    #2955
    0
  5. #2954 Mammy Sentereza (@mam3714) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 20:41
    เดี๋ยวก่อนนะประโยคหลังคืออะไร เฮียกันไปจุ๊บๆกับน้องศิแล้วเรอะ!!
    #2954
    0
  6. #2627 มูมู่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 23:11
    คุณหนูเอาแต่ใจ กับ บอดีการ์ดมาดนิ่ง ใครจะพลาดก่อนกัน
    #2627
    0
  7. #2479 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:51
    ตีลังกาม้วนหน้าด้วยตวามตะลึง



    แล้วตามมาด้วยความเขิน กรี้ดดดดดด เลิส!!
    #2479
    0
  8. #2396 Snook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 14:42
    ชอบวิธีป้อนยามากค่ะ จัดว่าเด็ด
    #2396
    0
  9. #2286 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 12:54
    มิสเตอร์สโนวแมนนี่ร้ายไม่ใช่เล่น 5555555 ><
    #2286
    0
  10. #1638 Fah Phatthanachat (@fahptnc) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 01:10
    เราชอบนางเอกแนวนี้นะ พระเอกน่าหลงไหลจัง 555 นิยายก็สนุกมากเลย อ่านแล้วรู้สึกอยากอ่านไปเรื่อยๆ วางโทรศัพท์ไม่ลงเลยจริงๆ รักเลยยยยย
    #1638
    0
  11. #1328 GDER1998. (@garfieldmirror) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 23:01
    กรรม จูบสาวแต่ผู้บ่าวดันคึดถึงหลาน 55555555555555
    #1328
    0
  12. #1243 'princess (@pronaveiy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    - ก็คิดนะว่าอาจจะป้อนยาแบบนี้
    แต่พอนึกถึงคาแร็คเตอร์คุณกันนี่ไม่น่าใช่
    แต่พอมาเจอจริงๆ เขินเป็นบ้าเลย -/-
    #1243
    0
  13. #801 rj_yindee (@chomanad) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 21:54
    ป้อนยาแบบเบสิคเมื่อนางเอกง้องแง้ง
    #801
    0
  14. #595 SHfah (@fhash) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 16:19
    อยากโดนป้อนยาแบบนี้บ้างง อิจฉาๆๆ ><
    #595
    0
  15. #540 น้ำฝน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 23:34
    รอค่ะ รออออ ชอบจริงๆเรื่องนี้ >___
    #540
    0
  16. #539 saifhafad (@saifhafad) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 12:07
    อุ๊ย ๆๆ เขิลอ่ะ
    #539
    0
  17. #538 ahora (@ahora) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 08:14
    แหน่ะ คุนกันแก้เขินด้วยการคิดถึงตัวเล็กสะอีกนะ
    #538
    0
  18. #537 tangope (@tangope) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 07:16
    ^________________________^
    อ้อ....เฮียกันเราชอบ"เด็ก" นี่เอง...แต่ห่างวัยกับหนูศิกานต์ของขอกันไปเยอะเลยนะคะ 


    ชอบเรื่องราวที่ไร้เขียนค่า อย่าคิดมากนะคะ รีดเดอร์ก็จะค่อยๆเรียนรู้นิสัยของตัวละครทุกตัวไปพร้อมกับการอ่านเรื่องราวทีรี้ดแต่งมาให้นะ

    สนุกสนาน มีสีสันคะ ชอบบบบ ไม่พูดพร่ำทำเพลง....จัดการเลย 5555+
    #537
    0
  19. #536 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 04:29
    ผลัดกันยั่วค่ะ
    #536
    0
  20. #535 นวพร บีม พันที (@0981523476) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 01:30
    กมรสน.นะคะนะตอนนี้ ^_^
    #535
    0
  21. #534 Kern_Aiy (@deedeeplus) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 00:38
    ทำไมบทนี้ไรท์เตอร์ใช้ตัวสีน้ำเงินอ่ะค่ะ พอดีอ่านในแอพเด็กดีไอแพดอ่ะค่ะ แล้วมีโหมดอ่านแบบ Night อ่ะค่ะ ใช้อ่านตอนกลางคืน พอตัวหนังสือเป็นสีน้ำเงิน ใช้โหมด Night แล้วมองไม่เห็นเลยค่า เลยต้องเปิดโหมดปกติแล้วหยีๆตาอ่านเอาค่ะ ปล.น้องๆหนูๆเด็กดีควรอ่านนิยายในที่ๆมีแสงเพียงพอนะค่ะ 555+

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 กันยายน 2557 / 01:00
    #534
    0
  22. #533 Bow Malinee Jang (@19870722) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 23:48
    แอร๊ยยยยยยยยยยยย นู๋อยากป่วย อยากกินยาแบบเน้ ตายๆๆๆๆๆๆ หมอนขาดกะจุย >~<
    #533
    0
  23. #532 หนึ่งตะวัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:50
    555รู้สึกอุ่นเพราะก้อนน้ำแข็งเดินได้. แหม ช่างคิด
    #532
    0
  24. #531 เลือดสีชมพู. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:33
    ไม่มีใครยั่วใคร แต่พี่กันอ่อยน้องอยู่แน่ๆเลย! 55555555 อะไรๆก็เปรียบเทียบกับหลาน เหย คนละคนกันนะคุณ
    #531
    0
  25. #530 Faye Bee WS (@febie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 22:31
    นี่คือทำตามหน้าที่บอดี้การ์ด? อิจฉายัยน้องอ่ะ
    #530
    0